João 8

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ǹtɛ, Yesu wɔ mó sɔkɔ Wolivi yèh yɔ̃lɩ yõ.
1 Jesus voltou ao monte das Oliveiras,
2 Tɛ́ dĩndal séngbɔ̃́ púpúlɛ, Yesu tɔ̃ ǹ syɩ pɔ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, tɛ́ no pól mɛ pɔ ǹ tnɔ̂. À mɛ kɔ̃ tɛ̃ à tyah pélɛ n kwɔ.
2 mas na manhã seguinte, bem cedo, estava outra vez no templo. Logo se reuniu uma multidão, e ele se sentou e a ensinou.
3 Wǎh mɛ kwɔ́nɔ́ sɔkɔ, Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́pú ànɛ̂ Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú mɛ pɔ sê fɔ̀fɩ́npɩ yɔ́lɛ ǹ tyɩ́. Pè pɔ pi mɛ̀ sah tɔ́wû nɩyṍ Yesu yah,
3 Então os mestres da lei e os fariseus lhe trouxeram uma mulher pega em adultério e a colocaram diante da multidão.
4 tɛ́ Yesu syah nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, páh pi mɛ̀ wɛ tɛ̃ fɔ̀fɩ́kɩ̀ pɩ́nɔ́ sɔkɔ tɔ́tɔ́.
4 “Mestre, esta mulher foi pega no ato de adultério”, disseram eles a Jesus.
5 Tɛ́ Moyisi-á kè yo sah ǹ tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ nɛ, sɛ̃́nkɔ̃ sê-á yɩ̃nɛ mínkònɔ́lɛ dyêhlɛ. Tɛ́ ǹmɔ-á dò, ǹmɔ se nɛ sɔ̃́-á nɩ?
5 “A lei de Moisés ordena que ela seja apedrejada. O que o senhor diz?”
6 Pè sõ̀ mɛ képah tɛ̃̀nɛ n yo sɛ̃́, nɛ wàh kɩ pilki pé lékàh wɛ à kɔ̃. Ǹtɛ Yesu mɛ ǹ yõ sĩnki, tɛ́ tyah n wãrkɩ sétáh sɔkɔ ǹ kèngbɔlɛ.
6 Procuravam apanhá-lo numa armadilha, ao fazê-lo dizer algo que pudessem usar contra ele. Jesus, porém, apenas se inclinou e começou a escrever com o dedo na terra.
7 Kǎh pɩ sɛ̃́, pè tɔ̃ mɛ yɔ̃ sɔkɔ ǹnɛ n gbah n piki n yah. Képah tɛ̃̀nɛ, à mɛ ǹ yõ yɔ̃ tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé sɔkɔ nɛy nɛ̂-à kɩ mɛ à náh tyípékè pɩ yah póllɛ, tɛ̃̀ wɔ dáhkɩ̀lɛ pi mɛ̀ min gbennɛ.»
7 Eles continuaram a exigir uma resposta, de modo que ele se levantou e disse: “Aquele de vocês que nunca pecou atire a primeira pedra”.
8 Képah yóntɛnɔ náh, à tɔ̃ ǹ yõ sĩnki à tyah n wãrkɩ sétáh sɔkɔ.
8 Então inclinou-se novamente e voltou a escrever na terra.
9 Pǎh képah tɛ̃̀ noh sɛ̃́, pè tyah n sɔkɔ núkú núkúlɛ, à tɔkɔ lékɔ̃lɔ́ ǹgbò tyɩ́, pópó à pɔ gbàh sah Yesu ànɛ̂ pi mɛ̀ ó tyɩ́ nɛ́npɔ́.
9 Quando ouviram isso, foram saindo, um de cada vez, começando pelos mais velhos, até que só restaram Jesus e a mulher no meio da multidão.
10 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ ǹ yõ yɔ̃ tɛ́ yo pi tyɩ́ nɛ, nónó-á pɔ tɔkɔ à kɔ̃, ńyãh se pélɛ nɩ? Pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ kó à mɔ kũ kɔ̃ nɩ?
10 Então Jesus se levantou de novo e disse à mulher: “Onde estão seus acusadores? Nenhum deles a condenou?”.
11 Pi mɛ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, nɛy náh pé mɔ kũ kɔ̃. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ nɛ: «Ńmɔ tɔ náh ǹ mɔ kũ kɔ̃ n pi. Nɛ n yuku; tɛ́ à tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, káh n tɔ̃ tyípékè pɩ n yah.»]
