Lucas 9
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI
1 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí ye tuke mɔ, tɛ́ tǎhkɩ̀ ànɛ̂ tɛ̃́nwɛnɔlɛ pè kɔ̃ nɛ, pè sétã̀n póllɛ n yĩni, pè mó yámpúlɛ n dɛ n mɔ.
1 Reunindo os Doze, Jesus deu-lhes poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças,
2 Képah sɔkɔ, tɛ́ pè tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yo n kɔ̃, pè mó yámpúlɛ n dɛ n mɔ.
2 e os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Tɛ́ tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ, pè káh kwâh yɔ́ ńtɛ̃ tɔkɔ wɛ̃̀kɩ̀ kɔ yĩnnɛ. Pè káh ńsĩn tɔkɔ, pè káh pilki tɔkɔ, pè káh yõke tɔkɔ, pè káh pɔ́ tɔkɔ. Ànɛ̂ nɛy káh fwɔ̀mɔlɔ nínɔ́ tɔkɔ. Tɛ́ tɔ̃ nɛ:
3 E disse-lhes: "Não levem nada pelo caminho: nem bordão, nem saco de viagem, nem pão, nem dinheiro, nem túnica extra.
4 «Yâh kyɩ wɛ twah kéte nɛ̂ sɔkɔ, yé tɛ̃ képah sɔkɔ fɔ́ɔ́, kè pɔ nɔ yé yal gbĩ́ tyɩ́ nɛ́npɔ́.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até partirem.
5 Tɛ́, nónó-à kyɩ yahle nɛ, yé káh twah pé tyɩ́, yâh n wil kénɛ kwil sɔkɔ, yé yé gbyẽ̂h nɛ̀ngbɔ̃ kwer n kwɛ nɛ́npɔ́. Képah kɩ pɩ gbáhdyâh dínsàhnɔ́lɛ pé tyɩ́.»
5 Se não os receberem, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem daquela cidade, como testemunho contra eles".
6 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ sɔkɔ, à kyɩ n kɔ n kɔ̃ kwlo kwlo sɔkɔ, à nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́nnɛ n yo n kɔ̃, tɛ́ mɛ yámpúlɛ n dɛ n mɔ ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ.
6 Assim, eles saíram e foram pelos povoados, pregando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 — ausente —
7 Herodes, o tetrarca, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou perplexo, porque algumas pessoas estavam dizendo que João tinha ressuscitado dos mortos;
8 — ausente —
8 outros, que Elias tinha aparecido; e ainda outros, que um dos profetas do passado tinha voltado à vida.
9 Képah sɔkɔ, à nɛ, tɛ́ páh se Nsyɔ̃ yõ kãm. Ǹtɛ, nɛ̂ tɛ̃̀ ó tyípɩ́nɔ́ se tɔ̃ pé n nohnɩ yɔ̀ nɩ? Kǎh pɩ sɛ̃́, à tyah Yesulɛ n yah n kɔ̃ nɛ, pé à wɛ.
9 Mas Herodes disse: "João, eu decapitei! Quem, pois, é este de quem ouço essas coisas? " E procurava vê-lo.
10 Yesu tɛ̃̀ntõbe-á pé syɩ pɔ ǹ tnɔ̂, pè pé tyípɩ́nɔ́ pól yãh à syah. À mɛ pè tɛ̃ yal pé yahlɛ, à yuku pélɛ kwil yɔ́ gbɔ̀pɔ, pè n ye Besayidalɛ.
10 Ao voltarem, os apóstolos relataram a Jesus o que tinham feito. Então ele os tomou consigo, e retiraram-se para uma cidade chamada Betsaida;
11 Ǹtɛ, tɔ́wû-á pɔ pé sɔ́kɔ́nɔ́ pɩ̃ sɛ̃́, pè pé nyáh sõ kyɩ nɛ́kwĩ́nkílɛ. Képah sɔkɔ, Yesu pè tɛ̃ pallɛ, mɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yãh pé tyɩ́, tɛ́ mɛ yámpúlɛ n dɛ n mɔ, nónó-á sõ̀ mɛ lènɔlɛ n yah n kɔ̃.
