Lucas 12

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Képah sɔkɔ, nɛ́kwĩ́nkí-á tuke mɔ tnɔ́nɔ́lɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ fɔ́ɔ́, mɛ wɛ̃ gbyẽ̂hnɛ n suki, Yesu tyah n yo ǹ tõ̀ sã́hpú ǹgbò tyɩ́: «Yé yé gblɔ̌y tɛ̃ Farisiyɛ̃nɔ vyɛ̃́nnínì wɛ́kɩ́nɔ́lɛ, képah nɛ̂-á n tɔ̃ n mɔ kɔ́kɔ́nɔ́ tyɩ́ kɔ̃lɛ mífã́hkɩ̀ sɔkɔ.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 — ausente —
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 — ausente —
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ, yépi nónó-á ń kódíbílɛ: yé káh névye yah tíkílɛ n pɩ, nónó-á wil kɔ̀ ólɛ n ko n mɔ n pnɛ, tɛ́ pè náh tɔ̃ tir yɔ́lɛ n pɩ n kah n mɔ n pnɛ képah yõ.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Nɛ̂ yah tíkí-á yɩ̃nɛ pɩ́nɔ́lɛ, mé kɩ ǹnɛ yé wɛ̃kɩ: Liyel nɛ̂-á kɩ fɛ̃ névi wil kɔ̀ kònmɔntɛnɔ náh, kɩ ǹ min dah mɔ tyɛ́-ńkɛ̃̂ nyàh sɔkɔ, yé ǹmɔ tíkílɛ n pɩ. Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: yé tɛ̃̀ wɔ tíkílɛ n pɩ.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 Ǹtɛ̃̀npînɔ́ kwlɔ náh n yãm pɔ́píkí plɔ́ nínɔ́lɛ di? Ǹtɛ, Liyel dyɔ náh n fwɔ sépi núkú yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́lɛ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 À wil képah sɔkɔ, yé yõ̀yén ńtɛ̃ pól dan mɛ pɩ̃́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, yé káh tíkí pɩ. Yépi tyɩ́ náh tah kal ǹtɛ̃̀npî kwĩnkilɛ di?»
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: nɛ̂-à kè yo dal mɔ névye yĩ́ yah nɛ ńkɛ̃́, páh mɛ ńmɔ tyɩ́ yõ, Névi Pi tɔ kɩ kè yo Liyel yĩ̂nyõ tɛ̃ntõnè yĩ́ yah nɛ ńkɛ̃́, wǎh mɛ pé tyɩ́ yõ.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ǹtɛ, nɛ̂-à ń yahle névye yĩ́ yah, Névi Pi tɔ kɩ à yahle Liyel yĩ̂nyõ tɛ̃ntõnè yĩ́ yah.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Névi nɛ̂-à Névi Pi yĩ́npo yo, kè kɩ yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃. Tɛ́ nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ-à Liyel Mírkí gbyɔ, kè náh n yɔ̃ n mɔ n pi ǹ tyɩ́.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 — ausente —
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 — ausente —
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Tɔ́wû nɩyṍ sɔkɔ, ǹnɩ̂ Yesu syah nɛ, pé kwɔ́-ò dĩ́, à yo pé nɛ́nkyɩ́ dĩ́ tyɩ́ nɛ, à yɛ pé pé sú gbɛ̃kɩ dibi.
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Ń dĩ́, nɛ̂ sah ńnɛ nɛ, mé yélɛ n tuke, tĩ̂ nɛ, mé yé gbã̀n yîlɛ n dibi?»
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Képah sɔkɔ, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Yé yé kyɔmɩ tahrɩ dékè képékèlɛ! Tahrɩ-à sɔ̃́ mɛ sɔ̃́ névi tyɩ́, képah náh fɛ̃ minnɛ à kɔ̃ n pi.»
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Képah sɔkɔ, à tɔ̃ sèmìrkì yɔ́ yãh pé tyɩ́ nɛ: «Tàh dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ, ǹ swãh pɛkɩ yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Képah tɛ̃̀nɛ, à tyah n sõ ǹ fɔkɔ sɔkɔ nɛ, ǹtɛ, sèmukɔ mɔ́-ńsah náh se mɛ fwɔ́ɔ pé tyɩ́, sɔ̃́ se pé kɩ pɩ nɩ?
