Lucas 11
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC
1 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ Liyellɛ n ni fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ. Wǎh ni tɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú sɔkɔ yɔ́ à syah nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, à pépi kwɔ Liyel ni dùkùlɛ, sɔ̃́-á Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ sõ̀ kélɛ ǹ tõ̀ sã́hpú kwɔ.
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́: «Yâh Liyellɛ n ni, yé nɛ n yo nɛ ńkɛ̃́:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Á sõmɛsṍ gbĩ̀yĩ̀kì yõkelɛ álɛ n kɔ̃, nɛ̂-á kɩ n yɩ̃nɛ n pi álɛ.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Nónó-á n pɩ n de ápi tyɩ́, á ye mɛ sélɛ n yɔ̃ n mɔ pé tyɩ́. Képah ye, ápi tɔ tyípêl yɔ̃ mɔ á kɔ̃.
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 — ausente —
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Ǹtɛ, ní-ò mɛ̀-à ńtyɩ̃́nɔ tɛ̃ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ táh, tɛ́ yo mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, à káh pélɛ n kwlɔ, wɔ̀kɔ̀ yah-á vike tɛ núkúnúkú, péwɔ ànɛ̂ pé wɛ̃́npì-á sɛ̃, pé náh fɛ̃ yuku búrnnɛ à kɔ̃ n pi.
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: dĩ́ mɛ̀-à sɔ̃́ yuku sélɛ à kɔ̃́-ńkɛ̃̂nɛ pé kódírí yĩnnɛ, à kɩ yuku ǹ yétõ̂ yî póllɛ à kɔ̃ ǹ nínɔ́ gblɔ́vyã́hrɩ́ tɛ̃̀ wɔ yĩnnɛ.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Ǹtɛ, ńmɔ tɛ̃̀ wɔ kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yé nɛ n ni Liyel tyɩ́, à kɩ yélɛ n kɔ̃. Yé yáhnkɔ̃nɔlɛ n pɩ, yé kɩ n wɛ. Yé wɔ̀kɔ̀ yah mɩ, kè kɩ yɩkɩ mɔ yé kɔ̃.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Sɛ̃́ ó ye, nɛ̂-à ni Liyel tyɩ́, tɛ̃̀ n wɛ n syi. Nɛ̂-à yah kɔ̃, tɛ̃̀ n wɛ. Ànɛ̂ nɛ̂-à wɔ̀kɔ̀ yah mɩ, kè n yɩkɩ n mɔ tɛ̃̀ kɔ̃.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Sú nɛ̂ tɛ̃̀ mɛ yépi sɔkɔ, ǹ pi-à yɛ̃́nkɔ̂ ni ǹ tyɩ́, à kɩ wahynɛ à kɔ̃?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Képah náh pɩ, wàh séngbɩ̃́ ni ǹ tyɩ́, à kɩ mìnkɔ̃nɛ à kɔ̃?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Ǹtɛ, yépi nónó-á nɛ́pêllɛ, yâh yé wɛ̃́npì kɔ̃́nɔ́ yah wɛ yípéplɔlɛ, sú Liyel nɛ̂-á yĩ̂nyõ, ǹmɔ náh n pɩ plɛ n kal, à ǹ Mírkílɛ ké yáhnkɔ̃pu kɔ̃ n pi di?»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ sétõ yɔ́lɛ n yĩni n wilki dĩ́ yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á à kɔ̃ à wɛkɩ kwlɔ. Sétõ-á fyɔ̀ wil dĩ́ mɛ̀ sɔkɔ, dĩ́ tyah n wɛkɩ, kè pɩ gbɛ̃̀ndùnìnɛ tɔ́wû tyɩ́.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Tɛ́ túkù mó sõ̀ mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ Belsebuli gbõ̀ yõ-á à n yĩni sétã̀nnɛ.
