Romanos 5

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ápi-á pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, yèvɩnɩ wɛ á wrɔ́ ǹnɛ á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista gbõ̀ yõ.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Yõ̀bènɔrɩ nɛ̂ wɛ̃̀kɩ̀-á yɩkɩ mɔ á tyɩ́ tɛ́ álɛ ké sɔkɔ yɔ̀, ǹmɔ ye dah mɔ álɛ ké sɔkɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ. Tɛ́ á gbõ̀ sàhnɔ́-á mɛ ké yõ nɛ áyáh kɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ wɛ n pi, kè mɛ yɔ̃̀nɔ́lɛ á tyɩ́.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Tɛ́ à wil képah sɔkɔ, yèvyãhrɩ ńtɛ̃ tɔ pɩ́nɔ́ mɛ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ ápi tyɩ́. Yé náh wɛ di, á pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́ yèvyãhrɩ pɩ́nɔ́-á névilɛ n pɩ gbáhntɛ̃-òlɛ,
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 gbáhntɛ̃nɔ mó névilɛ n pɩ tɛ̃́nwɛ-òlɛ mɔ́nyahnɔ gbĩ́nɛ. Névi-à pɩ tɛ̃́nwɛ-òlɛ mɔ́nyahnɔ sɔkɔ, ǹmɔ gbõ̀ sàhnɔ́ n nɛ n mɛ Liyel yõ.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Ǹtɛ ápi nɩ̀gbɛ̀kɩ̀-á mɛ Liyel sɔkɔ dùkù nɛ̂nɛ, à kélɛ á wɛ̃kɩ ǹ Mirki gbõ̀ yõ wǎh képah nɛ̂nɛ á kɔ̃. Képah ye névi nɛ̂-à ǹ gbõ̀ sah ǹ yõ, sen náh tɛ̃̀ tɛ̃ n pi.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Yé náh wɛ di, Liyel-á gbĩ́ nɛ̂ yah tɔkɔ sah, kǎh pɔ nɔ, Krista ku tyípêl pɩ́pú pwah n mɔ yĩnnɛ. Tɛ́ légbĩ́nɛ, ápi lésõ mɛ tǎhkɩ̀ kɛ̃́nɛ á sɔkɔ.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Névi nɛ̂-á kɩ fɛ̃ syi n ku n pi nɛ́gbɩ́ yĩnnɛ, tɛ̃̀ wɛ́nɔ́ kɩ tah. Gbɔ̀kénpɩ ǹnɩ̂ kɩ fɛ̃ fɛ̃ syi ku pèpɔrɩ pɩ́-ò wɔ yĩnnɛ.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Ǹtɛ Liyel-á kélɛ á wɛ̃kɩ dùkù nɛ̂nɛ nɛ á tyɩ́-á nɔ pé tyɩ́, kè wɛ yɔ̀: Ápi lésõ mɛ á tyípêl sɔkɔ sɛ̃́ tɛ́ Krista ku á pwah n mɔ yĩnnɛ.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Tɛ́ núkúnúkú, áyáh fyɔ̀ pɩ tɛ́ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ Krista kúnɔ́ gbõ̀ yõ, Liyel fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀ wɔ yah se pyě à kɩ n yɛ n pi kõ̀nɔ́lɛ á tyɩ́?
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Áyáh lésõ mɛ Liyel sépɛ́bɩ́lɛ, à á wrɔ́ tɔ̃ sah ǹnɛ ǹ Pídĩ́ kúnɔ́ gbõ̀ yõ. Tɛ́ ǹ Pídĩ́ tɛ̃̀-á fyɔ̀ mɛ min sɔkɔ, à se kɩ pyě n yɛ n pi á pwáhnmɔnɔlɛ?
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Tɛ́ kè náh yĩn képah ó tyɩ́ dɛ́, kè tɔ̃ mɛ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ á tyɩ́ Liyel yah sɔkɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista yĩnnɛ, ǹmɔ nɛ̂-á á wrɔ́ tɔ̃ sah Liyellɛ.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Yé yah, nɛ́núkù yɔ́ yĩn ye tyípékè de kèkõyṍ. Kénɛ tyípékè ye yɔrɩ mɔ kũnɛ. Tɛ́ névye pól mɛ kũ mnɔ sɔkɔ, pé pól-á sɔ̃́npɩ́lɛ tyípékè pɩ...
