Atos 5
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC
1 Ǹtɛ dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ pè n ye Ananiyasilɛ. Ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kyɩ Safira mɛ pé sétáh yɔ́ yãm, tɛ́ yo sah núkú yõ,
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 à ké pɔ́ túkù kãm sah. Képah náh, Ananiyasi mɛ kyɩ ké pɔ́ tɛ́ynɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye kɔ̃.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Ananiyasi, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ se pɩ sɔ̃́ tɛ́ wɛ de yĩ́ĩ́ ǹ nɩ sɔkɔ sɛ̃́, fɔ́ɔ́ à pɔ mɩ̀nɩ̀ yo Liyel Mirki tyɩ́, tɛ́ sétáh yã̀mnɔ́ pɔ́ túkù kãm sah nɩ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Sétáh mɛ̀ yã̀m-ǹkɛ̃̂ gbĩ́nɛ, ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́ kó sõ̀ kélɛ nɩ? Wǎh tɔ̃ pɔ kè yãm, ké pɔ́ kó pɩ ǹmɔ tyɩ́lɛ nɩ? Ǹtɛ yĩ mɛ̀ dùkù pɩ́nɔ́ sõnɔ se pɩ sɔ̃́, tɛ́ de ǹ nɩ sɔkɔ nɩ? Ńkɛ̃́, névye ó tyɩ́ náh à yo mɩ̀nɩ̀nɛ dɛ́, Liyel tɔ tyɩ́-á.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananiyasi-á fyɔ̀ kénɛ wɛlɔ noh, à núkú syɩkɩ ku. Kǎh pɩ sɛ̃́, nónó pól-á yĩ mɛ̀ noh, tíkí pè kah tɛ̃.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Wǎh ku sɛ̃́, kètɛ̃̀npì mɛ pɔ ǹ lékó fɔkɔ, tɛ́ à tɔkɔ kyɩ yɩ̃.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Képah náh, lɛ́rɩ́nɔ́ tɔ̃́nɔ́ kénkɔ̃ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, ǹ kyɩ pɔ de nɛ́npɔ́, tɛ́ tir nɛ̂-á pɩ sɔkɔ, à náh sõ̀ mɛ kè pɩ̃.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pyɛrɩ mɛ à syah nɛ, à yo pé syah, dan mɛ̀ se ńtyɩ̃́nɔ pè yãm pé sétáh mɛ̀nɛ nɩ? À mɛ nɛ, àwe, kénɛ dan-á.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pè se pɩ sɔ̃́, tɛ́ yo sah núkú yõ ǹ pɛlɛ, à pɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Mirki vyãh sõ̀lɛ n noh nɩ? À yah, nónó-á kyɩ yɩ̃ ǹ pɛ lékólɛ, pǎh mɛ pɔ n de yɔ̀. Tɛ́ pǎh kɩ ǹ tɔ lékó tɔkɔ n sɔkɔ n pi.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Pyɛrɩ-á yo sɛ̃́, nɛ́npɔ́ swɔ, pi núkú syɩkɩ ǹ yah tĩ̀nnɛ, à ku. Kètɛ̃̀npì-á de kyɩ, pè kyɩ à wɛ kúnɔ́lɛ. Pè mɛ à tɔkɔ kyɩ yɩ̃ ǹ pɛ tnɔ̂.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Képah sɔkɔ, tíkí Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì pól kah tɛ̃, à tahlɩ tyi nɔ́pi nóhpú pól tyɩ́.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Liyel sõ̀ mɛ n syɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́, à gbǐl tyi náhnáhlɛ n pɩ névye nɩyṍ. Pè sõ̀ mɛ pé sõnɔ pɩ núkúlɛ ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú tɛ́lɔ́ póllɛ, tɛ́ wɛ̃nɛ n tuke n mɔ Liyel ní-ńsah gbô párn yɔ́ sõ̀, nɛ̂-á pè n ye Salomo párnnɛ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ǹtɛ no tɛ́lɔ́ sɔkɔ nɛy yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ ǹ nɩlɛ n syãh n kwrɔ n mɔ pé sɔkɔ. Tɛ́ no pól mó tɔ̃ mɛ pélɛ n kah n sõ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Képah sɔkɔ, díbí ànɛ̂ syɔ́ náhnáh sõ̀ mɛ n sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ, dòhnɩ̀nɔ́ kɔ̃ kè n pɩ n yuku ǹ yõ sɛ̃́pú yõ.