João 1

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tyi pól tyah gbĩ́nɛ, nɛ̂-á wɛynɛ, à lésõ mɛ. À lésõ mɛ ànɛ̂ Liyellɛ. Liyel ye ǹnɛ.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Ǹmɔ ye lésõ mɛ ànɛ̂ Liyellɛ tyah gbĩ́nɛ.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Yíyìn pól mɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ sɔkɔ. Yî nónó pól-á mɔ, sé kèyǎh ńtɛ̃ náh mɔ nɛ́ ǹmɔ náh.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Ǹmɔ sɔkɔ ye min n wɛ. Kénɛ min ye kyòolɛ névye tyɩ́.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Kè mɛ kõ tɛ̃ kyòo fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, tɛ́ fɛ̃́ntũ̂ náh tɛ̃ wɛ ké yah kõ.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Képah sɔkɔ, Liyel pɔ dĩ́ yɔ́ tõ, nɛ̂ yĩn-á Nsyɔ̃nɛ.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Ǹmɔ ye pɔ kyòo mɛ̀ tyɩ́ yo wah névye tyɩ́, nɛ pé pól wɛ sɛ̃ ké yõ sɔkɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Ǹmɔ náh sõ̀ kyòo mɛ̀nɛ, ǹtɛ ké tyɩ́ yónwàh-ǹsah ye sõ̀ à pɔ.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Wɛy mɛ̀nɛ, kyòo kègbɩ ye sõ̀ kélɛ, nɛ̂-á pɔ kèkõyṍ sɔkɔ, à pɔ pɩ kyòolɛ no pól tyɩ́.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Tɛ́ nɛ̂-á wɛy mɛ̀nɛ, à sõ̀ mɛ kèkõyṍ sɔkɔ. Kèkõyṍ mɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ sɔkɔ, ǹtɛ képah fyé yõ, kèkõyṍ névye náh tɛ̃ wɛ à yah pɩ̃.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyah sɔkɔ ye à pɔ, tɛ́ ǹ no náh à tɛ̃ plɛ.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Ǹtɛ nónó tɛ̃̀ wɔ-á à tɛ̃ plɛ tɛ́ sɛ̃ ǹ yõ, à tɛ̃́nwɛnɔlɛ pépi kɔ̃ pè pɩ Liyel wɛ̃́npìlɛ.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Ǹtɛ tṍ sɔkɔ dubi dùkù, képah náh pɩ wil gbɛ̃́nsê dékè, képah náh pɩ névi dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ sɔkɔ náh pè pɩ Liyel wɛ̃́npìlɛ dɛ́! Liyel gbõ̀ yõ sɔkɔ ye pè wɛ.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Wɛy ye vi mɔ pɩ névilɛ à pɔ twah tɛ̃ á wrɔ́. Yõ̀bènɔrɩ pɩ́-ò ye ǹnɛ, ànɛ̂ à mɛ gbɩ ó ǹ tɔ̂ɔ́. Ǹmɔ nɛ̂-á Liyel Pi núkúnínɛ, á ye ǹ tɔ̃́rɩ́ wɛ, tɔ̃́rɩ́ nɛ̂-á à wɛ syi ǹ Sú tyɩ́.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Ǹmɔ tyɩ́ ye lésõ Nsyɔ̃ yo tũ léyy nɛ ńkɛ̃́: «Ǹmɔ tyɩ́ sɔkɔ ye mé lésõ kè yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́ náh, tɛ́ à mɛ tɛ tɛ́ ńmɔ dubi, képah ye à kal ńnɛ.›»
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Ápi mɛ yõ̀bènɔrɩlɛ n tɔ̃ n wɛ n yuku ǹ nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ tnɔ́nkàhnmɔnɔ gbõ̀ yõ, ǹmɔ nɛ̂-á Yesulɛ.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Moyisi gbõ̀ yõ ye Liyel ǹ tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ á kɔ̃. Ǹtɛ Yesu nɛ̂-á Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, ǹmɔ wɔ gbõ̀ yõ sɔkɔ ye yõ̀bènɔrɩ ànɛ̂ gbɩ wɔ wɛ.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yĩ́ náh tɛ̃ yah Liyel yõ. Ǹtɛ ǹ Pi núkúní nɛ̂ tyɩ́-á yo sɔkɔ, ǹmɔ nɛ̂-á Liyellɛ, tɛ́ mɛ Sú Liyel tnɔ̂, ǹmɔ ye Liyel dùkùlɛ á wɛ̃kɩ.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 — ausente —
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 — ausente —
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Képah sɔkɔ, pè mɛ nɛ, ǹtɛ nɛ̂ se ǹmɔlɛ nɩ? Ńkɛ̃́ ńmɔ se Yelilɛ nɩ? Nsyɔ̃ mɛ pè syah nɛ, ǹmɔ náh péwɔlɛ. Pè nɛ, ǹtɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò nɛ̂-á kɩ n pɔ n pi, ǹmɔ se ǹnɛ nɩ? À mɛ nɛ ɔ̃́ɔ̃-á.