11 mas as multidões ficaram sabendo, e o seguiram. Ele as acolheu, e falava-lhes acerca do Reino de Deus, e curava os que precisavam de cura.
12 Ǹtɛ, gbĩ-á pɔ n yi, ǹ tõ̀ sã́hpú nɔ de ǹ tnɔ̂, tɛ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹgbǒ gbɛ̃́nnɩ tyah sɔkɔ-á pélɛ ásõ̂ dɛ́! Ńkɛ̃́, wǎh náhkɩ tɔ́wû fĩn mɔ, pè kyɩ sɛ̃́-ńtã̂n ànɛ̂ yõke yah kɔ̃ gbɔ̀plɔ kwlo ànɛ̂ yèpìyey sɔkɔ.
12 Ao fim da tarde os Doze aproximaram-se dele e disseram: "Manda embora a multidão para que eles possam ir aos campos vizinhos e aos povoados, e encontrem comida e pousada, porque aqui estamos em lugar deserto".
13 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́: «Yépi yõke yah pè kɔ̃ pè yõ yé gblɔ̌y kɛ̀!» Pè mɛ à syah nɛ, búrn plɔ́ kwlɔ, ànɛ̂ yɛ̃́nkyɔ plɔ́ nínɔ́ ó-á mɛ pé tyɩ́ dɛ́! Tĩ̂, à se mɛ ké tyɩ́ nɛ, pépi kyɩ yõke dwe pɔ nɛ́kwĩ́nkí nɔ́pi pu nɩ?
13 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles disseram: "Temos apenas cinco pães e dois peixes — a menos que compremos alimento para toda esta multidão".
14 Tɛ́ díbí sõ̀ nɔ nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ kyɛgbãm kénkɔ̃lɛ nɛ́npɔ́.
14 ( E estavam ali cerca de cinco mil homens ). Mas ele disse aos seus discípulos: "Façam-nos sentar-se em grupos de cinqüenta".
15 Pè kè pɩ, wǎh yo sɔ̃́, à no pól kɔ̃ pè kɔ̃ tɛ̃.
15 Os discípulos assim fizeram, e todos se assentaram.
16 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ búrn plɔ́ kwlɔ, ànɛ̂ yɛ̃́nkyɔ plɔ́ nínɔ́ nɔ́pi tɔkɔ, tɛ́ ǹ yah yɔ̃ yĩ̂nyõ, à Liyel ni sé yõ, tɛ́ sè kwɔkɩ, à ǹ tõ̀ sã́hpú kɔ̃ nɛ, pè syi tɔ́wû kɔ̃.
16 Tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, deu graças e os partiu. Em seguida, entregou-os aos discípulos para que os servissem ao povo.
17 Képah-á pɩ, no pól yõ tɔ̃. Tɛ́ pè pé yṍnkwlɔnɔ tuke mɔ, vyɔ́ gbɔ̃ninɔ́ yĩ́ĩ́nɛ.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
18 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ ǹ gbɛ kyɩ tɛ̃ nírílɛ n pɩ, ǹ tõ̀ sã́hpúlɛ ǹ tnɔ̂. Képah sɔkɔ, à mɛ pè piki yah nɛ: «Névye tɛ̃̀ tyɩ́, nɛ̂ mɛ ńmɔlɛ?»
18 Certa vez Jesus estava orando em particular, e com ele estavam os seus discípulos; então lhes perguntou: "Quem as multidões dizem que eu sou? "
19 Pè mɛ à syah nɛ, túkù-á nɛ, Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃-á ǹnɛ. Túkù mɛ nɛ, Yeli-á ǹnɛ. Túkù mó nɛ, ǹgbò gbĩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò lékó yílkínmɔnɔ-á.
19 Eles responderam: "Alguns dizem que és João Batista; outros, Elias; e, ainda outros, que és um dos profetas do passado que ressuscitou".
20 Pǎh yo sɛ̃́, à pè syah nɛ: «Tɛ́, yépi tɛ̃̀ tyɩ́, nɛ̂ mɛ ńmɔlɛ?» Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ mɛ nɛ ńkɛ̃́: «Krista yé álɛ, Liyel-á nɛ, páh kɩ nɛ̂ tɛkɩ mɔ.»
