Atos 27

Wik Inangan Kan-Kanam God.antama (WIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aꞌ Festus.an thaw ngan puth chukkunang moꞌān kuuw Rome aakanakan aak Italy.angana. Aꞌ anpalana moom piꞌan soldiers al-alantam nil maꞌam theeꞌ thanang, Paul.an aꞌ pam wiy anangan jailmana pam namp Julius alantan nil puth moom piꞌan thanttam pam one hundred soldiers al-alantamana. Pam one hundred soldiers inangan-a, pungk-pungkalang work iiy-iiyin pam moom piꞌan alantan aak Rome.angan wuna.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Aꞌ puth ngan chukkunan ngul mamana nil palan wamp Adramyttium anpalana puth chukkunana kan-ngul moꞌow aak towns piꞌ-piꞌanamakan anman kuuw wonk-wonkangan aak Asia wakanana, aꞌ ngan kan-ngul moꞌan woꞌuw um-menhanga. Aristarchus.an, pam anpal aak Macedonia.amana aak angman Thessalonica.ang, puth niliy-a, angman nganttang moꞌ.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ngaaꞌ thonang ngulana ngan ang wampan Sidon.ang. Julius.an min anman iiy-iiy nungant Paul.antan aꞌ kuch nunang puth iiyow aꞌ uwow thanang ngurp nungantam anangana than yipam theeꞌayn nungant anangan nilan kaangkweya may aꞌ ngook thakana.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Aꞌ ngan putham ngul moꞌan woꞌuw um-menhangana. Aꞌ wunt piꞌan paththam wunp-wunp aꞌ wunt alangan thaamp-thaamp nganang aꞌ ngan chukkunanga moꞌ-moꞌan um kungk aak pik-otang thinth Cyprus wakan, nganang puth keꞌ yipam woꞌuw um-menhang thechathow wunt alanganiya.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Aꞌ anpalaniya ngan kuuw moꞌan woꞌuw wakana aꞌ yaꞌ wantan aak Cilicia.ana putha Pamphylia.ana, an wonk-wonkam moꞌ-moꞌan chukkunangana. Anpalaniya ngan ang-ngul wampan aak town Myra.ang aak angman Lycia.angana.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Aak angana, moom piꞌan alangan chukkun thonangan ngul uw, chukkunaniy-a, anpal wamp aak Alexandria.ama puth aakanak kuuw moꞌow Italy.aka, aꞌ nil puth angan wunp nganang yotamana chukkun alangamana.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ngan itangam ngul moꞌ-moꞌan chukkunangan maꞌ-koꞌalamaka. An puth way-way moꞌ-moꞌan puth ngananiya minam wampan aak Cnidus thinth. Aꞌ wunt piꞌan paththam wunp-wunp aꞌ puth ngananiya keꞌ-ngul yaaman moꞌin kuuwana. Aꞌ ngan yiipam ngul moꞌan aakanak aak pik-otang Crete.aka puth ngan wonk yiipangk moꞌ-moꞌan aak pik-otang anpalana. An ep-paththam wuntana many-many ngul wunp-wunpa. Ngan yaꞌ wantan Cape Salmone.ana.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ngan moꞌ-moꞌan wonk thinth puth way-way yippak moꞌ-moꞌan. Amanamaniya ngan ang-ngul wampan aak nampaniya Safe Harboursa puth aak town Lasea thinth aniya, aꞌ kung-enchang ngoonchan.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ngan puth yaam aak anganiy wun-wunan, puth aak way ngulan kanam wampa, an min ngant yaꞌa chukkunanganiya yaaman moꞌ-moꞌān. Aak piꞌan thanttam Jews.antamana Atonement.an waaꞌantan-a, aniy-a, yaꞌ-ngul. Aak an-aniyangan-a, yuw ngotanan yal-yalaman kaapakana. Nil Paul.angan wik thayanath thanang aꞌ thaw,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Ayyang, niiy pam inangan-ang, ngay meeꞌmiy ngamp inan moꞌāmpan-a, an way-wayam paththam wunow ngampar, min yaꞌa. Aꞌ kaap piꞌan ilangan kan-kanam wayathow chukkun inana puth ngampan kan-kanam paththam way min anangan wayathimp thampa. Yaakaꞌ ngamp wiy inangana uthamāmpa.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Puth moom piꞌan chukkunaman-a, putha, pam anan chukkun-kunchana waaꞌpul nungant moom piꞌan soldiersantam alantan, “Ngamp keꞌ-ngoongkam anman moꞌ-moꞌāmp kuuwana.” Aꞌ moom piꞌan soldiersantam alangana wik ngeey-ngeey pulang pam kucham inangana, nil keꞌam wik ngeey nunang Paul.ana.