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Dǒ, à nɛ, páh kɩ nɛ̂ pɩ n pi, képah á yɔ̀: Páh kɩ pé díké sɔkɩ, tɛ́ kɩ sè tɔ̃ mɔ gblò gblò, kɩ pé gbã̀n yî pól mɔ sé sɔkɔ,
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 tɛ́ kɩ yo pé gblɔ̌y tyɩ́ nɛ, páh yɔ̀, yõke dò-á mɛ pé tyɩ́ pé gbõ̀ sõ̀ ye náhnáh yĩnnɛ. Núkúnúkú, páh kɩ n mɩ, tɛ́ kɩ n yõ, tɛ́ kɩ n wɔ, tɛ́ kɩ nɩ̀vɩ̀lɛ n pɩ pé dyɔlɛ.
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Ǹtɛ, Liyel mɛ yo ǹ tyɩ́: ‹Lékã́m kɛ̃́ névi! Kwɛy lékã̂h ńtɛ̃ sɔkɔ á min kɩ n syi n pi á tyɩ́. Tɛ́ yî nónó-á á tuke mɔ sah, sè kɩ pɩ nɛ̂ tyɩ́lɛ?›
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Képah sɔkɔ, Yesu nɛ: «Névi nɛ̂-à tahrɩlɛ n yah n koh n sah ǹ gblɔ̌y tyɩ́lɛ, tɛ́ Liyel fṍ tyɩ́ yáhnɔ́ yahle, sɛ̃́ntɛ̃̀ ye n nɔ tɛ̃̀nɛ!»
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 — ausente —
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 — ausente —
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Yé yah ǹgbɔ̃lɔlɛ kɛ̀: Sè náh sèmukɔlɛ n duku, sè náh sèmukɔlɛ n tɔkɔ. Díké ànɛ̂ sèmukɔ kóhnsàh-ǹtã̀n tɔ náh mɛ sé tyɩ́, tɛ́ Liyel sélɛ n pu. Ǹtɛ, yépi tyɩ́ náh tah kal kèpyelɛ di?
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Yépi sɔkɔ, nɛ̂ tɛ̃̀ kɩ fɛ̃ kwéyy ńtɛ̃ fyé dohnɩ ǹ min wɛ́nɔ́ yõ ǹ fɔ́kɔ́sõnɔ gbõ̀ yõ?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Tɛ̃́nwɛnɔ-à mɛ́-ńkɛ̃̂nɛ yé tyɩ́, à fɛ̃ sɛ̃́ntɛ̃̀ tir tyɩ̃́ɩ̃ ńtɛ̃ fyé pɩ n pi, sɔ̃́ pɩ, tɛ́ yé yé fɔkɔlɛ n sõ yî tɛ́lɔ́ tyɩ́ sɔkɔ?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 Yé fílfĩ pɩ dùkùlɛ n yah kɛ̀: Sè náh tõ̀lɛ n pɩ, sè náh flɔlɛ n tĩ. Ǹtɛ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yõ̀tɛ̃̀ Salomo ńtɛ̃nɛ ǹ tahrɩ pól sɔkɔ, à náh flɔ pèplɔ wɛ mɔ yah fílfĩ nɔ́pi sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ kètɔ̀lɛ.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Fílkì nɛ̂ wɔ-á gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ kwɛynɛ, tɛ́ kɩ pɔ n sukɛ n pi ńsõ̂nɛ, Liyel-á képah fĩ pɩ pallɛ sɛ̃́, à náh n yah n dah n mɔ n pi yépi flɔ tyɩ́ sɔkɔ à kal sépilɛ di, Liyel yõ sɛ̃́nyĩ-ńkɛ̃̂pú nɔ́pi?
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Kǎh pɩ sɛ̃́, yé káh yé gblɔ̌ynɛ n kwlɔ yé yõke, ànɛ̂ yé wɔ wɔ yî yáhnkɔ̃nɔ tyɩ́ sɔkɔ.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Kèkõyṍ mɛ̀ sɔkɔ, Liyel pɩ̃́-ńkɛ̃̂ névye ye ńkɛ̃́nɛ nɛ n yah n kɔ̃ sépi póllɛ tyɛ́-ńkɛ̃̂nɛ. Ǹtɛ, yépi tɛ̃̀ wɔlɛ, yé sú Liyel pɩ̃ nɛ, sé yétõ̂-á mɛ yé tɛ̃.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Kǎh pɩ sɛ̃́, yé Liyel tɔ̃́rɩ́ ǹgbò yah n kɔ̃! Képah sɔkɔ, à kɩ yî tɛ́lɔ́ dohnɩ yé kɔ̃.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Kè ye nɔ yé sú tyɩ́, à ǹ tɔ̃́rɩ́lɛ yé kɔ̃. Képah ye, yé káh tíkí pɩ, tũ̀npir yípɛ̂y!
