João 6
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ
1 Képah náh, Yesu sɔkɔ Kalile yɔ́-ǹgbɛ̃ kahnɩnɛ. Pè tɔ̃ sõ̀ kélɛ n ye Tiberiyadɩ yɔ́-ǹgbɛ̃nɛ.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Tɛ́ Yesu-á gbǐl nónó pɩ sɔkɔ à yámpú nónó dɛ mɔ tɔ́wû wɛ, sépi yĩnnɛ, tɔ́wû ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ dɔkɔ kyɩ kɔ̃ tɛ̃ yɔ̃lɩ yɔ́ yõ ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpúlɛ.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Légbĩ́nɛ, Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sõ̀ mɛ de n tɛ.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Tɛ́ Yesu-á ǹ yah yɔ̃ yah, à tɔ́wû ǹgbɛ̃ wɛ pè mɛ n pi ǹ tnɔ̂. Képah tɛ̃̀nɛ, à Filipi piki yah nɛ, pé se kɩ wɛ ńyãh yõke dwe dwe tɛ̃̀nɛ kɩ tɔ́wû mɛ̀ kɔ̃ pè kɩ yõ nɩ?
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Ǹtɛ fyã̀hnyahnɔ́ ye sõ̀ Yesu n fyãh n yah Filipi fɔkɔlɛ. Ńkɛ̃́, wǎh sõ̀ nɛ̂ pɩ n pi, à sõ̀ kè pɩ̃ tɛ.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Wǎh yo sɛ̃́, Filipi mɛ à syah nɛ, deniye pɔ́ plɔ́ lègbãm (200) fyé búrn dwénɔ́lɛ, kàh sɔ̃́ yĩki tyɩ̃́ɩ̃ tyɩ̃́ɩ̃, kè náh n yɩ̃nɛ n pi pélɛ.
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Képah sɔkɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ̂-á Simo-Pyɛrɩ gbɛ̃̀ndĩ́ Andrelɛ, ǹmɔ mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 búrn plɔ́ kwlɔ́ ànɛ̂ yɛ̃́nkyɔ plɔ́ nínɔ́-á mɛ dĩ́npir yɔ́ tyɩ́ ásõ̂. Ǹtɛ sépi se kɩ tir nɛ̂ pɛkɩ nɛ́kwĩ́nkí nɔ́pi dùkù tyɩ́ nɩ?
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Légbĩ́nɛ fílkì sõ̀ mɛ dò nɛ́npɔ́. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ pè no pól kɔ̃ pè kɔ̃ tɛ̃ sétáh. Díbí nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ kyɛgbãm (5 000) kénkɔ̃ ye sõ̀ mɛ pé sɔkɔ nɛ́npɔ́.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ búrn nɔ́pi tɔkɔ, tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ sè dibi névye tyɩ́, nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́. Wǎh yɛ̃́nkyɔ tɔ tɔkɔ, sɛ̃́ntɛ̃̀ ó ye tɔ̃ à pɩ, tɛ́ sè dibi no kɔ̃, pé pól wɛ pǎh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ sɔ̃́.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Pǎh yõ tɔ̃ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Yesu mɛ yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, pè sé tɛ́lɔ́ tuke n mɔ, pè káh n yɛ kèyǎh ńtɛ̃ pɔ n yɩkɩ.
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Búrn plɔ́ kwlɔ́ táhnkwlɔnsàhnɔ́ nɛ̂ túkù-á sõ̀ mɛ wũ tɛ̃, pè mɛ sè kwel mɔ, tɔkɔnɩ gbɔ̃ninɔ́ yĩ́ĩ́nɛ.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Névye-á Yesu gbǐl pɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, pè nɛ: «Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ à pɔ kèkõyṍ, ǹmɔ ye dĩ́ mɛ̀nɛ tɔ́tɔ́.»