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Képah tɛ̃̀nɛ, pè nɛ, ǹtɛ ǹmɔ tɛ̃̀ se nɛ nɛ̂ ó-á pélɛ nɩ? À kè yo pé syah pé kɔ̃ pé kyɩ wɛ yo pé tṍpú tyɩ́ kɛ̀. Ńkɛ̃́ sɔ̃́ se à kɩ yo ǹ gblɔ̌y tyɩ́ sɔkɔ nɩ?
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ mɛ nɛ: «Ńmɔ tyɩ́ ye lésõ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesayi yo sah ǹ wɛy sɔkɔ nɛ,
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Ǹtɛ nónó-á sõ̀ pè tõ Nsyɔ̃ tyɩ́, Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú ye sõ̀ pélɛ.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Pè tɔ̃ à piki yah nɛ, ǹmɔ-à ńkɛ̃̂nɛ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, képah náh pɩ Yelilɛ, képah náh pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ, ǹtɛ kwâh nɛ̂ se pɩ tɛ́ à névyelɛ n wel n wilki ni sɔkɔ nɩ?
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ tɛ̃̀ wɔ mɛ nolɛ n wel n wilki ni sɔkɔ, ǹtɛ ǹnɩ̂ mɛ yépi wrɔ́, nɛ̂-á yé náh ǹnɛ n pnɛ.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Ǹmɔ kɩ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́ náh. Tɛ́ ńmɔ ńtɛ̃ fṍrɔɔ kah ǹ lékyêh mnɔ fyé dɛ́nmɔnɔlɛ.»
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Kénɛ tyi pól sõ̀ pɩ Betani kwil sɔkɔ, Nsyurdɛ̃ yɔ́nkahnɩnɛ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye sõ̀ Nsyɔ̃ n wel n wilki nolɛ ni sɔkɔ.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Ké dĩndallɛ, Nsyɔ̃-á Yesu wɛ à mɛ n pi ǹ tnɔ̂, à nɛ ńkɛ̃́: «Yé yah, Liyel-á képɔ́píkì nɛ̂ tɛkɩ mɔ kèkõyṍ névye tyípêl tɛ̃ yõ yĩnnɛ, ǹmɔ ye yɔ̀.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Ǹmɔ tyɩ́ sɔkɔ ye mé lésõ kè yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́ náh, tɛ́ à mɛ tɛ tɛ́ ńmɔ dubi, képah ye à kal ńnɛ.›»
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Ńmɔ ńtɛ̃ tɔ náh lésõ ǹnɛ n pnɛ. Ǹtɛ yáh wɛ mé pɔ wèlnwìlkìnɔ́lɛ n pɩ ni sɔkɔ, ǹ dùkù ye mé Yisrayel tãnnɛ n wɛ̃kɩ.»
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 — ausente —
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Mé ye kè wɛ yĩ́nɛ. Képah ye mé kélɛ n yo n dal mɔ nɛ, Liyel Pídĩ́-á dĩ́ mɛ̀nɛ.»
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Tɛ́ dĩndallɛ, Nsyɔ̃ tɔ̃ sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́ ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ́pĩ̂ nímí yísyɔ́lɛ.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Wǎh Yesu wɛ à pɔ n sɔkɔ à nɛ ńkɛ̃́: «Yé yah képɔ́píkìlɛ, nɛ̂-á Liyel tɛkɩ mɔ.»
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pi-á ǹ wɛy mɛ̀ noh sɛ̃́, pè kõ Yesu náh.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Yesu-á vi yah tɛ́ pé wɛ pè mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, à pè piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se pè n yah n kɔ̃ nɩ? Pè mɛ à ye Wrabilɛ, nɛ̂ kɔ́r-á kwɔ́-ò dĩ́nɛ. Tɛ́ à piki yah nɛ, ǹ twáhntɛ̃̀-ǹsah se mɛ ńyãh sɔkɔ nɩ?
