Lucas 9

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí ye tuke mɔ, tɛ́ tǎhkɩ̀ ànɛ̂ tɛ̃́nwɛnɔlɛ pè kɔ̃ nɛ, pè sétã̀n póllɛ n yĩni, pè mó yámpúlɛ n dɛ n mɔ.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Képah sɔkɔ, tɛ́ pè tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yo n kɔ̃, pè mó yámpúlɛ n dɛ n mɔ.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Tɛ́ tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ, pè káh kwâh yɔ́ ńtɛ̃ tɔkɔ wɛ̃̀kɩ̀ kɔ yĩnnɛ. Pè káh ńsĩn tɔkɔ, pè káh pilki tɔkɔ, pè káh yõke tɔkɔ, pè káh pɔ́ tɔkɔ. Ànɛ̂ nɛy káh fwɔ̀mɔlɔ nínɔ́ tɔkɔ. Tɛ́ tɔ̃ nɛ:
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 «Yâh kyɩ wɛ twah kéte nɛ̂ sɔkɔ, yé tɛ̃ képah sɔkɔ fɔ́ɔ́, kè pɔ nɔ yé yal gbĩ́ tyɩ́ nɛ́npɔ́.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Tɛ́, nónó-à kyɩ yahle nɛ, yé káh twah pé tyɩ́, yâh n wil kénɛ kwil sɔkɔ, yé yé gbyẽ̂h nɛ̀ngbɔ̃ kwer n kwɛ nɛ́npɔ́. Képah kɩ pɩ gbáhdyâh dínsàhnɔ́lɛ pé tyɩ́.»
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ sɔkɔ, à kyɩ n kɔ n kɔ̃ kwlo kwlo sɔkɔ, à nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́nnɛ n yo n kɔ̃, tɛ́ mɛ yámpúlɛ n dɛ n mɔ ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 — ausente —
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 — ausente —
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Képah sɔkɔ, à nɛ, tɛ́ páh se Nsyɔ̃ yõ kãm. Ǹtɛ, nɛ̂ tɛ̃̀ ó tyípɩ́nɔ́ se tɔ̃ pé n nohnɩ yɔ̀ nɩ? Kǎh pɩ sɛ̃́, à tyah Yesulɛ n yah n kɔ̃ nɛ, pé à wɛ.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Yesu tɛ̃̀ntõbe-á pé syɩ pɔ ǹ tnɔ̂, pè pé tyípɩ́nɔ́ pól yãh à syah. À mɛ pè tɛ̃ yal pé yahlɛ, à yuku pélɛ kwil yɔ́ gbɔ̀pɔ, pè n ye Besayidalɛ.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Ǹtɛ, tɔ́wû-á pɔ pé sɔ́kɔ́nɔ́ pɩ̃ sɛ̃́, pè pé nyáh sõ kyɩ nɛ́kwĩ́nkílɛ. Képah sɔkɔ, Yesu pè tɛ̃ pallɛ, mɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yãh pé tyɩ́, tɛ́ mɛ yámpúlɛ n dɛ n mɔ, nónó-á sõ̀ mɛ lènɔlɛ n yah n kɔ̃.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ǹtɛ, gbĩ-á pɔ n yi, ǹ tõ̀ sã́hpú nɔ de ǹ tnɔ̂, tɛ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹgbǒ gbɛ̃́nnɩ tyah sɔkɔ-á pélɛ ásõ̂ dɛ́! Ńkɛ̃́, wǎh náhkɩ tɔ́wû fĩn mɔ, pè kyɩ sɛ̃́-ńtã̂n ànɛ̂ yõke yah kɔ̃ gbɔ̀plɔ kwlo ànɛ̂ yèpìyey sɔkɔ.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́: «Yépi yõke yah pè kɔ̃ pè yõ yé gblɔ̌y kɛ̀!» Pè mɛ à syah nɛ, búrn plɔ́ kwlɔ, ànɛ̂ yɛ̃́nkyɔ plɔ́ nínɔ́ ó-á mɛ pé tyɩ́ dɛ́! Tĩ̂, à se mɛ ké tyɩ́ nɛ, pépi kyɩ yõke dwe pɔ nɛ́kwĩ́nkí nɔ́pi pu nɩ?