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, névye tyah n wil pé yámpúlɛ, à pélɛ n sah n pɔ pàl yõ, képah náh pɩ, sɛ̃ sɛ̃ yî yõ wã̀l yey sɔkɔ, nɛ Pyɛrɩ-à pɔ n sɔkɔ, tɛ́ ǹ mírkí wɛ mɔ pé sɔkɔ nɛy nɛ̂ yõ, tɛ̃̀ wɛ dɛ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Yerusalɛmɩ gbɔ̀plɔ kwlo névye náhnáh ńtɛ̃ tɔ sõ̀ mɛ pé yámpúlɛ n tɛ̃ n pɔ n pɔ, à tahlɩ névye tyɩ́, sétã̀n-á sõ̀ mɛ nónónɛ n kwlɔ. Tɛ́ pé pól sõ̀ mɛ dɛ́nmɔnɔlɛ n wɛ.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Képah tɛ̃̀nɛ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ ànɛ̂ ǹ náh névye póllɛ nónó-á Sadusɛ̃ névyelɛ, pè tyah dyɔ́yɔ́kɩ̀lɛ n pɩ Yesu tɛ̃ntõ̀ névyelɛ,
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 tɛ́ pè tɛ̃ kyɩ dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ǹtɛ lékã̂h-á pɔ mɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ pɔ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ yah yɩkɩ mɔ ànɛ̂ ké sɔkɔ táh vɩ̀ yeynɛ, à Yesu tɛ̃ntõ̀ névye wilki, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Yé kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, yè kyɩ min sã́n tyi nɔ́pi pól yo névye tyɩ́.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Wɛy mɛ̀-á yo pè noh sɛ̃́, séngbɔ̃́ púpúlɛ, pè mɛ yuku kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, à kyɩ tyah kwɔ́nɔ́lɛ n pɩ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Ǹtɛ pǎh kyɩ yĩni tɛ̃, pè náh pè wɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ. Pè mɛ pé syɩ pɔ ké yah yo pé yõ̀tãm tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 páh kyɩ wɔ̀kɔ̀npèkè yah wɛ tɛ̃́nmɔnɔlɛ pallɛ ànɛ̂ ké sɔkɔ táh vɩ̀ yey tɔlɛ, sé syɩ́kɩ́púlɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ pé tɛ̃̀-ǹtã̀n sɔkɔ. Ǹtɛ páh se mó tɔ̃ sè yɩkɩ mɔ de, pé náh nɛy wɛ sé sɔkɔ.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Pǎh yo sɛ̃́, yĩ mɛ̀ nóhnɔ́ Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ànɛ̂ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm fɔkɔ fil. Pè mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́-á pɩ dùkù nɛ̂nɛ.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Pǎh mɛ képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ pɔ yo pé tyɩ́ nɛ, névye nónó-á pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pǎh mɛ névyelɛ n kwɔ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Képah tɛ̃̀nɛ, Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ǹ no tɛ̃, à pé nyáh sõ. Pǎh kyɩ, tíkí pè tɛ̃ nɛ páh kɩ nɛ pé pè tɛ̃ gbùgbù, névye káh pɔ pé minki ko dyêhlɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè pè ye yárr, à sɔkɔ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ pélɛ tukey tùkèpu tĩ̀nkì tyɩ́, sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ pè syah nɛ,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 pé kó lésõ kè tũ pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ kwɔ́nɔ́ pɩ n yah dĩ́ mɛ̀ yĩn yõ nɩ? Tɛ́ pè yah, pǎh pé kwɔ́nɔ́ tɔ̃ mɔ Yerusalɛmɩ kwil pól sɔkɔ, tɛ́ tɔ̃ mɛ ǹ kũ plɔlɛ n twah pépi yõ kɛ̀!
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Ǹtɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tɛ́lɔ́ mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Á kɩ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ yɛ sɔ̃́, tɛ́ kɩ névye tyɩ́lɛ n pɩ?
