Lucas 16
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI
1 Képah náh, Yesu yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́: «Tàh dĩ́ yɔ́ ye lésõ, à ǹnɩ̂ tɔkɔ sah ǹ tahrɩ yõ, tɛ́ pè pɔ yo ǹ tyɩ́ nɛ, tɛ̃̀-á mɛ sélɛ n pɩ n karkɩ.
1 Jesus disse aos seus discípulos: "O administrador de um homem rico foi acusado de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ à ye, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé náh mɛ tyípéplɔlɛ n nohnɩ ǹ tyɩ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à náh tɔ̃ fɛ̃ n tɛ̃ n pi pé tahrɩ yõ. Képah-á, à ǹ tõ̀ pɩ dùkù yah yo pé syah.
2 Então ele o chamou e lhe perguntou: ‘Que é isso que estou ouvindo a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode continuar sendo o administrador’.
3 Képah sɔkɔ, tahrɩ yõ tɛ̃̀-ò dĩ́ mɛ̀ mɛ yo ǹ gblɔ̌y tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́-á kɩ pé yal n pi ǹ tahrɩ yõ. Sɔ̃́ se pé kɩ pɩ nɩ? Swãh tõ tõ tǎhkɩ̀ náh se mɛ pé sɔkɔ. Tɛ́, nínsyinɔ tɛ̃̀nɛ, ké sen-á mɛ pé sɔkɔ.
3 "O administrador disse a si mesmo: ‘Meu senhor está me despedindo. Que farei? Para cavar não tenho força, e tenho vergonha de mendigar...
4 Ǹtɛ, páh pɩ̃, páh nɛ nɛ̂ pɩ n pi, tɛ́ névye kɩ pé tɛ̃́nɔ́ plɛ pé gbên sɔkɔ, pàh pɔ pé fĩn mɔ pé tõ̀.
4 Já sei o que vou fazer para que, quando perder o meu emprego aqui, as pessoas me recebam em suas casas’.
5 Képah tɛ̃̀nɛ, à ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kmɔ nɛ́tãnnɛ n ye núkú núkúlɛ, tɛ́ nɛ́gben piki yah nɛ, dan nɛ̂ se pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kɔ̃lɩlɛ ǹ yõ nɩ?
5 "Então chamou cada um dos devedores do seu senhor. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve ao meu senhor? ’
6 À mɛ nɛ, nɩrɩ pní yɩ̃́ lèkwɛ̌-á. Tahrɩ yõ tɛ̃̀-ò dĩ́ mɛ à syah nɛ, ǹ kɔ̃lɩ sɛ́bɛ́y-á yɔ̀, à kɔ̃ n tɛ̃ súú, à wãrkɩ mɔ ké sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, nɩrɩ pní tikiníní pɔ́ gbãm-á.
6 ‘Cem potes de azeite’, respondeu ele. "O administrador lhe disse: ‘Tome a sua conta, sente-se depressa e escreva cinqüenta’.
7 Képah náh, à yo kèyǎh tyɩ́ nɛ, tɛ́ ǹmɔ-á dò, dan nɛ̂ se à yɩ̃nɛ à kɔ̃ nɩ? Ǹmɔ mɛ à syah nɛ, sèmukɔ gbɔ̀tɔ́nɩ̀ yɩ̃́ lèkwɛ̌-á. À mɛ yo ǹmɔ tyɩ́ nɛ, ǹ sɛ́bɛ́y-á yɔ̀, à wãrkɩ mɔ ké sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, sèmukɔ gbɔ̀tɔ́nɩ̀ yɩ̃́ tíkíyẽ́h-á.
7 "A seguir ele perguntou ao segundo: ‘E você, quanto deve? ’ ‘Cem tonéis de trigo’, respondeu ele. "Ele lhe disse: ‘Tome a sua conta e escreva oitenta’.
8 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ à sõ ké yah wɛ́npɩnɔ yĩnnɛ. Kègbɩ yõ, kèkõyṍ névye tyi yahlɛ n wɛ n pɩ pé wɛ̃ wrɔ́ lékã́mkãmnɛ, à kal kyòo sɔkɔ névyelɛ.»
8 "O senhor elogiou o administrador desonesto, porque agiu astutamente. Pois os filhos deste mundo são mais astutos no trato entre si do que os filhos da luz.
9 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Ńmɔ wɔ kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: pɔ́lɛ, gbɛ̃̀ntɛ̃̀náh kwâh tɛ̃̀ wɔ ye kélɛ. Ǹtɛ, yé kélɛ kódíbí yah kɔ̃. Kàh pópó pɔ n knɛ, yé kɩ tɛ̃ plɛ tyɛ́-ńkɛ̃̂ tyah sɔkɔ.
9 Por isso, eu lhes digo: usem a riqueza deste mundo ímpio para ganhar amigos, de forma que, quando ela acabar, estes os recebam nas moradas eternas.