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Túkù mó ǹ mɔ́nyah yĩnnɛ, mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ, à gbǐl yɔ́ pɩ pé yah, nɛ̂-á n wil yĩ̂nyõ.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Ǹtɛ, Yesu-á pé fɔ́kɔ́sõnɔ pɩ̃ sɛ̃́, à yo pé tyɩ́: «Kwil nɛ̂ névye-à gbɛkɩ tyah wɛ̃nɛ n fwo, kénɛ kwil kɩ pɔ yɩkɩ, ké vɩ̀ kɩ syɩkɩlɩ dohnɩ wɛ̃ yõ.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Ǹtɛ, yáh nɛ ńkɛ̃́, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ gbõ̀ yõ-á ńmɔ sétã̀nnɛ n yĩni-à; sétõ-à tyah ǹ gblɔ̌ynɛ n fwo, ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ se kɩ n wũ n pi?
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Ǹtɛ, ńmɔ-à mɛ sélɛ n yĩni Belsebuli gbõ̀ yõ, tɛ́ yépi pye wɔ-á dò, nɛ̂ gbõ̀ yõ mɛ pépi n yĩni sélɛ wɛ́? Pépi ńtɛ̃ ye kɩ lékàhlɛ yé kɔ̃.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Ǹtɛ, Liyel gbõ̀ yõ-à mé n yĩni sétã̀nnɛ, képah n wɛ̃kɩ nɛ ńkɛ̃́, Liyel tɔ̃́rɩ́-á yĩni tɛ̃ yé tyɩ́.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Tǎhkɩ̀-á mɛ dĩ́ nɛ̂ sɔkɔ, ànɛ̂ mɛ́fwóyîlɛ ǹ tyɩ́, wàh ǹ kételɛ n syɩkɩ, tir yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ ǹ gbã̀n yî nɔ n pi.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ǹtɛ, nɛ̂ tǎhkɩ̀-á kal ǹ tyɩ́lɛ, ǹmɔ-à pɔ, tɛ́ tɛ̃ wɛ ǹ tyɩ́, à kɩ ǹ mɛ́fwó yî tɛ̃ syi, wǎh sõ̀ mɛ ǹ gbõ̀ sah nónó yõ, tɛ́ kɩ ǹ wɔ̀kɔ̀ yî kwel dibi.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Képah ye, névi nɛ̂ náh mɛ ń pèpɛy nɛynɛ, ń pělnɛy ye tɛ̃̀nɛ. Névi nɛ̂ náh ńnɛ n yohnɩ n mɔ tùkènmɔnɔ sɔkɔ, tɛ̃̀ mɛ kárkɩ́nɔ́lɛ n pɩ.»
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 «Sétõ-à wil névi sɔkɔ, à n kyɩ gbɛ̃́nnɩ kɔ n kɔ̃, ǹ mɩ̀-ǹsah yah n kɔ̃. Wàh wɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, à n yo ǹ gblɔ̌y tyɩ́ nɛ, páh sõ̀ wil ńyãh sɔkɔ, páh kɩ pé syɩ yuku nɛ́npɔ́.
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Wàh ǹ syɩ, à n kyɩ ǹ tɛ̃̀-ǹsah dyàh wɛ yàlntɔ̃nsàhnɔ́lɛ, plɛ́ntnɔɔ.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Képah tɛ̃̀nɛ, sétõ mɛ̀ n kyɩ sé no sétã̀nnɔ́ kwǎrninɔ syah, nónó-á peke kal ǹmɔlɛ. Sè n kyɩ n de n tɛ̃ tɛ̃̀ sɔkɔ. Kàh pɩ sɛ̃́, tɛ̃̀ mɛ̀ dùkù ké syɩ n peke n kal ǹ gben tɛ̃̀nɛ.»
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu-á mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ, pi yɔ́ tɛ̃ tɔ́wû nɩyṍ sɔkɔ, tɛ́ yo mɔ ǹ tyɩ́ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ, sê nɛ̂ fɔkɔ sɔkɔ-á à wil, tɛ́ ǹ yĩ́nɔ́ yĩ, yèvɩnɩ-á mɛ ǹ tyɩ́.
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo pi tyɩ́: «Yèvɩnɩ ye pyě mɛ névye tyɩ́, nónó-á Liyel wɛynɛ n nohnɩ, tɛ́ ké tyilɛ n pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ.»
