João 10
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT
1 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, névi nɛ̂-à n dé-ńkɛ̃̂nɛ képyɛ́nɩ̀ tũ̀ yahlɛ, tɛ́ n dɔkɔ n de ké sɔkɔ ké gbɔ̀pɔ yɔ́lɛ, yɛ̃́nwó ye tɛ̃̀nɛ, névi yõ syɩ́kɩ́-ò tɔ̃ ǹnɛ.
1 “Eu lhes digo a verdade: quem entra no curral das ovelhas às escondidas, por sobre a cerca, em vez de passar pela porta, é certamente ladrão e assaltante!
2 Ǹtɛ nɛ̂-à n de ké yahlɛ, képyɛ́nfɛ̃ ye tɛ̃̀ wɔlɛ.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Tũ̀ syɩ́kɩ́-ò dĩ́ ké yah yɩkɩ n mɔ ǹmɔ kɔ̃. Ǹ képyɛ́nɩ̀ ǹ yĩ́nɛ n pnɛ. Wàh de, ǹ tyɩ́-á képyɛ́nɩ̀ nónónɛ, ǎ sé ye n wil sé yninɛ kégbɔ́.
3 O porteiro lhe abre a porta, e as ovelhas reconhecem sua voz e se aproximam. Ele chama suas ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Ǹ képyɛ́nɩ̀-á ǹ yĩ́nɛ n pnɛ sɛ̃́, képah ye wàh sé pól wilki mɔ tɛ, à n yĩn sé yah, tɛ́ sě ǹ sõ̀ tɛ̃.
4 Depois de reuni-las, vai adiante delas, e elas o seguem porque conhecem sua voz.
5 Ǹtɛ sàh névi nɛ̂ yĩ́nɛ n pnɛ̀-ǹkɛ̃̂nɛ, sè náh tɛ̃̀ sõ̀lɛ n tɛ̃ póllɛ. Sè n to n gbɛ n mɔ fɩ́ɩ́ ǹnɛ ńtɛ̃nɛ.»
5 Nunca seguirão um desconhecido; antes, fugirão dele, pois não reconhecem sua voz.”
6 Yesu kénɛ sèmìrkì yãh tɔ́wû tyɩ́, ǹtɛ pè náh ké kɔ́r pɩ̃.
6 Os que ouviram Jesus usar essa ilustração não entenderam o que ele quis dizer,
7 Képah sɔkɔ, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, ńmɔ ye képyɛ́nɩ̀ tũ̀ yahlɛ.
7 por isso ele a explicou: “Eu lhes digo a verdade: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nónó pól-á ń dyàh tɛ̃ pɔ sɔkɔ tɛ, yɛ̃́nwóbé ànɛ̂ névye yõ syɩ́kɩ́pú ye pélɛ. Ǹtɛ, képyɛ́nɩ̀ náh mó fɛ̃ syi noh pé tyɩ́.
8 Todos que vieram antes de mim eram ladrões e assaltantes, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ńmɔ ye dénsahlɛ. Névi nɛ̂-à de képahlɛ, tɛ̃̀ kɩ pwah. Tɛ̃̀ kɩ fɛ̃ n de, tɛ́ kɩ ǹnɛ n syɩ n wil kɩ ǹ yõkelɛ n wɛ.
9 Sim, eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo. Entrará e sairá e encontrará pasto.
10 Tɛ́ yɛ̃́nwó wɔ-à n pi, yɩ̃be, ànɛ̂ nɛ́kókè mɔ́nɔ́, ànɛ̂ yényêh pɩ yĩn ó ye à n pɔ. Ǹtɛ ńmɔ pɔ nɛ névye min wɛ, nɛ̂-á plɛ yĩ́ĩ́.
10 O ladrão vem para roubar, matar e destruir. Eu vim para lhes dar vida, uma vida plena, que satisfaz.
11 Képyɛ́nfɛ̃ pèpɛy ye ńmɔlɛ. Kàh sɔ̃́ n nɔ kũ tyɩ́, képyɛ́nfɛ̃ pèpɛy n fɛ̃ n syi ǹ min kɔ̃ ǹ képyɛ́nɩ̀ yĩnnɛ.
11 “Eu sou o bom pastor. O bom pastor sacrifica sua vida pelas ovelhas.
