Romanos 14
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI
1 Névi nɛ̂ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-à mɛ yúkú-ńkɛ̃̂nɛ yahlɛ, yé tɛ̃̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ. Yé káh tɛ̃̀ sõnɔlɛ n kɔ̃lɩ.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Sɔ̃́ kénkɔ̃-á ǹnɩ̂ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-à yuku yahlɛ tɛ̃̀ kɔ̃ à mɛ fɛ̃ yíyìn póllɛ n yõ, tɛ́ nɛ̂ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ náh mó yuku yahlɛ, kè mɛ tɛ̃̀ kɔ̃ à mɛ kɔ̀ yahle;
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 yíyìn pól yṍ-ò káh kɔ̀ kɔ̀-ǹkɛ̃̂ névilɛ n yilɔ, kɔ̀ kɔ̀-ǹkɛ̃̂ névi tɔ káh mó yíyìn pól yṍ-òlɛ n tuke. Yé náh wɛ di, Liyel mɛ tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ dò.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Ǹtɛ nɛ̂ mɛ áwɔlɛ, tɛ́ á kɩ pɔ ǹnɩ̂ yɔ́ tõ̀npɩlɛ n tuke? Wàh kɩ sɔ̃́ mɛ n pɩ plɛ ò, à náh mɛ n pɩ plɛ ò, képah mɛ ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ n yah kɛ̀. Ǹtɛ à kɩ pɩ plɛ n pi. Yé náh wɛ di, tǎhkɩ̀ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ kɩ fɛ̃ à kɔ̃ à kɩ n pɩ plɛ.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Túkù tyɩ́ sèpĩ̀n mɛ sé tyɩ́ tyɩ́lɛ, túkù tyɩ́ sè mɛ núkúlɛ. Ǹtɛ nɛ̂-à sɔ̃́ mɛ nɛ̂nɛ n sõ, tɛ̃̀ sɛ̃́nyĩnɔ nɛ n mɛ ké yõ.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Névi nɛ̂-á mɛ sèpĩ̀nnɛ n mɔ n kõ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n pɩ kélɛ. Nɛ̂-à mɛ yíyìn póllɛ n yõ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n pɩ kélɛ. Yé náh wɛ di, Liyel yĩn ye tɛ̃̀ n gbilki. Nɛ̂-à se yíyìn póllɛ n yṍ-ńkɛ̃̂nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n pɩ kélɛ. Liyel yĩn ye tɛ̃̀ tɔ n gbilki.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Yé náh wɛ di, ápi sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ min sɔkɔ ǹ gblɔ̌y yĩnnɛ, ànɛ̂ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh n ku n pi ǹ gblɔ̌y yĩnnɛ.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Áyâh mɛ min sɔkɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ yõ ye álɛ min sɔkɔ. Áyâh se ku, ǹmɔ tyɩ́ yõ ye á ku. Képah ye, á mɛ min sɔkɔ ò, á ku ò, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́ yõ ye álɛ.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Krista ye ku tɛ́ ǹ lékó mɛ yilki mɔ, nɛ̂-á à kɔ̃ à pɩ lékyɩ̂ ànɛ̂ vye Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Ǹtɛ áwɔ-á dò, kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ á á yṹnpilɛ n tuke? Tɛ́ áwɔ tɔ-á dò, kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ á á yṹnpilɛ n yilɔ? Liyel kɩ pɔ á pól tuke n pi dò.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Yé náh wɛ di, kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Ńmɔ nɛ̂-á TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ mé mɛ min sɔkɔ. No pól kɩ gbètukunɔ di ńmɔ yah sɔkɔ, ànɛ̂ no pól kɩ ńmɔlɛ n gbilki.»
