Mateus 21
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB
1 Yesu ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ fɩ́ɩ́ kwéy Yerusalɛmɩ kwillɛ. Pè sõ̀ mɛ yúkɛy Bɛtifasyɩ kwillɛ, képah nɛ̂-á mɛ Wólívyê yèh yɔ̃lɩ yõ. Képah sɔkɔ, à mɛ ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ nímí tõ
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 nɛ ńkɛ̃́: «Kwil nɛ̂-á yé yah tĩ̀nnɛ yɔ̀, yé kyɩ ké sɔkɔ. Yé kɩ núkú ńkwɛ̃́ndyɩ́yũ̌kì yɔ́ wɛ tóhnmɔnsàhnɔ́lɛ ńkwɛ̃́ndyɩ́píkì yɔ́lɛ ǹ tnɔ̂. Yé à dɛ, yè pɔ sélɛ ń kɔ̃.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Nɛ̂-à kɩ nɛ pé yo, yè yo tɛ̃̀ tyɩ́ nɛ, sé yétõ̂-á mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tyɩ́. Képah sɔkɔ, tɛ̃̀ kɩ yɛ yé kɔ̃ yé kɩ sɔkɔ sélɛ nɛ́npɔ́ swɔ.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Yesu képah yo sɛ̃́, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò wɛy yónsàhnɔ́ mɛ̀ wil yĩnnɛ. Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò lésõ nɛ ńkɛ̃́:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 «Yé yo Yerusalɛmɩ kwil tãn tyɩ́ nɛ, pè yah, pé yõ̀tɛ̃̀-á mɛ n pi pé tĩ̀nnɛ. Gblɔ̌y tíkínmɔnɔ-á mɛ ǹ sɔkɔ. Wǎh mɛ dɔ́kɔ́nkɔ̃ntɛ̃̀nɔ́lɛ ńkwɛ̃́ndyɩ́kɩ̀ yõ, nɛ̂-á ńkwɛ̃́ndyɩ́píkìlɛ.»
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Képah sɔkɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú mɛ kyɩ tyi nɔ́pi pɩ ǹ yóré yõ.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Pè ńkwɛ̃́ndyɩ́yũ̌kì ànɛ̂ ńkwɛ̃́ndyɩ́píkì mɛ̀ tɛ̃ pɔ, tɛ́ pé flɔ mɔ sé yõ Yesu kɔ̃ à dɔkɔ kɔ̃ tɛ̃.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Nɛ́kwĩ́nkí sõ̀ mɛ pé flɔlɛ n mɔ n yuku wɛ̃̀kɩ̀ yõ, túkù mó mɛ pɛ̃̀mɩ̀lɛ n kwɔkɩ n mɔ n yuku.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Tɔ́wû nɛ̂-á sõ̀ mɛ mɔ ǹ yah tĩ̀nnɛ pè n yuku, ànɛ̂ nónó-á sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, pé pól sõ̀ mɛ yo tũ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ: «Gbílkínɔ́ nɛ n sah Davidi Pídĩ́ yõ. Névi nɛ̂-á n pi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩn yõ, Liyel sãm mɔ ǹ sɔkɔ. Gbílkínɔ́ nɛ n sah Liyel yõ, ǹmɔ nɛ̂-á mɛ yĩ̂nyõ.»
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Yesu-á pɔ n de Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ, nɛ́npɔ́ tãn pól yuku kwillɛ n yike wùù. Pè sõ̀ mɛ piki yah tũ nɛ, nɛ̂ se dĩ́ mɛ̀nɛ nɩ?
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Tɔ́wû mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesu-á, nɛ̂-á n wil Nasarɛtɩ kwil sɔkɔ, Kalile sétáh yõ.
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yesu-á de Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, à yíyã̌m yã̀mpu ànɛ̂ yídwénè dwépú pól yĩni wilki ké sɔkɔ. À pɔ́ sàhntũ̀pu tàbǎlnɔ́ tu wilki mɔ, ànɛ̂ kèpíkípíkínɔ yã̀mpu klǒlɛ.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: ‹Ń gbô kɩ n ye nírí pɩ́-ńsah gbôlɛ.› Ǹtɛ yépi kè tɔkɔ pɩ yɩ̃́pú wɔ̃̀bɩ̀ntɛ̃̀-ǹsahlɛ kɛ̀?»