10 Ńkɛ̃́, névi nɛ̂-à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ tir tyɩ̃́ɩ̃ sɔkɔ, à kɩ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ tir gblò tɔ sɔkɔ. Tɛ́ nɛ̂-à yĩ́nvǐ pɩ tir tyɩ̃́ɩ̃ sɔkɔ, à kɩ yĩ́nvǐ pɩ tir gblò tɔ sɔkɔ.
10 "Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito, e quem é desonesto no pouco, também é desonesto no muito.
11 Képah ye, pɔ́ nɛ̂-á gbɛ̃̀ntɛ̃̀náh kwâhlɛ, yâh pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ nɛ́gblɔ́lɛ képah tyɩ́ sɔkɔ, nɛ̂ kɩ dahbɩ yé gbõ̀ yĩ̂nyõ tahrɩ kègbɩlɛ?
11 Assim, se vocês não forem dignos de confiança em lidar com as riquezas deste mundo ímpio, quem lhes confiará as verdadeiras riquezas?
12 Tɛ́, yâh pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ nɛ́gblɔ́lɛ nɛ́káhbɩ́ gbã̀n yî tyɩ́ sɔkɔ, nɛ̂ kɩ yé yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́nɔlɛ yé kɔ̃?
12 E se vocês não forem dignos de confiança em relação ao que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Tõ̀npɩ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ tõ̀ kwrɔ n pɩ yõ̀tãm nɛ́pĩ̂ nímí tyɩ́. À kɩ núkú dyɔ yɔ, tɛ́ kɩ nɔ ǹ ní-òlɛ, képah náh pɩ, à kɩ mɔ núkúlɛ, tɛ́ kɩ ǹ ní-ò wɛ mɔ. Sɛ̃́ ó ye, yé náh fɛ̃ tõ̀ kwrɔ n mɔ n pɩ n pi, Liyel ànɛ̂ pɔ́ tyɩ́.»
13 "Nenhum servo pode servir a dois senhores; pois odiará a um e amará ao outro, ou se dedicará a um e desprezará ao outro. Vocês não podem servir a Deus e ao Dinheiro".
14 Képah sɔkɔ, pɔ́ tyɩ́-á nɔ Farisiyɛ̃nɔ tyɩ́ sɛ̃́, pépi-á wɛlɔ nɔ́pi pól noh, pè tyah kṍlɛ Yesulɛ n ko.
14 Os fariseus, que amavam o dinheiro, ouviam tudo isso e zombavam de Jesus.
15 Képah tɛ̃̀nɛ, à mɛ yo pé tyɩ́: «Yépilɛ, yě yé gblɔ̌ynɛ n wɛ̃kɩ nɛ́gblɔ́lɛ névye yah sɔkɔ. Ǹtɛ, Liyel yé nnɔlɛ n pnɛ. Ǹgbǒ névye-á tir nɛ̂nɛ n gbilki, Liyel dêl ye képahlɛ dɛ́.
15 Ele lhes disse: "Vocês são os que se justificam a si mesmos aos olhos dos homens, mas Deus conhece os corações de vocês. Aquilo que tem muito valor entre os homens é detestável aos olhos de Deus".
16 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu sɛ́bɛ́ynɔ́ sõ̀ mɛ n mɔ n kõ n yĩ́ĩ́ fɔ́ɔ́, à pɔ syɩ Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ mɛ gbĩ́ tyɩ́. Tɛ́ à tɔkɔ légbĩ́ tyɩ́, nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́n mɛ n yo Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́ sɔkɔ, tɛ́ táhnsàhnɔ́ ó sɔkɔ ye no pól kɩ n de n pi ké sɔkɔ.
16 "A Lei e os Profetas profetizaram até João. Desse tempo em diante estão sendo pregadas as boas novas do Reino de Deus, e todos tentam forçar sua entrada nele.
17 Ǹtɛ, yĩ̂nyõ ànɛ̂ sétáh kɩ yal sé slɔ sɔkɔ sɛ́rɔɔ kal tir kyɩ̃rɩ́ wìlkìnɔ́lɛ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que cair da Lei o menor traço.
18 Sɔ̃́-á kè yo nɛ, dĩ́ nɛ̂-à ǹ kyɩ wilki, tɛ́ ǹ syɩ kèyǎh tɔkɔ, fɔ̀fɩ́npɩ-á ǹnɛ. Ànɛ̂, sê nɛ̂ pɛ-à à wilki, tɛ́ névi nɛ̂ à tɔkɔ, fɔ̀fɩ́npɩ-á tɛ̃̀nɛ.»
18 "Quem se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher estará cometendo adultério, e o homem que se casar com uma mulher divorciada do seu marido estará cometendo adultério".
19 «Tàh dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ, à fwɔ̀tǎhnɩ̀ dɛ́nkɔ́kɔ́nɩ̀nɛ n mɔ, tɛ́ kwã́nkwã́n yélɛ n yõ sõmɛsṍ, mɛ nɩ̀vɩ̀lɛ n pɩ.
19 "Havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho fino e vivia no luxo todos os dias.