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Tɛ́ díbí sõ̀ nɔ nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ kyɛgbãm kénkɔ̃lɛ nɛ́npɔ́.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Pè kè pɩ, wǎh yo sɔ̃́, à no pól kɔ̃ pè kɔ̃ tɛ̃.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ búrn plɔ́ kwlɔ, ànɛ̂ yɛ̃́nkyɔ plɔ́ nínɔ́ nɔ́pi tɔkɔ, tɛ́ ǹ yah yɔ̃ yĩ̂nyõ, à Liyel ni sé yõ, tɛ́ sè kwɔkɩ, à ǹ tõ̀ sã́hpú kɔ̃ nɛ, pè syi tɔ́wû kɔ̃.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Képah-á pɩ, no pól yõ tɔ̃. Tɛ́ pè pé yṍnkwlɔnɔ tuke mɔ, vyɔ́ gbɔ̃ninɔ́ yĩ́ĩ́nɛ.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ ǹ gbɛ kyɩ tɛ̃ nírílɛ n pɩ, ǹ tõ̀ sã́hpúlɛ ǹ tnɔ̂. Képah sɔkɔ, à mɛ pè piki yah nɛ: «Névye tɛ̃̀ tyɩ́, nɛ̂ mɛ ńmɔlɛ?»
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Pè mɛ à syah nɛ, túkù-á nɛ, Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃-á ǹnɛ. Túkù mɛ nɛ, Yeli-á ǹnɛ. Túkù mó nɛ, ǹgbò gbĩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò lékó yílkínmɔnɔ-á.
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Pǎh yo sɛ̃́, à pè syah nɛ: «Tɛ́, yépi tɛ̃̀ tyɩ́, nɛ̂ mɛ ńmɔlɛ?» Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ mɛ nɛ ńkɛ̃́: «Krista yé álɛ, Liyel-á nɛ, páh kɩ nɛ̂ tɛkɩ mɔ.»
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu pè kah sni nɛ, pé káh kè yo nɛy syah,
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 tɛ́ tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo pé tyɩ́: «Névi Pi yɩ̃nɛ à yèvyãhrɩ pɩ náhnáh. Yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú kɩ à yahle n pi. À kɩ ko mɔ, tɛ́ ké sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sṍlɛ, à kɩ ǹ syɩ min wɛ.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Képah náh, à yo no pól tyɩ́: «Névi nɛ̂-à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé ńmɔ sõ̀ tɛ̃, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y dyɔ yĩ́ĩ́ tyi yɛ, sõmɛsṍ à mó nɛ mɛ ǹ syɩ syɩ dahnɩ twah, ń sõ̀ tɛ̃.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Yah, névi nɛ̂-à nɛ ńkɛ̃́, páh n to n pwah kũ yah, tɛ̃̀ náh min wɛ n pi. Ǹtɛ, nɛ̂-à kũ fɛ̃ syi ńmɔ yĩnnɛ, tɛ̃̀ wɔ min kɩ pwah.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 — ausente —
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 — ausente —
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Gbɩ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: névye nónó-á mɛ ásõ̂, pé túkù kɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ wɛ yĩ́nɛ, tɛ́ kɩ mɛ min sɔkɔ.»
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Kénɛ wɛlɔ yóntɛnɔ náh, sèpĩ̀n kwǎrtɔ̃nɔ kénkɔ̃-á sɔkɔ, Yesu Pyɛrɩ, ànɛ̂ Nsyɔ̃, ànɛ̂ Nsyakɩ tɛ̃ sɔkɔ yɔ̃lɩ yɔ́ yõ nɛ, pé kyɩ nírí pɩ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Wǎh mɛ nírí sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ǹ yèpɔ dùkù vi mɔ, tɛ́ ǹ flɔ piki prɛ́yy.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Nɛ́npɔ́ swɔ, díbí nɛ́pĩ̂ nímí núkú wil, mɛ yã́hkɩ̀lɛ n yãh ànɛ̂ Yesulɛ.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Moyisi ànɛ̂ Yeli ye sõ̀ pɔ wil mɔ yĩ̂nyõ tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ, tɛ́ mɛ n yãh Yesulɛ, wǎh kɩ ǹ tõ̀ pɩ n tũ n pi sɔ̃́, ǹ kúnɔ́ sɔkɔ Yerusalɛmɩ.