Romanos 5

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ápi-á pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, yèvɩnɩ wɛ á wrɔ́ ǹnɛ á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista gbõ̀ yõ.
1 Agora que fomos aceitos por Deus pela nossa fé nele, temos paz com ele por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
2 Yõ̀bènɔrɩ nɛ̂ wɛ̃̀kɩ̀-á yɩkɩ mɔ á tyɩ́ tɛ́ álɛ ké sɔkɔ yɔ̀, ǹmɔ ye dah mɔ álɛ ké sɔkɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ. Tɛ́ á gbõ̀ sàhnɔ́-á mɛ ké yõ nɛ áyáh kɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ wɛ n pi, kè mɛ yɔ̃̀nɔ́lɛ á tyɩ́.
2 Foi Cristo quem nos deu, por meio da nossa fé, esta vida na graça de Deus. E agora continuamos firmes nessa graça e nos alegramos na esperança de participar da glória de Deus.
3 Tɛ́ à wil képah sɔkɔ, yèvyãhrɩ ńtɛ̃ tɔ pɩ́nɔ́ mɛ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ ápi tyɩ́. Yé náh wɛ di, á pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́ yèvyãhrɩ pɩ́nɔ́-á névilɛ n pɩ gbáhntɛ̃-òlɛ,
3 E também nos alegramos nos sofrimentos, pois sabemos que os sofrimentos produzem a paciência,
4 gbáhntɛ̃nɔ mó névilɛ n pɩ tɛ̃́nwɛ-òlɛ mɔ́nyahnɔ gbĩ́nɛ. Névi-à pɩ tɛ̃́nwɛ-òlɛ mɔ́nyahnɔ sɔkɔ, ǹmɔ gbõ̀ sàhnɔ́ n nɛ n mɛ Liyel yõ.
4 a paciência traz a aprovação de Deus, e essa aprovação cria a esperança.
5 Ǹtɛ ápi nɩ̀gbɛ̀kɩ̀-á mɛ Liyel sɔkɔ dùkù nɛ̂nɛ, à kélɛ á wɛ̃kɩ ǹ Mirki gbõ̀ yõ wǎh képah nɛ̂nɛ á kɔ̃. Képah ye névi nɛ̂-à ǹ gbõ̀ sah ǹ yõ, sen náh tɛ̃̀ tɛ̃ n pi.
5 Essa esperança não nos deixa decepcionados, pois Deus derramou o seu amor no nosso coração, por meio do Espírito Santo, que ele nos deu.
6 Yé náh wɛ di, Liyel-á gbĩ́ nɛ̂ yah tɔkɔ sah, kǎh pɔ nɔ, Krista ku tyípêl pɩ́pú pwah n mɔ yĩnnɛ. Tɛ́ légbĩ́nɛ, ápi lésõ mɛ tǎhkɩ̀ kɛ̃́nɛ á sɔkɔ.
6 De fato, quando não tínhamos força espiritual, Cristo morreu pelos maus, no tempo escolhido por Deus.
7 Névi nɛ̂-á kɩ fɛ̃ syi n ku n pi nɛ́gbɩ́ yĩnnɛ, tɛ̃̀ wɛ́nɔ́ kɩ tah. Gbɔ̀kénpɩ ǹnɩ̂ kɩ fɛ̃ fɛ̃ syi ku pèpɔrɩ pɩ́-ò wɔ yĩnnɛ.
7 Dificilmente alguém aceitaria morrer por uma pessoa que obedece às leis . Pode ser que alguém tenha coragem para morrer por uma pessoa boa.
8 Ǹtɛ Liyel-á kélɛ á wɛ̃kɩ dùkù nɛ̂nɛ nɛ á tyɩ́-á nɔ pé tyɩ́, kè wɛ yɔ̀: Ápi lésõ mɛ á tyípêl sɔkɔ sɛ̃́ tɛ́ Krista ku á pwah n mɔ yĩnnɛ.
