Lucas 11

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ Liyellɛ n ni fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ. Wǎh ni tɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú sɔkɔ yɔ́ à syah nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, à pépi kwɔ Liyel ni dùkùlɛ, sɔ̃́-á Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ sõ̀ kélɛ ǹ tõ̀ sã́hpú kwɔ.
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́: «Yâh Liyellɛ n ni, yé nɛ n yo nɛ ńkɛ̃́:
2 Então Jesus disse:
3 Á sõmɛsṍ gbĩ̀yĩ̀kì yõkelɛ álɛ n kɔ̃, nɛ̂-á kɩ n yɩ̃nɛ n pi álɛ.
3 o pão nosso de cada dia
4 Nónó-á n pɩ n de ápi tyɩ́, á ye mɛ sélɛ n yɔ̃ n mɔ pé tyɩ́. Képah ye, ápi tɔ tyípêl yɔ̃ mɔ á kɔ̃.
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 — ausente —
5 Jesus disse ainda:
6 — ausente —
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Ǹtɛ, ní-ò mɛ̀-à ńtyɩ̃́nɔ tɛ̃ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ táh, tɛ́ yo mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, à káh pélɛ n kwlɔ, wɔ̀kɔ̀ yah-á vike tɛ núkúnúkú, péwɔ ànɛ̂ pé wɛ̃́npì-á sɛ̃, pé náh fɛ̃ yuku búrnnɛ à kɔ̃ n pi.
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: dĩ́ mɛ̀-à sɔ̃́ yuku sélɛ à kɔ̃́-ńkɛ̃̂nɛ pé kódírí yĩnnɛ, à kɩ yuku ǹ yétõ̂ yî póllɛ à kɔ̃ ǹ nínɔ́ gblɔ́vyã́hrɩ́ tɛ̃̀ wɔ yĩnnɛ.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 Ǹtɛ, ńmɔ tɛ̃̀ wɔ kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: yé nɛ n ni Liyel tyɩ́, à kɩ yélɛ n kɔ̃. Yé yáhnkɔ̃nɔlɛ n pɩ, yé kɩ n wɛ. Yé wɔ̀kɔ̀ yah mɩ, kè kɩ yɩkɩ mɔ yé kɔ̃.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Sɛ̃́ ó ye, nɛ̂-à ni Liyel tyɩ́, tɛ̃̀ n wɛ n syi. Nɛ̂-à yah kɔ̃, tɛ̃̀ n wɛ. Ànɛ̂ nɛ̂-à wɔ̀kɔ̀ yah mɩ, kè n yɩkɩ n mɔ tɛ̃̀ kɔ̃.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 Sú nɛ̂ tɛ̃̀ mɛ yépi sɔkɔ, ǹ pi-à yɛ̃́nkɔ̂ ni ǹ tyɩ́, à kɩ wahynɛ à kɔ̃?
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Képah náh pɩ, wàh séngbɩ̃́ ni ǹ tyɩ́, à kɩ mìnkɔ̃nɛ à kɔ̃?
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Ǹtɛ, yépi nónó-á nɛ́pêllɛ, yâh yé wɛ̃́npì kɔ̃́nɔ́ yah wɛ yípéplɔlɛ, sú Liyel nɛ̂-á yĩ̂nyõ, ǹmɔ náh n pɩ plɛ n kal, à ǹ Mírkílɛ ké yáhnkɔ̃pu kɔ̃ n pi di?»
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu sõ̀ mɛ sétõ yɔ́lɛ n yĩni n wilki dĩ́ yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á à kɔ̃ à wɛkɩ kwlɔ. Sétõ-á fyɔ̀ wil dĩ́ mɛ̀ sɔkɔ, dĩ́ tyah n wɛkɩ, kè pɩ gbɛ̃̀ndùnìnɛ tɔ́wû tyɩ́.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Tɛ́ túkù mó sõ̀ mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ Belsebuli gbõ̀ yõ-á à n yĩni sétã̀nnɛ.
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Túkù mó ǹ mɔ́nyah yĩnnɛ, mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ, à gbǐl yɔ́ pɩ pé yah, nɛ̂-á n wil yĩ̂nyõ.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Ǹtɛ, Yesu-á pé fɔ́kɔ́sõnɔ pɩ̃ sɛ̃́, à yo pé tyɩ́: «Kwil nɛ̂ névye-à gbɛkɩ tyah wɛ̃nɛ n fwo, kénɛ kwil kɩ pɔ yɩkɩ, ké vɩ̀ kɩ syɩkɩlɩ dohnɩ wɛ̃ yõ.
