João 6
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Képah náh, Yesu sɔkɔ Kalile yɔ́-ǹgbɛ̃ kahnɩnɛ. Pè tɔ̃ sõ̀ kélɛ n ye Tiberiyadɩ yɔ́-ǹgbɛ̃nɛ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Tɛ́ Yesu-á gbǐl nónó pɩ sɔkɔ à yámpú nónó dɛ mɔ tɔ́wû wɛ, sépi yĩnnɛ, tɔ́wû ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ dɔkɔ kyɩ kɔ̃ tɛ̃ yɔ̃lɩ yɔ́ yõ ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpúlɛ.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Légbĩ́nɛ, Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sõ̀ mɛ de n tɛ.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Tɛ́ Yesu-á ǹ yah yɔ̃ yah, à tɔ́wû ǹgbɛ̃ wɛ pè mɛ n pi ǹ tnɔ̂. Képah tɛ̃̀nɛ, à Filipi piki yah nɛ, pé se kɩ wɛ ńyãh yõke dwe dwe tɛ̃̀nɛ kɩ tɔ́wû mɛ̀ kɔ̃ pè kɩ yõ nɩ?
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Ǹtɛ fyã̀hnyahnɔ́ ye sõ̀ Yesu n fyãh n yah Filipi fɔkɔlɛ. Ńkɛ̃́, wǎh sõ̀ nɛ̂ pɩ n pi, à sõ̀ kè pɩ̃ tɛ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Wǎh yo sɛ̃́, Filipi mɛ à syah nɛ, deniye pɔ́ plɔ́ lègbãm (200) fyé búrn dwénɔ́lɛ, kàh sɔ̃́ yĩki tyɩ̃́ɩ̃ tyɩ̃́ɩ̃, kè náh n yɩ̃nɛ n pi pélɛ.
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Képah sɔkɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ̂-á Simo-Pyɛrɩ gbɛ̃̀ndĩ́ Andrelɛ, ǹmɔ mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 búrn plɔ́ kwlɔ́ ànɛ̂ yɛ̃́nkyɔ plɔ́ nínɔ́-á mɛ dĩ́npir yɔ́ tyɩ́ ásõ̂. Ǹtɛ sépi se kɩ tir nɛ̂ pɛkɩ nɛ́kwĩ́nkí nɔ́pi dùkù tyɩ́ nɩ?
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Légbĩ́nɛ fílkì sõ̀ mɛ dò nɛ́npɔ́. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ pè no pól kɔ̃ pè kɔ̃ tɛ̃ sétáh. Díbí nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ kyɛgbãm (5 000) kénkɔ̃ ye sõ̀ mɛ pé sɔkɔ nɛ́npɔ́.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ búrn nɔ́pi tɔkɔ, tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ sè dibi névye tyɩ́, nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́. Wǎh yɛ̃́nkyɔ tɔ tɔkɔ, sɛ̃́ntɛ̃̀ ó ye tɔ̃ à pɩ, tɛ́ sè dibi no kɔ̃, pé pól wɛ pǎh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ sɔ̃́.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Pǎh yõ tɔ̃ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Yesu mɛ yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, pè sé tɛ́lɔ́ tuke n mɔ, pè káh n yɛ kèyǎh ńtɛ̃ pɔ n yɩkɩ.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Búrn plɔ́ kwlɔ́ táhnkwlɔnsàhnɔ́ nɛ̂ túkù-á sõ̀ mɛ wũ tɛ̃, pè mɛ sè kwel mɔ, tɔkɔnɩ gbɔ̃ninɔ́ yĩ́ĩ́nɛ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Névye-á Yesu gbǐl pɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, pè nɛ: «Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ à pɔ kèkõyṍ, ǹmɔ ye dĩ́ mɛ̀nɛ tɔ́tɔ́.»