12 Ǹtɛ pɔ́ yáhnkɔ̃-ò képyɛ́nfɛ̃ tɛ̃̀ wɔlɛ, képyɛ́nfɛ̃ kègbɩ náh ǹmɔlɛ dɛ́! Ǹmɔ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́ náh képyɛ́nɩ̀ nɔ́pilɛ. Képah ye, wàh fyɔ̀ gbɛ̃́npã̂h wɛ à n pi, à n to ǹ tɛ́ képyɛ́nɩ̀ milki, à kɔ̃ à n pɔ n tɛ̃ sé sɔkɔ, sé tɛ́lɔ́ n mó n to n karkɩ.
12 O empregado foge quando vê um lobo se aproximar. Abandona as ovelhas porque elas não lhe pertencem e ele não é seu pastor. Então o lobo as ataca e dispersa o rebanho.
13 Pɔ́ ó kɔ́kɔ́ ye ǹmɔ n yah n kɔ̃ dò. Yɩ́kɩ́nɔ́-à sɔ̃́ n pɩ képyɛ́nɩ̀ sɔkɔ, kè náh n pɩ tirlɛ ǹmɔ yah.
13 O empregado foge porque trabalha apenas por dinheiro e não se importa de fato com as ovelhas.
14 — ausente —
14 “Eu sou o bom pastor. Conheço minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como meu Pai me conhece e eu o conheço; e eu sacrifico minha vida pelas ovelhas.
16 Képyɛ́nɩ̀ túkù mɛ ń tyɩ́, nónó-á sè náh mɛ tũ̀ mɛ̀ sɔkɔ. Sè kɩ n noh n pi ń tyɩ́. Mé yɩ̃nɛ mè n kyɩ sè yah n fɛ̃ fɛ̃ n pɔ n kwrɔ n mɔ sè pɩ tũ núkúlɛ, képyɛ́nfɛ̃ núkú ó mó sélɛ n fɛ̃.
16 Tenho outras ovelhas, que não estão neste curral. Devo trazê-las também. Elas ouvirão minha voz, e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Ńmɔ kɩ ń min kɔ̃ kũ sɔkɔ, tɛ́ kɩ tɔ̃ pɔ kè syi n pi. Képah ye, ń tyɩ́ nɔ Sú Liyel tyɩ́.
17 “O Pai me ama, pois sacrifico minha vida para tomá-la de volta.
18 Nɛy náh fɛ̃ ń ko n mɔ n pi dɛ́! Ńmɔ ye n kɔ̃ ń minnɛ ń gblɔ̌y. Tɛ̃́nwɛnɔ mɛ ń tyɩ́ kɩ fɛ̃ kè kɔ̃, tɛ̃́nwɛnɔ tɔ̃ mɛ ń tyɩ́ kɩ fɛ̃ kè syi ńtɔ̃. Sɛ̃́ ye ń Sú Liyel nɛ mé pɩ.»
18 Ninguém a tira de mim, mas eu mesmo a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para tomá-la de volta, pois foi isso que meu Pai ordenou”.
19 Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyifunɔ-á wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, pé sõnɔ tɔ̃ kah pɩ sé tyɩ́ tyɩ́lɛ.
19 Quando Jesus disse essas coisas, as opiniões dos judeus a respeito dele se dividiram outra vez.
20 Pé náhnáh tyah n yo nɛ ńkɛ̃́, sétõ yɔ́-á mɛ ǹ sɔkɔ, ǹ yõ̀gbèkè kɔ̃ kè yuku. Yõ se tɔ̃ mɛ ké tyɩ́, pè ǹ wɛlɔlɛ n nohnɩ nɩ?
