Gálatas 2

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Képah náh, ye gbɔ̃nyã́h sɔ́kɔ́ntɛnɔ sɔkɔ, mé tɔ̃ yuku Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ ànɛ̂ Barnabasɩlɛ. Mé Tite tɔ tɛ̃ dohnɩ ń gblɔ̌y yõ à sɔkɔ.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Liyel ye wɛ̃kɩ ńnɛ tir yɔ́lɛ ń kɔ̃ mé dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ sɔkɔ. Tɛ́ máh tõ̀ nɛ̂ pɩ sɔkɔ tɛ, ànɛ̂ máh mɛ nɛ̂ pɩ́nɔ́ sɔkɔ, mé náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ sè pɩ yõ̀kã̀nnɛ. Képah yĩnnɛ, máh yĩni tɛ̃, mé kyɩ wil Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm tyɩ́ pé yahlɛ, tɛ́ máh Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo dùkù nɛ̂nɛ névye tyɩ́ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, mé ké yah yo pépi tyɩ́.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ǹtɛ ńmɔ kɔ́-ò Tite nɛ̂ ńtɛ̃-á Nsyifu náh ǹnɛ, pè náh à kyɩ̃ mɔ à kɔ̃ à kõ̀kè kõ.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Á yṹnpyé nɛ́túkúnì yísyɔ́ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ Tite kõ̀kè kõ. Pépi ye sõ̀ pɔ de fɛ̃kɩ á wrɔ́ sɔkɔ, Yesu Krista-á pɔ á wɛ wilki tyi kõ̀nsàhnɔ́ yɔ̃rɩ nɛ̂ sɔkɔ, képah ségblɔ́ ye pè pɔ yáh-ńsah tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé á tɔ̃ dahbɩ kénɛ yɔ̃rɩ sɔkɔ.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Ǹtɛ ápi sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir nɛ̂-á gbɩlɛ, kè tɛ̃ ké dùkùlɛ yépi yĩnnɛ. Képah ye, á náh kè fɛ̃ syi pé tyɩ́. Á náh sah pé tyɩ́ yõ kwéy ńtɛ̃nɛ.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Ǹtɛ nónó-á no mɛ n yah yah tãmnɛ, yĩ́n-ńsah nɛ̂-á sõ̀ mɛ pé tyɩ́, képah náh mɛ tir yɔ́lɛ ńmɔ tyɩ́. Liyel náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n tɔkɔ fṍnfṍnɛ n pɩ ǹ ní-òlɛ dò. Kénɛ névye nɔ́pi ńtɛ̃ tɔ náh mó tir yɔ́ wɛ yo dohnɩ ń Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yónɔ́ yõ.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Ǹtɛ pè pyě kè wɛ pɩ̃ ńtɛ̃nɛ nɛ, Liyel-á kè dahbɩ ńmɔ gbõ̀ nɛ mé Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo névye tyɩ́ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, sɔ̃́-á à kè dahbɩ Pyɛrɩ gbõ̀ nɛ à kélɛ n yo Nsyifunɔ tyɩ́.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Yé náh wɛ di, Liyel nɛ̂-á pɩ Pyɛrɩlɛ tɛ̃ntõ̀ névilɛ Nsyifunɔ tyɩ́, ǹmɔ ó ye pɩ ńmɔ tɔlɛ tɛ̃ntõ̀ névilɛ névye tyɩ́ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Képah sɔkɔ, Nsyakɩ ànɛ̂ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃pi nónó-á yah tãmnɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì sɔkɔ, pépi mɛ kè pɩ̃ nɛ Liyel-á pɩ ń tyɩ́ yõ̀bènɔrɩlɛ à ń dah mɔ tõ̀ mɛ̀ pɩ́nɔ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè mɛ yuku pɔ gbã̀n dahbɩ wɛkɩ ńmɔ ànɛ̂ Barnabasɩ tyɩ́, à kè wɛ̃kɩ nɛ á pól-á pɩ tõ̀ núkú pɩ́púlɛ pélɛ. Képah tɛ̃̀nɛ, á mɛ yo sah núkú yõ pélɛ nɛ, ápi-á kɩ á yah mɔ névye tĩ̀nnɛ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, tɛ́ pépi kɩ mó pé yah mɔ Nsyifunɔ tĩ̀nnɛ.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Tɛ́ pè kè yah kɔ̃ á tyɩ́ wɔlɛ nɛ, á á dyɔ sah nɛ n kwnɛ pépi Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì yãm tãn tyɩ́lɛ Yerusalɛmɩ sɔkɔ. Pǎh kè yo sɔ̃́, képah ye mé mɛ n pɩ ń nɩ póllɛ.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Képah náh, Pyɛrɩ-á pɔ pɔ Antyɔsyɩ kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à pɩ́-ńkɛ̃̂ tyi pɩ. Kǎh pɩ sɛ̃́, mé lékàhlɛ à kɔ̃ no pól yĩ́ yah.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Yé náh wɛ di, gbĩ́ nɛ̂-á lésõ Nsyakɩ tɛ̃ntõ̀ névye náh tɔ̃̌nɩ̀ mɛ pɔ Antyɔsyɩ sɔkɔ, Pyɛrɩ sõ̀ mɛ n yõ wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ á yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́púlɛ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. Tɛ́ no nɔ́pi-á fyɔ̀ pɔ yĩni tɛ̃, à núkú ǹ gbɛ á yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú nɔ́pilɛ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. À náh tɔ̃ mɛ n yõ pélɛ wɛ̃ tyɩ́ Nsyifunɔ yah tíkí tɛ̃̀ tyɩ́.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Nsyifunɔ tɛ́lɔ́ tɔ mó kõ ǹ náh pɩ́-ńkɛ̃̂ tyi nɔ́pi pɩ́nɔ́ sɔkɔ, fɔ́ɔ́ pè Barnabasɩ ńtɛ̃ tɔ yõ yɩkɩ mɔ ké sɔkɔ.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Ǹtɛ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir nɛ̂-á gbɩlɛ, máh fyɔ̀ pɔ kè wɛ nɛ pè náh mɛ n kɔ képah wɛ̃̀kɩ̀ yõ, mé núkú yo Pyɛrɩ tyɩ́ no pól yĩ́ yah sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Áwɔ nɛ̂-á Nsyifulɛ, wáh pɔ ásõ̂ sɔkɔ, á á náh vi Nsyifunɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ̃, tɛ́ n kɔ á yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ kɔ̃lɛ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. Tɛ́ yõ nɛ̂ yõ mɛ, á kɩ pɔ pépi wɔlɛ n kyɩ̃ n mɔ n mɔ Nsyifunɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ sɔkɔ núkúnúkú wɛ́?»