11 “Não, Senhor”, respondeu ela. E Jesus disse: “Eu também não a condeno. Vá e não peque mais”.
12 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo névye tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye kèkõyṍ kyòolɛ. Névi nɛ̂-à ńmɔ sõ̀ tɛ̃, tɛ̃̀ náh tɔ̃ n kɔ n pi fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ. À kɩ kyòo wɛ, nɛ̂-á kɩ minnɛ à kɔ̃.
12 Jesus voltou a falar ao povo e disse: “Eu sou a luz do mundo. Se vocês me seguirem, não andarão no escuro, pois terão a luz da vida”.
13 Képah sɔkɔ, Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú à syah nɛ, nɛ̂ se kɩ sɛ̃ ǹ tyíyónɔ́ yõ nɩ? Ǹmɔ ó kó ǹ gblɔ̌y tàrfyɔ̀lɛ yɔ̀ nɩ?
13 Os fariseus disseram: “Você faz essas declarações a respeito de si mesmo! Seu testemunho não é válido”.
14 Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Gbɩ tɛ̃̀ wɔ ye ńmɔ ye ń gblɔ̌y tàrfyɔ̀lɛ ó, ǹtɛ ńmɔ ń wìl-ǹsahlɛ n pnɛ, tɛ́ ń yúkú-ńsahlɛ n pnɛ. Képah ye, máh tyi nónó yo ń gblɔ̌y dùkù tyɩ́ sɔkɔ, gblɔ ye sélɛ. Tɛ́ yépi náh ń wìl-ǹsah pɩ̃, yé náh se mó tɔ̃ ń yúkú-ńsah pɩ̃.
14 Jesus respondeu: “Meu testemunho é válido, embora eu mesmo o dê, pois eu sei de onde vim e para onde vou, mas vocês não sabem de onde vim nem para onde vou.
15 Yépi tɛ̃̀ wɔ lékàhlɛ névyelɛ n kɔ̃ à yɩ̃nɛ névi yõ̀tàhsyi sõnɔlɛ. Ǹtɛ ńmɔ wɔ náh lékàhlɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n kɔ̃.
15 Vocês julgam por padrões humanos, mas eu não julgo ninguém.
16 Tɛ́ kàh se pɔ pɩ mé yɩ̃nɛ mè lékàhlɛ ǹnɩ̂ kɔ̃, mé náh kélɛ à kɔ̃ n pi ń gblɔ̌y. Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, á kɩ kélɛ à kɔ̃ wɛ̃ tyɩ́ ǹmɔlɛ. Képah ye, ń lékàh kɔ̃́nɔ́ kɩ pɩ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ.
16 E, mesmo que o fizesse, meu julgamento seria correto, pois não estou sozinho. O Pai, que me enviou, está comigo.
17 Kè náh mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ yé tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ nɛ, nɛ́pĩ̂ nímí-à pɩ tàrfyɔ̀lɛ tir nɛ̂ sɔkɔ, gbɩ-á kélɛ di?
17 A lei de vocês diz que, se duas pessoas concordarem sobre alguma coisa, seu testemunho é aceito como fato.
18 Ńmɔ mɛ ń gblɔ̌y tyɩ́lɛ n yo, tɛ́ Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ tɔ mɛ ń tyɩ́lɛ n yo.»
18 Eu sou uma testemunha, e meu Pai, que me enviou, é a outra”.
19 Képah sɔkɔ, pè Yesu syah nɛ, ńyãh se ǹ súlɛ nɩ? Yesu mɛ nɛ: «Yé náh ńmɔlɛ n pnɛ, yé náh ń Sú tɔlɛ n pnɛ. Yâh sõ̀ mɛ ńnɛ pnɛ, yé náhkɩ ń Sú tɔ pɩ̃.»
19 “Onde está seu Pai?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Uma vez que vocês não sabem quem sou eu, não sabem quem é meu Pai. Se vocês me conhecessem, também conheceriam meu Pai”.