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Aak kung-enchang anana puth aak min yaꞌ nganta aak wunanakan aak kuchar anman. Aꞌ pam yotam anangan than kaangk aakanak iiyayn aak kung-ench thonak ngula than waaꞌantan Phoenixa aak ananiya wonk kuuwangkana aak pik-otang Crete.ang anmana. An ep aak min aak kucharamana, puth aak um kuuw wunana, mal kungkam aꞌ puth mal yiipam.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Aꞌ wunt mich-micham kan-ngul wunp-wunp, pal yiipana aꞌ than pam al-alangan ngaantam-ngeeyin keꞌ minam ngulan moꞌayn chukkunangana, anpalaniya than kan-ngul anchoran wichin aꞌ moꞌin ngul kuuw wonk-wonkam wak-wakin mal yiipangk aak Crete wakana.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Puth yaam keꞌanamana wunt thaꞌiy pal kungk wunp-wunp pik-otang anpalan uw nganang,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 aꞌ wunt thaꞌiyang aꞌ yeelalang chukkun kung-ench piik-piikpul. Ngan puth keꞌ um wuntak wunpin chukkunan moꞌowaniy, puth yaꞌangama, ngan puth wantana, wunt piꞌanangan mak thechathow chukkunana kech woꞌuwakana.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 — ausente —
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 — ausente —
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Aꞌ wuntana wuut piꞌan paththam wunp-wunp ngula, puth ngaaꞌ thonang ngulana than pam al-alangan way min yotam anangan theeꞌ-theeꞌin ngakanga chukkunamana.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Aꞌ ngaaꞌ thonangana kaap way wuut piꞌan keꞌ-ngoongkam anman wamp-wampa, aꞌ pam al-alangan yuk way min wiy piꞌ-piꞌanam min-miniy anangan ngul theeꞌ-theeꞌin tables puth sails thakan ngakanganiya.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Aꞌ ngaaꞌ thon-thonangana ngan puth keꞌam thathan kinch aꞌ thunp thampangana, puth wuntan keꞌ-ngoongkam anman wuut piꞌan wunp-wunpa. Ngan ngaantam-ngeeyan, “Ngan yotam inangan kan-kanam mul wunāna.”
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Than pam anangan yaam may keꞌanam wun-wunina, anpalana nil Paul.ana than ngul um thanttanga aꞌ thaw, “Ayyang, niiy pam inanganweya, niiy wik ngatharaman ngeeyina. Ngay kan thawang niiyanta keꞌan moꞌāmp aak Crete anpalaniya. Ngamp angman wun-wunimp Crete.angan-a, an ep kaap piꞌan yimanangan keꞌ ngeengk-ngeengkimpa moꞌ-moꞌimp chukkun ilangana, aꞌ ngamp puth yimanang keꞌ wayathimp way min yotam ngamparam anangana.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Puth ngay inan waaꞌānga niiyant — keꞌ winynyang moꞌāna! Ngamp kan-kanam keꞌ uthamimpa yaꞌa, puth ngamp chukkun inana wayathāmp.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Aꞌ ngutangana nil ngaantiyongk kuch God.angana — God thonam anman ngayan thaaꞌ-kuump-kuumpanga puth ngayaniya nungant thampa. Nil ngaantiyongk nungantamana thinth ingman ngatharang than-thana.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Aꞌ thaw, ‘Paul-ang, nint keꞌ winynyang moꞌāna! Nint puth thanān um nungantang pam wuut piꞌan alantangana aak Rome.angana wunana. Nil God.an min-minam paththama, nil kan-kanam minam kaaꞌ-piichanathow nintang aꞌ putha nil kaaꞌ-piichanathow yotam nanangan pam nungkarangan moꞌ-moꞌantan chukkunangana.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yaa, niiy pam inangana keꞌ winynyangan moꞌāna! Ngay kan-kanam wik God.antaman ngaantam-ngeeyang ngamp ang-ngulan minaman wampāmpa keꞌ nilaman wik waaꞌ ngatharana.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Aꞌ wunt piꞌan ilangana kan-kanam keny theeꞌow ngampang aak uthaka aakanak aak pik-otangakana.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Aak ngutang thonamangan-a, Sunday kuchamangana kaap piꞌanan wamp-wamp-a, wunt piꞌan alangana kuuwam thech-thechath nganang woꞌuw piꞌan weꞌar Mediterranean anpalana puy-puyam thech-thechath ngananga aak um-menhang aakanakan. Aꞌ ngaaꞌ-menhang ngulana than pam anangan chukkunangan moꞌ-moꞌina ngaantam-ngeeyin, “Ngamp yaakaꞌ aak thinth ngula.”
