Lucas 13
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ
1 Légbĩ́ mɛ̀-ó sɔkɔ, nósyɔ́ pɔ yo Yesu tyɩ́ nɛ, yõ̀tɛ̃̀ Pilatɩ-á lésõ Kalile tãn yísyɔ́ ko mɔ, tɛ́ pè sah sárká wìlkìnɔ́ sɔkɔ, pé tṍ kwɛ fɛ̃kɩ sárká tṍ sɔkɔ.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Képah sɔkɔ, à mɛ pè syah nɛ: «Yé se mɛ n sõ nɛ ńkɛ̃́, Kalile tãn nɔ́pi-á tyípêl pɩ kal pé kwil tãn póllɛ, tɛ́ yĩ mɛ̀ pè nɔ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yâh Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́-ńkɛ̃̂nɛ, yé pól tyɩ́ kɩ n yɩkɩ n pi sɛ̃́.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ànɛ̂, Silowe wɔ̀kɔ̀ kèyy-á syɩkɩ tũ nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nkwǎrtɔ̃mɩ nónó yõ, à pè ko, yé se mɛ n sõ nɛ ńkɛ̃́, pépi pèkè pɩ́nɔ́-á kal Yerusalɛmɩ kwil tãn pól tyɩ́lɛ?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yâh Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́-ńkɛ̃̂nɛ, yé pól tyɩ́ kɩ n yɩkɩ n pi sɛ̃́.»
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Képah náh, Yesu tɔ̃ sèmìrkì yɔ́ yãh nɛ: «Dĩ́ yɔ́ tyɩ́ sènsóké séswɔ̂ sõ̀ mɛ ǹ dìvɛ̃ sésân swãh sɔkɔ. Wǎh pɔ ké pye yáhnkɔ̃-ńsah, à náh kwâh yɔ́ wɛ ké sɔkɔ.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 À mɛ yo ǹ swãh tɔ̃́-ò dĩ́ tyɩ́ nɛ, à yah, ké ye tɔ̃́-ò-á yɔ̀, pé mɛ pyelɛ n yah n kɔ̃ n pɔ sènsóké mɛ̀ sɔkɔ, tɛ́ pé náh mɛ kwâh yɔ́ ńtɛ̃nɛ n wɛ ké sɔkɔ. Ńkɛ̃́, à kè kõ fɛ̃! Yõ se tɔ̃ mɛ ké tyɩ́ kè tɛ̃ sétáhlɛ n wal nɩ?
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Wǎh yo sɛ̃́, dĩ́ mɛ̀ à syah nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́, à yɛ ké yõ ńtɔ̃, kè kwɛtyɩ́ pɩ. Páh kɩ swɔ gbɔ kè kore vi, tɛ́ kɩ tũ̀ mɔ ké sõ̀.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Kàh pɩ sɛ̃́, gbɔ̀kénpɩ gbĩ́ yɔ́lɛ, kǎh kɩ syi. Képah-à pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, à kè fɛ̃.»
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Mɩ mɩ yòh sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ névyelɛ n kwɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Tɛ́, pi yɔ́ sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́ sétõlɛ ǹ sɔkɔ, mɛ à pɩ nɛ́dôlɛ fɔ́ɔ́, ye gbɔ̃nkwǎrtɔ̃nɔ. À sõ̀ mɛ kɔ̀ntɛ̃̀nɔ́lɛ, tɛ́ à náh fɛ̃ ǹ tɔrɩ n tɛ n pi.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Yesu-á pi mɛ̀ wɛ sɛ̃́, à à ye tɛ́ yo ǹ tyɩ́: «Pi, á ye dɛ́nmɔnɔ wɛ á dónɔ́ yam sɔkɔ.»
