João 13
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ
1 Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh kɩ sõ̀ n pɩ n pi dĩndallɛ. Yesu sõ̀ pɩ̃ nɛ pé yálnɔ́ gbĩ-á sɛ kèkõyṍ, páh kɩ n sɔkɔ n pi Sú Liyel tyɩ́. Ǹ sõ̀ tɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ kèkõyṍ, pé tyɩ́ sõ̀ mɛ nɔ́nɔ́lɛ ǹ tyɩ́. Pé tyɩ́ nɔ kah mɔ ǹ tyɩ́.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Yesu ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ yõkelɛ n yõ. Tɛ́ sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ sõ̀ mɛ kè dahbɩ tɛ Simo Yisikariyɔtɩ pídĩ́ Nsyudasɩ nɩ sɔkɔ nɛ, à vi Yesu náh.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yesu sõ̀ pɩ̃ nɛ Sú Liyel-á tyi pól dahbɩ péwɔ gbõ̀. Ǹmɔ tyɩ́-á pé wil à pɔ, tɛ́ páh kɩ pé syɩ sɔkɔ ǹmɔ tyɩ́.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Képah sɔkɔ, pǎh mɛ yõke yṍnɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, à yuku yĩn, tɛ́ ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ dɛ sah, tɛ́ fwɔ yɔ́ tɔkɔ toh ǹ syɩ̃ sɔkɔ.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Képah náh, à ni du mɔ dú yɔ́ sɔkɔ, à tyah ǹ tõ̀ sã́hpú gbyẽ̂hnɛ n wu kélɛ, tɛ́ sélɛ n tuke fwɔ mɛ̀nɛ, nɛ̂-á à toh ǹ syɩ̃ sɔkɔ.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Kǎh pɔ syɩ Simo-Pyɛrɩ tyɩ́, à Yesu syah nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ nɛ̂-á TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ ǹmɔ kɩ n yah n kɔ̃ péwɔ gbyẽ̂h wú-ńsahlɛ nɩ?
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, nɛ̂-á péwɔ n pɩ yɔ̀, ǹmɔ náh fɛ̃ ké tyɩ́ yah wɛ n pi núkúnúkú lɔ́! Ǹtɛ náh-á à kɩ pɔ ké tyɩ́ yah wɛ n pi.
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Pyɛrɩ tɔ̃ yuku à syah nɛ, póllɛ, à náh pé gbyẽ̂h wu n pi. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Wáh kɩ yɛ ń kɔ̃ mé á gbyẽ̂h wú-ńkɛ̃̂nɛ, á vyãh kɩ dɛ ńmɔ tyi sɔkɔ.»
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Képah tɛ̃̀nɛ, Simo-Pyɛrɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, kàh pɩ sɛ̃́ kè káh yĩn pé gbyẽ̂h ó tyɩ́, ńkɛ̃́ à pé gbã̀n ànɛ̂ pé yõ tɔ wu.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Névi nɛ̂-à ni wel tɛ, tɛ̃̀ n nɛ n mɛ yályál. Képah ye, à wil ǹ gbyẽ̂h tyɩ́ sɔkɔ, yõ náh tɔ̃ ńkɛ̃́nɛ nɛ mɛ tɛ̃̀ wil pól tɔ̃́nwunɔ tyɩ́. Yépi mɛ yályál. Ǹtɛ yé pól tɛ̃̀ wɔ náh mé n ye dɛ́!»
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Névi nɛ̂-á kɩ sõ̀ pɔ n vi n pi Yesu náh, Yesu sõ̀ mɛ à pɩ̃ tɛ. Képah ye à kɔ̃ à nɛ, pé pól tɛ̃̀ wɔ náh pé nɛ pǎh mɛ yályál dɛ́!