8 Mas Deus nos mostrou o quanto nos ama: Cristo morreu por nós quando ainda vivíamos no pecado.
9 Tɛ́ núkúnúkú, áyáh fyɔ̀ pɩ tɛ́ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ Krista kúnɔ́ gbõ̀ yõ, Liyel fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀ wɔ yah se pyě à kɩ n yɛ n pi kõ̀nɔ́lɛ á tyɩ́?
9 E, agora que fomos aceitos por Deus por meio da morte de Cristo na cruz, é mais certo ainda que ficaremos livres, por meio dele, do castigo de Deus.
10 Áyáh lésõ mɛ Liyel sépɛ́bɩ́lɛ, à á wrɔ́ tɔ̃ sah ǹnɛ ǹ Pídĩ́ kúnɔ́ gbõ̀ yõ. Tɛ́ ǹ Pídĩ́ tɛ̃̀-á fyɔ̀ mɛ min sɔkɔ, à se kɩ pyě n yɛ n pi á pwáhnmɔnɔlɛ?
10 Nós éramos inimigos de Deus, mas ele nos tornou seus amigos por meio da morte do seu Filho. E, agora que somos amigos de Deus, é mais certo ainda que seremos salvos pela vida de Cristo.
11 Tɛ́ kè náh yĩn képah ó tyɩ́ dɛ́, kè tɔ̃ mɛ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ á tyɩ́ Liyel yah sɔkɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista yĩnnɛ, ǹmɔ nɛ̂-á á wrɔ́ tɔ̃ sah Liyellɛ.
11 E não somente isso, mas também nós nos alegramos por causa daquilo que Deus fez por meio do nosso Senhor Jesus Cristo, que agora nos tornou amigos de Deus.
12 Yé yah, nɛ́núkù yɔ́ yĩn ye tyípékè de kèkõyṍ. Kénɛ tyípékè ye yɔrɩ mɔ kũnɛ. Tɛ́ névye pól mɛ kũ mnɔ sɔkɔ, pé pól-á sɔ̃́npɩ́lɛ tyípékè pɩ...
12 O pecado entrou no mundo por meio de um só homem, e o seu pecado trouxe consigo a morte. Como resultado, a morte se espalhou por toda a raça humana porque todos pecaram.
13 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ pɔ tyípékè wɛ kèkõyṍ. Ké pɔ́-ńkɛ̃̂ gbĩ́nɛ, tyípékè mɛ̀ náh sõ̀ mɛ n mɔ n kõ.
13 Antes de a lei ser dada, já existia o pecado no mundo; porém, quando não existe lei, Deus não leva em conta o pecado.
14 Tɛ́ sépinɔ́ pól sɔkɔ, à tɔkɔ Adama gbĩ tyɩ́, pópó à pɔ nɔ Moyisi gbĩ tyɩ́, névye pól sõ̀ mɛ kũ mnɔ sɔkɔ. Pè náh sénsɔ̃ tyípékè pɩ Adama tyɩ́ kɔ̃lɛ ǹmɔ nɛ̂-á Liyel dêl pɩ, ǹtɛ kũ sõ̀ mɛ pélɛ n tɛ̃. Névi nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ à pɔ, Adama pɩ ǹmɔ kètɔ̀lɛ.
14 Mas, desde o tempo de Adão até Moisés, a morte dominou todos os seres humanos, mesmo os que não pecaram como Adão, quando ele desobedeceu à ordem de Deus. Adão era a figura daquele que havia de vir,
15 Ǹtɛ tyípékè nɛ̂-á pɩ, kè náh mɛ sãh yah yah tɛ̃̀nɛ yõ̀bènɔrɩlɛ Liyel-á nɛ̂nɛ n pɩ. Gbɩ ye, nɛ́núkù tɛ̃̀ wɔ tyípékè yĩn ye névye náhnáh ku ó; ǹtɛ Liyel-á yõ̀bènɔrɩ nɛ̂ pɩ á tyɩ́, ànɛ̂ wǎh syɔ̃ Yesu Krista tɔ gblɔ̌y núkúní tyɩ́ à pèpɔrɩ nɛ̂ pɩ nɛ́kwĩ́nkí tyɩ́, sépi ye kal.