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Képah sɔkɔ, Yesu pɩ̃ nɛ pǎh kɩ pɔ nɛ, páh péwɔlɛ n tɛ̃ n kãhlɩ n pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à tɔ̃ yal pé tnɔ̂ à sɔkɔ yɔ̃lɩ yõ ǹ gblɔ̌y núkúnínɛ.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Tɛ́ ńvɩ̃́ lísyi-á pɔ nɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú tiki yuku yɔ-ǹgbɛ̃ vyãh yah,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 à kyɩ de krótókè yɔ́ sɔkɔ, à tyah n yuku yɔ́nkahnɩnɛ, Kapɛrnayumi kwil tĩ̀nnɛ. Lékã̂h sõ̀ mɛ mɔ tɛ, tɛ́ Yesu náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ mɛ pɔ pé tnɔ̂.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ǹtɛ yã́hpékè yɔ́ sõ̀ mɛ kõ mɛ ninɛ n fũ n dɔkɔ.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Képah sɔkɔ, pǎh krótókè to kyɩ yĩni tɛ̃ kílónɔ́ kwlɔ́ kénkɔ̃ tyɩ́, pè Yesu wɛ à mɛ n kɔ n pi yɔ yõ̀tah pé krótókè tĩ̀nnɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, tíkí pè tɛ̃.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ǹtɛ Yesu mɛ yo mɔ pé tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye, yé káh tíkí pɩ.»
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Képah sɔkɔ, pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé à twah krótókè sɔkɔ, tɛ́ kè núkú yĩni tɛ̃ yɔ́ngbalɩ tyɩ́, ńyãh-á sõ̀ pè n yuku.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Képah sɔkɔ, dĩndallɛ tɔ́wû nɛ̂-á sõ̀ wũ pé ńnɩ́nɩ́ mɛ́-ńsah, pè kè kyɔmɩ wɛ nɛ krótókè núkú ó-á ńnɩ́nɩ́nɛ mɛ. Ǹtɛ Yesu tõ̀ sã́hpú ó-á sõ̀ de ké sɔkɔ à sɔkɔ, Yesu tɔ náh sɔkɔ pélɛ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Tɛ́ krótónè yísyɔ́ mó mɛ wil Tiberiyadɩ kwil sɔkɔ, mɛ pɔ n de ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõke tɔkɔ tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ kélɛ tɔ́wû mɛ̀ kɔ̃ pè yõ.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ǹtɛ tɔ́wû-á pɔ pɩ̃ gbĩ́ nɛ̂nɛ nɛ Yesu náh mɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú tɔ náh mɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, pè núkú de krótónè sɔkɔ, à sɔkɔ Yesu yáhnkɔ̃-ńsah Kapɛrnayumi kwil sɔkɔ.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Képah sɔkɔ, pǎh kyɩ à wɛ yɔ́-ǹgbɛ̃ kahnɩnɛ, pè à syah nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, gbĩ́ nɛ̂ se à pɔ ásõ̂ nɩ?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ǹtɛ Yesu mɛ pè syah nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ, yáh gbǐl tyi nónó wɛ, sépi-á nɛ̂nɛ n wɛ̃kɩ, képah yĩn náh yé n yah n kɔ̃ ńnɛ dɛ́! Yõke nɛ̂-á yé wɛ yõ tɔ̃, képah yĩn ye yé n yah n kɔ̃ ńmɔlɛ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Yé káh tõ̀lɛ n pɩ yõke yĩnnɛ, nɛ̂-á kɩ n yɩkɩ n pi. Yé tõ̀lɛ n pɩ yõke yĩnnɛ nɛ̂-á kɩ n tɛ̃ n pi kṹmm, tɛ́ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ n kɔ̃. Névi Pídĩ́ ye kɩ yé kɔ̃ n pi kénɛ yõkelɛ, ǹmɔ nɛ̂-á Sú Liyel kè wɛ̃kɩ nɛ páh pé tɔ̃́rɩ́lɛ à kɔ̃.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Képah tɛ̃̀nɛ, pè à piki yah nɛ, tyi nónó se pé yɩ̃nɛ pé pɩ, pé mó Liyel tõ̀ wɛ pɩ nɩ?