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Wǎh pé gbyẽ̂h wu tɛ, à tɔ̃ ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ tɔkɔ mɔ pɔ kɔ̃ tɛ̃ yõke yṍ-ńsah ńtɔ̃. Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Máh nɛ̂ pɩ yé tyɩ́ sɛ̃́ yɔ̀, yé se ké yõ pɩ̃?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Yâh pɩ yě ńnɛ n ye kwɔ́-ò dĩ́nɛ, képah náh pɩ, Tɛ̃̀-ǹgbɛ̃nɛ, yé mɛ n yo plɛ tɛ̃̀ wɔlɛ. Ńmɔ ye ńtyɩ̃́nɔ ǹnɛ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ǹtɛ ńmɔ nɛ̂-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ ànɛ̂ kwɔ́-òlɛ, yáh wɛ mé yé gbyẽ̂h wu, yépi tɔ yɩ̃nɛ yè wɛ̃ gbyẽ̂hnɛ n wu.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Képah dùkù ye mé pɩ yé wɛ̃kɩ yɔ̀, nɛ máh nɛ̂ pɩ yé tyɩ́, yé tɔ sɛ̃́nknɔlɛ n pɩ.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, tõ̀npɩ náh fɛ̃ n kal ǹ yõ̀tɛ̃̀nɛ. Sɛ̃́ ó ye tɛ̃ntõ̀ névi tɔ náh fɛ̃ n kal ǹ tṍ-òlɛ.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ǹtɛ núkúnúkú, yé se kénɛ tyilɛ n pnɛ tɛ́! Yâh fɛ̃ syi n kɔ sé wã̀l yõ, yé kɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛ.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 Ń wɛy mɛ̀ náh mɛ ké yah mɔ yé pól tyɩ́ dɛ́! Máh névye nónó yah wilki, mé pélɛ n pnɛ. Ǹtɛ tir nɛ̂-á wãrkɩ sah Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ, kè yɩ̃nɛ kè wil ó wil. Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ ké sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: ‹Máh lésõ ń yõkelɛ n yõ ànɛ̂ nɛ̂nɛ, tɛ̃̀ mɛ yuku ń yõ.›
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ké pɩ́-ńkɛ̃̂ sɔkɔ ye mé kélɛ n yo n sah yé tyɩ́ núkúnúkú yɔ̀. Képah sɔkɔ kàh pɔ pɩ, yé kɩ sɛ̃ ké yõ nɛ, Ńmɔ-á.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à ń tɛ̃ntõ̀ névi tɛ̃ plɛ, ńmɔ ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ. Nɛ̂ tɔ-à ńmɔ tɛ̃ plɛ, nɛ̂-á tõ ńnɛ, ǹmɔ ye tɛ̃̀ tɛ̃ plɛ.»
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Képah tɛ̃̀nɛ, kénɛ wɛlɔ yóntɛnɔ náh, Yesu fɔkɔ kah fɛ̃kɩ. À mɛ kè yo dal mɔ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé sɔkɔ nɛy yɔ́ kɩ n vi n pi ń náh.»
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Wǎh képah yo sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú tyah n yɔ̃ wɛ̃nɛ n yah núkú núkúlɛ. Pè náh sõ̀ mɛ pɩ̃ nɛ̂ tyɩ́-á à n yo.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Tɛ́ Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ̂ tyɩ́-á nɔ yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́, ǹmɔ sõ̀ mɛ tɛ̃̀ntelnɔlɛ Yesu tyɩ́.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Képah sɔkɔ, Simo-Pyɛrɩ pɩ mɔ ǹmɔ tyɩ́ nɛ à Yesu piki yah, nɛ̂ tyɩ́-á à n yo.
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Ǹmɔ mó ǹ gbalɩ kɛ̃kɩ Yesu tĩ̀nnɛ, tɛ́ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, nɛ̂ se à n ye nɩ?
