Atos 5

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ǹtɛ dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ pè n ye Ananiyasilɛ. Ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kyɩ Safira mɛ pé sétáh yɔ́ yãm, tɛ́ yo sah núkú yõ,
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 à ké pɔ́ túkù kãm sah. Képah náh, Ananiyasi mɛ kyɩ ké pɔ́ tɛ́ynɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye kɔ̃.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Ananiyasi, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ se pɩ sɔ̃́ tɛ́ wɛ de yĩ́ĩ́ ǹ nɩ sɔkɔ sɛ̃́, fɔ́ɔ́ à pɔ mɩ̀nɩ̀ yo Liyel Mirki tyɩ́, tɛ́ sétáh yã̀mnɔ́ pɔ́ túkù kãm sah nɩ?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Sétáh mɛ̀ yã̀m-ǹkɛ̃̂ gbĩ́nɛ, ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́ kó sõ̀ kélɛ nɩ? Wǎh tɔ̃ pɔ kè yãm, ké pɔ́ kó pɩ ǹmɔ tyɩ́lɛ nɩ? Ǹtɛ yĩ mɛ̀ dùkù pɩ́nɔ́ sõnɔ se pɩ sɔ̃́, tɛ́ de ǹ nɩ sɔkɔ nɩ? Ńkɛ̃́, névye ó tyɩ́ náh à yo mɩ̀nɩ̀nɛ dɛ́, Liyel tɔ tyɩ́-á.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ananiyasi-á fyɔ̀ kénɛ wɛlɔ noh, à núkú syɩkɩ ku. Kǎh pɩ sɛ̃́, nónó pól-á yĩ mɛ̀ noh, tíkí pè kah tɛ̃.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Wǎh ku sɛ̃́, kètɛ̃̀npì mɛ pɔ ǹ lékó fɔkɔ, tɛ́ à tɔkɔ kyɩ yɩ̃.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Képah náh, lɛ́rɩ́nɔ́ tɔ̃́nɔ́ kénkɔ̃ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, ǹ kyɩ pɔ de nɛ́npɔ́, tɛ́ tir nɛ̂-á pɩ sɔkɔ, à náh sõ̀ mɛ kè pɩ̃.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Pyɛrɩ mɛ à syah nɛ, à yo pé syah, dan mɛ̀ se ńtyɩ̃́nɔ pè yãm pé sétáh mɛ̀nɛ nɩ? À mɛ nɛ, àwe, kénɛ dan-á.
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pè se pɩ sɔ̃́, tɛ́ yo sah núkú yõ ǹ pɛlɛ, à pɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Mirki vyãh sõ̀lɛ n noh nɩ? À yah, nónó-á kyɩ yɩ̃ ǹ pɛ lékólɛ, pǎh mɛ pɔ n de yɔ̀. Tɛ́ pǎh kɩ ǹ tɔ lékó tɔkɔ n sɔkɔ n pi.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Pyɛrɩ-á yo sɛ̃́, nɛ́npɔ́ swɔ, pi núkú syɩkɩ ǹ yah tĩ̀nnɛ, à ku. Kètɛ̃̀npì-á de kyɩ, pè kyɩ à wɛ kúnɔ́lɛ. Pè mɛ à tɔkɔ kyɩ yɩ̃ ǹ pɛ tnɔ̂.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Képah sɔkɔ, tíkí Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì pól kah tɛ̃, à tahlɩ tyi nɔ́pi nóhpú pól tyɩ́.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Liyel sõ̀ mɛ n syɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́, à gbǐl tyi náhnáhlɛ n pɩ névye nɩyṍ. Pè sõ̀ mɛ pé sõnɔ pɩ núkúlɛ ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú tɛ́lɔ́ póllɛ, tɛ́ wɛ̃nɛ n tuke n mɔ Liyel ní-ńsah gbô párn yɔ́ sõ̀, nɛ̂-á pè n ye Salomo párnnɛ.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Ǹtɛ no tɛ́lɔ́ sɔkɔ nɛy yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ ǹ nɩlɛ n syãh n kwrɔ n mɔ pé sɔkɔ. Tɛ́ no pól mó tɔ̃ mɛ pélɛ n kah n sõ.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Képah sɔkɔ, díbí ànɛ̂ syɔ́ náhnáh sõ̀ mɛ n sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ, dòhnɩ̀nɔ́ kɔ̃ kè n pɩ n yuku ǹ yõ sɛ̃́pú yõ.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, névye tyah n wil pé yámpúlɛ, à pélɛ n sah n pɔ pàl yõ, képah náh pɩ, sɛ̃ sɛ̃ yî yõ wã̀l yey sɔkɔ, nɛ Pyɛrɩ-à pɔ n sɔkɔ, tɛ́ ǹ mírkí wɛ mɔ pé sɔkɔ nɛy nɛ̂ yõ, tɛ̃̀ wɛ dɛ.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Yerusalɛmɩ gbɔ̀plɔ kwlo névye náhnáh ńtɛ̃ tɔ sõ̀ mɛ pé yámpúlɛ n tɛ̃ n pɔ n pɔ, à tahlɩ névye tyɩ́, sétã̀n-á sõ̀ mɛ nónónɛ n kwlɔ. Tɛ́ pé pól sõ̀ mɛ dɛ́nmɔnɔlɛ n wɛ.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Képah tɛ̃̀nɛ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ ànɛ̂ ǹ náh névye póllɛ nónó-á Sadusɛ̃ névyelɛ, pè tyah dyɔ́yɔ́kɩ̀lɛ n pɩ Yesu tɛ̃ntõ̀ névyelɛ,