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel-á nɛ̂ tɛkɩ mɔ, yáh kɩ sɛ̃ ǹmɔ yõ, képah ye Liyel tõ̀lɛ.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, gbǐl tir nɛ̂ se ǹmɔ kɩ pɩ pé wɛ̃kɩ, pé kɔ̃ pé sɛ̃ ǹ yõ nɩ? Tir nɛ̂ se à kɩ pɩ nɩ?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Pépi náh tãn-á yõke yõ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye mânnɛ, à yɩ̃nɛ sɔ̃́-á kè wãrkɩ sah nɛ:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Ǹtɛ Yesu mɛ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ, Moyisi náh kɔ̃ yélɛ yõke mɛ̀nɛ nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ dɛ́, ń Sú Liyel ye n kɔ̃ yélɛ yõke gbɩlɛ, nɛ̂-á n wil yĩ̂nyõ.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Kénɛ yõke nɛ̂-á Liyel n kɔ̃ nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ, képah ye minnɛ kèkõyṍ névyelɛ n kɔ̃.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Képah sɔkɔ, pè nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, à yõke mɛ̀nɛ pélɛ n kɔ̃ gbĩ́mɛgbĩ́ kɛ̀.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye yõke mɛ̀nɛ, nɛ̂-á minnɛ n kɔ̃. Névi nɛ̂-à pɔ ńmɔ tyɩ́ tɛ́ sɛ̃ ń yõ, kwɛkɩ ànɛ̂ níkì náh tɔ̃ tɛ̃̀ tɛ̃ n yah n pi.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Tɛ́ mé ye kè yo tɛ yé tyɩ́ nɛ yáh ń wɛ. Ǹtɛ yé náh mɛ sɛ̃ ń yõ.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 — ausente —
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Tɛ́ nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ-á mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah ye yɔ̀ nɛ ńkɛ̃́, páh nónónɛ ń kɔ̃ mé káh n yɛ pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́ yɩkɩ. Ǹtɛ mé mó n pɔ pé lékyɩ̂ yilki mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Tɛ́ yah, ńmɔ Sú-á mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah ye yɔ̀ nɛ, névi nɛ̂-à ǹ yah mɔ ńmɔ tĩ̀nnɛ, ńmɔ nɛ̂-á Pídĩ́nɛ, tɛ́ sɛ̃ ń yõ, tɛ̃̀ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ, tɛ́ ńmɔ mó tɛ̃̀ lékó yilki mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ tyah Yesu sèyòkèlɛ n yo wɛ̃ tyɩ́, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ sõ̀ yo nɛ péwɔ-á yõkelɛ, nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Pè sõ̀ mɛ yo tũ nɛ, Nsyosɛfu pídĩ́ Yesu kó ǹnɛ nɩ? Ǹmɔ nɛ̂-á pé ǹ sú ànɛ̂ yṹnɛ n pnɛ, à se pɩ sɔ̃́ tɛ́ pɔ n yo núkúnúkú nɛ, páh wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ nɩ?
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé káh ń sèyòkèlɛ n yo yé wɛ̃ wrɔ́.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́, nɛ́ Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ náh tɛ̃̀ yah tɛ̃. Tɛ́ ńmɔ kɩ mó tɛ̃̀ lékó yilki mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu sɛ́bɛ́ynɔ́ sɔkɔ nɛ: ‹Liyel kɩ pé pól kwɔ.› Ǹtɛ névi nɛ̂-à Sú Liyel wɛy noh tɛ́ ǹ kwɔ́nɔ́ fɛ̃ syi, tɛ̃̀ n pɔ ńmɔ tyɩ́.
45 Está escrito nos profetas:
46 Ǹtɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yĩ́ náh tɛ̃ yah Sú Liyel yõ, à wil ńmɔ tyɩ́ sɔkɔ, ńmɔ nɛ̂-á wil ǹ tnɔ̂. Ńmɔ ó wɛ ǹnɛ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à sɛ̃ ń yõ, tɛ̃̀ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ńmɔ ye yõkelɛ nɛ̂-á minnɛ n kɔ̃.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Yé náh tãn ye yõke yõ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, yõke nɛ̂-á pè n ye mânnɛ. Ǹtɛ képah fyé yõ, pé pól náh pɔ ku di?
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Tɛ́ yõke nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ-á n wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ, névi nɛ̂-à képah yõ, tɛ̃̀ náh tɔ̃ ku n yah n pi.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ńmɔ ye yõkelɛ, nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ, tɛ́ minnɛ n kɔ̃. Névi nɛ̂-à kénɛ yõke yõ, tɛ̃̀ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ. Yõke nɛ̂-á mé kɩ n kɔ̃ n pi, ń wil gbɛ̃́nsê ye. Mé ye kélɛ n kɔ̃ nɛ, kèkõyṍ névye min wɛ.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, yékã̂b ǹgbɛ̃ de Nsyifunɔ wrɔ́. Pè sõ̀ mɛ n yo nɛ, dĩ́ mɛ̀ se kɩ fɛ̃ ǹ wil gbɛ̃́nsêlɛ pépi kɔ̃ sɔ̃́ yõkelɛ nɩ?
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yáh kɩ Névi Pídĩ́ wil gbɛ̃́nsê pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ yé yõkelɛ, tɛ́ ǹ tṍ pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ yé wɔ wɔ kwâhlɛ, yé náh min wɛ n pi dɛ́!
