João 13

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh kɩ sõ̀ n pɩ n pi dĩndallɛ. Yesu sõ̀ pɩ̃ nɛ pé yálnɔ́ gbĩ-á sɛ kèkõyṍ, páh kɩ n sɔkɔ n pi Sú Liyel tyɩ́. Ǹ sõ̀ tɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ kèkõyṍ, pé tyɩ́ sõ̀ mɛ nɔ́nɔ́lɛ ǹ tyɩ́. Pé tyɩ́ nɔ kah mɔ ǹ tyɩ́.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yesu ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ yõkelɛ n yõ. Tɛ́ sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ sõ̀ mɛ kè dahbɩ tɛ Simo Yisikariyɔtɩ pídĩ́ Nsyudasɩ nɩ sɔkɔ nɛ, à vi Yesu náh.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu sõ̀ pɩ̃ nɛ Sú Liyel-á tyi pól dahbɩ péwɔ gbõ̀. Ǹmɔ tyɩ́-á pé wil à pɔ, tɛ́ páh kɩ pé syɩ sɔkɔ ǹmɔ tyɩ́.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Képah sɔkɔ, pǎh mɛ yõke yṍnɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, à yuku yĩn, tɛ́ ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ dɛ sah, tɛ́ fwɔ yɔ́ tɔkɔ toh ǹ syɩ̃ sɔkɔ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Képah náh, à ni du mɔ dú yɔ́ sɔkɔ, à tyah ǹ tõ̀ sã́hpú gbyẽ̂hnɛ n wu kélɛ, tɛ́ sélɛ n tuke fwɔ mɛ̀nɛ, nɛ̂-á à toh ǹ syɩ̃ sɔkɔ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Kǎh pɔ syɩ Simo-Pyɛrɩ tyɩ́, à Yesu syah nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ nɛ̂-á TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ ǹmɔ kɩ n yah n kɔ̃ péwɔ gbyẽ̂h wú-ńsahlɛ nɩ?
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, nɛ̂-á péwɔ n pɩ yɔ̀, ǹmɔ náh fɛ̃ ké tyɩ́ yah wɛ n pi núkúnúkú lɔ́! Ǹtɛ náh-á à kɩ pɔ ké tyɩ́ yah wɛ n pi.
7 Jesus respondeu:
8 Pyɛrɩ tɔ̃ yuku à syah nɛ, póllɛ, à náh pé gbyẽ̂h wu n pi. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Wáh kɩ yɛ ń kɔ̃ mé á gbyẽ̂h wú-ńkɛ̃̂nɛ, á vyãh kɩ dɛ ńmɔ tyi sɔkɔ.»
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Képah tɛ̃̀nɛ, Simo-Pyɛrɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, kàh pɩ sɛ̃́ kè káh yĩn pé gbyẽ̂h ó tyɩ́, ńkɛ̃́ à pé gbã̀n ànɛ̂ pé yõ tɔ wu.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Névi nɛ̂-à ni wel tɛ, tɛ̃̀ n nɛ n mɛ yályál. Képah ye, à wil ǹ gbyẽ̂h tyɩ́ sɔkɔ, yõ náh tɔ̃ ńkɛ̃́nɛ nɛ mɛ tɛ̃̀ wil pól tɔ̃́nwunɔ tyɩ́. Yépi mɛ yályál. Ǹtɛ yé pól tɛ̃̀ wɔ náh mé n ye dɛ́!»
10 Aí Jesus disse:
11 Névi nɛ̂-á kɩ sõ̀ pɔ n vi n pi Yesu náh, Yesu sõ̀ mɛ à pɩ̃ tɛ. Képah ye à kɔ̃ à nɛ, pé pól tɛ̃̀ wɔ náh pé nɛ pǎh mɛ yályál dɛ́!
