Lucas 13
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA
1 Légbĩ́ mɛ̀-ó sɔkɔ, nósyɔ́ pɔ yo Yesu tyɩ́ nɛ, yõ̀tɛ̃̀ Pilatɩ-á lésõ Kalile tãn yísyɔ́ ko mɔ, tɛ́ pè sah sárká wìlkìnɔ́ sɔkɔ, pé tṍ kwɛ fɛ̃kɩ sárká tṍ sɔkɔ.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Képah sɔkɔ, à mɛ pè syah nɛ: «Yé se mɛ n sõ nɛ ńkɛ̃́, Kalile tãn nɔ́pi-á tyípêl pɩ kal pé kwil tãn póllɛ, tɛ́ yĩ mɛ̀ pè nɔ?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yâh Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́-ńkɛ̃̂nɛ, yé pól tyɩ́ kɩ n yɩkɩ n pi sɛ̃́.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ànɛ̂, Silowe wɔ̀kɔ̀ kèyy-á syɩkɩ tũ nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nkwǎrtɔ̃mɩ nónó yõ, à pè ko, yé se mɛ n sõ nɛ ńkɛ̃́, pépi pèkè pɩ́nɔ́-á kal Yerusalɛmɩ kwil tãn pól tyɩ́lɛ?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yâh Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́-ńkɛ̃̂nɛ, yé pól tyɩ́ kɩ n yɩkɩ n pi sɛ̃́.»
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Képah náh, Yesu tɔ̃ sèmìrkì yɔ́ yãh nɛ: «Dĩ́ yɔ́ tyɩ́ sènsóké séswɔ̂ sõ̀ mɛ ǹ dìvɛ̃ sésân swãh sɔkɔ. Wǎh pɔ ké pye yáhnkɔ̃-ńsah, à náh kwâh yɔ́ wɛ ké sɔkɔ.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 À mɛ yo ǹ swãh tɔ̃́-ò dĩ́ tyɩ́ nɛ, à yah, ké ye tɔ̃́-ò-á yɔ̀, pé mɛ pyelɛ n yah n kɔ̃ n pɔ sènsóké mɛ̀ sɔkɔ, tɛ́ pé náh mɛ kwâh yɔ́ ńtɛ̃nɛ n wɛ ké sɔkɔ. Ńkɛ̃́, à kè kõ fɛ̃! Yõ se tɔ̃ mɛ ké tyɩ́ kè tɛ̃ sétáhlɛ n wal nɩ?
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Wǎh yo sɛ̃́, dĩ́ mɛ̀ à syah nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́, à yɛ ké yõ ńtɔ̃, kè kwɛtyɩ́ pɩ. Páh kɩ swɔ gbɔ kè kore vi, tɛ́ kɩ tũ̀ mɔ ké sõ̀.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Kàh pɩ sɛ̃́, gbɔ̀kénpɩ gbĩ́ yɔ́lɛ, kǎh kɩ syi. Képah-à pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, à kè fɛ̃.»
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Mɩ mɩ yòh sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ névyelɛ n kwɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Tɛ́, pi yɔ́ sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́ sétõlɛ ǹ sɔkɔ, mɛ à pɩ nɛ́dôlɛ fɔ́ɔ́, ye gbɔ̃nkwǎrtɔ̃nɔ. À sõ̀ mɛ kɔ̀ntɛ̃̀nɔ́lɛ, tɛ́ à náh fɛ̃ ǹ tɔrɩ n tɛ n pi.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Yesu-á pi mɛ̀ wɛ sɛ̃́, à à ye tɛ́ yo ǹ tyɩ́: «Pi, á ye dɛ́nmɔnɔ wɛ á dónɔ́ yam sɔkɔ.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Tɛ́ mɛ ǹ gbã̀n sah ǹ yõ. Nɛ́npɔ́ swɔ, à núkú ǹ tɔrɩ tómm tɛ́ tyah Liyellɛ n gbilki.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Képah sɔkɔ, pi mɛ̀-á dɛ́nmɔnɔ wɛ sɛ̃́ mɩ mɩ yòh sṍlɛ, kè Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yõ̀tɛ̃̀ fɔkɔ vyãh. À mɛ yo tɔ́wû tyɩ́ nɛ, sèpĩ̀n kénúkò-á tõ̀ pɩ pɩ sèpĩ̀nnɛ. Pǎh sõ̀ yɩ̃nɛ pè pɔ à kɔ̃ à pè dɛ mɔ kénɛ sèpĩ̀n ó sɔkɔ. Ńkɛ̃́, pè náh yɩ̃nɛ pè pɔ mɩ mɩ yòh sṍ tɔlɛ.