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Yé yé gbã̀n yî yãm, yé mó sé yɩ̃ yãm tãn kɔ̃. Yé tahrɩlɛ n yah n sah Liyel fṍ, képah nɛ̂-á kè náh n yɩkɩ, kè náh se n tyɛ. Yɩ̃́pú náh fɛ̃ n kyɩ nɛ́npɔ́, sóhrɩ́ tɔ náh fɛ̃ sè yõ.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Sɛ̃́ ó ye, á tahrɩ-à mɛ ńyãh, á sõnɔ tɔ n nɛ n mɛ nɛ́npɔ́.»
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 «Yé nɛ mɛ yé vi sah tõ̀ pɩ pɩ tɛ̃̀nɛ, yé mó yé knɔ fɩ̃ mɔ, yé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ mó nɛ mɛ kõ̀ntɛ̃̀nɔ́lɛ.
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 Yé nɛ mɛ á kɩ nɛ tõ̀npɩbɩ sɔ̃́, nónó-á ńkɛ̃́nɛ mɛ pé yõ̀tɛ̃̀ syɩ́kɩ́ntɛ̃̀nɔ́ sɔkɔ nɛ, wàh kɩ wil fúr pɩ́-ńsah, à pɔ n de, tɛ́ kɩ fyɔ̀ wɔ̀kɔ̀ yah mɩ, pé núkú kè yɩkɩ mɔ à kɔ̃.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Yèvɩnɩ mɛ pé yõ, tõ̀npɩbɩ nónó yõ̀tɛ̃̀-à ǹ syɩ pɔ pè wɛ, pè mɛ yáhnɔ́ sɔkɔ. Kègbɩ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yõ̀tɛ̃̀ mɛ̀ kɩ ǹ tõ̀ pɩ pɩ flɔ mɔ, tɛ́ kɩ yõkelɛ pè kɔ̃ pè kɩ yõ.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Tɛ́ wàh se mɛ n syɩ pɔ lénɩlɛ, képah náh pɩ, tyah dal gbĩ́nɛ, tɛ́ pè mɛ ǹ syɩ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ, yèvɩnɩ mɛ pé yõ!
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Yépi ńtɛ̃ pɩ̃ nɛ, gbóntɛ̃̀ dĩ́-à pɩ̃ gbĩ́ nɛ̂-á yɛ̃́nwó kɩ n pɔ n pi ǹ tyɩ́, à náh n yɛ à kɔ̃ à n wɛ n de n pi ǹ gbô.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Névi Pi kɩ n pɔ n pi gbĩ́ nɛ̂-á yé náh mɛ ǹ pɔ́nɔ́ tyɩ́lɛ n sõ. Képah ye, yépi tɔ yé gblɔ̌y vi sah.»
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ Yesu syah nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, pépi ó yĩn se à n yãh sèmìrkì mɛ̀nɛ, tĩ̂ no pól yĩn se nɩ?
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 À mɛ yo ǹ tyɩ́: «Gbô tahrɩ kyɔ̀mɩ̀-ò nɛ́gbɩ́ lékã́m névilɛ, nɛ̂ mɛ? Ǹmɔ pɩ névilɛ, nɛ̂-á ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kɩ à pɩ ǹ kéte kyɔ̀mɩ̀-òlɛ. Tɛ́ à kɩ tõ̀npɩbɩ tɛ́lɔ́ yõkelɛ pélɛ n kɔ̃ ké kɔ̃ gbĩ́nɛ.
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Yèvɩnɩ mɛ ǹ tõ̀npɩ mɛ̀ tyɩ́, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́-à ǹ syɩ pɔ à wɛ à mɛ kénɛ tõ̀lɛ n pɩ.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Kègbɩ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: wǎh kɩ à pɩ ǹ gbã̀n yî pól kyɔ̀mɩ̀-òlɛ.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Ǹtɛ, tõ̀npɩ mɛ̀-à tyah n sõ ǹ fɔkɔ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́-á kɩ mo pɔ́-ńsah, tɛ́ tyah pé no tõ̀npɩbɩlɛ n ko, pé syɔ́, pé díbí, tɛ́ mɛ n yõ, mɛ wɔ wɔ yîlɛ n wɔ, à sètɛ̃̀nɩ̀nɛ n pɩ,
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kɩ pɔ ǹ yõ dɔkɔ sṍ yɔ́lɛ, à náh mɛ nɛ̂ sõ sah, ànɛ̂ gbĩ́ yɔ́ sɔkɔ, à náh nɛ̂nɛ n pnɛ. À kɩ pɔ à fõh képékèyɔ̂, tɛ́ kɩ à dyah Liyel tyɩ́ yáhlepu dyah dùkùlɛ.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 Ǹmɔ nɛ̂-á ǹ yõ̀tɛ̃̀ dyɔ yĩ́ĩ́nɛ n pnɛ, tɛ́ à náh ǹ gblɔ̌y vi à képahlɛ n pɩ, à kɩ ko náhnáh wɛ.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Ǹtɛ, névi nɛ̂-á sõ̀ mɛ kè pɩ ǹpɩ̃́-ńkɛ̃̂ sɔkɔ, tɛ́ yɩ̃nɛ ko syínɔ́lɛ, ǹmɔ kɩ ko kwéyy wɛ. Pàh névi nɛ̂ kɔ̃ náhnáh, náhnáh kɩ yah kɔ̃ tɛ̃̀ tyɩ́. Ànɛ̂ náhnáh-à névi nɛ̂ gbõ̀ dahbɩ, náhnáh tyɩ́ kɩ piki yah kal tɛ̃̀ tyɩ́.»
