Romanos 8
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT
1 Núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, nónó wrɔ́-á mɛ kwrɔ́nmɔnɔlɛ Yesu Kristalɛ, Liyel tukey náh tɔ̃ n syɩkɩ n pi pé yõ.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Yé náh wɛ di, Liyel Mirki nɛ̂-á minnɛ névilɛ n kɔ̃ tɛ̃̀ wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Yesu Kristalɛ, képah ye wɛ wilki ńmɔlɛ tyípékè ànɛ̂ kũ mnɔ sɔkɔ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ náh sõ̀ fɛ̃ képah pɩ n pi dò. Névye gblɔ̌y dyɔ dyɔ tyi pɩ́nɔ́ sõ̀ mɛ kǎn pɩ kélɛ képah ye. Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel mɛ ǹ Pídĩ́ tɛkɩ mɔ à pɔ dubi névi wil dùkùlɛ ǹ tyɩ́ ápi tyípêl pɩ́pú tyɩ́ kɔ̃lɔ, tɛ́ ku ápi tyípêl yĩnnɛ, sé tyɩ́ wɛ n yɩkɩ yĩnnnɛ névye sɔkɔ.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Ápi nónó-á á dyɔ yĩ́ĩ́ tyi wɛ yɛ, tɛ́ Liyel Mirki sõ̀ tɛ̃. Liyel kè pɩ nɛ á fɛ̃ tyi kõ̀nsàhnɔ́ tyíyónɔ́lɛ n pɩ. Képah ye à kɔ̃ à képah pɩ.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Yé náh wɛ di, névi nɛ̂-à yɛ ǹ dyɔ yĩ́ĩ́ tyi yah syi ǹ tyɩ́, tɛ̃̀ sõnɔ n nɛ n mɛ ǹ dyɔ yĩ́ĩ́ tyi ó yõ. Nɛ̂-à mó yɛ Liyel Mirki yah syi ǹ tyɩ́, tɛ̃̀ sõnɔ n nɛ n mɛ Liyel Mirki dyɔ yĩ́ĩ́ tyi ó yõ.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Wâh á dyɔ yĩ́ĩ́ tyi sõ̀ tɛ̃, ké syì-ǹsah n pɩ kũnɛ. Tɛ́ wâh Liyel Mirki dyɔ yĩ́ĩ́ sõ̀ tɛ̃, ké syì-ǹsah n pɩ yèvɩnɩ ànɛ̂ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ́nɔ́lɛ.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Kègbɩ yõ, névye nónó dyɔ yĩ́ĩ́ tyi-á yah syi pé tyɩ́, Liyel sépɛ́bɩ́ ye pélɛ pǎh sɔ̃́npɩ́lɛ yahle sàhnɔ́lɛ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ yóré yõ. Pè náh fɛ̃ sé wã̀l kɔ ńtɛ̃nɛ dò.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Tɛ́ névye-à pé gblɔ̌y dyɔ yĩ́ĩ́ tyilɛ n pɩ, Liyel yĩ́ náh n yuku pélɛ.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Yépi tɛ̃̀ wɔlɛ, yé náh mɛ yé gblɔ̌y dyɔ yĩ́ĩ́ tyilɛ n pɩ. Liyel Mirki dyɔ yĩ́ĩ́ tyi ye yé mɛ n pɩ, képah nɛ̂-á mɛ yé sɔkɔ. Krista Mirki-à n knɛ névi nɛ̂ sɔkɔ, tɛ̃̀ náh mɛ ǹ tyɩ́ yõ.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Krista-à mɛ yé yahlɛ n tɛ̃, yé kɩ sénsɔ̃ pɔ kũ n pi ó, ǹtɛ Liyel Mirki gbõ̀ yõ, yé pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ à tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Liyel nɛ̂-á yilki mɔ Yesu lékólɛ, ǹ Mirki-à kɩ mɛ yépi tɔ sɔkɔ, yáh sɔ̃́ pɔ ku, yé lékyɩ̂ kɩ yilki mɔ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Képah ye ń yṹnpyé, á yɩ̃nɛ à Liyel Mirki dyɔ yĩ́ĩ́ tyilɛ n pɩ, á náh tɔ̃ yɩ̃nɛ à á gblɔ̌y dyɔ yĩ́ĩ́ tyílɛ n pɩ.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Yâh yé dyɔ yĩ́ĩ́ tyilɛ n pɩ, yé kɩ ku. Ǹtɛ Liyel Mirki gbõ̀ yõ yâh yé dyɔ yĩ́ĩ́ tyi wɛ yɛ, yé kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Yé náh wɛ di, Liyel Mirki-à nónó yahlɛ n tɛ̃, Liyel wɛ̃́npì ye pélɛ.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Liyel-á ǹ Mirki nɛ̂nɛ yé kɔ̃, kè náh yélɛ n mɔ yɔ̃rɩ pɩ́nɔ́ sɔkɔ ànɛ̂ tíkí pɩ́nɔ́ sɔkɔ dɛ́. Képah ye pɩ yélɛ Liyel wɛ̃́npìlɛ, tɛ́ yé fɛ̃ n yo yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ: «Bɔ̌, ápi Sú!»