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Aꞌ than kuuy ongk theeꞌin puth yuk anhan thampang kathin kuuyangana than yipam meeꞌmiy weenayn nath aak thangk yaam natha, nath yaꞌa, chil thangk ngula. Puth ngakaniya natham pek kecha yippak, forty metres wun-wuna. Aꞌ puth ngul-ngulana than putham kuuyan theeꞌin ngakangan aꞌ ngakana chil thangk ngula wun-wun thirty metres ngula.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Aꞌ thananiya winynyang paththam moꞌin, thanan ngaantam-ngeeyin chukkun nganttamana kunttowanga kenyangk matow aꞌ thananiya four anchors anangana pekam ngul theeꞌin ngakangan chukkun thinkam anpalana aꞌ than meeꞌ-wuthanamin aakan kan-kanang pachamow.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Than pam sailors anangan chukkunangan moꞌ-moꞌina than keꞌ appenchiythan chukkunamana aꞌ than dinghyan pekam ukathin ngakang aꞌ thawin ngul than anchors wiy anangan theeꞌayn umputh angan chukkunangana, puth thananiya yaan thawin, an than wik uuy-uuyaminweya.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Aꞌ nil Paul.an thaw ngul thant pam piꞌan alantan soldiersantamana putha soldiers al-alantana, “Than sailors anangana chukkunang ingman wunayn yuup keꞌananga, niiy puth yotam inangan ngul uthamana.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Aꞌ than soldiers al-alangan keꞌam kuchin thanang yaꞌa aꞌ thananiya kuuy anangana dinghyan kathin chukkunang angam kenyan-a, aniy-a, thalokang umpin kuuy anangan aꞌ dinghyan-a, kuchin ngul ngakang woch-wocha.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Ngaaꞌthiyangamana kinch kan-kanangan mat-a, nil Paul.an thaaꞌ-mamanang thaw thant pam yotam al-alantana may mungkaynweya. Aꞌ nilan thaw, “An puth kinch fourteenakam kan niiyang want may keꞌanangan wun-wunana, puth niiy keꞌ meeꞌmiyweya niiy nath man-yetham iiy-iiyina, nath yaꞌa uthaminweya.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Inmana niiy may ngul mungkāna niiy yipam keꞌ uthamāna. Niiy kan-kanam yotam inangan ngul wunān piichanama.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Aꞌ Paul kanan wik thaw-a, nilana may bread ngulan maay aꞌ thankyou thaw nungant God.antan meeꞌ thanttang pam yot al-alantangan. Aꞌ nil may breadan-a, manyam thuth aꞌ kan-ngul mayan mungk-mungk.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Than yotam anangan pama keꞌam ngul winynyangan moꞌina aꞌ thanana kan-ngul may ngul mungk-mungkina.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Than chukkunang anganiya pam two hundred and seventy-six moꞌ-moꞌina.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Than yotamangan may piꞌan kanan mungkin-a, anpalaniy ngul-a, than may yotam ananganiya ngakang ngul theeꞌ-theeꞌin an yipam chukkunana ey-ey moꞌ-moꞌow thantana.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Aꞌ kinch kanan mat-a, than aak eꞌ thathina, puth than sailors anangan keꞌ meeꞌmiy thanweya, than aak wanttin ngulan moꞌ-moꞌin. Puth than aak woꞌuw kung-enchangwey thathina puth aak thomp ngaanh pach thampanga aꞌ than thawin thanttakamana thanan keꞌ paathiythan chukkunan thompangan matathiythana.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Than puth anchors yotam anangana thalokang ump-umpin thanang aꞌ ngakang ngul kuchin anchors anangan, puth thanana yuk rudders kathanam anangan thapathin thanang chukkunan yipam koochanam anman moꞌ-moꞌowa. Aꞌ than sail kenyam maayin ngul umputhan chukkunangana puth wuntangan yipam penyow koochanam yipam moꞌ-moꞌowa aꞌ than kan-ngul paththam moꞌ-moꞌin um keny thompakana.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Puth chukkunan kaaꞌ koochanam moꞌ-moꞌ keny aak ngaanh achantang aakanakana, chukkun kaaꞌana yaꞌ wip aꞌ keꞌ-ngul moꞌiya, puth ngak yeelal piꞌan alangan yaꞌ thaampan koy-koyyuwan chukkunaniya aꞌ yaꞌ thuth ngul nhanthakama.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Than pam soldiers al-alangan keꞌ mulathiythan pam jailman yotam anangana keꞌ yipam wookamayn aakanak keny thompakana puth than nath appenchiythana.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Puth nil moom piꞌan soldiers al-alantamana kaangk kaaꞌ-piichanathow nunang Paul.ana aꞌ nil thaw thant soldiers al-alantana keꞌ mulathayn thanang pam jailman anangan. Puth nilaman thaw thant pam al-alantan than meeꞌmiyan wookamaynana than chang peyayn ngakangana aꞌ puth aakanak kenyan wookamayn thompakana.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Nil thaw pam wiy al-alantan yuk chil many maayayn thuthanam chukkunam anpalman aꞌ putha kul-kulam wookamayn monkan-wakayn thanang pam anangan umputhan wook-wookamantanana keny thompakana. Aak yimanangan wuna ngan yotaman puth minam wampan keny aak uthakana.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.