Marcos 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu tɔ̃ mɛ tyah névyelɛ n kwɔ Kalile yɔ́-ǹgbɛ̃ gbɔ̀pɔ sɔkɔ. Tɔ́wû ǹgbɛ̃ yɔ́ pɔ à mɔ gbɩ̃. Pè tnɔ́nkàhnɔ́ tɛ̃̀ tyɩ́, à de kɔ̃ tɛ̃ krótókè yɔ́ sɔkɔ. Krótókè mɛ̀ sõ̀ mɛ yɔ sɔkɔ, tɛ́ tɔ́wû pól mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ yɔ́ngbalɩ.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 À sõ̀ mɛ pélɛ n kwɔ tyi náhnáhlɛ sèmìrn sɔkɔ, mɛ n yo pé tyɩ́ ǹ kwɔ́nɔ́ sɔkɔ nɛ:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 «Yé noh! Sṍ yɔ́lɛ, dĩ́ yɔ́ sõ̀ kyɩ ǹ swãh, sèmukɔ mír-ńsah.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Wǎh mɛ mírnɔ́ sɔkɔ, yísyɔ́ syɩkɩlɩ wɛ̃̀gbalɩ sɔkɔ, kèpye pɔ sè yɔ.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Yísyɔ́ mɛ syɩkɩlɩ yen kwéy tɛ̃̀-ǹsah légbɩ̃́ yõ, tɛ́ fi súú. Yen gbɩ náh sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, képah ye.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Gbĩ-á pɔ vyãh sè tɛ̃, sè kɔkɔ. Yã̀hnɩ̀ gbɩ náh sõ̀ mɛ sé tyɩ́, képah ye.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Yísyɔ́ mɛ kyɩ syɩkɩlɩ pã̀n nɩyṍ. Pã̀n nɔ́pi mɛ yuku fyãh sé yõ, sè náh tɛ̃ wɛ pye pɩ.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ǹtɛ, yísyɔ́ kyɩ syɩkɩlɩ sétáh pèpɛy sɔkɔ. Sépi mɛ fi, à kyãh pallɛ. Túkù pyenɔ yõgbãm pɩ, túkù tikitɔ̃nɩ́ pɩ, sé túkù mó lèkwɛ̌ pɩ.»
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Képah náh, à tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Níkí-á kɩ mɛ nɛ̂ tyɩ́ noh noh tɛ̃̀nɛ, tɛ̃̀ ǹ níkí sah noh.»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Yesu-á yal tɔ́wû tnɔ̂ gbĩ́ nɛ̂nɛ, nónó-á ńkɛ̃́nɛ nɛ mɛ ǹnɛ, pépi ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí mɛ ǹnɛ n piki n yah sèmìrkì mɛ̀ yõlɛ.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 À mó yo pé tyɩ́: «*Liyel tɔ̃́rɩ́ tyi nónó-á wɔ̃̀bɩ̀nɔ́lɛ, sé pnɛ̀nɔ́ ye yépi tɛ̃̀ wɔ kɔ̃, ǹtɛ kégbɔ́ névye tyɩ́, tyi pól n yo sèmìrn ó sɔkɔ.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Képah sɔkɔ, pè kɩ n yah díkídíkí, tɛ́ pè náh kwâh yɔ́ wɛ n pi.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Yesu tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo pé tyɩ́: «Yé náh sèmìrkì mɛ̀ yõ pɩ̃ di? Ǹtɛ, yé kɩ sèmìrn tɛ́lɔ́ yõ pɩ̃ sɔ̃́?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Sèmukɔ mír-òlɛ, Liyel wɛy ye à n mir.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Tɛ́ névye túkù mɛ, á kɩ nɛ wɛ̃̀gbalɩ sɔ̃́, wɛy-á mir mɔ ńyãh sɔkɔ: Pépi-à wɛy mɛ̀ noh, nɛ́npɔ́ swɔ, *sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ n pɔ wɛy mɛ̀ wilki pé fɔkɔ.