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Kǎh pɩ sɛ̃́, á nɛ́núkù núkú pól kɩ á tyípɩ́nɔ́ yah yo n pi Liyel tyɩ́ á gblɔ̌y.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Képah ye, á ye yal mɔ wɛ̃ tùkènɔ́lɛ, yè mó kè yah tɔkɔ nɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ káh tir yɔ́ pɩ nɛ̂-á kɩ yé yṹnpi yɔ́ yõ yɩkɩ, képah náh pɩ tɛ̃̀ syɩkɩ mɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesulɛ, ńmɔ kè pɩ̃, ànɛ̂ ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ ké yõ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, kwâh yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ sìlkìnɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ ké gblɔ̌y sɛ̃́. Ǹtɛ névi nɛ̂-à n sõ nɛ kwâh nɛ̂-á mɛ sìlkìnɔ́lɛ, kè n pɩ sìlkìnɔ́lɛ tɛ̃̀ tyɩ́ Liyel yah sɔkɔ.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Káh n pɔ á yõke yĩnnɛ á yṹnpi mɔ yèkwɔrɩ sɔkɔ, á náh tɔ̃ mɛ n kɔ tyɩ́nɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ dò. Káh n pɔ á yõke yĩnnɛ névi min kɔ̃ kè mɔ pu, Krista-á ku ǹmɔ nɛ̂ yĩnnɛ.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Kwâh nɛ̂-á kwâh pèpɛynɛ áwɔ tyɩ́, képah káh pɔ pɩ yĩ́nyɩ́kɩ̀lɛ dɛ́.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Yé náh wɛ di, Liyel tɔ̃́rɩ́lɛ, yõke ànɛ̂ wɔ wɔ yî náh. Gbɩ wɛ̃̀kɩ̀, ànɛ̂ yèvɩnɩ, ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ye kélɛ Liyel Mirki gbõ̀ yõ.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Névi nɛ̂-à tõ̀lɛ n pɩ Krista tyɩ́ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ, Liyel yĩ́ n yuku tɛ̃̀nɛ, ànɛ̂ névye ǹ yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Képah ye, áyáh nɛ yèvɩnɩ ànɛ̂ wɛ̃ yah yúkúnɔ́ wɛ n pi sɔ̃́, á ye képahlɛ n yɩ̃kɩ.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Á náh yɩ̃nɛ ǹ pɔ Liyel tõ̀lɛ nɛ n yɩkɩ yõke yĩnnɛ. Gbɩ ye, yíyìn pól tɛ̃̀ wɔ mɛ yályál Liyel yah ó; ǹtɛ wâh kwâh yɔ́lɛ n yõ nɛ̂ yṍnɔ́-á kɩ fɛ̃ pɔ á yṹnpi yɔ́ syɩkɩ mɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, képah náh plɛ.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Nɛ̂-á ké pèpɛynɛ, tir nɛ̂-á kɩ fɛ̃ á yṹnpi syɩkɩ mɔ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, kè se kɔ̀ kɔ̀nɔ́lɛ ò, kè se tɔ̃ wɔ́nɔ́lɛ ò, kè se tyi dùkù nɛ̂nɛ, káh kélɛ n pɩ.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Áwɔ sɛ̃́nɔ́-á mɛ nɛ̂ yõ à yuku nɛ́npɔ́ tĩ̀nnɛ, yɛ képah tɛ̃ áwɔ ànɛ̂ Liyel wrɔ́. Nɛ̂-à tyilɛ n pɩ wǎh mɛ nónónɛ n yah nɛ sǎh mɛ plɛ, tɛ́ à náh mɛ lékàhlɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n kɔ̃, tɛ̃̀ tyɩ́ nɔ.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Ǹtɛ névi nɛ̂-à kwâh yɔ́lɛ n yõ tɛ́ mɛ ké tyɩ́lɛ n sõ tɔ̀tɔ̀, lékàh mɛ tɛ̃̀ tyɩ́ Liyel yah sɔkɔ, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ kélɛ n pɩ tɛ́ kè náh mɛ pɔ yɩ̃nɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀lɛ. Tyi nónó pól-á n pɩ nónó náh mɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tyípêl ye sélɛ.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.