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Tɛ́ légbĩ́nɛ, dɔy sõ̀ mɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ pé no tyɩ́ fɛ̃. Pǎh dɔ yuku, pè Yesu tɔ̃́rɩ́ dùkù wɛ ànɛ̂ díbí nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pilɛ yĩ́nnɔ́lɛ ǹnɛ.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Képah náh, nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pi-á n yal Yesu tnɔ̂ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, pé tɛ̃̀nɔ́-á kɩ plɛ ásõ̂ dɛ́! Páh kɩ yèpyenɔ tɔ̃́nɔ́ pɩ. Ńkɛ̃́ ǹmɔ tyɩ́-á núkúlɛ, Moyisi tyɩ́ mɛ núkúlɛ, Yeli tyɩ́ mɛ núkúlɛ. Tɛ́, à náh sõ̀ pɩ̃, tir nɛ̂-á à mɛ n yo.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Wǎh mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, ńyĩ́rkì yɔ́ núkú wil fob mɔ pé yõ. Légbĩ́nɛ, tíkí de Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Képah sɔkɔ, yĩ́npɔ̃́ yɔ́ wil Liyel tyɩ́ ńyĩ́rkì mɛ̀ sɔkɔ, mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́: «Ǹmɔ nɛ̂-á yɔ̀, ǹmɔ ye ń pídĩ́nɛ, máh nɛ̂ yah wilki. Yé nɛ n nohnɩ ǹ tyɩ́!»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Pǎh wɛy mɛ̀ noh ńyãh sɔkɔ, nɛy náh tɔ̃ wɛ nɛ́npɔ́, nɛ́ Yesu ó náh. Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú pé vyɛ̃y vike tɛ̃ syɩ́syɩ́. Tɛ́ légbĩ́nɛ, pǎh tyi nónó wɛ, pè náh mɛ sé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n yãh nɛy tyɩ́.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Dendallɛ, pǎh tiki yɔ̃lɩ yõ, tɔ́wû ǹgbɛ̃ yɔ́ pɔ Yesu yohnɩ.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Tɛ́ kénɛ tɔ́wû sɔkɔ, dĩ́ yɔ́ sõ̀ mɛ, à tyah n de n syi nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, páh ǹnɛ n ni, à yah dah mɔ pé pídĩ́ tyɩ́ sɔkɔ, ǹmɔ núkúní-á pé tyɩ́,
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 tɛ́ sétõ yɔ́-á mɛ n yuku n pɔ ǹ yõ. Kàh yuku ǹ yõ, à n de n syi nɛ́npɔ́ swɔ, ànɛ̂ kě à kah n yike pélpèl, tɛ́ gbèfɔ̀kɔ̀píkínì n nɛ n wil ǹ vyãh. Ànɛ̂ kè náh ǹnɛ n fĩn n mɔ súú. Kàh pópó ǹnɛ n fĩn mɔ, kě à fõh n kah n mɔ.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Képah-á, pé pɔ ǹ tõ̀ sã́hpú ni nɛ, pè sétõ mɛ̀ yĩni, tɛ́ pè náh tɛ̃ wɛ.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, nɛ́pêl, ànɛ̂ Liyel yõ sɛ̃́-ńkɛ̃̂ névye nɔ́pi! Pé se yɩ̃nɛ, pé pé nɩ tɛ̃, pé tɛ̃ pélɛ, pé pɔ syɩ gbĩ́ nɛ̂ tyɩ́ nɩ? Ńkɛ̃́, à pɔ ǹ pídĩ́nɛ ásõ̂.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Piri-á núkú n nɔ n de Yesu tnɔ̂, sétõ à kwel min sétáh, tɛ́ à yike kègbɩlɛ. Ǹtɛ, Yesu mɛ dírí kõ sétõ yõ, tɛ́ piri dɛ mɔ, tɛ́ ǹnɛ ǹ sú gbõ̀ dahbɩ.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Képah tɛ̃̀nɛ, no pól gbã̀n du Liyel tɛ̃́npnɛ̀nɔ́ tyɩ́lɛ.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 «Nɛ̂-á mé n tyah yónɔ́lɛ yé tyɩ́, yé kè noh pallɛ: Névi Pi kɩ n dahbɩ n pi névye gbõ̀.»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ǹtɛ, pè náh sõ̀ mɛ wɛy mɛ̀ tyɩ́ yah wɛ. Kè sõ̀ wɛkɩ wɛ́npǐllɛ pé tyɩ́ nɛ, pè káh ké yõ pɩ̃. Tɛ́ ké dùkù píkínyahnɔ tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃ Yesu tyɩ́.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Képah sɔkɔ, tõ̀ sã́hpú tyah yékã̂blɛ n pɩ nɛ, pé pɩ̃ nɛ̂ tɛ̃̀-á kal pépi sɔkɔ.