João 1
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA
1 Tyi pól tyah gbĩ́nɛ, nɛ̂-á wɛynɛ, à lésõ mɛ. À lésõ mɛ ànɛ̂ Liyellɛ. Liyel ye ǹnɛ.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Ǹmɔ ye lésõ mɛ ànɛ̂ Liyellɛ tyah gbĩ́nɛ.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Yíyìn pól mɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ sɔkɔ. Yî nónó pól-á mɔ, sé kèyǎh ńtɛ̃ náh mɔ nɛ́ ǹmɔ náh.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Ǹmɔ sɔkɔ ye min n wɛ. Kénɛ min ye kyòolɛ névye tyɩ́.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Kè mɛ kõ tɛ̃ kyòo fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, tɛ́ fɛ̃́ntũ̂ náh tɛ̃ wɛ ké yah kõ.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Képah sɔkɔ, Liyel pɔ dĩ́ yɔ́ tõ, nɛ̂ yĩn-á Nsyɔ̃nɛ.
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 Ǹmɔ ye pɔ kyòo mɛ̀ tyɩ́ yo wah névye tyɩ́, nɛ pé pól wɛ sɛ̃ ké yõ sɔkɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ.
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 Ǹmɔ náh sõ̀ kyòo mɛ̀nɛ, ǹtɛ ké tyɩ́ yónwàh-ǹsah ye sõ̀ à pɔ.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 Wɛy mɛ̀nɛ, kyòo kègbɩ ye sõ̀ kélɛ, nɛ̂-á pɔ kèkõyṍ sɔkɔ, à pɔ pɩ kyòolɛ no pól tyɩ́.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 Tɛ́ nɛ̂-á wɛy mɛ̀nɛ, à sõ̀ mɛ kèkõyṍ sɔkɔ. Kèkõyṍ mɔ ǹmɔ gbõ̀ yõ sɔkɔ, ǹtɛ képah fyé yõ, kèkõyṍ névye náh tɛ̃ wɛ à yah pɩ̃.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyah sɔkɔ ye à pɔ, tɛ́ ǹ no náh à tɛ̃ plɛ.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Ǹtɛ nónó tɛ̃̀ wɔ-á à tɛ̃ plɛ tɛ́ sɛ̃ ǹ yõ, à tɛ̃́nwɛnɔlɛ pépi kɔ̃ pè pɩ Liyel wɛ̃́npìlɛ.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 Ǹtɛ tṍ sɔkɔ dubi dùkù, képah náh pɩ wil gbɛ̃́nsê dékè, képah náh pɩ névi dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ sɔkɔ náh pè pɩ Liyel wɛ̃́npìlɛ dɛ́! Liyel gbõ̀ yõ sɔkɔ ye pè wɛ.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Wɛy ye vi mɔ pɩ névilɛ à pɔ twah tɛ̃ á wrɔ́. Yõ̀bènɔrɩ pɩ́-ò ye ǹnɛ, ànɛ̂ à mɛ gbɩ ó ǹ tɔ̂ɔ́. Ǹmɔ nɛ̂-á Liyel Pi núkúnínɛ, á ye ǹ tɔ̃́rɩ́ wɛ, tɔ̃́rɩ́ nɛ̂-á à wɛ syi ǹ Sú tyɩ́.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Ǹmɔ tyɩ́ ye lésõ Nsyɔ̃ yo tũ léyy nɛ ńkɛ̃́: «Ǹmɔ tyɩ́ sɔkɔ ye mé lésõ kè yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́ náh, tɛ́ à mɛ tɛ tɛ́ ńmɔ dubi, képah ye à kal ńnɛ.›»
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 Ápi mɛ yõ̀bènɔrɩlɛ n tɔ̃ n wɛ n yuku ǹ nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ tnɔ́nkàhnmɔnɔ gbõ̀ yõ, ǹmɔ nɛ̂-á Yesulɛ.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Moyisi gbõ̀ yõ ye Liyel ǹ tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ á kɔ̃. Ǹtɛ Yesu nɛ̂-á Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, ǹmɔ wɔ gbõ̀ yõ sɔkɔ ye yõ̀bènɔrɩ ànɛ̂ gbɩ wɔ wɛ.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yĩ́ náh tɛ̃ yah Liyel yõ. Ǹtɛ ǹ Pi núkúní nɛ̂ tyɩ́-á yo sɔkɔ, ǹmɔ nɛ̂-á Liyellɛ, tɛ́ mɛ Sú Liyel tnɔ̂, ǹmɔ ye Liyel dùkùlɛ á wɛ̃kɩ.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 — ausente —
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 — ausente —
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 Képah sɔkɔ, pè mɛ nɛ, ǹtɛ nɛ̂ se ǹmɔlɛ nɩ? Ńkɛ̃́ ńmɔ se Yelilɛ nɩ? Nsyɔ̃ mɛ pè syah nɛ, ǹmɔ náh péwɔlɛ. Pè nɛ, ǹtɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò nɛ̂-á kɩ n pɔ n pi, ǹmɔ se ǹnɛ nɩ? À mɛ nɛ ɔ̃́ɔ̃-á.