20 Yesu sõ̀ mɛ kwɔ́nɔ́lɛ n pɩ Liyel ní-ńsah gbô fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ, ńyãh-á ké pɔ́ kyɛ́súkùlɛ, tɛ́ tyi nɔ́pi yo. Ǹtɛ ǹ gbĩ náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ mɛ sɛ, képah ye ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh tɛ̃ wɛ à tɛ̃.
20 Jesus fez essas declarações enquanto ensinava na parte do templo onde eram colocadas as ofertas. No entanto, não foi preso, pois ainda não havia chegado sua hora.
21 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo tɔ́wû tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye n sɔkɔ yɔ̀. Yé kɩ ń yah n kɔ̃ n pi, ǹtɛ yé kɩ ku yé tyípékè sɔkɔ. Ńmɔ-á n yuku ńyãh, yépi náh fɛ̃ n kyɩ n pi nɛ́npɔ́.»
21 Mais tarde, Jesus lhes disse outra vez: “Eu vou embora. Vocês procurarão por mim, mas morrerão em seus pecados. Não podem ir para onde eu vou”.
22 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ nɛ, ǹtɛ ǹ gblɔ̌y ko mɔ dékè se kɩ pyě mɛ à tɛ̃ nɩ? À kɔ̃ à n yo nɛ, pépi náh fɛ̃ n kyɩ n pi péwɔ yúkú-ńsah sɔkɔ.
22 Os judeus perguntaram: “Será que ele está planejando cometer suicídio? A que ele se refere quando diz: ‘Não podem ir para onde eu vou’?”.
23 Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yépilɛ, sétáh yõ névye ye yélɛ, tɛ́ ńmɔ wɔlɛ, ńmɔ wil yĩ̂nyõ. Kèkõyṍ mɛ̀ névye ye yépilɛ, ǹtɛ ké névi náh ńmɔ wɔlɛ.
23 Jesus prosseguiu: “Vocês são daqui de baixo; eu sou lá de cima. Vocês pertencem a este mundo; eu não.
24 Yáh wɛ mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ yáh kɩ ku yé tyípêl sɔkɔ, yé náh mɛ sɛ̃ ké yõ nɛ, Ńmɔ-á, képah ye ń kɔ̃ mé nɛ yáh kɩ ku yé tyípêl sɔkɔ.»
24 Foi por isso que eu disse que vocês morrerão em seus pecados, pois a menos que creiam que eu sou lá de cima, morrerão em seus pecados”.
25 Képah sɔkɔ, pè à piki yah nɛ, nɛ̂ tɛ̃̀ ó se ǹmɔlɛ nɩ? Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Mé sõ̀ kè yo tɛ yé tyɩ́ ké tyah gbĩ́ dùkùlɛ.
25 “Quem é você?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Sou aquele que sempre afirmei ser.
26 Tyi náhnáh mɛ ń tyɩ́ yo yo tɛ̃̀nɛ yé tyɩ́ sɔkɔ ànɛ̂ kɩ lékàhlɛ yé kɔ̃. Ǹtɛ máh nɛ̂ noh ń tɛ́kɩ́nmɔ-ò tyɩ́, képah ó ye mé n yo yé tyɩ́. Ǹmɔ ye gbɩ nɛ́tɛ̃̂nɛ.»
26 Tenho muito que dizer e julgar a respeito de vocês, mas não o farei. Digo ao mundo apenas o que ouvi daquele que me enviou, e ele é inteiramente verdadeiro”.
27 Ǹtɛ pépi náh sõ̀ mɛ pɩ̃ nɛ, Sú Liyel tyɩ́-á Yesu n yo pé tyɩ́.
27 Ainda assim, não entenderam que ele lhes falava a respeito do Pai.
28 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Yâh pɔ Névi Pídĩ́ yɔ̃ dɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yé kɩ pɩ̃ nɛ Ńmɔ-á. Tɛ́ kɩ tɔ̃ pɩ̃ nɛ mé náh tir yɔ́ ńtɛ̃nɛ n pɩ ń yah yĩ́ĩ́nɛ. Sú Liyel-á tyi nónónɛ ń kwɔ, sépi ó ye mè n nɛ n yo.
28 Então Jesus disse: “Quando vocês me levantarem, entenderão que eu sou o Filho do Homem. Não faço coisa alguma por minha própria conta; digo apenas o que o Pai me ensinou.