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 Képah náh, Yesu tɔ̃ nɛ: «Nyàh ye mé pɔ sétáh yõ. Tɛ́ mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, kè nɛ mɛ kõ tɛ!
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Ńmɔ yɩ̃nɛ mè n de n wil yèvyãhrɩ yɔ́ sɔkɔ, tɛ́ kè náh se mɛ n pi!
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Yé se mɛ n sõ nɛ, yèvɩnɩ-á mé pɔ mɔ́-ńsah sétáh yõ? Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: gbɛ́kɩ́nɔ́ wɔ-á pyě.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Képah ye, à tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, nɛ́pĩ̂ kwâl-à mɛ kéte núkú sɔkɔ, pè kɩ gbɛkɩ: Tɔ̃́mɩ́ kɩ tyah nímínɛ n fwo, nímí kɩ tyah tɔ̃́mɩ́nɛ n fwo.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Sú yɔ́ kɩ tyah ǹ pídĩ́nɛ n fwo, pídĩ́ yɔ́ kɩ tyah ǹ súlɛ n fwo. Yṹ yɔ́ kɩ tyah ǹ písêlɛ n fwo, písê yɔ́ kɩ tyah ǹ yṹnɛ n fwo. Yṹ yɔ́ kɩ tyah ǹ pídĩ́ kyɩlɛ n fwo, pídĩ́ kyɩ yɔ́ kɩ tyah ǹ pɛ yṹnɛ n fwo.»
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Yesu tɔ̃ sõ̀ mɛ n yo tɔ́wû tyɩ́: «Yĩ̂nyõ yah yɔ́ mɛ, yâh ńyĩ́rkì wɛ ké nɛ́npɔ́lɛ, yé n yo nɛ́npɔ́ swɔ nɛ, pũ̀-á kɩ pɩ. Tɛ́, kè n mó n pɔ n pɩ sɛ̃́.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Ànɛ̂ yah yɔ́ mɛ, yâh fyɔ̀ yã́hkɩ́ wɛ kè kõ wil nɛ́npɔ́lɛ, yé n nɛ, tyah vyã́hnɔ́ képékè-á kɩ tyah. Tɛ́, kè n mó n pɔ n pɩ sɛ̃́.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Yĩ́nvǐ névye nɔ́pi! Yé fɛ̃ sétáh ànɛ̂ yĩ̂nyõ dùkù wɔlɛ n pnɛ. Tɛ́ sɔ̃́ pɩ, tyi nónó-á n pɩ kwɛy gbĩnɛ, yé náh fɛ̃ sépi pɩ̃?»
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 «Kwâh nɛ̂ pɩ, tɛ́ yé náh pɩ dùkù pèpɛynɛ n sõ n tɛ̃ n pnɛ yé gblɔ̌y?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Sɔ̃́-á, tir-à mɛ yé wrɔ́ ànɛ̂ á ní-òlɛ, tɛ́ à ǹ tɛ̃ n yuku tùkè-ǹsah tukey tùkè-ò tyɩ́, gbah n tɛ̃ tir mɛ̀ yah wah wɛ̃̀kɩ̀ yah. Képah-à pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, tɛ́ à kyɩ álɛ tukey tùkè-ò gbõ̀ dahbɩ, tukey tùkè-ò mɛ kyɩ álɛ sràsyíbí tyɩ́, tɛ́ pépi mɛ ǹ dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Mé kɩ kè yo dal mɔ á tyɩ́ nɛ, á náh n wil n pi nɛ́npɔ́, nɛ́ á náh kɔ̃lɩ mɛ̀ pól dyah tɛ pnɛ́pnɛ́.»
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.