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Túkù tɔ̃ mɛ légbɩ̃́ tɛ̃̀-ǹsah sɔ̃́. Pàh wɛy mɛ̀ noh, pě kè fɛ̃ n syi nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Tɛ́ pè náh n yɛ wɛy mɛ̀ yã̀hnɩ̀nɛ n mɔ pé sɔkɔ. Nɛ́npɔ́ swɔ névye ye pélɛ. Képah ye, kwlɔ́nɔ́-à pè yĩni tɛ̃, képah náh pɩ, névi-à pè fõh Liyel wɛy yĩnnɛ, pě pé náh vi súú Liyel wɛy kɔ̃.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Túkù mó tɔ̃ mɛ, á kɩ nɛ pã̀n tɛ̃̀-ǹsah sɔ̃́. Pàh wɛy mɛ̀ noh,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 kèkõyṍ tyi fɔkɔ sõnɔ, ànɛ̂ tahrɩ ànɛ̂ tyi náhnáh dékè n de pé sɔkɔ. Sépi n pɔ wɛy mɛ̀ fyãh, kè náh n tɛ̃ n wɛ pyelɛ n pɩ.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Névye túkù mó mɛ, á kɩ nɛ sétáh pèpɛy sɔ̃́: Pépi-à wɛy mɛ̀ noh, pě kè fɛ̃ n syi, ǹ tɛ́ pye pɩ. Túkù pyenɔ yõgbãm pɩ, túkù tikitɔ̃nɩ́ pɩ, túkù n mó lèkwɛ̌ pɩ.»
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Képah náh, à tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Névi se kɩ fɛ̃ fɔ̀tnɔ̀ soh, tɛ́ kɩ dú kwĩnki mɔ ké yah, képah náh pɩ, kɩ kè dah mɔ sɛ̃ sɛ̃ kwâh sètàhkɩ̀ sõ̀? À náh kè dɔkɔ n mɔ n pi ké sàh-ǹsah di?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Tir yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ wɔ̃̀bɩ̀nɔ́lɛ, nɛ̂ náh n wilki n mɔ n pi kégbɔ́. Sètĩ̀n sõ̀ tir yɔ́ ńtɛ̃ náh n wũ n pi wɛ̃́kɩ́-ńkɛ̃̂nɛ.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Níkí-à mɛ nɛ̂ tyɩ́ noh noh tɛ̃̀nɛ, tɛ̃̀ ǹ níkí sah noh!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Tɛ́ tɔ̃ ǹ syɩ yo pé tyɩ́: «Yáh tyi nónónɛ n nohnɩ, yé sélɛ n kyɔmɩ pallɛ. Yáh no tɛ́lɔ́ tyɩ́lɛ n sãh dú nɛ̂nɛ, Liyel kɩ yépi tɔ tyɩ́ sãh n pi kénɛ dú núkúlɛ, tɛ́ dòhnɩ̀nɔ́ ńtɛ̃ kɩ wɛ yépi tyɩ́ yõ.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Kwâh-á mɛ névi nɛ̂ tyɩ́, dòhnɩ̀nɔ́ kɩ pɩ ǹ tyɩ́ yõ ńtɔ̃. Tɛ́, névi nɛ̂ tyɩ́ kwâh náh mɛ, kwéy nɛ̂-á mɛ tɛ̃̀ tyɩ́, képah tɔ kɩ tɛ̃ syi ǹ tyɩ́.»
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Képah náh, à tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Yé yah, kwâh nɛ̂-á *Liyel tɔ̃́rɩ́ kètɔ̀lɛ: Kè mɛ, á kɩ nɛ dĩ́ yɔ́ sɔ̃́ nɛ̂-á sèmukɔ mir ǹ swãh sɔkɔ.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 À mɛ n dɔ ò, à mɛ n yah ò, lékã̂h ànɛ̂ ké gbĩ̀ntɔ̃̀, sèmukɔ n nɛ mɛ fi, n nɛ n kyãh, à náh ké dùkùlɛ n pnɛ.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Sétáh ye sèmukɔ mɛ̀ kɔ̃ kè fi ké gblɔ̌y. Sè kètuke wil à pɔ dubi pɩ ywɔ̃lɛ, à yɩ̃́ pɩ.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Sǎh fyɔ̀ ko tɛ, sèmukɔ tɔkɔ gbĩ́-á nɔ, à yɛ̃́nkwɛ̃́kɩ̀ tɔkɔ kyɩ tyah sélɛ n kõ.»