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Gbɩ tɛ̃̀ wɔ ye Nsyifunɔ ye ápilɛ á wìl-ǹsah sɔkɔ, nɛ́káhbɩ́ náh álɛ pépi nónó-á pè n nɛ n ye Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ dêl pɩ́púlɛ.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Ǹtɛ á pól pɩ̃ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ náh fɛ̃ névi yɔ́ ńtɛ̃ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yah sɔkɔ, fɔ́ɔ́ névi nɛ̂ ó-à sɛ̃ Yesu Krista yõ. Ápi tɔ mɛ ké tyɩ́ nɛ á pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ Yesu Krista yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ, tɛ́ kè káh pɩ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ pèpɛy gbõ̀ yõ sɔ̃́. Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh se fɛ̃ n pɩ n pi nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yah sɔkɔ, képah gbõ̀ yõ tɛ́. Ǹtɛ á pól pɩ̃ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ náh fɛ̃ névi yɔ́ ńtɛ̃ pɩ tómm Liyel yah sɔkɔ, fɔ́ɔ́ névi nɛ̂ ó-à sɛ̃ Yesu Krista yõ. Ápi tɔ mɛ ké tyɩ́ nɛ á pɩ tómm Liyel yah sɔkɔ Yesu Krista yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ, tɛ́ kè káh pɩ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ pèpɛy gbõ̀ yõ sɔ̃́. Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh se fɛ̃ n pɩ n pi tómm Liyel yah sɔkɔ, képah gbõ̀ yõ tɛ́.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Ǹtɛ áyáh n yah n kɔ̃ pɩ́-ńsahlɛ tómm Liyel yah sɔkɔ á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ, tɛ́ kè kè wɛ̃kɩ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ dêl pɩ́pú-á ápi tɔlɛ, képah se yɔ́ n wɛ̃kɩ nɛ Krista-á á mɔ tyípékè pɩ́nɔ́ sɔkɔ? Póllɛ!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Ńmɔ-à ńtyɩ̃́nɔ ń náh vi Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ̃, tɛ́ tɔ̃ pɔ ń syɩ pɔ sélɛ n kɔ à, mé náh ń gblɔ̌y wɛ̃kɩ sé dêl pɩ́-òlɛ di?
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ tyɩ́ tĩ̀nnɛ, ńmɔ mɛ nɛ kókè sɔ̃́ ńnɛ. Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ ńtɛ̃ ye pɩ képahlɛ ń kɔ̃ mé ń minnɛ n wɛ n pɩ Liyel tyɩ́ yõ. Ńmɔ ànɛ̂ Kristalɛ, á tɔ̂ɔ́ ye syɩ dahnɩ yõ wɛ̃ tyɩ́.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Mé sénsɔ̃ mɛ min sɔkɔ ó, ǹtɛ ńmɔ náh n tɛ̃ ń gblɔ̌y yahlɛ dɛ́, Krista ye n tɛ̃ ń yahlɛ. Máh min sɔkɔ wil gbɛ̃́nsêlɛ ń tyɩ́ núkúnúkú yɔ̀, mé mɛ ń min póllɛ n pɩ Liyel Pídĩ́ Krista yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, ń tyɩ́-á nɔ ǹmɔ nɛ̂ tyɩ́, fɔ́ɔ́ à fɛ̃ syi pè à ko mɔ ńmɔ yĩnnɛ.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Yé náh wɛ di, kàh sõ̀ mɛ pɩ nɛ névi-á kɩ fɛ̃ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yah Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ gbõ̀ yõ, yõ se náhkɩ sõ̀ mɛ Krista kúnɔ́ tyɩ́? Ńmɔ náh Liyel pèpɔrɩ yahle n pi dɛ́!
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.