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, pè pɔ, pǎh kɩ kyɩ kè wɛ. Pè mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃ kyɩ ǹ twáhntɛ̃̀-ǹsah wɛ lɛ́rɩ́nɔ́ gbãm-ò kénkɔ̃ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, pè mɛ wũ ǹ tyɩ́, à lésõ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y pɩ.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ nímí nónó-á sõ̀ ǹ wɛy noh tɛ́ Yesu sõ̀ tɛ̃, pé sɔkɔ núkú yɔ́ yĩn ye Andrelɛ. Simo-Pyɛrɩ yṹnpi ye sõ̀ ǹnɛ.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Andre-á yal nɛ́npɔ́, kénɛ Simo-Pyɛrɩ tyɩ́ ye à kyɩ wil gbennɛ, ǹmɔ nɛ̂-á ǹ nɛ́nkyɩ́dĩ́nɛ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Ápi Krista wɛ.» Krista kɔ́r ye Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ.
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Képah sɔkɔ, à Simo tɛ̃ yuku Yesu tyɩ́. Yesu-á Simo wɛ, à à yah, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Nsyɔ̃ pídĩ́ Simo-á ǹnɛ, tɛ́ páh kɩ yĩn yɔ́ dyɩ à kɔ̃ Sefasɩlɛ. Wâh noh nɛ Sefasɩ-á, ké kɔ́r ye légbɩ̃́lɛ. Kénɛ yĩn ye tɔ̃ pè n ye Pyɛrɩlɛ.
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Ké dĩndallɛ, Yesu kè yah tɔkɔ nɛ, páh kɩ yuku Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Wǎh Filipi wɛ, à yo ǹ tyɩ́ nɛ, à pé sõ̀ tɛ̃.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Betisayida kwil nɛy ye sõ̀ Filipilɛ. Kénɛ kwil tãn ye sõ̀ Andre ànɛ̂ Pyɛrɩ tɔlɛ.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Képah náh, Filipi kyɩ wil Natanayɛlɩ tyɩ́, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu-á nɛ̂ tyɩ́ yo sah, á ye à wɛ. Nsyosɛfu pídĩ́ Yesu ye. À n wil Nasarɛtɩ kwil.»
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Wǎh yo sɛ̃́, Natanayɛlɩ à syah nɛ, kwáhgbɩ́ se kɩ fɛ̃ wil Nasarɛtɩ kwil sɔkɔ nɩ? Filipi mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à pɔ n yah.
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Képah sɔkɔ, Yesu-á Natanayɛlɩ wɛ à n pi ǹ tnɔ̂, à nɛ ńkɛ̃́, Yisrayel nɛy tɔ́tɔ́-á yɔ̀, nɛ̂-á yĩ́nvǐ náh mɛ ǹ sɔkɔ póllɛ.
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Natanayɛlɩ mɛ nɛ, ńyãh sɔkɔ se à pɩ̃ pélɛ nɩ? Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Filipi-á pópó ǹnɛ n ye, gbĩ́ nɛ̂-á sõ̀ à mɛ sènsóké séswɔ̂ sõ̀ sɔkɔ, páh sõ̀ mɛ ǹnɛ yah.
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Képah sɔkɔ, Natanayɛlɩ mɛ nɛ: «Kwɔ́-ò dĩ́, Liyel Pídĩ́ ye álɛ. Áwɔ ye Yisrayel tãn yõ̀tɛ̃̀nɛ.»
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ à syah nɛ, páh yo ǹ tyɩ́ nɛ páh sõ̀ mɛ ǹnɛ n yah, gbĩ́ nɛ̂-á à mɛ sènsóké séswɔ̂ sõ̀ sɔkɔ, képah kó à kɔ̃ à sɛ̃ pé yõ nɩ? Ǹtɛ ǹ yĩ́-á kɩ tɔ̃ n tɛ̃ n pi tyí-ǹgbnɔ yõ kɩ kal nɔ́pilɛ.
50 Jesus respondeu:
51 Tɛ́ tɔ̃ ǹ syɩ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé kɩ yĩ̂nyõ wɛ yɩ́kɩ́nmɔnɔlɛ, tɛ́ yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ kɩ mɛ n dɔkɔ, tɛ́ kɩ n tiki Névi Pídĩ́ yõ̀tah sɔkɔ.»
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.