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 Képah tɛ̃̀nɛ, pè nɛ, ǹtɛ ǹmɔ tɛ̃̀ se nɛ nɛ̂ ó-á pélɛ nɩ? À kè yo pé syah pé kɔ̃ pé kyɩ wɛ yo pé tṍpú tyɩ́ kɛ̀. Ńkɛ̃́ sɔ̃́ se à kɩ yo ǹ gblɔ̌y tyɩ́ sɔkɔ nɩ?
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ mɛ nɛ: «Ńmɔ tyɩ́ ye lésõ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesayi yo sah ǹ wɛy sɔkɔ nɛ,
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 Ǹtɛ nónó-á sõ̀ pè tõ Nsyɔ̃ tyɩ́, Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú ye sõ̀ pélɛ.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 Pè tɔ̃ à piki yah nɛ, ǹmɔ-à ńkɛ̃̂nɛ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, képah náh pɩ Yelilɛ, képah náh pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ, ǹtɛ kwâh nɛ̂ se pɩ tɛ́ à névyelɛ n wel n wilki ni sɔkɔ nɩ?
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ tɛ̃̀ wɔ mɛ nolɛ n wel n wilki ni sɔkɔ, ǹtɛ ǹnɩ̂ mɛ yépi wrɔ́, nɛ̂-á yé náh ǹnɛ n pnɛ.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Ǹmɔ kɩ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́ náh. Tɛ́ ńmɔ ńtɛ̃ fṍrɔɔ kah ǹ lékyêh mnɔ fyé dɛ́nmɔnɔlɛ.»
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 Kénɛ tyi pól sõ̀ pɩ Betani kwil sɔkɔ, Nsyurdɛ̃ yɔ́nkahnɩnɛ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye sõ̀ Nsyɔ̃ n wel n wilki nolɛ ni sɔkɔ.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ké dĩndallɛ, Nsyɔ̃-á Yesu wɛ à mɛ n pi ǹ tnɔ̂, à nɛ ńkɛ̃́: «Yé yah, Liyel-á képɔ́píkì nɛ̂ tɛkɩ mɔ kèkõyṍ névye tyípêl tɛ̃ yõ yĩnnɛ, ǹmɔ ye yɔ̀.
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Ǹmɔ tyɩ́ sɔkɔ ye mé lésõ kè yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ n pɔ n pi ńmɔ tyɩ́ náh, tɛ́ à mɛ tɛ tɛ́ ńmɔ dubi, képah ye à kal ńnɛ.›»
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 Ńmɔ ńtɛ̃ tɔ náh lésõ ǹnɛ n pnɛ. Ǹtɛ yáh wɛ mé pɔ wèlnwìlkìnɔ́lɛ n pɩ ni sɔkɔ, ǹ dùkù ye mé Yisrayel tãnnɛ n wɛ̃kɩ.»
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 — ausente —
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 Mé ye kè wɛ yĩ́nɛ. Képah ye mé kélɛ n yo n dal mɔ nɛ, Liyel Pídĩ́-á dĩ́ mɛ̀nɛ.»
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Tɛ́ dĩndallɛ, Nsyɔ̃ tɔ̃ sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́ ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ́pĩ̂ nímí yísyɔ́lɛ.
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Wǎh Yesu wɛ à pɔ n sɔkɔ à nɛ ńkɛ̃́: «Yé yah képɔ́píkìlɛ, nɛ̂-á Liyel tɛkɩ mɔ.»
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pi-á ǹ wɛy mɛ̀ noh sɛ̃́, pè kõ Yesu náh.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 Yesu-á vi yah tɛ́ pé wɛ pè mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, à pè piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se pè n yah n kɔ̃ nɩ? Pè mɛ à ye Wrabilɛ, nɛ̂ kɔ́r-á kwɔ́-ò dĩ́nɛ. Tɛ́ à piki yah nɛ, ǹ twáhntɛ̃̀-ǹsah se mɛ ńyãh sɔkɔ nɩ?