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Képah sɔkɔ, Yesu pɩ̃ nɛ pǎh kɩ pɔ nɛ, páh péwɔlɛ n tɛ̃ n kãhlɩ n pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à tɔ̃ yal pé tnɔ̂ à sɔkɔ yɔ̃lɩ yõ ǹ gblɔ̌y núkúnínɛ.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Tɛ́ ńvɩ̃́ lísyi-á pɔ nɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú tiki yuku yɔ-ǹgbɛ̃ vyãh yah,
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 à kyɩ de krótókè yɔ́ sɔkɔ, à tyah n yuku yɔ́nkahnɩnɛ, Kapɛrnayumi kwil tĩ̀nnɛ. Lékã̂h sõ̀ mɛ mɔ tɛ, tɛ́ Yesu náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ mɛ pɔ pé tnɔ̂.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Ǹtɛ yã́hpékè yɔ́ sõ̀ mɛ kõ mɛ ninɛ n fũ n dɔkɔ.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Képah sɔkɔ, pǎh krótókè to kyɩ yĩni tɛ̃ kílónɔ́ kwlɔ́ kénkɔ̃ tyɩ́, pè Yesu wɛ à mɛ n kɔ n pi yɔ yõ̀tah pé krótókè tĩ̀nnɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, tíkí pè tɛ̃.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Ǹtɛ Yesu mɛ yo mɔ pé tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye, yé káh tíkí pɩ.»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Képah sɔkɔ, pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé à twah krótókè sɔkɔ, tɛ́ kè núkú yĩni tɛ̃ yɔ́ngbalɩ tyɩ́, ńyãh-á sõ̀ pè n yuku.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Képah sɔkɔ, dĩndallɛ tɔ́wû nɛ̂-á sõ̀ wũ pé ńnɩ́nɩ́ mɛ́-ńsah, pè kè kyɔmɩ wɛ nɛ krótókè núkú ó-á ńnɩ́nɩ́nɛ mɛ. Ǹtɛ Yesu tõ̀ sã́hpú ó-á sõ̀ de ké sɔkɔ à sɔkɔ, Yesu tɔ náh sɔkɔ pélɛ.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Tɛ́ krótónè yísyɔ́ mó mɛ wil Tiberiyadɩ kwil sɔkɔ, mɛ pɔ n de ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõke tɔkɔ tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ kélɛ tɔ́wû mɛ̀ kɔ̃ pè yõ.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Ǹtɛ tɔ́wû-á pɔ pɩ̃ gbĩ́ nɛ̂nɛ nɛ Yesu náh mɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú tɔ náh mɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, pè núkú de krótónè sɔkɔ, à sɔkɔ Yesu yáhnkɔ̃-ńsah Kapɛrnayumi kwil sɔkɔ.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Képah sɔkɔ, pǎh kyɩ à wɛ yɔ́-ǹgbɛ̃ kahnɩnɛ, pè à syah nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, gbĩ́ nɛ̂ se à pɔ ásõ̂ nɩ?
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Ǹtɛ Yesu mɛ pè syah nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ, yáh gbǐl tyi nónó wɛ, sépi-á nɛ̂nɛ n wɛ̃kɩ, képah yĩn náh yé n yah n kɔ̃ ńnɛ dɛ́! Yõke nɛ̂-á yé wɛ yõ tɔ̃, képah yĩn ye yé n yah n kɔ̃ ńmɔlɛ.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Yé káh tõ̀lɛ n pɩ yõke yĩnnɛ, nɛ̂-á kɩ n yɩkɩ n pi. Yé tõ̀lɛ n pɩ yõke yĩnnɛ nɛ̂-á kɩ n tɛ̃ n pi kṹmm, tɛ́ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ n kɔ̃. Névi Pídĩ́ ye kɩ yé kɔ̃ n pi kénɛ yõkelɛ, ǹmɔ nɛ̂-á Sú Liyel kè wɛ̃kɩ nɛ páh pé tɔ̃́rɩ́lɛ à kɔ̃.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Képah tɛ̃̀nɛ, pè à piki yah nɛ, tyi nónó se pé yɩ̃nɛ pé pɩ, pé mó Liyel tõ̀ wɛ pɩ nɩ?
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel-á nɛ̂ tɛkɩ mɔ, yáh kɩ sɛ̃ ǹmɔ yõ, képah ye Liyel tõ̀lɛ.»
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, gbǐl tir nɛ̂ se ǹmɔ kɩ pɩ pé wɛ̃kɩ, pé kɔ̃ pé sɛ̃ ǹ yõ nɩ? Tir nɛ̂ se à kɩ pɩ nɩ?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Pépi náh tãn-á yõke yõ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye mânnɛ, à yɩ̃nɛ sɔ̃́-á kè wãrkɩ sah nɛ:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Ǹtɛ Yesu mɛ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ, Moyisi náh kɔ̃ yélɛ yõke mɛ̀nɛ nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ dɛ́, ń Sú Liyel ye n kɔ̃ yélɛ yõke gbɩlɛ, nɛ̂-á n wil yĩ̂nyõ.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kénɛ yõke nɛ̂-á Liyel n kɔ̃ nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ, képah ye minnɛ kèkõyṍ névyelɛ n kɔ̃.»