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Képah náh, yɩ̃́tũbi ànɛ̂ gbáhkɩ̀ núkú névye mɛ nɔ de Yesulɛ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ. À mɛ pè dɛ mɔ.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́pú-á gbǐl nɔ́pi pɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, tɛ́ wɛ̃́npì tɔ̃ mɛ gbo mɔ tũ nɛ ńkɛ̃́, gbílkínɔ́ nɛ n sah Davidi Pídĩ́ yõ, pé fɔkɔ vyãh.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ, wɛ̃́npì nɔ́pi-á mɛ nɛ̂nɛ n yo, à kó mɛ kélɛ n nohnɩ nɩ? À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Àwe mé mɛ kélɛ n nohnɩ. Tɛ́ wɛy nɛ̂-á wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: ‹Á kè pɩ á gbilki gbilki wɛlɔ n nohnɩ wɛ̃́npì ànɛ̂ wɛ̃́npì yrɔ̃́ vyɛ̃y sɔkɔ.› Yé se kɩ nɛ yé náh kè kar yah?
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Képah yóntɛnɔ náh, à yal pé tnɔ̂, tɛ́ wil kwil sɔkɔ à kyɩ sõ Betani kwil sɔkɔ.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Dĩndal séngbɔ̃́lɛ, Yesu-á n syɩ n pi Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ, kwɛkɩ à tɛ̃.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Wǎh sènsóké séswɔ̂ yɔ́ wɛ yúkɛy wɛ̃̀kɩ̀lɛ, à mɛ nɔ de ké tnɔ̂. Ǹtɛ à náh kwâh yɔ́ wɛ ké sɔkɔ. Kè sõ̀ mɛ mɩrɩ ó kɔ́kɔ́lɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à mɛ yo ké tyɩ́ nɛ, tɔ̂ɔ́-á sɛ̃́ yɔ̀, képah tɛ̃̀ náh tɔ̃ n syi n yah n pi póllɛ. Nɛ́npɔ́ swɔ, séswɔ̂ mɛ̀ núkú kɔkɔ.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ǹ tõ̀ sã́hpú-á képah wɛ sɛ̃́, pé gbã̀n du. Pè mɛ Yesu piki yah nɛ ńkɛ̃́, kè se pɩ sɔ̃́ tɛ́ sènsóké mɛ̀ núkú kɔkɔ nɛ́npɔ́ swɔ nɩ?
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩ yõ mé kélɛ n yo yé tyɩ́, Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-à mɛ yé sɔkɔ, tɛ́ yé náh mɛ n sõ tɔ̀tɔ̀, máh nɛ̂ pɩ sènsóké séswɔ̂ mɛ̀ sɔkɔ, yé tɔ kɩ fɛ̃ sɛ̃́nkɔ̃ pɩ. Tɛ́ kè náh n yĩn n pi képah ó tyɩ́ dɛ́, yé kɩ tɔ̃ fɛ̃ yo yɔ̃lɩ mɛ̀ tyɩ́ nɛ, kè yuku n yal ásõ̂ kè kyɩ n syɩkɩ n de pnɛ yɔ sɔkɔ, tɛ́ kè kɩ mó tɔ̃ pɩ.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-à mɛ yé sɔkɔ, tɛ́ yé kwáhdúkú nɛ̂ yah kɔ̃ Liyel tyɩ́ nírí sɔkɔ, yé kɩ kè wɛ.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yesu kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ. Wǎh mɛ névyelɛ n kwɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ nɔ de ǹ tnɔ̂ tɛ́ à syah nɛ, nɛ̂ gbõ̀ yõ se à n pɩ tyi nɔ́pilɛ, ànɛ̂ nɛ̂ se kɔ̃ ǹnɛ kénɛ tɛ̃́nwɛnɔlɛ nɩ?
