Romanos 14
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT
1 Névi nɛ̂ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-à mɛ yúkú-ńkɛ̃̂nɛ yahlɛ, yé tɛ̃̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ. Yé káh tɛ̃̀ sõnɔlɛ n kɔ̃lɩ.
1 Aceitem os que são fracos na fé e não discutam sobre as opiniões deles acerca do que é certo ou errado.
2 Sɔ̃́ kénkɔ̃-á ǹnɩ̂ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-à yuku yahlɛ tɛ̃̀ kɔ̃ à mɛ fɛ̃ yíyìn póllɛ n yõ, tɛ́ nɛ̂ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ náh mó yuku yahlɛ, kè mɛ tɛ̃̀ kɔ̃ à mɛ kɔ̀ yahle;
2 Por exemplo, um irmão crê que não é errado comer qualquer coisa. Outro, porém, que é mais fraco, come somente legumes e verduras.
3 yíyìn pól yṍ-ò káh kɔ̀ kɔ̀-ǹkɛ̃̂ névilɛ n yilɔ, kɔ̀ kɔ̀-ǹkɛ̃̂ névi tɔ káh mó yíyìn pól yṍ-òlɛ n tuke. Yé náh wɛ di, Liyel mɛ tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ dò.
3 Quem se sente à vontade para comer de tudo não deve desprezar quem não o faz. E quem não come certos alimentos não deve condenar quem o faz, pois Deus os aceitou.
4 Ǹtɛ nɛ̂ mɛ áwɔlɛ, tɛ́ á kɩ pɔ ǹnɩ̂ yɔ́ tõ̀npɩlɛ n tuke? Wàh kɩ sɔ̃́ mɛ n pɩ plɛ ò, à náh mɛ n pɩ plɛ ò, képah mɛ ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ n yah kɛ̀. Ǹtɛ à kɩ pɩ plɛ n pi. Yé náh wɛ di, tǎhkɩ̀ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ kɩ fɛ̃ à kɔ̃ à kɩ n pɩ plɛ.
4 Quem são vocês para condenar os servos de outra pessoa? O senhor deles julgará se estão em pé ou se caíram. E, com a ajuda de Deus, ficarão em pé e receberão a aprovação dele.
5 Túkù tyɩ́ sèpĩ̀n mɛ sé tyɩ́ tyɩ́lɛ, túkù tyɩ́ sè mɛ núkúlɛ. Ǹtɛ nɛ̂-à sɔ̃́ mɛ nɛ̂nɛ n sõ, tɛ̃̀ sɛ̃́nyĩnɔ nɛ n mɛ ké yõ.
5 Da mesma forma, há quem considere um dia mais sagrado que outro, enquanto outros acreditam que todos os dias são iguais. Cada um deve estar plenamente convicto do que faz.
6 Névi nɛ̂-á mɛ sèpĩ̀nnɛ n mɔ n kõ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n pɩ kélɛ. Nɛ̂-à mɛ yíyìn póllɛ n yõ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n pɩ kélɛ. Yé náh wɛ di, Liyel yĩn ye tɛ̃̀ n gbilki. Nɛ̂-à se yíyìn póllɛ n yṍ-ńkɛ̃̂nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n pɩ kélɛ. Liyel yĩn ye tɛ̃̀ tɔ n gbilki.
6 Quem adora a Deus num dia especial o faz para honrá-lo. Quem come qualquer tipo de alimento também o faz para honrar o Senhor, uma vez que dá graças a Deus antes de comer. E quem se recusa a comer certos alimentos deseja, igualmente, agradar ao Senhor e por isso dá graças a Deus.
7 Yé náh wɛ di, ápi sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ min sɔkɔ ǹ gblɔ̌y yĩnnɛ, ànɛ̂ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh n ku n pi ǹ gblɔ̌y yĩnnɛ.
7 Pois não vivemos nem morremos para nós mesmos.
8 Áyâh mɛ min sɔkɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ yõ ye álɛ min sɔkɔ. Áyâh se ku, ǹmɔ tyɩ́ yõ ye á ku. Képah ye, á mɛ min sɔkɔ ò, á ku ò, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ yõ ye álɛ.
8 Se vivemos, é para honrar o Senhor. E, se morremos, é para honrar o Senhor. Portanto, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Krista ye ku tɛ́ ǹ lékó mɛ yilki mɔ, nɛ̂-á à kɔ̃ à pɩ lékyɩ̂ ànɛ̂ vye Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ.
9 Por isso Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor tanto dos vivos como dos mortos.
10 Ǹtɛ áwɔ-á dò, kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ á á yṹnpilɛ n tuke? Tɛ́ áwɔ tɔ-á dò, kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ á á yṹnpilɛ n yilɔ? Liyel kɩ pɔ á pól tuke n pi dò.
10 Então por que você julga outro irmão? Por que o despreza? Lembre-se de que todos nós compareceremos diante do tribunal de Deus,
11 Yé náh wɛ di, kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Ńmɔ nɛ̂-á TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ mé mɛ min sɔkɔ. No pól kɩ gbètukunɔ di ńmɔ yah sɔkɔ, ànɛ̂ no pól kɩ ńmɔlɛ n gbilki.»
11 pois as Escrituras dizem: “‘Tão certo como eu vivo’, diz o Senhor, ‘todo joelho se dobrará para mim, e toda língua declarará lealdade a Deus’”.