20 "E vocês, o que dizem? ", perguntou. "Quem vocês dizem que eu sou? " Pedro respondeu: "O Cristo de Deus".
21 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu pè kah sni nɛ, pé káh kè yo nɛy syah,
21 Jesus os advertiu severamente que não contassem isso a ninguém.
22 tɛ́ tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo pé tyɩ́: «Névi Pi yɩ̃nɛ à yèvyãhrɩ pɩ náhnáh. Yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú kɩ à yahle n pi. À kɩ ko mɔ, tɛ́ ké sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sṍlɛ, à kɩ ǹ syɩ min wɛ.»
22 E disse: "É necessário que o Filho do homem sofra muitas coisas e seja rejeitado pelos líderes religiosos, pelos chefes dos sacerdotes e pelos mestres da lei, seja morto e ressuscite no terceiro dia".
23 Képah náh, à yo no pól tyɩ́: «Névi nɛ̂-à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé ńmɔ sõ̀ tɛ̃, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y dyɔ yĩ́ĩ́ tyi yɛ, sõmɛsṍ à mó nɛ mɛ ǹ syɩ syɩ dahnɩ twah, ń sõ̀ tɛ̃.
23 Jesus dizia a todos: "Se alguém quiser acompanhar-me, negue-se a si mesmo, tome diariamente a sua cruz e siga-me.
24 Yah, névi nɛ̂-à nɛ ńkɛ̃́, páh n to n pwah kũ yah, tɛ̃̀ náh min wɛ n pi. Ǹtɛ, nɛ̂-à kũ fɛ̃ syi ńmɔ yĩnnɛ, tɛ̃̀ wɔ min kɩ pwah.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; mas quem perder a vida por minha causa, este a salvará.
25 — ausente —
25 Pois que adianta ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se ou destruir a si mesmo?
26 — ausente —
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Gbɩ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: névye nónó-á mɛ ásõ̂, pé túkù kɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ wɛ yĩ́nɛ, tɛ́ kɩ mɛ min sɔkɔ.»
27 Garanto-lhes que alguns que aqui se acham de modo nenhum experimentarão a morte antes de verem o Reino de Deus".
28 Kénɛ wɛlɔ yóntɛnɔ náh, sèpĩ̀n kwǎrtɔ̃nɔ kénkɔ̃-á sɔkɔ, Yesu Pyɛrɩ, ànɛ̂ Nsyɔ̃, ànɛ̂ Nsyakɩ tɛ̃ sɔkɔ yɔ̃lɩ yɔ́ yõ nɛ, pé kyɩ nírí pɩ.
28 Aproximadamente oito dias depois de dizer essas coisas, Jesus tomou consigo a Pedro, João e Tiago e subiu a um monte para orar.
29 Wǎh mɛ nírí sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ǹ yèpɔ dùkù vi mɔ, tɛ́ ǹ flɔ piki prɛ́yy.
29 Enquanto orava, a aparência de seu rosto se transformou, e suas roupas ficaram alvas e resplandecentes como o brilho de um relâmpago.
30 Nɛ́npɔ́ swɔ, díbí nɛ́pĩ̂ nímí núkú wil, mɛ yã́hkɩ̀lɛ n yãh ànɛ̂ Yesulɛ.
30 Surgiram dois homens que começaram a conversar com Jesus. Eram Moisés e Elias.
31 Moyisi ànɛ̂ Yeli ye sõ̀ pɔ wil mɔ yĩ̂nyõ tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ, tɛ́ mɛ n yãh Yesulɛ, wǎh kɩ ǹ tõ̀ pɩ n tũ n pi sɔ̃́, ǹ kúnɔ́ sɔkɔ Yerusalɛmɩ.