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Ǹtɛ, yáh nɛ ńkɛ̃́, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ gbõ̀ yõ-á ńmɔ sétã̀nnɛ n yĩni-à; sétõ-à tyah ǹ gblɔ̌ynɛ n fwo, ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ se kɩ n wũ n pi?
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Ǹtɛ, ńmɔ-à mɛ sélɛ n yĩni Belsebuli gbõ̀ yõ, tɛ́ yépi pye wɔ-á dò, nɛ̂ gbõ̀ yõ mɛ pépi n yĩni sélɛ wɛ́? Pépi ńtɛ̃ ye kɩ lékàhlɛ yé kɔ̃.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Ǹtɛ, Liyel gbõ̀ yõ-à mé n yĩni sétã̀nnɛ, képah n wɛ̃kɩ nɛ ńkɛ̃́, Liyel tɔ̃́rɩ́-á yĩni tɛ̃ yé tyɩ́.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 Tǎhkɩ̀-á mɛ dĩ́ nɛ̂ sɔkɔ, ànɛ̂ mɛ́fwóyîlɛ ǹ tyɩ́, wàh ǹ kételɛ n syɩkɩ, tir yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ ǹ gbã̀n yî nɔ n pi.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Ǹtɛ, nɛ̂ tǎhkɩ̀-á kal ǹ tyɩ́lɛ, ǹmɔ-à pɔ, tɛ́ tɛ̃ wɛ ǹ tyɩ́, à kɩ ǹ mɛ́fwó yî tɛ̃ syi, wǎh sõ̀ mɛ ǹ gbõ̀ sah nónó yõ, tɛ́ kɩ ǹ wɔ̀kɔ̀ yî kwel dibi.
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 Képah ye, névi nɛ̂ náh mɛ ń pèpɛy nɛynɛ, ń pělnɛy ye tɛ̃̀nɛ. Névi nɛ̂ náh ńnɛ n yohnɩ n mɔ tùkènmɔnɔ sɔkɔ, tɛ̃̀ mɛ kárkɩ́nɔ́lɛ n pɩ.»
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 «Sétõ-à wil névi sɔkɔ, à n kyɩ gbɛ̃́nnɩ kɔ n kɔ̃, ǹ mɩ̀-ǹsah yah n kɔ̃. Wàh wɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, à n yo ǹ gblɔ̌y tyɩ́ nɛ, páh sõ̀ wil ńyãh sɔkɔ, páh kɩ pé syɩ yuku nɛ́npɔ́.
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Wàh ǹ syɩ, à n kyɩ ǹ tɛ̃̀-ǹsah dyàh wɛ yàlntɔ̃nsàhnɔ́lɛ, plɛ́ntnɔɔ.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Képah tɛ̃̀nɛ, sétõ mɛ̀ n kyɩ sé no sétã̀nnɔ́ kwǎrninɔ syah, nónó-á peke kal ǹmɔlɛ. Sè n kyɩ n de n tɛ̃ tɛ̃̀ sɔkɔ. Kàh pɩ sɛ̃́, tɛ̃̀ mɛ̀ dùkù ké syɩ n peke n kal ǹ gben tɛ̃̀nɛ.»
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu-á mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ, pi yɔ́ tɛ̃ tɔ́wû nɩyṍ sɔkɔ, tɛ́ yo mɔ ǹ tyɩ́ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ, sê nɛ̂ fɔkɔ sɔkɔ-á à wil, tɛ́ ǹ yĩ́nɔ́ yĩ, yèvɩnɩ-á mɛ ǹ tyɩ́.
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo pi tyɩ́: «Yèvɩnɩ ye pyě mɛ névye tyɩ́, nónó-á Liyel wɛynɛ n nohnɩ, tɛ́ ké tyilɛ n pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ.»
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Képah sɔkɔ, névye-á pɔ n tuke n mɔ Yesu tnɔ̂, à tyah n yo nɛ: «Kwɛy gbĩ névyelɛ, nɛ́pêl ye pélɛ, pè mɛ gbǐl yɔ́lɛ n yah n kɔ̃. Ǹtɛ, kèyǎh ńtɛ̃ náh n pɩ pè wɛ̃kɩ n pi, à wil Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yonasɩ tyɩ́ sɔkɔ.