29 Nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńmɔlɛ, mé mɛ ǹ dyɔ yĩ́ĩ́ tyilɛ n pɩ gbĩ́mɛgbĩ́, képah ye à mɛ ńnɛ, à náh ń sah n pi ń gblɔ̌y.»
29 E aquele que me enviou está comigo; ele não me abandonou, pois sempre faço o que lhe agrada”.
30 Yesu-á mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, névye náhnáh sɛ̃ ǹ yõ.
30 Muitos que o ouviram dizer essas coisas creram nele.
31 Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyifunɔ nónó-á sõ̀ sɛ̃ Yesu yõ, à mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yáh kɩ mɛ ńmɔ tyíyónɔ́ wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ, ń tõ̀ sã́hpú kègblɔ ye yélɛ.
31 Jesus disse aos judeus que creram nele: “Vocês são verdadeiramente meus discípulos se permanecerem fiéis a meus ensinamentos.
32 Yé kɩ gbɩlɛ n pnɛ, tɛ́ kénɛ gbɩ kɩ yé wilki yɔ̃rɩ sɔkɔ.»
32 Então conhecerão a verdade, e a verdade os libertará”.
33 Képah sɔkɔ, pè mɛ Yesu syah nɛ, Abrahmɩ pétóbé-á pépilɛ. Pépi náh pɩ yah ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yɔ̃bɩlɛ póllɛ. Ǹtɛ à se sɔ̃́npɩ́lɛ n yo nɛ, pépi-á kɩ wil yɔ̃rɩ sɔkɔ nɩ?
33 “Mas somos descendentes de Abraão”, disseram eles. “Nunca fomos escravos de ninguém. O que quer dizer com ‘Vocês serão libertos’?”
34 Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à tyípékèlɛ n pɩ, tyípékè yɔ̃̀ ye tɛ̃̀nɛ.
34 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: todo o que peca é escravo do pecado.
35 Yɔ̃̀lɛ, ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ gbô sɔkɔ tɛ̃̀-ò kṹmm náh ǹnɛ. Ǹtɛ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ pídĩ́ tɛ̃̀ wɔlɛ, ǹ sú gbô sɔkɔ tɛ̃̀-ò kṹmm ye ǹmɔlɛ.
35 O escravo não é membro permanente da família, mas o filho faz parte da família, para sempre.
36 Képah ye, Liyel Pídĩ́-à yé wilki yɔ̃rɩ sɔkɔ, yé kɩ mɛ yé gblɔ̌y yõ kègbɩ tɛ̃̀ yõ.
36 Portanto, se o Filho os libertar, vocês serão livres de fato.
37 Mé pɩ̃ nɛ Abrahmɩ pétóbé-á yélɛ. Ǹtɛ yáh ńmɔ wɛlɔ yahle, képah ye yé kɔ̃ yé n yah n kɔ̃ ń kònmɔ-ńsahlɛ.
37 Sim, eu sei que vocês são descendentes de Abraão. E, no entanto, procuram me matar, pois não há lugar em seu coração para a minha mensagem.
38 Ńmɔ-á nɛ̂ wɛ ń Sú Liyel tyɩ́, képah ye mé n yo. Yépi tɔ-á mó tyi nónó noh yé sú tyɩ́, sépi ye yé n pɩ.»
38 Eu lhes digo o que vi quando estava com meu Pai, mas vocês seguem o conselho do pai de vocês”.
39 Pǎh Yesu wɛy noh sɛ̃́, pè à syah nɛ, Abrahmɩ-á pépi súlɛ. Képah sɔkɔ, Yesu nɛ: «Yâh sõ̀ mɛ Abrahmɩ pétóbélɛ, yé náhkɩ mɛ Abrahmɩ tyípɩ́nɩ̀nɛ n pɩ.
39 “Nosso pai é Abraão!”, declararam eles. Jesus respondeu: “Se vocês fossem, de fato, filhos de Abraão, seguiriam o exemplo dele.
40 Ǹtɛ núkúnúkú, ńmɔ nɛ̂-á gbɩ noh ń Sú Liyel tyɩ́ à yo yé tyɩ́, yé n yah n kɔ̃ ńmɔ kònmɔ-ńsahlɛ. Abrahmɩ náh sɛ̃́nkɔ̃ pɩ dò.