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, péwɔ tɔ-á kɩ pè piki yah tir núkú ó kɔ́kɔ́lɛ. Pàh kɩ ké yah yo pé syah, pé tɔ-á kɩ mó yo pè syah nɛ̂ gbõ̀ yõ-á pé n pɩ tyi nɔ́pilɛ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Pépi tɛ̃̀ tyɩ́ à; nɛ̂ se tõ Nsyɔ̃nɛ à pɔ wèlnwìlkìnɔ́lɛ n pɩ nɩ? Liyel se, tĩ̂ névye se nɩ?» Képah sɔkɔ, pè tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, páh kɩ nɛ Liyel-á tõ ǹnɛ, wǎh kɩ pé syah nɛ, tɛ́ kwâh nɛ̂ se pɩ tɛ́ pé náh sɛ̃ ǹ yõ nɩ?
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ǹtɛ páh kɩ se mó tɔ̃ nɛ névye-á tõ ǹnɛ, tɔ́wû tíkí-á mɛ pé tɛ̃ pé pól-á sɔ̃́npɩ́lɛ mɛ Nsyɔ̃nɛ n tɔkɔ n pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Kǎh pɩ sɛ̃́, pè Yesu syah nɛ pé náh pɩ̃. Ǹ tɔ mó yo pé tyɩ́ nɛ, pé tɔ náh kè yo pè syah n pi, nɛ̂ gbõ̀ yõ-á pé n pɩ tyi nɔ́pilɛ.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Képah sɔkɔ, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ: «Mé kɩ sèmìrkì yɔ́ yãh yé tyɩ́, yè mó yé sõnɔ yo ń tyɩ́ ké tyɩ́ sɔkɔ. Dĩ́npì nɛ́pĩ̂ nímí lésõ mɛ dĩ́ yɔ́ tyɩ́. À mɛ nɔ de gben tɛ̃̀nɛ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé pídĩ́, ńkɛ̃́ à kyɩ tõ̀ pɩ pé tyɩ́ yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh sɔkɔ kwɛynɛ.
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 À mɛ ǹ sú syah nɛ kyɩ dékè náh mɛ pé tɛ̃. Tɛ́ dǒ kwéy, à kè wɛ ké yah náh. À mɛ yuku sɔkɔ swãh sɔkɔ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Sú mɛ̀ mɛ tɔ̃ nɔ de ǹ pídĩ́ ní-òlɛ, à wɛy núkú mɛ̀ ó yo ǹ tɔ tyɩ́. Ǹmɔ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, páh kɩ kyɩ, pé bɔ̌. Tɛ́ à náh pɔ kyɩ.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pi sɔkɔ, nɛ̂ tɛ̃̀ pé sú nɩ̀vɩ̀nɩ̀ pɩ?» Sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ nɔ́pi mɛ nɛ gben tɛ̃̀-á. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩ yõ mé kélɛ n yo yé tyɩ́, mɔ́rɩ́ syípú ànɛ̂ syɔ́ fɔ̀fɩ́npɩbɩ kɩ yé dyàh tɛ̃ Liyel tɔ̃́rɩ́ nɔlɩ yõ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Yé náh wɛ di, Nsyɔ̃ pɔ yé tyɩ́ à pɔ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀lɛ yé wɛ̃kɩ, tɛ́ yé náh sɛ̃ ǹ yõ. Ǹtɛ mɔ́rɩ́ syípú ànɛ̂ syɔ́ fɔ̀fɩ́npɩbɩ wɔ pyě sɛ̃ ǹ yõ. Yé mó tɔ̃ kè wɛ yĩ́nɛ, tɛ́ képah fyé yõ, yé náh yé nnɔ vi mɔ à sɛ̃ ǹ yõ.»