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 Sɔ̃́-á Yonasɩ lésõ pɩ kwní yṍnmɔnɔlɛ Ninivi tãn tyɩ́, sɛ̃́ ó ye, Névi Pi tɔ kɩ pɩ kwní yṍnmɔnɔlɛ kwɛy gbĩ névye tyɩ́.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Pi nɛ̂-á lésõ yõ̀tɛ̃̀nɛ Saba sétáh yõ, à lésõ wil fɩ́ɩ́ sétáh yĩ̀n tyɩ́, à pɔ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Salomo lékã́m wɛlɔ noh. Ǹtɛ gbɩ yõ, nɛy mɛ ásõ̂, nɛ̂-á kal Salomolɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel fṍ tukey tuke sṍlɛ, kénɛ yõ̀tɛ̃̀ pi kɩ yuku kwɛy gbĩ́ névye tyɩ́, kɩ lékàhlɛ pè kɔ̃.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ànɛ̂ tɔ̃, Ninivi kwil tãn lésõ fɛ̃ syi Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, Yonasɩ-á Liyel tɛ̃ntõ̀ yo pé tyɩ́. Ǹtɛ, nɛy mɛ ásõ̂, nɛ̂-á kal Yonasɩlɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel fṍ tukey tuke sṍlɛ, Ninivi kwil tãn kɩ yuku kwɛy gbĩ névye tyɩ́, kɩ lékàhlɛ pè kɔ̃.»
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 «Névi se kɩ fɔ̀tnɔ̀ soh wɔ̃bɩ, képah náh pɩ, kɩ dú kwĩnki mɔ ké yah? À náh kè sah n pi fɔ̀tnɔ̀ sahkɩ sɔkɔ, kyòo wɛ yĩnnɛ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ dépú tyɩ́ di?
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Sɛ̃́ ó ye, á yɩ̃́ ye á wil kyòolɛ. Á yɩ̃́-à mɛ plɛ, à wil tɔ pól n nɛ mɛ kyòo sɔkɔ. Tɛ́, á yɩ̃́-à mɛ plɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, á wil pól n nɛ mɛ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Á gblɔ̌y kyɔmɩ yĩ́ĩ́, kyòo nɛ̂-á á sɔkɔ, kè káh nɛ mɛ fɛ̃́ntũ̂nɛ.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Tɛ́ á wil pól-à mɛ kyòolɛ, fɛ̃́ntũ̂ tyah kɛ̃́nɛ ké sɔkɔ, á kɩ mɛ kyòolɛ, sɔ̃́-á fɔ̀tnɔ̀lɛ kyòo á tyɩ́.»
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Yesu-á wɛkɩ tɛ, Farisiyɛ̃ dĩ́ yɔ́ à ye yõke yõ yĩnnɛ ǹ gbô. Képah tɛ̃̀nɛ, pè de à tɛ̃ yõke yah.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Farisiyɛ̃ mɛ̀-á Yesu wɛ, à tyah n yõ tɛ́ à náh ǹ gbã̀n wu Nsyifunɔ wu dùkùlɛ, kè ǹ gbã̀n du.
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Sɛ̃́ ó ye, yépi Farisiyɛ̃nɔlɛ, yě wóhlɔ́ ànɛ̂ yɛ̃́yṍvyɔ náhlɔ́ wu n tɔ̃ n sah, tɛ́ yé fɔkɔ táhlɔ́ n nɛ n mɛ yúkúnɔ́lɛ pèkè, ànɛ̂ yɩ̃be dékè tyilɛ.
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 Lékã́m kɛ̃́ névye nɔ́pi, nɛ̂-á mɔ vyɔ́ náhlɔ́lɛ, à náh sé sɔkɔ táhlɔ́ tɔ mɔ di?
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Yé sé sɔkɔ táhlɔ́ yî yɩ̃ yãm tãn kɔ̃! Képah-à pɩ, sé pól kɩ pɩ pallɛ yé tyɩ́.