31 Apareceram em glorioso esplendor, e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Tɛ́ légbĩ́nɛ, dɔy sõ̀ mɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ pé no tyɩ́ fɛ̃. Pǎh dɔ yuku, pè Yesu tɔ̃́rɩ́ dùkù wɛ ànɛ̂ díbí nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pilɛ yĩ́nnɔ́lɛ ǹnɛ.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dominados pelo sono; acordando subitamente, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Képah náh, nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pi-á n yal Yesu tnɔ̂ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, pé tɛ̃̀nɔ́-á kɩ plɛ ásõ̂ dɛ́! Páh kɩ yèpyenɔ tɔ̃́nɔ́ pɩ. Ńkɛ̃́ ǹmɔ tyɩ́-á núkúlɛ, Moyisi tyɩ́ mɛ núkúlɛ, Yeli tyɩ́ mɛ núkúlɛ. Tɛ́, à náh sõ̀ pɩ̃, tir nɛ̂-á à mɛ n yo.
33 Quando estes estavam se retirando, Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias". ( Ele não sabia o que estava dizendo. )
34 Wǎh mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, ńyĩ́rkì yɔ́ núkú wil fob mɔ pé yõ. Légbĩ́nɛ, tíkí de Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ.
34 Enquanto ele estava falando, uma nuvem apareceu e os envolveu, e eles ficaram com medo ao entrarem na nuvem.
35 Képah sɔkɔ, yĩ́npɔ̃́ yɔ́ wil Liyel tyɩ́ ńyĩ́rkì mɛ̀ sɔkɔ, mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́: «Ǹmɔ nɛ̂-á yɔ̀, ǹmɔ ye ń pídĩ́nɛ, máh nɛ̂ yah wilki. Yé nɛ n nohnɩ ǹ tyɩ́!»
35 Dela saiu uma voz que dizia: "Este é o meu Filho, o Escolhido; ouçam a ele! "
36 Pǎh wɛy mɛ̀ noh ńyãh sɔkɔ, nɛy náh tɔ̃ wɛ nɛ́npɔ́, nɛ́ Yesu ó náh. Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú pé vyɛ̃y vike tɛ̃ syɩ́syɩ́. Tɛ́ légbĩ́nɛ, pǎh tyi nónó wɛ, pè náh mɛ sé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n yãh nɛy tyɩ́.
36 Tendo-se ouvido a voz, Jesus ficou só. Os discípulos guardaram isto somente para si; naqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Dendallɛ, pǎh tiki yɔ̃lɩ yõ, tɔ́wû ǹgbɛ̃ yɔ́ pɔ Yesu yohnɩ.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro dele.
38 Tɛ́ kénɛ tɔ́wû sɔkɔ, dĩ́ yɔ́ sõ̀ mɛ, à tyah n de n syi nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, páh ǹnɛ n ni, à yah dah mɔ pé pídĩ́ tyɩ́ sɔkɔ, ǹmɔ núkúní-á pé tyɩ́,
38 Um homem da multidão bradou: "Mestre, rogo-te que dês atenção ao meu filho, pois é o único que tenho.
39 tɛ́ sétõ yɔ́-á mɛ n yuku n pɔ ǹ yõ. Kàh yuku ǹ yõ, à n de n syi nɛ́npɔ́ swɔ, ànɛ̂ kě à kah n yike pélpèl, tɛ́ gbèfɔ̀kɔ̀píkínì n nɛ n wil ǹ vyãh. Ànɛ̂ kè náh ǹnɛ n fĩn n mɔ súú. Kàh pópó ǹnɛ n fĩn mɔ, kě à fõh n kah n mɔ.
39 Um espírito o domina; de repente ele grita; lança-o em convulsões e o faz espumar; quase nunca o abandona, e o está destruindo.
40 Képah-á, pé pɔ ǹ tõ̀ sã́hpú ni nɛ, pè sétõ mɛ̀ yĩni, tɛ́ pè náh tɛ̃ wɛ.
40 Roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram".
41 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, nɛ́pêl, ànɛ̂ Liyel yõ sɛ̃́-ńkɛ̃̂ névye nɔ́pi! Pé se yɩ̃nɛ, pé pé nɩ tɛ̃, pé tɛ̃ pélɛ, pé pɔ syɩ gbĩ́ nɛ̂ tyɩ́ nɩ? Ńkɛ̃́, à pɔ ǹ pídĩ́nɛ ásõ̂.