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé yé ní sah noh ń tyɩ́ sèmìrkì yɔ́lɛ ńtɔ̃ yɔ̀: Sètɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ lésõ yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh kõ, tɛ́ kɛ̃kɩ mɔ kè kore vi, tɛ́ swɔ yɔ́ tũ tɛ́dáhkɩ̀ yõ ké sɔkɔ, à pɩ yɛ̀rɛsɛ̃̂ pye yĩ́kí-ńsahlɛ. Tɛ́ ké syɩ́kɩ́pú dɔ́kɔ́ntɛ̃̀-ǹsah mɔ kèyy ké sɔkɔ. Képah náh, à yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh tṍpú yísyɔ́ tɔkɔ pɔ sah ké yõ, pɩ́ndibinɔ yõ, tɛ́ sɔkɔ kɔ́lɔ́ sɔkɔ.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Sé pye gbɛ gbĩ́-á pɔ n nɔ, sètɛ̃̀ dĩ́ ǹ tõ̀npɩbɩ tõ yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh tṍpú nɔ́pi tyɩ́ nɛ, pè pé wɛ wɛ tɛ̃̀nɛ pè kɔ̃ pè pɔ pé kɔ̃.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ǹtɛ yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh tṍpú nɔ́pi yuku pè tɛ̃, tɛ́ núkú ko képékèyɔ̂, tɛ́ kèyǎh ko mɔ, tɛ́ kèyǎh minki ko dyêhlɛ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Sètɛ̃̀ dĩ́ tɔ̃ ǹ tõ̀npɩbɩ yísyɔ́ tɛkɩ mɔ, nónó-á dò kal gbro tãnnɛ. Pè tɔ̃ pépi tɔ pɩ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Kǎh pɩ sɛ̃́, à tɔ̃ ǹ pídĩ́ tõ pé tyɩ́ tɛ́ynɛ, tɛ́ mɛ n sõ nɛ, pǎh kɩ ǹmɔ wɔ yah sen ku.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ǹtɛ yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh tṍpú nɔ́pi-á fyɔ̀ ǹ pídĩ́ wɛ, pè núkú yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, ǹ gbɛ̃̀yõ-á yɔ̀. Pè pɔ pé à ko mɔ, gbɛ̃kɩ mó pɩ pépi tyɩ́lɛ.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Képah tɛ̃̀nɛ, pè núkú à fyãh tɛ̃, tɛ́ à wilki mɔ swãh kahnɩnɛ, tɛ́ à ko mɔ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yé tɔkɔ nɛ n yah kɛ̀; sètɛ̃̀ dĩ́-à pɔ pɔ, sɔ̃́ mɛ à kɩ pɩ pélɛ?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Pè mɛ nɛ, wǎh kɩ kénɛ nɛ́pêl ko mɔ pélpèl, tɛ́ kɩ yɛ̀rɛsɛ̃̂ swãh tṍpú yísyɔ́ tɔkɔ pɔ sah ǹ swãh mɛ̀ yõ, pɩ́ndibinɔ yõ. Pépi wɔ-á kɩ ǹ wɛ wɛ tɛ̃̀nɛ ǹnɛ n kɔ̃ ké gbĩ́ sɔkɔ.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé se kɩ nɛ yé náh wɛy mɛ̀ kar yah póllɛ, nɛ̂-á yo Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Képah yóntɛnɔ náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ: «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ tɔlɛ nɛ, Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ tɛ̃̀nɔ́ kɩ syi yépi Nsyifunɔ tyɩ́ kɩ yìkì yɔ́ névye kɔ̃, nónó-á kɩ tyípéplɔlɛ n pɩ ké sɔkɔ Liyel-á mɛ nónó tyɩ́. [
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Wɔ̀kɔ̀ mɔ́pú-á dáhkɩ̀ nɛ̂ yahle, névi nɛ̂-à wil syɩkɩ képah yõ, tɛ̃̀ kɩ kwɔkɩ. Tɛ́ kàh se mó tɔ̃ syɩkɩ nɛ̂ yõ, kè kɩ tɛ̃̀ pyãhrɩ.]»
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú-á fyɔ̀ sèmìrn nɔ́pi noh, pè pɩ̃ nɛ pépi yõ-á Yesu mɩ sélɛ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Képah tɛ̃̀nɛ, pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé à tɛ̃, tɛ́ tɔ́wû tíkí pè tɛ̃. Tɔ́wû sõ̀ mɛ Yesulɛ n tɔkɔ n pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ képah ye.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.