40 Em vez disso, procuram me matar porque eu lhes disse a verdade que ouvi de Deus. Abraão nunca fez isso.
41 Yépilɛ, yé sú tyípɩ́nɔ́ ye yé n pɩ.» Képah tɛ̃̀nɛ, pè à syah nɛ, fɔ̀fɩ́kɩ̀ pɩ́nɔ́ sɔkɔ náh pépi dubi dɛ́! Ńkɛ̃́ Sú núkú ó-á pépi tyɩ́, nɛ̂-á Liyellɛ.
41 Vocês estão imitando seu verdadeiro pai”. “Não somos filhos ilegítimos!”, retrucaram. “O próprio Deus é nosso verdadeiro Pai!”
42 Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel tyɩ́ ye ńmɔ wil à pɔ. Ńmɔ náh pɔ ń gblɔ̌y yĩn yõ dɛ́! Ǹmɔ ye tɛkɩ mɔ ńnɛ. Ǹtɛ Liyel-à sõ̀ mɛ pɩ yé Súlɛ kègbɩ yõ sɔkɔ, ńmɔ tyɩ́ náhkɩ mɛ nɔ yé tyɩ́.
42 Jesus lhes disse: “Se Deus fosse seu Pai, vocês me amariam, porque eu venho até vocês da parte de Deus. Não estou aqui por minha própria conta, mas ele me enviou.
43 Yé yahle ń wɛlɔ nóhnɔ́lɛ, képah ye yé náh ń wɛlɔ syɩ́kɩ́-ńtã̂n pɩ̃.
43 Por que vocês não entendem o que eu digo? É porque nem sequer conseguem me ouvir!
44 Yépi súlɛ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ ye ǹnɛ. Ǹmɔ dyɔ yĩ́ĩ́ tyi ye yé mɛ ké tyɩ́ nɛ yé nɛ n pɩ. Nɛ́kókè mɔ́-ò ye ǹnɛ ǹgbò dùkùlɛ. Wǎh pɩ gbɩ náh mɛ ǹ sɔkɔ, à náh mó gbɩ wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ póllɛ. Wǎh pɩ mɩ̀nɩ̀ yó-òlɛ, wàh mɩ̀nɩ̀nɛ n yo, ǎ kélɛ n yo à yɩ̃nɛ ǹ gblɔ̌y kèdùkùlɛ. Mɩ̀nɩ̀ yónɔ́ yõ wil ǹmɔ tyɩ́.
44 Pois são filhos de seu pai, o diabo, e gostam de fazer as coisas perversas que ele deseja. Ele foi assassino desde o princípio. Sempre odiou a verdade, pois não há verdade alguma nele. Quando ele mente, age de acordo com seu caráter, pois é mentiroso e pai da mentira.
45 Ǹtɛ ńmɔ tɛ̃̀ wɔlɛ, ńmɔ gbɩlɛ n yo, képah ye yé náh mɛ sɛ̃ ń yõ.
45 Portanto, quando eu digo a verdade, é natural que não creiam em mim!
46 Yépi sɔkɔ nɛ̂ tɛ̃̀ kɩ fɛ̃ kè wɛ̃kɩ nɛ máh tyípékè pɩ? Ǹtɛ máh gbɩlɛ n yo, kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ yé náh sɛ̃ ń yõ?
46 Qual de vocês pode me acusar de pecado? E, uma vez que lhes digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Liyel tyɩ́ névi-à névi nɛ̂nɛ, ǹmɔ Liyel wɛynɛ n noh n tɛ̃ n yĩn. Ǹtɛ Liyel tyɩ́ névye náh yépilɛ, képah ye yé kɔ̃ yé yahle sé nóhnɔ́lɛ.»
47 Quem pertence a Deus ouve as palavras de Deus. Mas vocês não ouvem, pois não pertencem a Deus”.
48 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ Yesu syah nɛ, gbɩ kó mɛ pé tyɩ́ pé yo nɛ, Samari nɛy-á ǹnɛ, ànɛ̂ sétõ-á mɛ ǹ sɔkɔ nɩ?
48 “Samaritano endemoninhado!”, responderam os líderes judeus. “Não temos dito desde o início que está possuído por demônio?”
49 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Sétõ náh mɛ ńmɔ sɔkɔ. Ń Sú Liyel ye mé n gbilki, tɛ́ yépi mɛ ńmɔlɛ n yilɔ.