41 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês e terei que suportá-los? Traga-me aqui o seu filho".
42 Piri-á núkú n nɔ n de Yesu tnɔ̂, sétõ à kwel min sétáh, tɛ́ à yike kègbɩlɛ. Ǹtɛ, Yesu mɛ dírí kõ sétõ yõ, tɛ́ piri dɛ mɔ, tɛ́ ǹnɛ ǹ sú gbõ̀ dahbɩ.
42 Quando o menino vinha vindo, o demônio o lançou por terra, em convulsão. Mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou de volta a seu pai.
43 Képah tɛ̃̀nɛ, no pól gbã̀n du Liyel tɛ̃́npnɛ̀nɔ́ tyɩ́lɛ.
43 E todos ficaram atônitos ante a grandeza de Deus. Estando todos maravilhados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Nɛ̂-á mé n tyah yónɔ́lɛ yé tyɩ́, yé kè noh pallɛ: Névi Pi kɩ n dahbɩ n pi névye gbõ̀.»
44 "Ouçam atentamente o que vou lhes dizer: o Filho do homem será traído e entregue nas mãos dos homens".
45 Ǹtɛ, pè náh sõ̀ mɛ wɛy mɛ̀ tyɩ́ yah wɛ. Kè sõ̀ wɛkɩ wɛ́npǐllɛ pé tyɩ́ nɛ, pè káh ké yõ pɩ̃. Tɛ́ ké dùkù píkínyahnɔ tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃ Yesu tyɩ́.
45 Mas eles não entendiam o que isso significava; era-lhes encoberto, para que não o entendessem. E tinham receio de perguntar-lhe a respeito dessa palavra.
46 Képah sɔkɔ, tõ̀ sã́hpú tyah yékã̂blɛ n pɩ nɛ, pé pɩ̃ nɛ̂ tɛ̃̀-á kal pépi sɔkɔ.
46 Começou uma discussão entre os discípulos, acerca de qual deles seria o maior.
47 Tɛ́ Yesu-á pé fɔ́kɔ́sɔ̃nɔ pɩ̃ sɛ̃́, à piri yɔ́ tɛ̃ sah ǹ tnɔ̂,
47 Jesus, conhecendo os seus pensamentos, tomou uma criança e a colocou em pé, a seu lado.
48 tɛ́ yo pé tyɩ́: «Nɛ̂-á tyɩ̃́ɩ̃ kal yépi pól sɔkɔ, ǹmɔ kal tɛ́lɔ́lɛ. Képah ye, névi nɛ̂-à piri mɛ̀ kénkɔ̃ tɛ̃́nɔ́ plɛ ńmɔ yĩnnɛ, ńmɔ ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ. Ànɛ̂ névi nɛ̂ tɔ-à ńmɔ tɛ̃́nɔ́ plɛ, ń tɛ́kɩ́nmɔ-ò ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ.»
48 Então lhes disse: "Quem recebe esta criança em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, está recebendo aquele que me enviou. Pois aquele que entre vocês for o menor, este será o maior".
49 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ mɛ Yesu syah nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, pépi-á ǹnɩ̂ wɛ, à mɛ sétã̀nnɛ n yĩni ǹ yĩn yõ, tɛ́ à náh se sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃ pépilɛ wɛ̃ tyɩ́. Képah-á, pé nɛ, pé ǹnɛ n yĩni n mɔ ké pɩ́nɔ́lɛ.
49 Disse João: "Mestre, vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
50 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Névi nɛ̂-à mɛ yélɛ n fwó-ńkɛ̃̂nɛ, tɛ̃̀ mɛ yélɛ. Képah ye, yé káh à yĩni n mɔ ké pɩ́nɔ́lɛ.»
50 "Não o impeçam", disse Jesus, "pois quem não é contra vocês, é a favor de vocês".
51 Képah náh, Yesu yɔ̃̀ndɔkɔnsɔkɔ gbĩ́-á pɔ nɔ yĩ̂nyõ, à kè yah tɔkɔ yĩn núkú yõ nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ kyɩ Yerusalɛmɩ.