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 À tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Á kɩ fɛ̃ kwâh nɛ̂ tɔkɔ kɩ *Liyel tɔ̃́rɩ́ dùkù wɛ̃kɩ? Képah náh pɩ, sèmìrkì nɛ̂ mɛ mé kɩ yãh kɩ yɩ̃nɛ kélɛ?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Kè mɛ, á kɩ nɛ mútárdì pi sɔ̃́ tyɩ̃́ɩ̃. Kè yilɔ kal sèmukɔ duke póllɛ.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tɛ́, pàh kè duku, kè n yuku n pɔ n pɩ yòhkɩ̀ ǹgbɛ̃nɛ n kal sèmukɔ duke póllɛ swãh sɔkɔ. Ǹtɛ, yɩ̃̀ngbã̀n gbɛkɩ dò, kèpye kɩ fɛ̃ pɔ syɛ̀ pɩ ké sɔkɔ.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Sɛ̃́ ye Yesu n kwɔ névyelɛ sèmìrkì mɛ̀ duke náhnáh sɔkɔ. À sõ̀ mɛ sélɛ n yãh n yɩ̃nɛ sé nòhnɩ̀pu pɩ̃ pɩ̃ tɛ̃̀nɛ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 À náh sõ̀ n yãh pé tyɩ́ sèmìrn mɩ́-ńkɛ̃̂nɛ. Tɛ́, pàh mɛ pé yahlɛ, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpúlɛ, ǎ sé pól yah yo n dal n mɔ pé tyɩ́.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ké lésõ ńvɩ̃́nɛ, Yesu yo ǹ *tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, pè yɛ, pé yuku yɔ́-ǹgbɛ̃ kahnɩnɛ.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Képah sɔkɔ, pè mɛ yal tɔ́wû tnɔ̂. Wǎh sõ̀ mɛ krótókè nɛ̂, ǹ tõ̀ sã́hpú sɔkɔ ǹnɛ képah sɔkɔ. Tɛ́ krótónènɔ́ yísyɔ́ tɔ sõ̀ mɛ ǹnɛ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Dǒ, yã́hpékè yɔ́ kõ, à ninɛ n tɔkɔ n mɔ krótókè sɔkɔ pópó, kè pɔ n tyah yúkúnɔ́lɛ ninɛ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu sõ̀ mɛ sɛ̃ tɛ̃ n dɔ krótókè sɔkɔ náh tĩ̀nnɛ, tɛ́ mɛ ǹ yõ sah yõ̀sah yõ. Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú kyɩ à yilki mɔ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, yɔ-á n tyah pé yṍnɔ́lɛ, kè kó mɛ tirlɛ ǹmɔ tyɩ́ nɩ?
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Wǎh dɔ yuku, à dírí kõ yã́hkɩ́ yõ, tɛ́ yo yɔ tyɩ́: «Yĩn! Tɛ̃ syɩ́syɩ́!» Yã́hkɩ́ núkú yĩn, tyah pɩ sṹmm.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 À mɛ yo pé tyɩ́: «Kû pɩ, tɛ́ tíkí yé tɛ̃ sɛ̃́? Yé náh tɔ̃̌nɩ̀ sɛ̃ ń yõ di?»
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Képah tɛ̃̀nɛ, tíkí mɛ pè kah tɛ̃. Pè tyah wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, nɛ dùkù nɛ̂ se dĩ́ mɛ̀nɛ, tɛ́ yã́hkɩ́ ànɛ̂ yɔ tɔ n sah ǹ tyɩ́ yõ nɩ?
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.