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, páh kɩ búrn yĩ di nɛ̂ kɔ̃, tɛ̃̀ wɔ-á. Tɛ́ núkú búrn yĩ́nɔ́ tɔkɔ, tɛ́ kè di à Simo Yisikariyɔtɩ pídĩ́ Nsyudasɩ kɔ̃.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Nsyudasɩ-á búrn mɛ̀ syi, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ mɛ de ǹ sɔkɔ. Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, nɛ̂-á ǹ tyɩ́ pɩ pɩ tɛ̃̀nɛ, à kè pɩ súú.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Ǹtɛ nónó pól-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ pɩ̃ tir nɛ̂ yĩn-á Yesu yo wɛy mɛ̀nɛ ǹ tyɩ́.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Tɛ́ pɔ́ dú-á sõ̀ mɛ Nsyudasɩ tyɩ́ sɛ̃́, túkù sõ̀ mɛ n sõ nɛ, Yesu-á yo ǹ tyɩ́ nɛ à kyɩ syáh yídwénè yah dwe, képah náh pɩ, à pɔ́ yɩ̃ yãm tãn kɔ̃.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Ǹtɛ Nsyudasɩ-á fyɔ̀ búrn yĩ́nɔ́ mɛ̀ syi, à núkú yuku wil. Légbĩ́nɛ lékã̂h sõ̀ mɛ mɔ.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Nsyudasɩ-á fyɔ̀ wil tɛ, Yesu nɛ: «Núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, gbílkínɔ́ ye sah Névi Pídĩ́ yõ, ànɛ̂ Sú Liyel yĩn kɩ se tɔ̃ gbilki ǹmɔ yĩnnɛ.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 [Gbílkínɔ́-à kɩ sah Liyel yõ ǹmɔ yĩnnɛ,] Liyel tɔ kɩ à gbilki ǹ gblɔ̌y yĩnnɛ. Dǒ kwéy ńtɛ̃nɛ, à kɩ kè pɩ n pi.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 Ń wɛ̃́npì, mé kɩ tɔ̃ n mɛ n pi yélɛ kɩ wrɔ́ kwéy ó pɩ. Yé kɩ ń yah n kɔ̃ n pi. Ǹtɛ nɛ̂-á lésõ mé yo Nsyifunɔ tyɩ́, képah núkú ye tɔ̃ mé kɩ yo yépi tɔ tyɩ́ núkúnúkú nɛ, yé náh fɛ̃ n kyɩ n pi ńmɔ yúkú-ńsah sɔkɔ.
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Mé kɩ tir sã́n yɔ́ kõ sah yé kɔ̃ nɛ, yé tyɩ́ nɔ wɛ̃ tyɩ́. Yé tyɩ́-á nɔ sɔ̃́ ńmɔ tyɩ́, yépi tɔ tyɩ́ yɩ̃nɛ kè nɔ sɛ̃́ wɛ̃ tyɩ́.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Yé tyɩ́-à kɩ nɔ wɛ̃ tyɩ́, képah sɔkɔ ye no pól kɩ pɩ̃ nɛ ńmɔ tõ̀ sã́hpú-á yélɛ.»
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Képah sɔkɔ, Simo-Pyɛrɩ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, ńyãh se à n yuku nɩ? À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ńyãh-á pé n yuku, à náh fɛ̃ n kyɩ n pi pélɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ núkúnúkú. Ǹtɛ náh tĩ̀nnɛ, wǎh kɩ pɔ pé sõ tɛ̃ n pi.
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Pyɛrɩ mɛ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, sɔ̃́ se pɩ tɛ́ pé náh fɛ̃ ǹ sõ̀ tɛ̃ n pi núkúnúkú nɩ? Péwɔ-á kɩ fɛ̃ syi pé min kɔ̃ n pi ǹmɔ yĩnnɛ dò.
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Á kɩ á min kɔ̃ n pi ńmɔ yĩnnɛ lɛ́? Ǹtɛ kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo á tyɩ́, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo, á kɩ mɛ á vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́, nɛ á náh ńmɔ pɩ̃.»
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.