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Liyel Mirki mɛ̀ ńtɛ̃ ye á kɔ̃ á sɛ̃ yĩ́ĩ́ ké yõ nɛ Liyel wɛ̃́npì-á álɛ.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Tɛ́ áyáh fyɔ̀ pɩ ǹ wɛ̃́npìlɛ, á vyãh kɩ wɛ pèpɔrɩ sɔkɔ, wǎh ǹ vyãhlɛ ǹ wɛ̃́npì kɔ̃ nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ. Liyel-á pèpɔrɩ nɛ̂ pɩ Krista tyɩ́, ápi tɔ vyãh kɩ wɛ ké sɔkɔ. Áyáh fyɔ̀ mɛ yèvyãhrɩlɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́ Kristalɛ, gbílkínɔ́ kɩ n sah n pi á yõ ǹnɛ wɛ̃ tyɩ́.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Mé pɩ̃ nɛ áyáh mɛ yèvyãhrɩ nɛ̂ sɔkɔ kwɛy mɛ̀nɛ, képah náh mɛ sãh n yah yah tɛ̃̀nɛ gbílkínɔ́ ǹgbɛ̃ nɛ̂-á kɩ pɔ n sah n pi á yõ ńsõ̂nɛ.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Liyel wɛ̃́npì-á kɩ gbílkínɔ́ wɛ n pi sɔ̃́, képah ye ǹ yî mɔ́nɔ́nɔ pól mɛ n dɛkɩ.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Yé náh wɛ di, Liyel yî mɔ́nɔ́nɔ pól mɛ yõre kɛ̃́ tǎhkɩ̀ yɔ́ gbõ̀ sõ̀ sɔkɔ. Pépi dyɔ dyɔ tɛ̃̀ náh nɛ kè pɩ sɛ̃́ dɛ́. Nɛ̂-á sah pélɛ ké gbõ̀ sõ̀, ǹmɔ ye pɩ kélɛ. Ǹtɛ gbõ̀ sàh-ǹsah tɔ̃ mɛ pé tyɩ́.
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 Sõ yɔ́ mɛ n pi, Liyel yî mɔ́nɔ́nɔ pól kɩ pɔ n wilki n pi yɔ̃rɩ sɔkɔ yɩ́kɩ́nɔ́ pɩ́-ò gbõ̀. Tɛ́ kɩ gbílkínɔ́ wɛ wɛ̃ tyɩ́ Liyel wɛ̃́npìlɛ.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Ǹtɛ à pɔ syɩ kwɛy mɛ̀ tyɩ́, á pɩ̃ nɛ Liyel yî mɔ́nɔ́nɔ pól-á mɛ n gbĩ kúrntɛ̃́sè tyɩ́ kɔ̃lɛ yèvyãhrɩ tɛ̃̀ tyɩ́.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Tɛ́ kè náh yĩn pépi ó tyɩ́ dɛ́, Liyel-á ǹ Mirkilɛ ǹgbòlɛ ápi nónó kɔ̃, ápi tɔ mɛ n gbĩ á fɔkɔ táhlɔ́ sɔkɔ, mɛ gbĩ̀yĩ̀kìlɛ n syɩkɩ sõ nɛ̂-á Liyel kɩ kè wɛ̃kɩ n pi nɛ áyáh pɩ pé wɛ̃́npìlɛ, tɛ́ kɩ pwáhnmɔnɔ wɛ dal mɔ.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Yé náh wɛ di, á ye pwáhnmɔnɔ wɛ. Tɛ́ kè mɛ á kɩ nɛ sɔ̃́-á ńkɛ̃́nɛ névi ǹ gbõ̀ sah kwâh yɔ́ pɔ́nwɛnɔ yõ. Ǹtɛ wàh kè wɛ syi tɛ, à náh tɔ̃ ǹ gbõ̀ sah n pi ké pɔ́nwɛnɔ yõ dò. Wàh kè wɛ syi tɛ, à kɩ tɔ̃ ǹ gbõ̀ sah sɔ̃́ ké pɔ́nwɛnɔ yõ?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Ǹtɛ áyâh tɔ̃̌nɩ̀ mɛ kwâh nɛ̂ wɛ́nsyi-ńkɛ̃̂nɛ, ǎ sṍmnɔ́ pɩ ǹ tɛ́ á gbõ̀ sah ké pɔ́nwɛnɔ yõ.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Sɛ̃́ ó ye, Liyel Mirki tɔ mɛ ápilɛ n yohnɩ n mɔ á tɛ̃́nkwlɔ́nɔ yĩnnɛ. Yé náh wɛ di, ápi náh pɩ̃ nɛ̂-á yɩ̃nɛ nínɔ́lɛ. Ǹtɛ Liyel Mirki mɛ nírílɛ n pɩ ápi tyɩ́ nɛ̂-á ápi náh fɛ̃ ké dùkù yah yo.