49 “Não tenho em mim demônio algum”, disse Jesus. “Pelo contrário, honro meu Pai, e vocês me desonram.
50 Ńmɔ náh mɛ n yah n kɔ̃ ń gblɔ̌y gbílkí-ńsahlɛ dɛ́. Ń gbílkí-ò ǹ gblɔ̌y ńmɔlɛ. Ǹmɔ ye gbɩ syínkɔ̃-òlɛ.
50 Eu não procuro minha própria glória; há quem a procure para mim, e ele é o Juiz.
51 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à n sah ńmɔ yóré yõ, tɛ̃̀ náh kũ dɔ n yah n pi póllɛ.»
51 Eu lhes digo a verdade: quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!”
52 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ à syah nɛ, páh pyě kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ núkúnúkú tɛ̃̀nɛ nɛ sétõ-á mɛ ǹ sɔkɔ. Abrahmɩ-á ku, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu tɔ mɛ ku. Ǹtɛ ǹmɔ pɔ n yo nɛ, névi nɛ̂-à n sah péwɔ yóré yõ, tɛ̃̀ náh kũ dɔ n yah n pi nɩ?
52 Os líderes judeus disseram: “Agora sabemos que você está possuído por demônio. Até Abraão e os profetas morreram, mas você diz: ‘Quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!’.
53 Pépi sú Abrahmɩ-á ku. Ǹtɛ ǹmɔ se mɛ n sõ nɛ páh kal Abrahmɩnɛ nɩ? Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu tɔ mɛ ku. Tɛ́ ǹmɔ tɛ̃̀ se mɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n yah nɛ́dúkú nɛ̂nɛ nɩ?
53 Por acaso você é maior que nosso pai Abraão? Ele morreu, assim como os profetas. Quem você pensa que é?”.
54 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Mâh náhkɩ sõ̀ mɛ ń gblɔ̌ynɛ n gbilki, yõ náh mɛ gbílkínɔ́ mɛ̀ tyɩ́. Ǹtɛ ń Sú Liyel ye n gbilki ńnɛ, ǹmɔ nɛ̂-á yé nɛ, yé Liyel-á ǹnɛ,
54 Jesus respondeu: “Se eu quisesse glória para mim mesmo, essa glória não contaria. Mas é meu Pai quem me glorifica. Vocês dizem: ‘Ele é nosso Deus’,
55 tɛ́ yé náh se mó tɔ̃ mɛ ǹnɛ n pnɛ. Ǹtɛ ńmɔ wɔ ǹnɛ n pnɛ. Mâh sõ̀ mɛ yo nɛ, mé náh ǹnɛ pnɛ, mé náhkɩ pɩ mɩ̀nyolɛ yé tyɩ́ kɔ̃lɛ. Ǹtɛ ńmɔ ǹnɛ n pnɛ, tɛ́ mɛ n sah ǹ yóré yõ.
55 mas nem o conhecem. Eu o conheço. Se eu dissesse que não o conheço, seria tão mentiroso quanto vocês! Mas eu o conheço e lhe obedeço.
56 Yé sú Abrahmɩ sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ nɛ, pé ńmɔ pɔ sõ gbĩ̀yĩ̀kì wɛ. À mɛ pɔ kè wɛ, kè pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ ǹ tyɩ́.»
56 Seu pai Abraão exultou com a expectativa da minha vinda. Ele a viu e se alegrou”.
57 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ mɛ à syah nɛ, ǹmɔ náh tɔ̃̌nɩ̀ ye tikininí pɔ́ gbãm wɛ, tɛ́ nɛ páh Abrahmɩ wɛ nɩ?
57 Os líderes judeus disseram: “Você não tem nem cinquenta anos. Como pode dizer que viu Abraão?”.
58 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, Abrahmɩ-á pópó n dubi, Ńmɔ mɛ.»
58 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: antes mesmo de Abraão nascer, Eu Sou!”.
59 Wǎh képah yo sɛ̃́, pè núkú dyêh kwel ǹ tyɩ́ nɛ páh ǹnɛ n minki. Ǹtɛ à mɛ wɔ̃bɩ à wil Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ à sɔkɔ.
59 Então apanharam pedras para atirar em Jesus, mas ele se ocultou deles e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.