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Yesu nɛ̂-á yé ko mɔ dahnɩ yõ, á náh tãn Liyel ye ǹ lékó yilki mɔ,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 tɛ́ à yɔ̃ dɔkɔ sɔkɔ, à kyɩ à sah ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ. Tɛ́ à pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ, ànɛ̂ pwáhnmɔ-òlɛ nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ gbõ̀ yõ Yisrayel tãn fɛ̃ pé nnɔ vi mɔ, pè mó pé tyípêl yɔ̃̀nmɔnɔ wɛ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Kénɛ tyi nónó-á Liyel pɩ, ápi ànɛ̂ Liyel Mirki ye sé yónwàhpu kègblɔlɛ, wǎh képah nɛ̂nɛ névye kɔ̃, nónó-á sah ǹ tyɩ́ yõ.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Képah tɛ̃̀nɛ, tukey tùkèpu tĩ̀nkì-á wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, pé fɔkɔ kah vyãh, fɔ́ɔ́ pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ko mɔ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Ǹtɛ Farisiyɛ̃ nɛy yɔ́ sõ̀ mɛ pé sɔkɔ pè n ye Kamalyɛlɩlɛ. Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́-ò yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ, nɛ̂-á névye pól mɛ yõ̀yénnɛ n sah ǹ yõ. Ǹmɔ mɛ yuku yĩn tukey tùkèpu tĩ̀nkì nɩyṍ tɛ́ nɛ, pè Yesu tɛ̃ntõ̀ névye wilki mɔ kégbɔ́ kwéy átrɛ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Pǎh wil, à ǹ syɩ yo pé no tyɩ́ nɛ: «Á no Yisrayel tãn, yé yé gblɔ̌y kyɔmɩ yĩ́ĩ́ yé tyípɩ́nɔ́ sɔkɔ, à yuku díbí nɔ́pi tĩ̀nnɛ dɛ́!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Ké náh tɔ̃̌nɩ̀ pɩ di mónɔ́lɛ kah, gbĩ́ nɛ̂-á Tedasɩ mɛ yuku ǹ gblɔ̌y pɩ nɛ, nɛ́-ǹgbɛ̃-á péwɔlɛ, tɛ́ díbí nɛ́pĩ̂ kyɛyẽ́h (400) sõnɔ vi mɔ pè kɔ̃ pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Ǹtɛ wǎh pɔ ko mɔ, ǹ sõ̀ tɛ̃́pú pól náh karkɩ di? Nɛy se tɔ̃ wũ?
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ǹmɔ tyɩ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Kalile gbɛ̃̀nyah dĩ́ Nsyudasɩ mɛ tɔ̃ yuku kénɛ gbɛ̃̀nyah névye yãh gbĩ́nɛ, à pé náhnáh yõ yɩkɩ pè kɔ̃ pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Ǹtɛ ǹ tɔ náh pɔ ko mɔ, tɛ́ ǹ sõ̀ tɛ̃́pú mɛ karkɩ di?
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Képah ye núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé yé vyɛ̃y dɛ no nɔ́pi tyɩ́ sɔkɔ, yè mó pè fĩn mɔ pè nɛ n yuku. Pé tir yáhntɔkɔnɔ, képah náh pɩ, pé tyípɩ́nɩ́ mɛ̀-à kɩ mɛ wil névye tɛ̃̀ tyɩ́, kè kɩ tyɛ ké gblɔ̌y.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ǹtɛ kàh kɩ mɛ wil Liyel tɛ̃̀ wɔ tyɩ́ tɔ́tɔ́, yépi náh fɛ̃ kè yɩkɩ n pi. Yé kyɔ̀mɩ̀nɔ́ pɩ, yè káh pɔ tyah Liyel wɔlɛ n fwo dɛ́!»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Pè mɛ tɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ye de, à pɔ pè ko yèfõhlɛ. Tɛ́ kè yahle pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ Yesu tyɩ́lɛ n yãh, tɛ́ pè fĩn mɔ.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ǹtɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ kègbɩlɛ, pǎh n yal tukey tùkèpu tĩ̀nkì wrɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pǎh sɔ̃́npɩ́lɛ kè kyɔmɩ wɛ nɛ, páh yɩ̃nɛ fṍhnɔ́lɛ Yesu yĩnnɛ.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Képah sɔkɔ, sõmɛsṍ pè n nɛ n mɛ Liyel ní-ńsah gbô ànɛ̂ kétlo sɔkɔ, ǹ névyelɛ n kwɔ, ǹ tɛ́ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo pé tyɩ́ Yesu Krista tyɩ́ yõ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.