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ pɔ tyípékè wɛ kèkõyṍ. Ké pɔ́-ńkɛ̃̂ gbĩ́nɛ, tyípékè mɛ̀ náh sõ̀ mɛ n mɔ n kõ.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Tɛ́ sépinɔ́ pól sɔkɔ, à tɔkɔ Adama gbĩ tyɩ́, pópó à pɔ nɔ Moyisi gbĩ tyɩ́, névye pól sõ̀ mɛ kũ mnɔ sɔkɔ. Pè náh sénsɔ̃ tyípékè pɩ Adama tyɩ́ kɔ̃lɛ ǹmɔ nɛ̂-á Liyel dêl pɩ, ǹtɛ kũ sõ̀ mɛ pélɛ n tɛ̃. Névi nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ à pɔ, Adama pɩ ǹmɔ kètɔ̀lɛ.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Ǹtɛ tyípékè nɛ̂-á pɩ, kè náh mɛ sãh yah yah tɛ̃̀nɛ yõ̀bènɔrɩlɛ Liyel-á nɛ̂nɛ n pɩ. Gbɩ ye, nɛ́núkù tɛ̃̀ wɔ tyípékè yĩn ye névye náhnáh ku ó; ǹtɛ Liyel-á yõ̀bènɔrɩ nɛ̂ pɩ á tyɩ́, ànɛ̂ wǎh syɔ̃ Yesu Krista tɔ gblɔ̌y núkúní tyɩ́ à pèpɔrɩ nɛ̂ pɩ nɛ́kwĩ́nkí tyɩ́, sépi ye kal.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Liyel-á pèpɔrɩ nɛ̂ pɩ, ké swɔ náh mɛ núkúlɛ nɛ́núkù tyípékè mɛ̀ tyɩ́lɛ. Yé náh wɛ di, nɛ́núkù tyípékè yĩn ye lékàh wɛ. Ǹtɛ névye tyípêl náhnáh pɩ́ntɛnɔ náh ye Liyel yõ̀bènɔrɩ pɩ pé tyɩ́ à pè pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Gbɩ tɛ̃̀ wɔ ye nɛ́núkù tyípékè ye mɔ névyelɛ kũ mnɔ sɔkɔ ó, ǹtɛ Liyel-á yõ̀bènɔrɩ ǹgbɛ̃ pɩ nónó tyɩ́ à pè pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ, pépi kɩ mɛ min sɔkɔ Yesu Krista gblɔ̌y núkúní gbõ̀ yõ, kɩ tɔ̃́rɩ́lɛ n pɩ.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Sɔ̃́-á nɛ́núkù tyípékè pɩ́nɔ́ lékàhlɛ no pól yĩni tɛ̃, sɛ̃́ ó ye, nɛ́núkù tyípépɛ̌y pɩ́nɔ́ yĩn ye no pól kɩ fɛ̃ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ, nɛ̂-á kɩ pè kɔ̃ pè kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Sɔ̃́-á nɛ́núkù Liyel yóré yáhlenɔ pɔ kénɛ névye náhnáh kɔ̃ pè pɩ tyípêl pɩ́púlɛ, sɛ̃́ ó ye, nɛ́núkù Liyel yóré fɛ̃̀nsyinɔ yĩn ye névye náhnáh kɩ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Tyi kõ̀nsàhnɔ́ tɛ̃̀ wɔlɛ, képah ye pɔ tyípêl kɔ̃ sè kwel. Tɛ́ tyípêl-à kwel ńyãh sɔkɔ, Liyel n mó yõ̀bènɔrɩ pɩ nɛ́npɔ́ sɔkɔ nɛ̂-á kal sépilɛ.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 Kǎh pɩ sɛ̃́, sɔ̃́-á tyípékè névye pól dahbɩ kũ mnɔ sɔkɔ, sɛ̃́ ó ye, yõ̀bènɔrɩ nɛ̂-á Liyel n pɩ névye tyɩ́ à pélɛ n pɩ nɛ́gblɔ́lɛ, képah tɔ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ pé pól kɔ̃ ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista gbõ̀ yõ.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.