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Képah sɔkɔ, pè nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, à yõke mɛ̀nɛ pélɛ n kɔ̃ gbĩ́mɛgbĩ́ kɛ̀.
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye yõke mɛ̀nɛ, nɛ̂-á minnɛ n kɔ̃. Névi nɛ̂-à pɔ ńmɔ tyɩ́ tɛ́ sɛ̃ ń yõ, kwɛkɩ ànɛ̂ níkì náh tɔ̃ tɛ̃̀ tɛ̃ n yah n pi.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Tɛ́ mé ye kè yo tɛ yé tyɩ́ nɛ yáh ń wɛ. Ǹtɛ yé náh mɛ sɛ̃ ń yõ.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 — ausente —
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Tɛ́ nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ-á mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah ye yɔ̀ nɛ ńkɛ̃́, páh nónónɛ ń kɔ̃ mé káh n yɛ pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́ yɩkɩ. Ǹtɛ mé mó n pɔ pé lékyɩ̂ yilki mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Tɛ́ yah, ńmɔ Sú-á mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah ye yɔ̀ nɛ, névi nɛ̂-à ǹ yah mɔ ńmɔ tĩ̀nnɛ, ńmɔ nɛ̂-á Pídĩ́nɛ, tɛ́ sɛ̃ ń yõ, tɛ̃̀ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ, tɛ́ ńmɔ mó tɛ̃̀ lékó yilki mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ.»
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ tyah Yesu sèyòkèlɛ n yo wɛ̃ tyɩ́, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ sõ̀ yo nɛ péwɔ-á yõkelɛ, nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Pè sõ̀ mɛ yo tũ nɛ, Nsyosɛfu pídĩ́ Yesu kó ǹnɛ nɩ? Ǹmɔ nɛ̂-á pé ǹ sú ànɛ̂ yṹnɛ n pnɛ, à se pɩ sɔ̃́ tɛ́ pɔ n yo núkúnúkú nɛ, páh wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ nɩ?
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé káh ń sèyòkèlɛ n yo yé wɛ̃ wrɔ́.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́, nɛ́ Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ náh tɛ̃̀ yah tɛ̃. Tɛ́ ńmɔ kɩ mó tɛ̃̀ lékó yilki mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu sɛ́bɛ́ynɔ́ sɔkɔ nɛ: ‹Liyel kɩ pé pól kwɔ.› Ǹtɛ névi nɛ̂-à Sú Liyel wɛy noh tɛ́ ǹ kwɔ́nɔ́ fɛ̃ syi, tɛ̃̀ n pɔ ńmɔ tyɩ́.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Ǹtɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yĩ́ náh tɛ̃ yah Sú Liyel yõ, à wil ńmɔ tyɩ́ sɔkɔ, ńmɔ nɛ̂-á wil ǹ tnɔ̂. Ńmɔ ó wɛ ǹnɛ.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à sɛ̃ ń yõ, tɛ̃̀ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Ńmɔ ye yõkelɛ nɛ̂-á minnɛ n kɔ̃.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Yé náh tãn ye yõke yõ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, yõke nɛ̂-á pè n ye mânnɛ. Ǹtɛ képah fyé yõ, pé pól náh pɔ ku di?
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Tɛ́ yõke nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ-á n wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ, névi nɛ̂-à képah yõ, tɛ̃̀ náh tɔ̃ ku n yah n pi.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Ńmɔ ye yõkelɛ, nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ, tɛ́ minnɛ n kɔ̃. Névi nɛ̂-à kénɛ yõke yõ, tɛ̃̀ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ. Yõke nɛ̂-á mé kɩ n kɔ̃ n pi, ń wil gbɛ̃́nsê ye. Mé ye kélɛ n kɔ̃ nɛ, kèkõyṍ névye min wɛ.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, yékã̂b ǹgbɛ̃ de Nsyifunɔ wrɔ́. Pè sõ̀ mɛ n yo nɛ, dĩ́ mɛ̀ se kɩ fɛ̃ ǹ wil gbɛ̃́nsêlɛ pépi kɔ̃ sɔ̃́ yõkelɛ nɩ?
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yáh kɩ Névi Pídĩ́ wil gbɛ̃́nsê pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ yé yõkelɛ, tɛ́ ǹ tṍ pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ yé wɔ wɔ kwâhlɛ, yé náh min wɛ n pi dɛ́!