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Képah sɔkɔ, névye-á pɔ n tuke n mɔ Yesu tnɔ̂, à tyah n yo nɛ: «Kwɛy gbĩ névyelɛ, nɛ́pêl ye pélɛ, pè mɛ gbǐl yɔ́lɛ n yah n kɔ̃. Ǹtɛ, kèyǎh ńtɛ̃ náh n pɩ pè wɛ̃kɩ n pi, à wil Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yonasɩ tyɩ́ sɔkɔ.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Sɔ̃́-á Yonasɩ lésõ pɩ kwní yṍnmɔnɔlɛ Ninivi tãn tyɩ́, sɛ̃́ ó ye, Névi Pi tɔ kɩ pɩ kwní yṍnmɔnɔlɛ kwɛy gbĩ névye tyɩ́.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Pi nɛ̂-á lésõ yõ̀tɛ̃̀nɛ Saba sétáh yõ, à lésõ wil fɩ́ɩ́ sétáh yĩ̀n tyɩ́, à pɔ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Salomo lékã́m wɛlɔ noh. Ǹtɛ gbɩ yõ, nɛy mɛ ásõ̂, nɛ̂-á kal Salomolɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel fṍ tukey tuke sṍlɛ, kénɛ yõ̀tɛ̃̀ pi kɩ yuku kwɛy gbĩ́ névye tyɩ́, kɩ lékàhlɛ pè kɔ̃.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Ànɛ̂ tɔ̃, Ninivi kwil tãn lésõ fɛ̃ syi Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, Yonasɩ-á Liyel tɛ̃ntõ̀ yo pé tyɩ́. Ǹtɛ, nɛy mɛ ásõ̂, nɛ̂-á kal Yonasɩlɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel fṍ tukey tuke sṍlɛ, Ninivi kwil tãn kɩ yuku kwɛy gbĩ névye tyɩ́, kɩ lékàhlɛ pè kɔ̃.»
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 «Névi se kɩ fɔ̀tnɔ̀ soh wɔ̃bɩ, képah náh pɩ, kɩ dú kwĩnki mɔ ké yah? À náh kè sah n pi fɔ̀tnɔ̀ sahkɩ sɔkɔ, kyòo wɛ yĩnnɛ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ dépú tyɩ́ di?
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Sɛ̃́ ó ye, á yɩ̃́ ye á wil kyòolɛ. Á yɩ̃́-à mɛ plɛ, à wil tɔ pól n nɛ mɛ kyòo sɔkɔ. Tɛ́, á yɩ̃́-à mɛ plɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, á wil pól n nɛ mɛ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Á gblɔ̌y kyɔmɩ yĩ́ĩ́, kyòo nɛ̂-á á sɔkɔ, kè káh nɛ mɛ fɛ̃́ntũ̂nɛ.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Tɛ́ á wil pól-à mɛ kyòolɛ, fɛ̃́ntũ̂ tyah kɛ̃́nɛ ké sɔkɔ, á kɩ mɛ kyòolɛ, sɔ̃́-á fɔ̀tnɔ̀lɛ kyòo á tyɩ́.»
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Yesu-á wɛkɩ tɛ, Farisiyɛ̃ dĩ́ yɔ́ à ye yõke yõ yĩnnɛ ǹ gbô. Képah tɛ̃̀nɛ, pè de à tɛ̃ yõke yah.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Farisiyɛ̃ mɛ̀-á Yesu wɛ, à tyah n yõ tɛ́ à náh ǹ gbã̀n wu Nsyifunɔ wu dùkùlɛ, kè ǹ gbã̀n du.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Sɛ̃́ ó ye, yépi Farisiyɛ̃nɔlɛ, yě wóhlɔ́ ànɛ̂ yɛ̃́yṍvyɔ náhlɔ́ wu n tɔ̃ n sah, tɛ́ yé fɔkɔ táhlɔ́ n nɛ n mɛ yúkúnɔ́lɛ pèkè, ànɛ̂ yɩ̃be dékè tyilɛ.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Lékã́m kɛ̃́ névye nɔ́pi, nɛ̂-á mɔ vyɔ́ náhlɔ́lɛ, à náh sé sɔkɔ táhlɔ́ tɔ mɔ di?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Yé sé sɔkɔ táhlɔ́ yî yɩ̃ yãm tãn kɔ̃! Képah-à pɩ, sé pól kɩ pɩ pallɛ yé tyɩ́.