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 Yépi Farisiyɛ̃nɔlɛ, pèkè mɛ yé yõ! Yě yímɩ̂ ànɛ̂ swãh sɔkɔ pɛ̃́nfěnè pól gbãm-ònɔ́lɛ Liyellɛ n kɔ̃. Ǹtɛ, yě n yahle tɔ̃́nsàhnpɩnɔlɛ névye tyɩ́, ànɛ̂ Liyel tyɩ́ náh nɔ yé tyɩ́. Képah nɛ̂ tɔ-á sõ̀ yé yɩ̃nɛ yè nɛ n pɩ gbõ̀nwɔ̀kɔ̀ kɛ̃́nɛ.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 Yépi Farisiyɛ̃nɔlɛ, pèkè mɛ yé yõ! Yě tɛ̃̀-ǹtã̀n gbrolɛ n yah n kɔ̃ Liyel ní-ńtã̂n vɩ̀ sɔkɔ, ǹ tɛ́ nɛ mɛ ké tyɩ́ nɛ, névye nɛ n tɔ̃ n sah n wɛkɩ n pɔ yé tyɩ́ tɔ́wû tɛ̃̀-ǹtã̀n sɔkɔ.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Pèkè mɛ yé yõ, yépi nónó-á mɛ á kɩ nɛ, léyã̂l nírínɔ́ sɔ̃́, névye n nɛ n kɔ sé yõ, pɩ̃́-ńkɛ̃̂nɛ.»
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Yesu-á yo sɛ̃́, Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́-ò yɔ́ à syah nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, wǎh mɛ n wɛkɩ sɔ̃́, pépi tɔ-á à n gbyɔ dɛ́!
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 À mɛ yo ǹ tyɩ́: «Yépi Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú tɔlɛ, pèkè mɛ yé yõ! Yépi nónó-á ńkɛ̃́nɛ no twah n mɔ tɔ́kɔ́pêllɛ, tɛ́ yé náh n fɛ̃ n syi n so n mɔ pé tyɩ́ kèngbɔ núkú fyélɛ.
46 Mas Jesus respondeu:
47 Pèkè mɛ yé yõ, yépi nónó-á Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu léyã̂llɛ n tɔ̃ n sah n mɔ, tɛ́ yépi náh tãn ye mó tɔ̃ ko mɔ pélɛ.
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Képah n wɛ̃kɩ nɛ, yáh yé súbí tyípɩ́nɔ́ fɛ̃ syi. Pépi-á Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu ko mɔ, tɛ́ yépi sɔ̃́npɩ́ pé léyã̂llɛ n tɔ̃ n sah n mɔ.
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 Képah ye sõ̀ Liyel yo lékã́m sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: ‹Mé kɩ tɛ̃ntõ̀ syínyopu tɛkɩ mɔ pè kɔ̃, ànɛ̂ tɛ̃̀ntõbelɛ. Pè kɩ pé túkù ko mɔ, tɛ́ kɩ túkù fõh.›
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel kɩ kwɛy gbĩ névye fõh n pi Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu nɔ́pi yĩnnɛ, nónó-á ko mɔ kèkõyṍ mɔ gbĩ́ dukulɛ,
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 à tɔkɔ Abɛlɩ kònmɔnɔ tyɩ́, à pɔ syɩ Nsakarɩ kúnɔ́ tyɩ́, nɛ̂-á ko mɔ sárká wìlkì-ǹsah, ànɛ̂ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ wrɔ́. Gbɩ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: kwɛy gbĩ névye kɩ n fõh n pi képah yĩnnɛ.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 Pèkè mɛ yépi Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú yõ, yépi nónó-á Liyel wɛ̃̀kɩ̀ wɛ́npɩ̃nɔ yah kõ névye tyɩ́. Yépi náh mɛ n kɔ kélɛ, tɛ́ nónó-á se nɛ, pé nɛ n kɔ kélɛ, yé pépi yĩni mɔ.»
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Képah sɔkɔ, Yesu wìlntɛnɔ náh nɛ́npɔ́, Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú, ànɛ̂ Farisiyɛ̃nɔ pé fɔkɔ vyãh ǹnɛ kègbɩlɛ, tɛ́ tyah ǹnɛ n piki n yah tyi duke duke pól yõ.
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 Pè sõ̀ mɛ ǹnɛ n mɔ n yah nɛ, à pilki ǹ vyãh wɛlɔ sɔkɔ pé kɔ̃ pé à wɛ tɛ̃.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.