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Wǎh pé gbyẽ̂h wu tɛ, à tɔ̃ ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ tɔkɔ mɔ pɔ kɔ̃ tɛ̃ yõke yṍ-ńsah ńtɔ̃. Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Máh nɛ̂ pɩ yé tyɩ́ sɛ̃́ yɔ̀, yé se ké yõ pɩ̃?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Yâh pɩ yě ńnɛ n ye kwɔ́-ò dĩ́nɛ, képah náh pɩ, Tɛ̃̀-ǹgbɛ̃nɛ, yé mɛ n yo plɛ tɛ̃̀ wɔlɛ. Ńmɔ ye ńtyɩ̃́nɔ ǹnɛ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ǹtɛ ńmɔ nɛ̂-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ ànɛ̂ kwɔ́-òlɛ, yáh wɛ mé yé gbyẽ̂h wu, yépi tɔ yɩ̃nɛ yè wɛ̃ gbyẽ̂hnɛ n wu.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Képah dùkù ye mé pɩ yé wɛ̃kɩ yɔ̀, nɛ máh nɛ̂ pɩ yé tyɩ́, yé tɔ sɛ̃́nknɔlɛ n pɩ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, tõ̀npɩ náh fɛ̃ n kal ǹ yõ̀tɛ̃̀nɛ. Sɛ̃́ ó ye tɛ̃ntõ̀ névi tɔ náh fɛ̃ n kal ǹ tṍ-òlɛ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ǹtɛ núkúnúkú, yé se kénɛ tyilɛ n pnɛ tɛ́! Yâh fɛ̃ syi n kɔ sé wã̀l yõ, yé kɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ń wɛy mɛ̀ náh mɛ ké yah mɔ yé pól tyɩ́ dɛ́! Máh névye nónó yah wilki, mé pélɛ n pnɛ. Ǹtɛ tir nɛ̂-á wãrkɩ sah Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ, kè yɩ̃nɛ kè wil ó wil. Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ ké sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: ‹Máh lésõ ń yõkelɛ n yõ ànɛ̂ nɛ̂nɛ, tɛ̃̀ mɛ yuku ń yõ.›
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ké pɩ́-ńkɛ̃̂ sɔkɔ ye mé kélɛ n yo n sah yé tyɩ́ núkúnúkú yɔ̀. Képah sɔkɔ kàh pɔ pɩ, yé kɩ sɛ̃ ké yõ nɛ, Ńmɔ-á.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à ń tɛ̃ntõ̀ névi tɛ̃ plɛ, ńmɔ ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ. Nɛ̂ tɔ-à ńmɔ tɛ̃ plɛ, nɛ̂-á tõ ńnɛ, ǹmɔ ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ.»
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Képah tɛ̃̀nɛ, kénɛ wɛlɔ yóntɛnɔ náh, Yesu fɔkɔ kah fɛ̃kɩ. À mɛ kè yo dal mɔ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé sɔkɔ nɛy yɔ́ kɩ n vi n pi ń náh.»
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Wǎh képah yo sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú tyah n yɔ̃ wɛ̃nɛ n yah núkú núkúlɛ. Pè náh sõ̀ mɛ pɩ̃ nɛ̂ tyɩ́-á à n yo.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Tɛ́ Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ̂ tyɩ́-á nɔ yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́, ǹmɔ sõ̀ mɛ tɛ̃̀ntelnɔlɛ Yesu tyɩ́.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Képah sɔkɔ, Simo-Pyɛrɩ pɩ mɔ ǹmɔ tyɩ́ nɛ à Yesu piki yah, nɛ̂ tyɩ́-á à n yo.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ǹmɔ mó ǹ gbalɩ kɛ̃kɩ Yesu tĩ̀nnɛ, tɛ́ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, nɛ̂ se à n ye nɩ?
