João 5

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tyi nɔ́pi sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Nsyifunɔ syáh yɔ́-á pɔ n syah Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ, Yesu dɔkɔ yuku nɛ́npɔ́.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 Tɛ́ Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ, pɛ́kɩ̀ yɔ́ sõ̀ mɛ tũ̀nsàhnɔ́lɛ ninɛ ké sɔkɔ ké kwil dé-ńsah yɔ́ tnɔ̂, nɛ̂-á pè n ye Képyɛ́nɩ̀ dé-ńsahlɛ. Pè kénɛ pɛ́kɩ̀lɛ n ye Bɛtɩsatalɛ Yebre wɛy sɔkɔ. Kènkã̀lnɔ́ kwlɔ́ sõ̀ mɛ pɩ́nɔ́lɛ ké gbɔ̀pɔ sɔkɔ.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 Yámpú náhnáh sõ̀ mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ kènkã̀l nɔ́pi sõ̀. Yɩ̃́tũbi sõ̀ mɛ, ànɛ̂ gbáhkɩ̀ núkú névyelɛ, à tahlɩ sèkukubi tyɩ́. [Pè sõ̀ ńkɛ̃́nɛ nɛ mɛ ni dúkúrínmɔnɔ syɩkɩ n tɛ̃.
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 Yé náh wɛ di, yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ sõ̀ ńkɛ̃́nɛ nɛ n de n pɔ ni mɛ̀ sɔkɔ, ǹ kélɛ n dukuri n mɔ, tɛ́ yɔ́nwó nɛ̂ ǹgbò-à de ni mɛ̀ sɔkɔ, ǹ yam-à sɔ̃́ mɛ dùkù nɛ̂nɛ, à n dɛ.]
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Tɛ́ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ sèkùkùlɛ pópó ye yõgbãm pɔ́ kwǎrtɔ̃nɔ.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Yesu-á à wɛ sɛ̃́, tɛ́ pɩ̃ nɛ ǹ sɛ̃́ntɛ̃̀nɔ́ di-á mo nɛ́npɔ́, à à piki yah nɛ, à se mɛ ké tyɩ́ nɛ pé dɛ nɩ?
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Sèkùkù dĩ́ mɛ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, ni-à tyah n dukuri n mɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, nɛy náh n wɛ à pélɛ n yohnɩ n mɔ pé n wɛ n de ké sɔkɔ. Péwɔ tɛ̃̀-à pópó nɛ pé wɛ n de, ǹnɩ̂ pé dyàh tɛ̃ n de.
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à yuku ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ nɛ n kɔ.
8 Então Jesus disse:
9 Nɛ́npɔ́ swɔ, dĩ́ núkú dɛ. À mɛ yuku ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ à n kɔ.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 Képah sɔkɔ, dĩ́ nɛ̂-á dɛ́nmɔnɔ wɛ, Nsyifunɔ yõ̀tãm à syah nɛ ńkɛ̃́, mɩ mɩ yòh-á kwɛynɛ. À náh yɩ̃nɛ à ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ nɛ n kɔ.
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 Ǹtɛ dĩ́ mɛ pè syah nɛ, nɛ̂-á dɛ mɔ pélɛ, ǹmɔ-á yo pé tyɩ́ nɛ, pé pé sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ nɛ n kɔ.
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Pè mɛ à piki yah nɛ, nɛ̂ se yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ nɛ n kɔ nɩ?
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 Légbĩ́nɛ, Yesu mó tɔ̃ sõ̀ yal tɛ dĩ́ mɛ̀ tnɔ̂, à de tɔ́wû sɔkɔ nɛ́npɔ́. Tɛ́ dĩ́ nɛ̂-á sõ̀ Yesu dɛ mɔ, kénɛ dĩ́ náh sõ̀ ǹnɛ n pnɛ.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Képah náh, Yesu pɔ à wɛ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ tɛ́ nɛ, à yah, wǎh dɛ́nmɔnɔ wɛ yɔ̀, à káh tɔ̃ tyípêllɛ n pɩ, tir yɔ́ kɔ̃ kè pɔ à nɔ nɛ̂-á kal ńyɔlɛ dɛ́!
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Képah tɛ̃̀nɛ, dĩ́ kyɩ ké yah yo Nsyifunɔ yõ̀tãm syah nɛ, Yesu-á sõ̀ dɛ mɔ pélɛ.
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ yõ̀tãm tyah lékàhlɛ Yesulɛ n kɔ̃, wǎh sɔ̃́npɩ́lɛ dɛ́nmɔnɔ pɩ mɩ mɩ yòh sõlɛ.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Yesu mɛ nɛ, péwɔ Sú Liyel-á mɛ tõ̀ sɔkɔ kṹmm, péwɔ tɔ́-á mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ.