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Wǎh yo sɛ̃́, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yo ǹ tyɩ́: «Yĩ́nvǐ névye nɔ́pi! Mɩ mɩ yòh sṍlɛ, yé nɛ́núkù núkú pól náh ńkɛ̃́nɛ yé nyeh, képah náh pɩ, yé ńkwɛ̃́ndyɩ́nɩ̀ dɛ sé yõke krótónè tnɔ̂, ǹ kyɩ sè kɔ̃ sě ni wɔ di?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Tɛ́ pi mɛ̀nɛ, nɛ̂-á Abrahmɩ náh nɛynɛ, sétõ pukubi sah pópó, ye gbɔ̃nkwǎrtɔ̃nɔ, ǹmɔ náh sõ̀ yɩ̃nɛ dɛ́nmɔnɔlɛ kénɛ púkúbínɔ́ sɔkɔ mɩ mɩ yòh sṍlɛ kɛ̀!»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu wɛy mɛ̀ sennɛ ǹ fwópú pól tɛ̃, tɛ́ tɔ́wû pól sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀ sɔkɔ Yesu tyísnɔ́ nɔ́pi pól pɩ́nɔ́ yĩnnɛ.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Képah náh, Yesu tɔ̃ nɛ: «Liyel tɔ̃́rɩ́lɛ, kè mɛ kwâh nɛ̂ tɔ? Mé kɩ kè tɔkɔ sãh kwâh nɛ̂nɛ?
18 Jesus disse:
19 Kè mɛ tyɩ̃́ɩ̃, á kɩ nɛ séswɔ̂ yɔ́ pi sɔ̃́, nɛ̂-á pè n ye mútárdɩ̀lɛ: Dĩ́ yɔ́ tɔkɔ, à duku ǹ swãh. Kè fi pɩ séswɔ̂lɛ, tɛ́ kèpye pɔ sé syɛ̀ pɩ ké yɩ̃̀ngbã̀n tyɩ́.»
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Tɛ́, tɔ̃ nɛ: «Mé kɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ tɔkɔ sãh kwâh nɛ̂nɛ?
20 Disse mais:
21 Kè mɛ á kɩ nɛ kɔ́kɔ́nɔ́ sɔ̃́, sê yɔ́ tɔkɔ mɔ fãh dú yɩ̃́ tɔ̃́nɔ́ mi sɔkɔ ké pól kɔ̃ kè dɔkɔ.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Képah náh, Yesu mɛ yɔ̃ sɔkɔ n yuku Yerusalɛmɩ, tɛ́ névyelɛ n kwɔ n yuku, wǎh n kah kwlo ǹgbnɔ ànɛ̂ kwlo pî nónó sɔkɔ.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ mɛ à piki yah nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, névye kwéy ó se kɩ de Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ nɩ? À mɛ pè syah nɛ:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: névye náhnáh kɩ syɔ̃̀-ǹsah yah kɔ̃ nɛ, pé wɛ n de Liyel tɔ̃́rɩ́ tyah sɔkɔ nɛ̂ dé-ńsah-á mɛ fɩ̃́ɩ̃, tɛ́ pè náh fɛ̃ n tɛ̃. Képah ye, yé gbah n tɛ̃ n wɛ n de ké sɔkɔ!