20 Alguns diziam: “Ele está possuído por demônio e está louco. Por que ouvi-lo?”.
21 Ǹtɛ túkù mó nɛ ńkɛ̃́, yõ̀gbèkè yúkú-ò wɛlɔ náh wɛlɔ nɔ́pilɛ dɛ́! Yõ̀gbèkè yúkú-ò se kɩ fɛ̃ yɩ̃́tũ̂ yɩ̃́ yɩkɩ mɔ nɩ?
21 Outros diziam: “Ele não fala como alguém que está possuído por demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?”.
22 Képah sɔkɔ, kwɔ̀vɩrɩ gbĩ́nɛ, syáh yɔ́ sõ̀ mɛ n syah Yerusalɛmɩ sɔkɔ, nɛ̂-á Nsyifunɔ dyɔlɛ n to n kõ Liyel ní-ńsah gbô tɔ̃́nsàhnsɔkɔnɔ tyɩ́lɛ.
22 Era inverno, e Jesus estava em Jerusalém na celebração da Festa da Dedicação.
23 Képah sɔkɔ, Yesu sõ̀ mɛ n kɔ n kɔ̃ Liyel ní-ńsah gbô párn yɔ́ sõ̀, nɛ̂-á pè n ye Salomo párnnɛ.
23 Ele caminhava pelo templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão,
24 Nsyifunɔ yísyɔ́ mɛ pɔ à mɔ gbɩ̃ tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à se kɩ pépi mɔ sah tɔ̀tɔ̀ sɔkɔ, pópó kɩ pɔ nɔ gbĩ́ nɛ̂ tyɩ́ nɩ? Ǹmɔ-à kɩ nɛ̂ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, à kè yo n dal n mɔ pé syah kɛ̀!
24 quando os líderes judeus o rodearam e perguntaram: “Quanto tempo vai nos deixar em suspense? Se você é o Cristo, diga-nos claramente”.
25 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Mé kè yo tɛ yé tyɩ́, ǹtɛ yé náh sɛ̃ ké yõ. Tyi nónó-á mé mɛ n pɩ ń Sú Liyel yĩn yõ, sépi ye mɛ ń tyɩ́lɛ n yo n wah.
25 Jesus respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não creram em mim. A prova são as obras que realizo em nome de meu Pai.
26 Ǹtɛ yé náh pɩ ńmɔ képyɛ́nɩ̀nɛ sɛ̃́, képah ye yé kɔ̃ yé náh sɛ̃ ké yõ.
26 Mas vocês não creem em mim porque não são minhas ovelhas.
27 Ńmɔ képyɛ́nɩ̀ tɛ̃̀ wɔ ń wɛynɛ n nohnɩ, mé sélɛ n pnɛ, ànɛ̂ sě ń sõ̀ tɛ̃.
27 Minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Mé kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ sè kɔ̃. Sé tyɩ́ náh n yɩkɩ n yah n pi, ànɛ̂ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ sè tɛ̃ n syi ń gbõ̀.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e elas nunca morrerão. Ninguém pode arrancá-las de minha mão,
29 Ńmɔ Sú nɛ̂-á sélɛ ń gbõ̀ dahbɩ, ǹmɔ kal yíyìn póllɛ. Képah ye, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ sè tɛ̃ n syi ǹmɔ gbõ̀ sɔkɔ.
29 pois meu Pai as deu a mim, e ele é mais poderoso que todos. Ninguém pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Ńmɔ ànɛ̂ Sú Liyel mɛ núkúlɛ.»
30 O Pai e eu somos um”.
31 Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyifunɔ tɔ̃ dyêh tõ nɛ páh Yesulɛ n min n ko.
31 Mais uma vez, os líderes judeus pegaram pedras para atirar nele.
32 Ǹtɛ à mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, Sú Liyel gbõ̀ yõ, páh tyípéplɔ náhnáh pɩ pè wɛ. Sépi sɔkɔ nɛ̂ tɛ̃̀ yĩn se pè n yah n kɔ̃ pé mínnkò-ǹsahlɛ nɩ?