20 Tɛ́ yãm nɛy yɔ́ tɔ sõ̀ mɛ, pè n ye Lasarɩlɛ. À sõ̀ mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ tàh dĩ́ mɛ̀ gbô yah. Ǹ wil pól sõ̀ mɛ nɩ́ynɛ.
20 Diante do seu portão fora deixado um mendigo chamado Lázaro, coberto de chagas;
21 À sõ̀ ńkɛ̃́nɛ nɛ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé yɛ̃́nmîrnnɛ n tõ n yõ, tàh dĩ́-á nónónɛ n yõ n kwɛ. Ǹtɛ, pãhlɔ ye sõ̀ n dɔ ǹ nɩ́ynɛ.
21 este ansiava comer o que caía da mesa do rico. Em vez disso, os cães vinham lamber as suas feridas.
22 Sṍ yɔ́lɛ, yãm nɛy mɛ̀ ku, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõnè mɛ yuku ǹnɛ Abrahmɩ tnɔ̂. Tàh dĩ́ tɔ mɛ ku, pè kɔ̃ pè yɩ̃.
22 "Chegou o dia em que o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Ǹtɛ, wǎh kyɩ lékókwíl sɔkɔ, à kyɩ fṍhnɔ́lɛ n wɛ. Wǎh ǹ yah yɔ̃ yah, à Abrahmɩ wɛ fɩ́ɩ́ sɔkɔ, Lasarɩlɛ ǹ gbɔ̀pɔ.
23 No Hades, onde estava sendo atormentado, ele olhou para cima e viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Képah sɔkɔ, à ye yah fléyy nɛ, pé sú Abrahmɩ, ńkɛ̃́ páh mɛ n kwlɔ képékèyɔ̂ nyàh mɛ̀ sɔkɔ. Képah-á, à pé yãm yah, à mó Lasarɩ tɛkɩ mɔ, à pɔ ǹ kèngbɔ vyãh dahbɩ wilki ni sɔkɔ, à sah pé nɛ́npɔ́rɩ́ yõ kè kɔ̃ kè vɩ.
24 Então, chamou-o: ‘Pai Abraão, tem misericórdia de mim e manda que Lázaro molhe a ponta do dedo na água e refresque a minha língua, porque estou sofrendo muito neste fogo’.
25 Ǹtɛ, Abrahmɩ mɛ yo ǹ tyɩ́: ‹Ńmɔ pi, á dyɔ to n kõ nɛ, wáh yèvɩnɩ wɛ sɔkɔ, wáh sõ̀ mɛ min sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, tɛ́ Lasarɩ wɔ mɛ yèvyãhrɩ wɛ. Ǹtɛ núkúnúkú, ǹmɔ mɛ yèvɩnɩ sɔkɔ, tɛ́ áwɔ mɛ yèvyãhrɩ sɔkɔ.
25 "Mas Abraão respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a sua vida você recebeu coisas boas, enquanto que Lázaro recebeu coisas más. Agora, porém, ele está sendo consolado aqui e você está em sofrimento.
26 À wil képah sɔkɔ, pwã̀h ǹgbɛ̃ mɛ yépi ànɛ̂ ápi wrɔ́. Képah yĩnnɛ, ásõ̂ névye nónó-á mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé kyɩ yé tyɩ́, pè káh tɛ̃ wɛ, ànɛ̂ nɛ́npɔ́ névye nónó-á mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé pɔ ápi tyɩ́, pé tɔ káh fɛ̃ tɛ̃.›
26 E além disso, entre vocês e nós há um grande abismo, de forma que os que desejam passar do nosso lado para o seu, ou do seu lado para o nosso, não conseguem’.
27 — ausente —
27 "Ele respondeu: ‘Então eu lhe suplico, pai: manda Lázaro ir à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 pois tenho cinco irmãos. Deixa que ele os avise, a fim de que eles não venham também para este lugar de tormento’.
29 Abrahmɩ mó yo ǹ tyɩ́: ‹Moyisi tyi sàhnɔ́, ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu wɛlɔ mɛ pé tyɩ́. Pè sépi tyíyónɔ́lɛ n pɩ!›
29 "Abraão respondeu: ‘Eles têm Moisés e os Profetas; que os ouçam’.
30 Wǎh yo sɛ̃́, dĩ́ mɛ̀ tɔ̃ à syah nɛ, képah náh n yɩ̃nɛ n pi, pé sú Abrahmɩ. Ǹtɛ, névi-à kɩ wil lékyɩ̂ sɔkɔ, à kyɩ yo pé tyɩ́, pǎh kɩ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃.
30 " ‘Não, pai Abraão’, disse ele, ‘mas se alguém dentre os mortos fosse até eles, eles se arrependeriam’.
31 Képah tɛ̃̀nɛ, Abrahmɩ mɛ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́: ‹Pàh kɩ yahle Moyisi ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu wɛlɔ nóhnɔ́lɛ, névi-à sɔ̃́ wil lékókwíl à pɔ kèkõyṍ, à kyɩ yo pé tyɩ́, pè náh n sɛ̃ n pi ké yõ tɔ̃ ńtɔ̃.›
31 "Abraão respondeu: ‘Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.