12 Kǎh pɩ sɛ̃́, á nɛ́núkù núkú pól kɩ á tyípɩ́nɔ́ yah yo n pi Liyel tyɩ́ á gblɔ̌y.
12 Assim, cada um de nós será responsável por sua vida diante de Deus.
13 Képah ye, á ye yal mɔ wɛ̃ tùkènɔ́lɛ, yè mó kè yah tɔkɔ nɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ káh tir yɔ́ pɩ nɛ̂-á kɩ yé yṹnpi yɔ́ yõ yɩkɩ, képah náh pɩ tɛ̃̀ syɩkɩ mɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, resolvam viver de modo a nunca fazer um irmão tropeçar e cair.
14 Á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesulɛ, ńmɔ kè pɩ̃, ànɛ̂ ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ ké yõ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, kwâh yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ sìlkìnɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ ké gblɔ̌y sɛ̃́. Ǹtɛ névi nɛ̂-à n sõ nɛ kwâh nɛ̂-á mɛ sìlkìnɔ́lɛ, kè n pɩ sìlkìnɔ́lɛ tɛ̃̀ tyɩ́ Liyel yah sɔkɔ.
14 Eu sei, e estou convencido com base na autoridade do Senhor Jesus, que nenhum alimento é por si mesmo impuro. Mas, se alguém considera errado ingerir determinado alimento, para essa pessoa ele é impuro.
15 Káh n pɔ á yõke yĩnnɛ á yṹnpi mɔ yèkwɔrɩ sɔkɔ, á náh tɔ̃ mɛ n kɔ tyɩ́nɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ dò. Káh n pɔ á yõke yĩnnɛ névi min kɔ̃ kè mɔ pu, Krista-á ku ǹmɔ nɛ̂ yĩnnɛ.
15 E, se outro irmão se aflige em razão do que você come, ao ingerir esse alimento você não age com amor. Não deixe que sua comida seja a causa da perdição de alguém por quem Cristo morreu.
16 Kwâh nɛ̂-á kwâh pèpɛynɛ áwɔ tyɩ́, képah káh pɔ pɩ yĩ́nyɩ́kɩ̀lɛ dɛ́.
16 Desse modo, você não será criticado por fazer algo que, a seu ver, é bom.
17 Yé náh wɛ di, Liyel tɔ̃́rɩ́lɛ, yõke ànɛ̂ wɔ wɔ yî náh. Gbɩ wɛ̃̀kɩ̀, ànɛ̂ yèvɩnɩ, ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ye kélɛ Liyel Mirki gbõ̀ yõ.
17 Pois o reino de Deus não diz respeito ao que comemos ou bebemos, mas a uma vida de justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Névi nɛ̂-à tõ̀lɛ n pɩ Krista tyɩ́ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ, Liyel yĩ́ n yuku tɛ̃̀nɛ, ànɛ̂ névye ǹ yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
18 Se servirem a Cristo com essa atitude, agradarão a Deus e também receberão a aprovação das pessoas.
19 Képah ye, áyáh nɛ yèvɩnɩ ànɛ̂ wɛ̃ yah yúkúnɔ́ wɛ n pi sɔ̃́, á ye képahlɛ n yɩ̃kɩ.
19 Portanto, tenhamos como alvo a harmonia e procuremos edificar uns aos outros.
20 Á náh yɩ̃nɛ ǹ pɔ Liyel tõ̀lɛ nɛ n yɩkɩ yõke yĩnnɛ. Gbɩ ye, yíyìn pól tɛ̃̀ wɔ mɛ yályál Liyel yah ó; ǹtɛ wâh kwâh yɔ́lɛ n yõ nɛ̂ yṍnɔ́-á kɩ fɛ̃ pɔ á yṹnpi yɔ́ syɩkɩ mɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, képah náh plɛ.
20 Não destruam a obra de Deus por causa da comida. Embora todos os alimentos sejam aceitáveis, é errado comer algo que leve alguém a tropeçar.
21 Nɛ̂-á ké pèpɛynɛ, tir nɛ̂-á kɩ fɛ̃ á yṹnpi syɩkɩ mɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, kè se kɔ̀ kɔ̀nɔ́lɛ ò, kè se tɔ̃ wɔ́nɔ́lɛ ò, kè se tyi dùkù nɛ̂nɛ, káh kélɛ n pɩ.
21 É melhor deixar de comer carne, ou de beber vinho, ou de fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Áwɔ sɛ̃́nɔ́-á mɛ nɛ̂ yõ à yuku nɛ́npɔ́ tĩ̀nnɛ, yɛ képah tɛ̃ áwɔ ànɛ̂ Liyel wrɔ́. Nɛ̂-à tyilɛ n pɩ wǎh mɛ nónónɛ n yah nɛ sǎh mɛ plɛ, tɛ́ à náh mɛ lékàhlɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n kɔ̃, tɛ̃̀ tyɩ́ nɔ.
22 Você tem direito a suas convicções, mas guarde isso entre você e Deus. Felizes são aqueles que não se sentem culpados por fazer algo que consideram correto.
23 Ǹtɛ névi nɛ̂-à kwâh yɔ́lɛ n yõ tɛ́ mɛ ké tyɩ́lɛ n sõ tɔ̀tɔ̀, lékàh mɛ tɛ̃̀ tyɩ́ Liyel yah sɔkɔ, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ kélɛ n pɩ tɛ́ kè náh mɛ pɔ yɩ̃nɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀lɛ. Tyi nónó pól-á n pɩ nónó náh mɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tyípêl ye sélɛ.
23 Mas, se você tem dúvidas quanto ao que deve ou não comer, será culpado se comer, pois vai contra suas convicções. Se faz qualquer coisa sem convicção, está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.