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Tɛ́ mɛ ǹ gbã̀n sah ǹ yõ. Nɛ́npɔ́ swɔ, à núkú ǹ tɔrɩ tómm tɛ́ tyah Liyellɛ n gbilki.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Képah sɔkɔ, pi mɛ̀-á dɛ́nmɔnɔ wɛ sɛ̃́ mɩ mɩ yòh sṍlɛ, kè Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yõ̀tɛ̃̀ fɔkɔ vyãh. À mɛ yo tɔ́wû tyɩ́ nɛ, sèpĩ̀n kénúkò-á tõ̀ pɩ pɩ sèpĩ̀nnɛ. Pǎh sõ̀ yɩ̃nɛ pè pɔ à kɔ̃ à pè dɛ mɔ kénɛ sèpĩ̀n ó sɔkɔ. Ńkɛ̃́, pè náh yɩ̃nɛ pè pɔ mɩ mɩ yòh sṍ tɔlɛ.
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Wǎh yo sɛ̃́, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yo ǹ tyɩ́: «Yĩ́nvǐ névye nɔ́pi! Mɩ mɩ yòh sṍlɛ, yé nɛ́núkù núkú pól náh ńkɛ̃́nɛ yé nyeh, képah náh pɩ, yé ńkwɛ̃́ndyɩ́nɩ̀ dɛ sé yõke krótónè tnɔ̂, ǹ kyɩ sè kɔ̃ sě ni wɔ di?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Tɛ́ pi mɛ̀nɛ, nɛ̂-á Abrahmɩ náh nɛynɛ, sétõ pukubi sah pópó, ye gbɔ̃nkwǎrtɔ̃nɔ, ǹmɔ náh sõ̀ yɩ̃nɛ dɛ́nmɔnɔlɛ kénɛ púkúbínɔ́ sɔkɔ mɩ mɩ yòh sṍlɛ kɛ̀!»
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu wɛy mɛ̀ sennɛ ǹ fwópú pól tɛ̃, tɛ́ tɔ́wû pól sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀ sɔkɔ Yesu tyísnɔ́ nɔ́pi pól pɩ́nɔ́ yĩnnɛ.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Képah náh, Yesu tɔ̃ nɛ: «Liyel tɔ̃́rɩ́lɛ, kè mɛ kwâh nɛ̂ tɔ? Mé kɩ kè tɔkɔ sãh kwâh nɛ̂nɛ?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Kè mɛ tyɩ̃́ɩ̃, á kɩ nɛ séswɔ̂ yɔ́ pi sɔ̃́, nɛ̂-á pè n ye mútárdɩ̀lɛ: Dĩ́ yɔ́ tɔkɔ, à duku ǹ swãh. Kè fi pɩ séswɔ̂lɛ, tɛ́ kèpye pɔ sé syɛ̀ pɩ ké yɩ̃̀ngbã̀n tyɩ́.»
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Tɛ́, tɔ̃ nɛ: «Mé kɩ Liyel tɔ̃́rɩ́ tɔkɔ sãh kwâh nɛ̂nɛ?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Kè mɛ á kɩ nɛ kɔ́kɔ́nɔ́ sɔ̃́, sê yɔ́ tɔkɔ mɔ fãh dú yɩ̃́ tɔ̃́nɔ́ mi sɔkɔ ké pól kɔ̃ kè dɔkɔ.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Képah náh, Yesu mɛ yɔ̃ sɔkɔ n yuku Yerusalɛmɩ, tɛ́ névyelɛ n kwɔ n yuku, wǎh n kah kwlo ǹgbnɔ ànɛ̂ kwlo pî nónó sɔkɔ.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ mɛ à piki yah nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, névye kwéy ó se kɩ de Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ nɩ? À mɛ pè syah nɛ:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: névye náhnáh kɩ syɔ̃̀-ǹsah yah kɔ̃ nɛ, pé wɛ n de Liyel tɔ̃́rɩ́ tyah sɔkɔ nɛ̂ dé-ńsah-á mɛ fɩ̃́ɩ̃, tɛ́ pè náh fɛ̃ n tɛ̃. Képah ye, yé gbah n tɛ̃ n wɛ n de ké sɔkɔ!