17 Então Jesus disse a eles:
18 Yesu-á képah yo sɛ̃́, Nsyifunɔ yõ̀tãm tɔ̃ lékàhlɛ ǹnɛ n gbah n kɔ̃, à ǹ kònmɔ-ńsahlɛ n yah n kɔ̃, tɛ́ nɛ wǎh mɛ mɩ mɩ yòh dêllɛ n pɩ. À wil képah sɔkɔ, wǎh tɔ̃ mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́, pé Sú tɔ́tɔ́-á Liyellɛ, à ǹ gblɔ̌ynɛ n pɩ núkúlɛ ǹnɛ.
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, Pídĩ́ náh fɛ̃ tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ n pi ǹ yah yĩ́ĩ́nɛ, nɛ́ à náh ké pɩ́nɔ́ wɛ yah Sú Liyel tyɩ́. Sú Liyel-á nɛ̂nɛ n pɩ, sɛ̃́nkɔ̃ ye Pídĩ́ tɔ n nɛ n pɩ.
19 Então Jesus disse a eles:
20 Pídĩ́ tyɩ́ nɔ Sú Liyel tyɩ́. Képah ye, wàh tyi nónó póllɛ n pɩ, ǎ sé pɩ́nɔ́lɛ ǹnɛ n wɛ̃kɩ. Tɛ́ wǎh tyi nónónɛ à wɛ̃kɩ, à kɩ tɔ̃ pɔ sé lékan pɩ́nɔ́lɛ à wɛ̃kɩ n pi, nónó-á kɩ yé gbã̀n du.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 Sɔ̃́-á Sú Liyel lékyɩ̂lɛ n yilki n mɔ, à minnɛ pélɛ n kɔ̃, sɛ̃́ntɛ̃̀ ó ye névi nɛ̂-à Pídĩ́ dyɔ, ǎ minnɛ tɛ̃̀ kɔ̃.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 — ausente —
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 — ausente —
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ, névi nɛ̂-à ń wɛy noh, tɛ́ sɛ̃ ń tɛ́kɩ́nmɔ-ò yõ, tɛ̃̀-á kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ. À náh n tuke n pi. Wǎh wil tɛ kũ sɔkɔ, tɛ́ min wɛ.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, gbĩ yɔ́ mɛ n pi, nɛ̂-á mɛ tɛ núkúnúkú ńtɛ̃nɛ yɔ̀. Képah sɔkɔ ye névye nónó-á mɛ kúnɔ́lɛ Liyel tyɩ́ tĩ̀nnɛ, pè kɩ ńmɔ yĩ́npɔ̃́ noh, ńmɔ nɛ̂-á Liyel Pídĩ́nɛ. Tɛ́ nónó-à kè noh, pè kɩ min wɛ.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Sɔ̃́-á Sú Liyellɛ min nɛ́tɛ̃̂nɛ, sɛ̃́ ye ńmɔ nɛ̂-á ǹ Pídĩ́nɛ, à ńmɔ tɔ kɔ̃ mé pɩ min nɛ́tɛ̃̂nɛ.
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 Tɛ́ máh pɩ Névi Pídĩ́nɛ sɛ̃́, à tukey tùkènɔ́ tɛ̃́nwɛnɔlɛ ń kɔ̃.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 Ǹtɛ yé káh n yɛ tyi nɔ́pi yé gbã̀n du. Gbĩ yɔ́ mɛ n pi, lékyɩ̂ pól kɩ ń yĩ́npɔ̃́ noh,
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 tɛ́ kɩ yuku. Képah sɔkɔ, nónó-á tyípéplɔ pɩ, pépi kɩ yuku tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ yĩnnɛ. Tɛ́ nónó-á mó tyípêl pɩ, pépi wɔ kɩ yuku fõh yĩnnɛ.
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 Ńmɔ náh fɛ̃ tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ n pi ń yah yĩ́ĩ́nɛ. Ń Sú Liyel-à yo sɔ̃́ ń tyɩ́, sɛ̃́ ye mè n nɛ n kãm wɛynɛ tukey sɔkɔ. Mé náh mɛ ń gblɔ̌y nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tyi pɩ́-ńsahlɛ n yah n kɔ̃. Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ-á mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah ye mè n nɛ n pɩ. Képah ye, ń wɛy kã̀mnɔ́ n pɩ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ.
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 Ńmɔ-à kɩ nɛ̂ n yo ń gblɔ̌y tyɩ́lɛ, nɛ̂ kɩ sɛ̃ ń tyíyónɔ́ yõ?