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, pè pɔ, pǎh kɩ kyɩ kè wɛ. Pè mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃ kyɩ ǹ twáhntɛ̃̀-ǹsah wɛ lɛ́rɩ́nɔ́ gbãm-ò kénkɔ̃ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, pè mɛ wũ ǹ tyɩ́, à lésõ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y pɩ.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ nímí nónó-á sõ̀ ǹ wɛy noh tɛ́ Yesu sõ̀ tɛ̃, pé sɔkɔ núkú yɔ́ yĩn ye Andrelɛ. Simo-Pyɛrɩ yṹnpi ye sõ̀ ǹnɛ.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Andre-á yal nɛ́npɔ́, kénɛ Simo-Pyɛrɩ tyɩ́ ye à kyɩ wil gbennɛ, ǹmɔ nɛ̂-á ǹ nɛ́nkyɩ́dĩ́nɛ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Ápi Krista wɛ.» Krista kɔ́r ye Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ.
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 Képah sɔkɔ, à Simo tɛ̃ yuku Yesu tyɩ́. Yesu-á Simo wɛ, à à yah, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Nsyɔ̃ pídĩ́ Simo-á ǹnɛ, tɛ́ páh kɩ yĩn yɔ́ dyɩ à kɔ̃ Sefasɩlɛ. Wâh noh nɛ Sefasɩ-á, ké kɔ́r ye légbɩ̃́lɛ. Kénɛ yĩn ye tɔ̃ pè n ye Pyɛrɩlɛ.
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 Ké dĩndallɛ, Yesu kè yah tɔkɔ nɛ, páh kɩ yuku Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Wǎh Filipi wɛ, à yo ǹ tyɩ́ nɛ, à pé sõ̀ tɛ̃.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 Betisayida kwil nɛy ye sõ̀ Filipilɛ. Kénɛ kwil tãn ye sõ̀ Andre ànɛ̂ Pyɛrɩ tɔlɛ.
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Képah náh, Filipi kyɩ wil Natanayɛlɩ tyɩ́, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu-á nɛ̂ tyɩ́ yo sah, á ye à wɛ. Nsyosɛfu pídĩ́ Yesu ye. À n wil Nasarɛtɩ kwil.»
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Wǎh yo sɛ̃́, Natanayɛlɩ à syah nɛ, kwáhgbɩ́ se kɩ fɛ̃ wil Nasarɛtɩ kwil sɔkɔ nɩ? Filipi mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à pɔ n yah.
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 Képah sɔkɔ, Yesu-á Natanayɛlɩ wɛ à n pi ǹ tnɔ̂, à nɛ ńkɛ̃́, Yisrayel nɛy tɔ́tɔ́-á yɔ̀, nɛ̂-á yĩ́nvǐ náh mɛ ǹ sɔkɔ póllɛ.
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 Natanayɛlɩ mɛ nɛ, ńyãh sɔkɔ se à pɩ̃ pélɛ nɩ? Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Filipi-á pópó ǹnɛ n ye, gbĩ́ nɛ̂-á sõ̀ à mɛ sènsóké séswɔ̂ sõ̀ sɔkɔ, páh sõ̀ mɛ ǹnɛ yah.
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Képah sɔkɔ, Natanayɛlɩ mɛ nɛ: «Kwɔ́-ò dĩ́, Liyel Pídĩ́ ye álɛ. Áwɔ ye Yisrayel tãn yõ̀tɛ̃̀nɛ.»
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ à syah nɛ, páh yo ǹ tyɩ́ nɛ páh sõ̀ mɛ ǹnɛ n yah, gbĩ́ nɛ̂-á à mɛ sènsóké séswɔ̂ sõ̀ sɔkɔ, képah kó à kɔ̃ à sɛ̃ pé yõ nɩ? Ǹtɛ ǹ yĩ́-á kɩ tɔ̃ n tɛ̃ n pi tyí-ǹgbnɔ yõ kɩ kal nɔ́pilɛ.
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Tɛ́ tɔ̃ ǹ syɩ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé kɩ yĩ̂nyõ wɛ yɩ́kɩ́nmɔnɔlɛ, tɛ́ yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ kɩ mɛ n dɔkɔ, tɛ́ kɩ n tiki Névi Pídĩ́ yõ̀tah sɔkɔ.»
51 E acrescentou:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.