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Gbóntɛ̃̀ dĩ́-à pópó pɔ yuku wɔ̀kɔ̀ yah tɛ̃ mɔ, tɛ́ yé mɛ kégbɔ́, yé kɩ tyah wɔ̀kɔ̀ yahlɛ n mɩ, tɛ́ kɩ mɛ yo tũ nɛ, yé Yõ̀tɛ̃̀, à yɩkɩ mɔ yé kɔ̃. Ǹtɛ, à kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, pé náh yélɛ n pnɛ.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Képah sɔkɔ, yé kɩ tyah n yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, yáh yõke yõ, tɛ́ ni wɔ wɛ̃ tyɩ́ ǹnɛ, ànɛ̂ yépi tɔ́wû tùkè-ǹtã̀n sɔkɔ-á à kwɔ́nɔ́ pɩ.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Képah sɔkɔ, à kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, pé náh yélɛ n pnɛ. Ńkɛ̃́, yé gbɛ mɔ pélɛ, yépi nónó pól-á tyípêllɛ n pɩ.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, yâh pópó Abrahmɩ, ànɛ̂ Yisakɩ, ànɛ̂ tɔ̃ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu pól wɛ, pè mɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ, tɛ́ yépi mɛ yĩni mɔ dénɔ́lɛ, légbĩ́nɛ, gbní ànɛ̂ yní táhnɔ́ ye kɩ pɩ yé tyɩ́lɛ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Tɛ́ névye kɩ wil kèkõyṍ ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ, kɩ pɔ yõke ǹgbɛ̃ yõ Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Kǎh pɩ sɛ̃́, nɛ́tɛ́lɔ́ túkù kɩ pɩ nɛ́gbrolɛ, tɛ́ nɛ́gbro túkù kɩ pɩ nɛ́tɛ́lɔ́lɛ.»
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Légbĩ́nɛ, Farisiyɛ̃nɔ yísyɔ́ nɔ de, tɛ́ yo Yesu tyɩ́ nɛ, yõ̀tɛ̃̀ Yerɔdɩ-á mɛ n yah n kɔ̃ ǹ kònmɔ-ńsahlɛ. Képah-á, à yal n to ásõ̂.
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Képah sɔkɔ, à mɛ yo pé tyɩ́: «Yé kyɩ yo kénɛ áswɔ̃́ plɛ́y mɛ̀ tyɩ́ nɛ, máh kɩ sétã̀n yĩni, tɛ́ kɩ dɛ́nmɔnɔ pɩ kwɛynɛ, ànɛ̂ ńsõ̂nɛ, tɛ́ ńsõ̂ náhlɛ, kǎh kɩ tyɛ.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Ǹtɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò náh yɩ̃nɛ kúnɔ́lɛ tyah yɔ́, nɛ́ Yerusalɛmɩ sɔkɔ náh. Képah ye, mé yɩ̃nɛ mè n yɔ̃ n sɔkɔ ń wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́lɔ́lɛ, kwɛy, ànɛ̂ ńsõ̂, ànɛ̂ tɔ̃ ńsõ̂ náhlɛ.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Yerusalɛmɩ tãn, Yerusalɛmɩ tãn, yépi nónó-á Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopulɛ n ko n mɔ, tɛ́ Liyel-á nónó tɛkɩ mɔ yé kɔ̃, yé pépilɛ n minki n ko dyêhlɛ. Gbáhyɩ̃́ sɔ̃́ pól mɛ mé kè yah kɔ̃ nɛ, mé yé tuke mɔ, sɔ̃́-á sĩ̌n n tuke n mɔ ǹ pyelɛ ǹ kâm sõ̀ sɔkɔ, tɛ́ yé náh fɛ̃ syi.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel kɩ ǹ náh vi yé kwil kɔ̃. Tɛ́ mé kélɛ n yo yé tyɩ́: yé náh tɔ̃ ńmɔ wɛ n yah n pi fɔ́ɔ́, kɩ pɔ syɩ gbĩ́ nɛ̂-á yé kɩ n yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Nɛ̂-á n pi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel yĩn yõ, sãm mɛ ǹ sɔkɔ.›»
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.