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Névi nɛ̂-à ńmɔ wil gbɛ̃́nsê pɩ ǹ yõkelɛ, tɛ́ ń tṍ pɩ ǹ wɔ wɔ kwâhlɛ, tɛ̃̀ kɩ mɛ ńmɔlɛ, tɛ́ ńmɔ tɔ kɩ mɛ tɛ̃̀nɛ.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ ye min nɛ́tɛ̃̂nɛ. Ńmɔ mɛ min sɔkɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ. Sɛ̃́ ye névi nɛ̂-à ń wil gbɛ̃́nsê pɩ ǹ yõkelɛ, tɛ̃̀ kɩ mɛ min sɔkɔ ńmɔ gbõ̀ yõ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Kénɛ yõke nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ yɔ̀, kè náh mɛ núkúlɛ ànɛ̂ yé náh tãn-á nɛ̂ yõ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, pépi nónó-á ku sɔkɔ. Ǹtɛ névi nɛ̂-à képah yõ, tɛ̃̀ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.»
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yesu kénɛ tyi yo gbĩ́ nɛ̂-á lésõ à mɛ névyelɛ n kwɔ Kapɛrnayumi kwil, Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Tɛ́ Yesu-á wɛlɔ nɔ́pi yo sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú náhnáh tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, ǹ tyi yónɔ́ nɔ́pi-á mɛ tah dɛ́! Nɛ̂ se kɩ fɛ̃ sè fɛ̃ syi nɩ?
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Ǹtɛ Yesu-á pɩ̃ nɛ pé tõ̀ sã́hpú-á mɛ pé sèyòkèlɛ n yo wɛy mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ, à pè syah nɛ: «Kè se kǎn pɩ yépi tɔlɛ?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Tɛ́ yâh pyě pɔ Névi Pídĩ́ wɛ à yɔ̃ dɔkɔ n sɔkɔ wǎh wil ńyãh sɔkɔ wɛ́?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Liyel Mirki ye min nɛ́tɛ̃̂nɛ, nòtɛ tir nɛ̂ mɛ névi kɩ fɛ̃ pɛkɩ ǹ gblɔ̌y? Ńmɔ-á wɛlɔ nónó yo yé tyɩ́, sè n wil Liyel Mirki tyɩ́, tɛ́ minnɛ n kɔ̃.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Ǹtɛ túkù mɛ yé sɔkɔ, pè náh mɛ sɛ̃ ń yõ.» Tɛ́ yah, à tɔkɔ ké tyah gbĩ́ dùkù tyɩ́, Yesu sõ̀ ǹ yõ sɛ̃́-ńkɛ̃̂púlɛ n pnɛ, à tahlɩ nɛ̂ tɔ-á nɛ pɔ à dahbɩ n pi gbõ̀ sɔkɔ.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Képah sɔkɔ, Yesu tɔ̃ nɛ: «Képah ye ń kɔ̃ mé kè yo nɛ ńkɛ̃́, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́, nɛ́ Sú Liyel náh ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ à kɔ̃.»
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 À tɔkɔ légbĩ́ tyɩ́, ǹ sõ̀ tɛ̃́pú náhnáh núkú pé syɩ ǹ náh, pè náh tɔ̃ mɛ ǹ sõ̀lɛ n tɛ̃.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, tɛ́ pépi-á dò, pé tɔ kó pé syɩ n pi nɩ?
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Ǹtɛ Simo-Pyɛrɩ mɛ nɛ ńkɛ̃́: «Tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛlɔ nɛ́tɛ̃̂ ye áwɔlɛ, nɛ̂ tyɩ́ mɛ ápi kɩ tɔ̃ yuku wɛ́, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃?
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ápi tɛ̃̀ wɔ sɛ̃́nɔ́ mɛ á yõ, ànɛ̂ á pɩ̃ nɛ áwɔ-á Liyel wilki sah ǹ tyɩ́ yõ.»
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ, péwɔ kó yah wilki pélɛ nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimínɛ nɩ? Ǹtɛ sétõ-á pé sɔkɔ nɛ́núkù yɔ́lɛ.
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Tɛ́ Nsyudasɩ ye sõ̀ Yesu n ye, ǹmɔ nɛ̂-á Simo Yisikariyɔtɩ pídĩ́nɛ. Yesu tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ. Tɛ́ ǹmɔ ye kɩ sõ̀ pɔ Yesu dahbɩ n pi gbõ̀ sɔkɔ.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.