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Névi nɛ̂-à ńmɔ wil gbɛ̃́nsê pɩ ǹ yõkelɛ, tɛ́ ń tṍ pɩ ǹ wɔ wɔ kwâhlɛ, tɛ̃̀ kɩ mɛ ńmɔlɛ, tɛ́ ńmɔ tɔ kɩ mɛ tɛ̃̀nɛ.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ ye min nɛ́tɛ̃̂nɛ. Ńmɔ mɛ min sɔkɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ. Sɛ̃́ ye névi nɛ̂-à ń wil gbɛ̃́nsê pɩ ǹ yõkelɛ, tɛ̃̀ kɩ mɛ min sɔkɔ ńmɔ gbõ̀ yõ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Kénɛ yõke nɛ̂-á wil yĩ̂nyõ à tiki pɔ yɔ̀, kè náh mɛ núkúlɛ ànɛ̂ yé náh tãn-á nɛ̂ yõ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, pépi nónó-á ku sɔkɔ. Ǹtɛ névi nɛ̂-à képah yõ, tɛ̃̀ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu kénɛ tyi yo gbĩ́ nɛ̂-á lésõ à mɛ névyelɛ n kwɔ Kapɛrnayumi kwil, Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Tɛ́ Yesu-á wɛlɔ nɔ́pi yo sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú náhnáh tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, ǹ tyi yónɔ́ nɔ́pi-á mɛ tah dɛ́! Nɛ̂ se kɩ fɛ̃ sè fɛ̃ syi nɩ?
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ǹtɛ Yesu-á pɩ̃ nɛ pé tõ̀ sã́hpú-á mɛ pé sèyòkèlɛ n yo wɛy mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ, à pè syah nɛ: «Kè se kǎn pɩ yépi tɔlɛ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Tɛ́ yâh pyě pɔ Névi Pídĩ́ wɛ à yɔ̃ dɔkɔ n sɔkɔ wǎh wil ńyãh sɔkɔ wɛ́?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Liyel Mirki ye min nɛ́tɛ̃̂nɛ, nòtɛ tir nɛ̂ mɛ névi kɩ fɛ̃ pɛkɩ ǹ gblɔ̌y? Ńmɔ-á wɛlɔ nónó yo yé tyɩ́, sè n wil Liyel Mirki tyɩ́, tɛ́ minnɛ n kɔ̃.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ǹtɛ túkù mɛ yé sɔkɔ, pè náh mɛ sɛ̃ ń yõ.» Tɛ́ yah, à tɔkɔ ké tyah gbĩ́ dùkù tyɩ́, Yesu sõ̀ ǹ yõ sɛ̃́-ńkɛ̃̂púlɛ n pnɛ, à tahlɩ nɛ̂ tɔ-á nɛ pɔ à dahbɩ n pi gbõ̀ sɔkɔ.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Képah sɔkɔ, Yesu tɔ̃ nɛ: «Képah ye ń kɔ̃ mé kè yo nɛ ńkɛ̃́, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́, nɛ́ Sú Liyel náh ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ à kɔ̃.»
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 À tɔkɔ légbĩ́ tyɩ́, ǹ sõ̀ tɛ̃́pú náhnáh núkú pé syɩ ǹ náh, pè náh tɔ̃ mɛ ǹ sõ̀lɛ n tɛ̃.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, tɛ́ pépi-á dò, pé tɔ kó pé syɩ n pi nɩ?
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Ǹtɛ Simo-Pyɛrɩ mɛ nɛ ńkɛ̃́: «Tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛlɔ nɛ́tɛ̃̂ ye áwɔlɛ, nɛ̂ tyɩ́ mɛ ápi kɩ tɔ̃ yuku wɛ́, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃?
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ápi tɛ̃̀ wɔ sɛ̃́nɔ́ mɛ á yõ, ànɛ̂ á pɩ̃ nɛ áwɔ-á Liyel wilki sah ǹ tyɩ́ yõ.»
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ, péwɔ kó yah wilki pélɛ nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimínɛ nɩ? Ǹtɛ sétõ-á pé sɔkɔ nɛ́núkù yɔ́lɛ.
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Tɛ́ Nsyudasɩ ye sõ̀ Yesu n ye, ǹmɔ nɛ̂-á Simo Yisikariyɔtɩ pídĩ́nɛ. Yesu tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ. Tɛ́ ǹmɔ ye kɩ sõ̀ pɔ Yesu dahbɩ n pi gbõ̀ sɔkɔ.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.