15 mas existe uma diferença entre o pecado de Adão e o presente que Deus nos dá. De fato, muitos morreram por causa do pecado de um só homem; mas a graça de Deus é muito maior, e ele dá a salvação gratuitamente a muitos, por meio da graça de um só homem, que é Jesus Cristo.
16 Liyel-á pèpɔrɩ nɛ̂ pɩ, ké swɔ náh mɛ núkúlɛ nɛ́núkù tyípékè mɛ̀ tyɩ́lɛ. Yé náh wɛ di, nɛ́núkù tyípékè yĩn ye lékàh wɛ. Ǹtɛ névye tyípêl náhnáh pɩ́ntɛnɔ náh ye Liyel yõ̀bènɔrɩ pɩ pé tyɩ́ à pè pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ.
16 E existe uma diferença entre aquilo que Deus dá e o pecado de um só homem. Porque, no caso do pecado, a condenação veio por causa de um só pecado. Porém, no caso da salvação, Deus perdoa os que têm cometido muitos pecados, embora não mereçam esse perdão.
17 Gbɩ tɛ̃̀ wɔ ye nɛ́núkù tyípékè ye mɔ névyelɛ kũ mnɔ sɔkɔ ó, ǹtɛ Liyel-á yõ̀bènɔrɩ ǹgbɛ̃ pɩ nónó tyɩ́ à pè pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ, pépi kɩ mɛ min sɔkɔ Yesu Krista gblɔ̌y núkúní gbõ̀ yõ, kɩ tɔ̃́rɩ́lɛ n pɩ.
17 É verdade que, por causa de um só homem e por meio do seu pecado, a morte começou a dominar a raça humana. Mas o resultado do que foi feito por um só homem, Jesus Cristo, é muito maior! E todos aqueles que Deus aceita e que recebem como presente a sua imensa graça reinarão na nova vida, por meio de Cristo.
18 Sɔ̃́-á nɛ́núkù tyípékè pɩ́nɔ́ lékàhlɛ no pól yĩni tɛ̃, sɛ̃́ ó ye, nɛ́núkù tyípépɛ̌y pɩ́nɔ́ yĩn ye no pól kɩ fɛ̃ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ, nɛ̂-á kɩ pè kɔ̃ pè kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
18 Portanto, assim como um só pecado condenou todos os seres humanos, assim também um só ato de salvação liberta todos e lhes dá vida.
19 Sɔ̃́-á nɛ́núkù Liyel yóré yáhlenɔ pɔ kénɛ névye náhnáh kɔ̃ pè pɩ tyípêl pɩ́púlɛ, sɛ̃́ ó ye, nɛ́núkù Liyel yóré fɛ̃̀nsyinɔ yĩn ye névye náhnáh kɩ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ.
19 E assim como muitos seres humanos se tornaram pecadores por causa da desobediência de um só homem, assim também muitos serão aceitos por Deus por causa da obediência de um só homem.
20 Tyi kõ̀nsàhnɔ́ tɛ̃̀ wɔlɛ, képah ye pɔ tyípêl kɔ̃ sè kwel. Tɛ́ tyípêl-à kwel ńyãh sɔkɔ, Liyel n mó yõ̀bènɔrɩ pɩ nɛ́npɔ́ sɔkɔ nɛ̂-á kal sépilɛ.
20 A lei veio para aumentar o mal. Mas, onde aumentou o pecado, a graça de Deus aumentou muito mais ainda.
21 Kǎh pɩ sɛ̃́, sɔ̃́-á tyípékè névye pól dahbɩ kũ mnɔ sɔkɔ, sɛ̃́ ó ye, yõ̀bènɔrɩ nɛ̂-á Liyel n pɩ névye tyɩ́ à pélɛ n pɩ nɛ́gblɔ́lɛ, képah tɔ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ pé pól kɔ̃ ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista gbõ̀ yõ.
21 E isso aconteceu a fim de que, assim como o pecado dominou e trouxe a morte, assim também a graça de Deus, que o leva a aceitar as pessoas, dominasse e trouxesse a vida eterna. Essa vida é nossa por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.