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Tɛ́ Yesu-á pé fɔ́kɔ́sɔ̃nɔ pɩ̃ sɛ̃́, à piri yɔ́ tɛ̃ sah ǹ tnɔ̂,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 tɛ́ yo pé tyɩ́: «Nɛ̂-á tyɩ̃́ɩ̃ kal yépi pól sɔkɔ, ǹmɔ kal tɛ́lɔ́lɛ. Képah ye, névi nɛ̂-à piri mɛ̀ kénkɔ̃ tɛ̃́nɔ́ plɛ ńmɔ yĩnnɛ, ńmɔ ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ. Ànɛ̂ névi nɛ̂ tɔ-à ńmɔ tɛ̃́nɔ́ plɛ, ń tɛ́kɩ́nmɔ-ò ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ mɛ Yesu syah nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, pépi-á ǹnɩ̂ wɛ, à mɛ sétã̀nnɛ n yĩni ǹ yĩn yõ, tɛ́ à náh se sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃ pépilɛ wɛ̃ tyɩ́. Képah-á, pé nɛ, pé ǹnɛ n yĩni n mɔ ké pɩ́nɔ́lɛ.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Névi nɛ̂-à mɛ yélɛ n fwó-ńkɛ̃̂nɛ, tɛ̃̀ mɛ yélɛ. Képah ye, yé káh à yĩni n mɔ ké pɩ́nɔ́lɛ.»
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Képah náh, Yesu yɔ̃̀ndɔkɔnsɔkɔ gbĩ́-á pɔ nɔ yĩ̂nyõ, à kè yah tɔkɔ yĩn núkú yõ nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ kyɩ Yerusalɛmɩ.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Kǎh pɩ sɛ̃́, à tɛ̃ntõ̀ névye tɛkɩ mɔ ǹ yahlɛ. Pépi mɛ wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, à kyɩ de Samarɩ kwil yɔ́ sɔkɔ nɛ, pé kyɩ twáh-ńsah yah sah à kɔ̃.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Ǹtɛ, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ ǹ yah mɔ n yuku Yerusalɛmɩ tĩ̀nnɛ, kǎh pɩ sɛ̃́, nɛ́npɔ́ tãn mɛ yahle nɛ, à káh twah pé tyɩ́.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ Nsyakɩ, ànɛ̂ Nsyɔ̃-á képah noh sɛ̃́, pè nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, à se mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé yĩ̂nyõ nyàh ye mɔ no nɔ́pi yõ, kè tiki n pɔ pè sukɛ n mukuli nɩ?
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Pǎh yo sɛ̃́, Yesu ǹ yah vi pé tĩ̀nnɛ, à dírí kõ pé yõ.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Képah náh, pè mɛ wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, à sɔkɔ kwil yɔ́ sɔkɔ.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Képah sɔkɔ, pǎh mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, dĩ́ yɔ́ Yesu syah nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ ǹ sõ̀ tɛ̃ n kɔ n kɔ̃ ǹnɛ, ǹ kɔ́-ńtã̂n pól sɔkɔ.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Gbɛ̃́npãhlɔ tyɩ́, pɩ̃̀ mɛ. Kèpye tyɩ́, syɛ̀ mɛ. Ǹtɛ Névi Pi tɛ̃̀ tyɩ́, wɛ́nsɛ̃nmɩ̀-ǹsah ńtɛ̃ náh mɛ.»
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Tɛ́ mɛ pyě yo ǹnɩ̂ tyɩ́: «Ń sõ̀ tɛ̃.» Kénɛ dĩ́ mɛ à syah nɛ, à yɛ, pâh pɔ pé sú lékó ǹgbò yɩ̃ tɛ.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ à syah nɛ: «Yɛ lékyɩ̂ kɔ̃, pè pé lékyɩ̂lɛ n yɩ̃, tɛ́ áwɔ mó kyɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yo n kɔ̃.»
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ mó yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, páh kɩ ǹ sõ̀ tɛ̃. Tɛ́ à yɛ pé kɔ̃, pé kyɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ ni pé gbô tãn tyɩ́.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Névi nɛ̂-à nyeh wɛkɩ tɛ̃ swãhlɛ n wɔ, tɛ́ n yah náhlɛ, tɛ̃̀ náh fɛ̃ Liyel tɔ̃́rɩ́ tõ̀ pɩ n pi.»
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.