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, páh kɩ búrn yĩ di nɛ̂ kɔ̃, tɛ̃̀ wɔ-á. Tɛ́ núkú búrn yĩ́nɔ́ tɔkɔ, tɛ́ kè di à Simo Yisikariyɔtɩ pídĩ́ Nsyudasɩ kɔ̃.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Nsyudasɩ-á búrn mɛ̀ syi, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ mɛ de ǹ sɔkɔ. Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, nɛ̂-á ǹ tyɩ́ pɩ pɩ tɛ̃̀nɛ, à kè pɩ súú.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ǹtɛ nónó pól-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ pɩ̃ tir nɛ̂ yĩn-á Yesu yo wɛy mɛ̀nɛ ǹ tyɩ́.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Tɛ́ pɔ́ dú-á sõ̀ mɛ Nsyudasɩ tyɩ́ sɛ̃́, túkù sõ̀ mɛ n sõ nɛ, Yesu-á yo ǹ tyɩ́ nɛ à kyɩ syáh yídwénè yah dwe, képah náh pɩ, à pɔ́ yɩ̃ yãm tãn kɔ̃.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ǹtɛ Nsyudasɩ-á fyɔ̀ búrn yĩ́nɔ́ mɛ̀ syi, à núkú yuku wil. Légbĩ́nɛ lékã̂h sõ̀ mɛ mɔ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Nsyudasɩ-á fyɔ̀ wil tɛ, Yesu nɛ: «Núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, gbílkínɔ́ ye sah Névi Pídĩ́ yõ, ànɛ̂ Sú Liyel yĩn kɩ se tɔ̃ gbilki ǹmɔ yĩnnɛ.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 [Gbílkínɔ́-à kɩ sah Liyel yõ ǹmɔ yĩnnɛ,] Liyel tɔ kɩ à gbilki ǹ gblɔ̌y yĩnnɛ. Dǒ kwéy ńtɛ̃nɛ, à kɩ kè pɩ n pi.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ń wɛ̃́npì, mé kɩ tɔ̃ n mɛ n pi yélɛ kɩ wrɔ́ kwéy ó pɩ. Yé kɩ ń yah n kɔ̃ n pi. Ǹtɛ nɛ̂-á lésõ mé yo Nsyifunɔ tyɩ́, képah núkú ye tɔ̃ mé kɩ yo yépi tɔ tyɩ́ núkúnúkú nɛ, yé náh fɛ̃ n kyɩ n pi ńmɔ yúkú-ńsah sɔkɔ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mé kɩ tir sã́n yɔ́ kõ sah yé kɔ̃ nɛ, yé tyɩ́ nɔ wɛ̃ tyɩ́. Yé tyɩ́-á nɔ sɔ̃́ ńmɔ tyɩ́, yépi tɔ tyɩ́ yɩ̃nɛ kè nɔ sɛ̃́ wɛ̃ tyɩ́.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Yé tyɩ́-à kɩ nɔ wɛ̃ tyɩ́, képah sɔkɔ ye no pól kɩ pɩ̃ nɛ ńmɔ tõ̀ sã́hpú-á yélɛ.»
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Képah sɔkɔ, Simo-Pyɛrɩ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, ńyãh se à n yuku nɩ? À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ńyãh-á pé n yuku, à náh fɛ̃ n kyɩ n pi pélɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ núkúnúkú. Ǹtɛ náh tĩ̀nnɛ, wǎh kɩ pɔ pé sõ tɛ̃ n pi.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pyɛrɩ mɛ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, sɔ̃́ se pɩ tɛ́ pé náh fɛ̃ ǹ sõ̀ tɛ̃ n pi núkúnúkú nɩ? Péwɔ-á kɩ fɛ̃ syi pé min kɔ̃ n pi ǹmɔ yĩnnɛ dò.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Á kɩ á min kɔ̃ n pi ńmɔ yĩnnɛ lɛ́? Ǹtɛ kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo á tyɩ́, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo, á kɩ mɛ á vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́, nɛ á náh ńmɔ pɩ̃.»
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.