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Yépi Farisiyɛ̃nɔlɛ, pèkè mɛ yé yõ! Yě yímɩ̂ ànɛ̂ swãh sɔkɔ pɛ̃́nfěnè pól gbãm-ònɔ́lɛ Liyellɛ n kɔ̃. Ǹtɛ, yě n yahle tɔ̃́nsàhnpɩnɔlɛ névye tyɩ́, ànɛ̂ Liyel tyɩ́ náh nɔ yé tyɩ́. Képah nɛ̂ tɔ-á sõ̀ yé yɩ̃nɛ yè nɛ n pɩ gbõ̀nwɔ̀kɔ̀ kɛ̃́nɛ.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 Yépi Farisiyɛ̃nɔlɛ, pèkè mɛ yé yõ! Yě tɛ̃̀-ǹtã̀n gbrolɛ n yah n kɔ̃ Liyel ní-ńtã̂n vɩ̀ sɔkɔ, ǹ tɛ́ nɛ mɛ ké tyɩ́ nɛ, névye nɛ n tɔ̃ n sah n wɛkɩ n pɔ yé tyɩ́ tɔ́wû tɛ̃̀-ǹtã̀n sɔkɔ.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Pèkè mɛ yé yõ, yépi nónó-á mɛ á kɩ nɛ, léyã̂l nírínɔ́ sɔ̃́, névye n nɛ n kɔ sé yõ, pɩ̃́-ńkɛ̃̂nɛ.»
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Yesu-á yo sɛ̃́, Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́-ò yɔ́ à syah nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, wǎh mɛ n wɛkɩ sɔ̃́, pépi tɔ-á à n gbyɔ dɛ́!
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 À mɛ yo ǹ tyɩ́: «Yépi Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú tɔlɛ, pèkè mɛ yé yõ! Yépi nónó-á ńkɛ̃́nɛ no twah n mɔ tɔ́kɔ́pêllɛ, tɛ́ yé náh n fɛ̃ n syi n so n mɔ pé tyɩ́ kèngbɔ núkú fyélɛ.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Pèkè mɛ yé yõ, yépi nónó-á Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu léyã̂llɛ n tɔ̃ n sah n mɔ, tɛ́ yépi náh tãn ye mó tɔ̃ ko mɔ pélɛ.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Képah n wɛ̃kɩ nɛ, yáh yé súbí tyípɩ́nɔ́ fɛ̃ syi. Pépi-á Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu ko mɔ, tɛ́ yépi sɔ̃́npɩ́ pé léyã̂llɛ n tɔ̃ n sah n mɔ.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Képah ye sõ̀ Liyel yo lékã́m sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: ‹Mé kɩ tɛ̃ntõ̀ syínyopu tɛkɩ mɔ pè kɔ̃, ànɛ̂ tɛ̃̀ntõbelɛ. Pè kɩ pé túkù ko mɔ, tɛ́ kɩ túkù fõh.›
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel kɩ kwɛy gbĩ névye fõh n pi Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu nɔ́pi yĩnnɛ, nónó-á ko mɔ kèkõyṍ mɔ gbĩ́ dukulɛ,
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 à tɔkɔ Abɛlɩ kònmɔnɔ tyɩ́, à pɔ syɩ Nsakarɩ kúnɔ́ tyɩ́, nɛ̂-á ko mɔ sárká wìlkì-ǹsah, ànɛ̂ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ wrɔ́. Gbɩ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: kwɛy gbĩ névye kɩ n fõh n pi képah yĩnnɛ.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Pèkè mɛ yépi Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú yõ, yépi nónó-á Liyel wɛ̃̀kɩ̀ wɛ́npɩ̃nɔ yah kõ névye tyɩ́. Yépi náh mɛ n kɔ kélɛ, tɛ́ nónó-á se nɛ, pé nɛ n kɔ kélɛ, yé pépi yĩni mɔ.»
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Képah sɔkɔ, Yesu wìlntɛnɔ náh nɛ́npɔ́, Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú, ànɛ̂ Farisiyɛ̃nɔ pé fɔkɔ vyãh ǹnɛ kègbɩlɛ, tɛ́ tyah ǹnɛ n piki n yah tyi duke duke pól yõ.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Pè sõ̀ mɛ ǹnɛ n mɔ n yah nɛ, à pilki ǹ vyãh wɛlɔ sɔkɔ pé kɔ̃ pé à wɛ tɛ̃.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.