24 Jesus respondeu:
25 Gbóntɛ̃̀ dĩ́-à pópó pɔ yuku wɔ̀kɔ̀ yah tɛ̃ mɔ, tɛ́ yé mɛ kégbɔ́, yé kɩ tyah wɔ̀kɔ̀ yahlɛ n mɩ, tɛ́ kɩ mɛ yo tũ nɛ, yé Yõ̀tɛ̃̀, à yɩkɩ mɔ yé kɔ̃. Ǹtɛ, à kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, pé náh yélɛ n pnɛ.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Képah sɔkɔ, yé kɩ tyah n yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, yáh yõke yõ, tɛ́ ni wɔ wɛ̃ tyɩ́ ǹnɛ, ànɛ̂ yépi tɔ́wû tùkè-ǹtã̀n sɔkɔ-á à kwɔ́nɔ́ pɩ.
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Képah sɔkɔ, à kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, pé náh yélɛ n pnɛ. Ńkɛ̃́, yé gbɛ mɔ pélɛ, yépi nónó pól-á tyípêllɛ n pɩ.
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, yâh pópó Abrahmɩ, ànɛ̂ Yisakɩ, ànɛ̂ tɔ̃ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu pól wɛ, pè mɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ, tɛ́ yépi mɛ yĩni mɔ dénɔ́lɛ, légbĩ́nɛ, gbní ànɛ̂ yní táhnɔ́ ye kɩ pɩ yé tyɩ́lɛ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Tɛ́ névye kɩ wil kèkõyṍ ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ, kɩ pɔ yõke ǹgbɛ̃ yõ Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Kǎh pɩ sɛ̃́, nɛ́tɛ́lɔ́ túkù kɩ pɩ nɛ́gbrolɛ, tɛ́ nɛ́gbro túkù kɩ pɩ nɛ́tɛ́lɔ́lɛ.»
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Légbĩ́nɛ, Farisiyɛ̃nɔ yísyɔ́ nɔ de, tɛ́ yo Yesu tyɩ́ nɛ, yõ̀tɛ̃̀ Yerɔdɩ-á mɛ n yah n kɔ̃ ǹ kònmɔ-ńsahlɛ. Képah-á, à yal n to ásõ̂.
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Képah sɔkɔ, à mɛ yo pé tyɩ́: «Yé kyɩ yo kénɛ áswɔ̃́ plɛ́y mɛ̀ tyɩ́ nɛ, máh kɩ sétã̀n yĩni, tɛ́ kɩ dɛ́nmɔnɔ pɩ kwɛynɛ, ànɛ̂ ńsõ̂nɛ, tɛ́ ńsõ̂ náhlɛ, kǎh kɩ tyɛ.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Ǹtɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò náh yɩ̃nɛ kúnɔ́lɛ tyah yɔ́, nɛ́ Yerusalɛmɩ sɔkɔ náh. Képah ye, mé yɩ̃nɛ mè n yɔ̃ n sɔkɔ ń wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́lɔ́lɛ, kwɛy, ànɛ̂ ńsõ̂, ànɛ̂ tɔ̃ ńsõ̂ náhlɛ.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Yerusalɛmɩ tãn, Yerusalɛmɩ tãn, yépi nónó-á Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopulɛ n ko n mɔ, tɛ́ Liyel-á nónó tɛkɩ mɔ yé kɔ̃, yé pépilɛ n minki n ko dyêhlɛ. Gbáhyɩ̃́ sɔ̃́ pól mɛ mé kè yah kɔ̃ nɛ, mé yé tuke mɔ, sɔ̃́-á sĩ̌n n tuke n mɔ ǹ pyelɛ ǹ kâm sõ̀ sɔkɔ, tɛ́ yé náh fɛ̃ syi.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel kɩ ǹ náh vi yé kwil kɔ̃. Tɛ́ mé kélɛ n yo yé tyɩ́: yé náh tɔ̃ ńmɔ wɛ n yah n pi fɔ́ɔ́, kɩ pɔ syɩ gbĩ́ nɛ̂-á yé kɩ n yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Nɛ̂-á n pi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel yĩn yõ, sãm mɛ ǹ sɔkɔ.›»
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.