32 Jesus disse: “Por orientação de meu Pai, eu fiz muitas boas obras. Por qual delas vocês querem me apedrejar?”.
33 Nsyifunɔ mɛ à syah nɛ, tyípépɛ̌y pɩ́nɔ́ yĩn náh pé nɛ páh ǹnɛ n min n ko dɛ́! Ǹtɛ wǎh yo de Liyel tyɩ́ képah yĩn-á. Ǹmɔ névi gbɔy kɩ pɔ ǹ gblɔ̌ynɛ n pɩ Liyellɛ nɩ?
33 Eles responderam: “Não vamos apedrejá-lo por nenhuma boa obra, mas por blasfêmia. Você, um simples homem, afirma que é Deus!”.
34 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́ nɛ: «Kè náh mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ, Liyel-á nɛ líyelnɔ́-á yélɛ di?
34 Jesus respondeu: “As próprias Escrituras de vocês afirmam que Deus disse a certos líderes do povo: ‘Eu digo: vocês são deuses!’.
35 Liyel-á yo mɔ névye nónó tyɩ́, à pè ye líyelnɔ́lɛ. Ǹtɛ yé se pɩ̃ nɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́ynɔ́-á nɛ̂ yo, kè náh fɛ̃ n milki n pi tɛ́!
35 E vocês sabem que as Escrituras não podem ser alteradas. Portanto, se aqueles que receberam a mensagem de Deus foram chamados de ‘deuses’,
36 Tɛ́ Sú Liyel-á ńmɔ nɛ̂ wilki sah ǹ tyɩ́ yõ, tɛ́ ń tɛkɩ mɔ kèkõyṍ, yé nɛ máh yo de Liyel tyɩ́, máh sɔ̃́npɩ́lɛ yo nɛ Liyel Pídĩ́-á ńnɛ nɩ?
36 por que vocês consideram blasfêmia quando eu digo: ‘Eu sou o Filho de Deus’? Afinal, o Pai me consagrou e me enviou ao mundo.
37 Máh kɩ mɛ ń Sú Liyel tyípɩ́nɩ̀nɛ n pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, yé káh sɛ̃ ń yõ.
37 Não creiam em mim se não realizo as obras de meu Pai.
38 Ǹtɛ máh kɩ mɛ sélɛ n pɩ, yáh kɩ sɔ̃́ mɛ n sɛ̃ n pi ńkɛ̃̂nɛ ńmɔ yõ, yé sɛ̃ sépi tɛ̃̀ wɔ yõ; képah sɔkɔ yé kɩ pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, máh mɛ núkúlɛ Sú Liyellɛ, ànɛ̂ Sú Liyel-á mɛ núkúlɛ ńnɛ.»
38 Mas, se as realizo, creiam na prova, que são as obras, mesmo que não creiam em mim. Então vocês saberão e entenderão que o Pai está em mim, e que eu estou no Pai”.
39 Képah tɛ̃̀nɛ, pè tɔ̃ nɛ páh Yesulɛ n tɛ̃. Ǹtɛ à pwah pé tyɩ́.
39 Novamente, tentaram prendê-lo, mas ele escapou e os deixou.
40 Képah náh, Yesu tɔ̃ ǹ syɩ yuku Nsyurdɛ̃ yɔ́nkahnɩnɛ, à kyɩ tɛ̃ ńyãh sɔkɔ-á Nsyɔ̃ ǹgbò tyah névye wèlnwílkìnɔ́lɛ.
40 Foi para o outro lado do rio Jordão, perto do lugar onde João batizava no início, e ficou ali por algum tempo.
41 Névye náhnáh mɛ kyɩ ǹ tnɔ̂, tɛ́ mɛ yo tũ nɛ, Nsyɔ̃ náh gbǐl tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ. Ǹtɛ wǎh tyi nónó pól yo dĩ́ mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ, gblɔ-á sélɛ.
41 Muitos o seguiram, comentando entre si: “João não realizou sinais, mas tudo que ele disse a respeito deste homem se cumpriu”.
42 Képah sɔkɔ, névye náhnáh mɛ sɛ̃ Yesu yõ nɛ́npɔ́.
42 E muitos ali creram em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.