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Ǹtɛ nɛ́káhkɩ́ ye n yo n wah ń tyɩ́lɛ, tɛ́ mé pɩ̃ nɛ tyi nónó-á à n yo ńmɔ tyɩ́ sɔkɔ, gblɔ-á sélɛ.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 Yáh névye nónó tõ Nsyɔ̃ tyɩ́ ńmɔ tyɩ́ sɔkɔ, tɛ́ à tyi nónó yo, gblɔ ye sélɛ.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Ǹtɛ mé se yɔ́ mɛ n yah n kɔ̃ nɛ, névi tɛ̃̀ wɔ ń dùkùlɛ n yo? Yé pwáhnmɔnɔ wɛ yĩn ye mé tyi nɔ́pilɛ n yo yé tyɩ́.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Nsyɔ̃ lésõ pɩ kyòolɛ fɔ̀tnɔ̀ tũ̀nsàhnɔ́ tyɩ́ kɔ̃lɛ. Tɛ́ kè yé dyɔ, yé nɩ̀vɩ̀nɩ̀ pɩ ǹ kyòo sɔkɔ wrɔ́ kwéy yɔ́ ó sɔkɔ.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 Ǹtɛ ńmɔ wɔlɛ, Sú Liyel-á tã̀n nónó dahbɩ ń gbõ̀ ń kɔ̃ mé n pɩ, sépi ńtɛ̃ mɛ ń dùkùlɛ n wɛ̃kɩ n wah n kal Nsyɔ̃-á nɛ̂ yo ń tyɩ́ sɔkɔ. Kénɛ tã̀n nɔ́pi pɩ́nɔ́ ye n wɛ̃kɩ nɛ, Sú Liyel-á tɛkɩ mɔ ńnɛ.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Tɛ́ à wil képah tyɩ́ sɔkɔ, Sú Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹ tɔ ń tyɩ́ yo wah. Ǹtɛ yé náh ǹ wɛlɔ noh yah póllɛ, yé náh se tɔ̃ à wɛ yah yĩ́nɛ.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Ǹ wɛy náh mɛ n tɛ̃ yé nnɔ sɔkɔ. Yé náh wɛ wǎh ńmɔ tɛkɩ mɔ, yé yahle sɛ̃́nɔ́lɛ ń yõ di?
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 Yè n nɛ mɛ n sõ nɛ, yáh kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y kàrnɔ́ sɔkɔ, ǹ tɛ́ kélɛ n kar fírfír. Ǹtɛ képah ye mó tɔ̃ yo wah tɔ́tɔ́ ńmɔ tyɩ́lɛ.
39 Vocês estudam as
40 Tɛ́ yé náh mó tɔ̃ mɛ ké tyɩ́ nɛ, yé pɔ ńmɔ tyɩ́, yé pɔ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 Mé náh mɛ n yah n kɔ̃ nɛ névye ńnɛ n gbilki.
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 Mé yé dùkùlɛ n pnɛ. Liyel tyɩ́ náh nɔ yé tyɩ́.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Ń Sú Liyel yĩn yõ ye mé pɔ, tɛ́ yé náh ń tɛ̃ plɛ. Ǹtɛ ǹnɩ̂ yɔ́-à núkú pɔ ǹ yah yĩ́ĩ́nɛ yɔ̀, yé kɩ ǹmɔ tɛ̃ plɛ.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Yé kɩ fɛ̃ sɛ̃ ń yõ sɔ̃́, yépi nónó-á mɛ ké tyɩ́ nɛ yé wɛ̃nɛ n gbilki, tɛ́ yahle gbílkínɔ́ yáhnkɔ̃nɔlɛ, nɛ̂-á n wɛ Liyel núkúní ó tyɩ́?
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 Yé káh nɛ mɛ n sõ nɛ, ńmɔ-á kɩ kyɩ yé kɔ̃ n pi lékàhlɛ Sú Liyel yah sɔkɔ dɛ́! Yé gbõ̀ sàhnɔ́-á mɛ Moyisi nɛ̂ yõ, ǹmɔ ye kɩ kyɩ lékàhlɛ yé kɔ̃.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Ńmɔ tyɩ́ mɛ Moyisi wãrkɩ sah ǹ sɛ́bɛ́ynɔ́ sɔkɔ. Gbɩ-à yé sõ̀ mɛ sɛ̃ ǹmɔ yõ, yé náhkɩ mɛ sɛ̃ ńmɔ tɔ yõ.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Ǹtɛ yé náh fyɔ̀ mɛ sɛ̃ ǹmɔ tyi wã́rkɩ́nsàhnɔ́ yõ, sɔ̃́ mɛ yé kɩ fɛ̃ sɛ̃ ńmɔ wɛlɔ yõ wɛ́?»
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.