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Tɛ́ Liyel nɛ̂-á névye fɔkɔ táhlɔ́lɛ n pnɛ, ǹ Mirki-á mɛ nɛ̂nɛ n yah n kɔ̃, ǹmɔ kélɛ n pnɛ. Yé náh wɛ di, ǹ Mirki nírílɛ n pɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ à yɩ̃nɛ ǹmɔ dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀nɛ.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Á mó tɔ̃ pɩ̃ tɔlɛ nɛ Liyel tyɩ́-á nɔ nónó tyɩ́, ǎ tyi póllɛ n pɩ pépi tyɩ́ pɛkɩ yĩnnɛ, pépi nónó-á à ye à yɩ̃nɛ wǎh kè yah tɔkɔ sah sɔ̃́.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Liyel-á nónó yah wilki ǹgbò dùkùlɛ, à ye kwãh tɛ̃ kè yah tɔkɔ tɔlɛ nɛ pǎh yɩ̃nɛ pè pɩ pé Pídĩ́ tyɩ́ kɔ̃lɛ, ǹmɔ kɔ̃ à pɩ pé pól nɛ́nkyɩ́lɛ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Wǎh kwãh tɛ̃ nónó yah tɔkɔ, à ye pè ye tɔlɛ. Wǎh nónó ye, à ye pè pɩ nɛ́gblɔ́ tɔlɛ ǹ yah sɔkɔ. Wǎh nónó pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ, à ye yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ pè kɔ̃.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Sɔ̃́ mɛ ápi kɩ yo yɔ̀ wɛ́? Liyel-à mɛ ápilɛ, nɛ̂ kɩ fɛ̃ á fwo?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ǹmɔ nɛ̂-á à náh yɛ ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ Pídĩ́ kɔ̃́nɔ́lɛ, à à mɔ kũ kɔ̃ ápi pól yĩnnɛ. À kɩ pɩ sɔ̃́ tɛ́ à náh yî tɛ́lɔ́ póllɛ á kɔ̃ à n tahlɩ n pi ǹmɔ gbõ̀ yõ.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Liyel-á névye nónó yah wilki, nɛ̂ tɛ̃̀ kɩ pɔ n tɔkɔ pélɛ n kɔ̃? Liyel ye pɩ névyelɛ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Nɛ̂ kɩ tɔ̃ fɛ̃ Liyel tukey kɔ̃ kè kɩ syɩkɩ pé yõ? Yesu Krista ye ku, tɛ́ kè náh yĩn képah ó tyɩ́ dɛ́, ǹ lékó yilki mɔ. Yé náh wɛ di, à mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ Liyel gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, tɛ́ mɛ nírílɛ n pɩ ápi tyɩ́.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ápi tyɩ́nɔnɔ nɛ̂-á mɛ Krista sɔkɔ, kwâh yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ ké yah kõ n pi. Yèvyãhrɩ ò, tíkí képékè ò, fṍhnɔ́ ò, kwɛkɩ ò, kwâh kɛ̃́ ò, dlo ò, kũ ò, sé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ ké yah kõ n pi.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Áwɔ yĩnnɛ, ápi mɛ kũ dlo sɔkɔ sõmɛsṍ. Pè mɛ álɛ n pɩ á kɩ nɛ yípɛ̂y sɔ̃́ pè tɛ̃ n yuku kò-ǹsah sɔkɔ.»
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ǹtɛ sépi pól sɔkɔ, á tyɩ́-á nɔ Liyel nɛ̂ tyɩ́, ǹmɔ gbõ̀ yõ á pɩ tɛ̃́npnɛ̀pu ǹgbnɔlɛ.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.