51 Aproximando-se o tempo em que seria elevado ao céu, Jesus partiu resolutamente em direção a Jerusalém.
52 Kǎh pɩ sɛ̃́, à tɛ̃ntõ̀ névye tɛkɩ mɔ ǹ yahlɛ. Pépi mɛ wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, à kyɩ de Samarɩ kwil yɔ́ sɔkɔ nɛ, pé kyɩ twáh-ńsah yah sah à kɔ̃.
52 E enviou mensageiros à sua frente. Indo estes, entraram num povoado samaritano para lhe fazer os preparativos;
53 Ǹtɛ, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ ǹ yah mɔ n yuku Yerusalɛmɩ tĩ̀nnɛ, kǎh pɩ sɛ̃́, nɛ́npɔ́ tãn mɛ yahle nɛ, à káh twah pé tyɩ́.
53 mas o povo dali não o recebeu porque se notava em seu semblante que ele ia para Jerusalém.
54 Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ Nsyakɩ, ànɛ̂ Nsyɔ̃-á képah noh sɛ̃́, pè nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, à se mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé yĩ̂nyõ nyàh ye mɔ no nɔ́pi yõ, kè tiki n pɔ pè sukɛ n mukuli nɩ?
54 Ao verem isso, os discípulos Tiago e João perguntaram: "Senhor, queres que façamos cair fogo do céu para destruí-los? "
55 Pǎh yo sɛ̃́, Yesu ǹ yah vi pé tĩ̀nnɛ, à dírí kõ pé yõ.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu, dizendo: "Vocês não sabem de que espécie de espírito são, pois o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los";
56 Képah náh, pè mɛ wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, à sɔkɔ kwil yɔ́ sɔkɔ.
56 e foram para outro povoado.
57 Képah sɔkɔ, pǎh mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, dĩ́ yɔ́ Yesu syah nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ ǹ sõ̀ tɛ̃ n kɔ n kɔ̃ ǹnɛ, ǹ kɔ́-ńtã̂n pól sɔkɔ.
57 Quando andavam pelo caminho, um homem lhe disse: "Eu te seguirei por onde quer que fores".
58 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Gbɛ̃́npãhlɔ tyɩ́, pɩ̃̀ mɛ. Kèpye tyɩ́, syɛ̀ mɛ. Ǹtɛ Névi Pi tɛ̃̀ tyɩ́, wɛ́nsɛ̃nmɩ̀-ǹsah ńtɛ̃ náh mɛ.»
58 Jesus respondeu: "As raposas têm suas tocas e as aves do céu têm seus ninhos, mas o Filho do homem não tem onde repousar a cabeça".
59 Tɛ́ mɛ pyě yo ǹnɩ̂ tyɩ́: «Ń sõ̀ tɛ̃.» Kénɛ dĩ́ mɛ à syah nɛ, à yɛ, pâh pɔ pé sú lékó ǹgbò yɩ̃ tɛ.
59 A outro disse: "Siga-me". Mas o homem respondeu: "Senhor, deixa-me ir primeiro sepultar meu pai".
60 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ à syah nɛ: «Yɛ lékyɩ̂ kɔ̃, pè pé lékyɩ̂lɛ n yɩ̃, tɛ́ áwɔ mó kyɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yo n kɔ̃.»
60 Jesus lhe disse: "Deixe que os mortos sepultem os seus próprios mortos; você, porém, vá e proclame o Reino de Deus".
61 Képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ mó yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, páh kɩ ǹ sõ̀ tɛ̃. Tɛ́ à yɛ pé kɔ̃, pé kyɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ ni pé gbô tãn tyɩ́.
61 Ainda outro disse: "Vou seguir-te, Senhor, mas deixa-me primeiro voltar e me despedir da minha família".
62 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Névi nɛ̂-à nyeh wɛkɩ tɛ̃ swãhlɛ n wɔ, tɛ́ n yah náhlɛ, tɛ̃̀ náh fɛ̃ Liyel tɔ̃́rɩ́ tõ̀ pɩ n pi.»
62 Jesus respondeu: "Ninguém que põe a mão no arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.