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 tɛ́ pè tɛ̃ kyɩ dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Ǹtɛ lékã̂h-á pɔ mɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ pɔ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ yah yɩkɩ mɔ ànɛ̂ ké sɔkɔ táh vɩ̀ yeynɛ, à Yesu tɛ̃ntõ̀ névye wilki, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 «Yé kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, yè kyɩ min sã́n tyi nɔ́pi pól yo névye tyɩ́.»
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Wɛy mɛ̀-á yo pè noh sɛ̃́, séngbɔ̃́ púpúlɛ, pè mɛ yuku kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, à kyɩ tyah kwɔ́nɔ́lɛ n pɩ.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Ǹtɛ pǎh kyɩ yĩni tɛ̃, pè náh pè wɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ. Pè mɛ pé syɩ pɔ ké yah yo pé yõ̀tãm tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 páh kyɩ wɔ̀kɔ̀npèkè yah wɛ tɛ̃́nmɔnɔlɛ pallɛ ànɛ̂ ké sɔkɔ táh vɩ̀ yey tɔlɛ, sé syɩ́kɩ́púlɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ pé tɛ̃̀-ǹtã̀n sɔkɔ. Ǹtɛ páh se mó tɔ̃ sè yɩkɩ mɔ de, pé náh nɛy wɛ sé sɔkɔ.
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Pǎh yo sɛ̃́, yĩ mɛ̀ nóhnɔ́ Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ànɛ̂ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm fɔkɔ fil. Pè mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́-á pɩ dùkù nɛ̂nɛ.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Pǎh mɛ képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ pɔ yo pé tyɩ́ nɛ, névye nónó-á pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pǎh mɛ névyelɛ n kwɔ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ.
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Képah tɛ̃̀nɛ, Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ǹ no tɛ̃, à pé nyáh sõ. Pǎh kyɩ, tíkí pè tɛ̃ nɛ páh kɩ nɛ pé pè tɛ̃ gbùgbù, névye káh pɔ pé minki ko dyêhlɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè pè ye yárr, à sɔkɔ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ pélɛ tukey tùkèpu tĩ̀nkì tyɩ́, sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ pè syah nɛ,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 pé kó lésõ kè tũ pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ kwɔ́nɔ́ pɩ n yah dĩ́ mɛ̀ yĩn yõ nɩ? Tɛ́ pè yah, pǎh pé kwɔ́nɔ́ tɔ̃ mɔ Yerusalɛmɩ kwil pól sɔkɔ, tɛ́ tɔ̃ mɛ ǹ kũ plɔlɛ n twah pépi yõ kɛ̀!
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ǹtɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tɛ́lɔ́ mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Á kɩ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ yɛ sɔ̃́, tɛ́ kɩ névye tyɩ́lɛ n pɩ?
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Yesu nɛ̂-á yé ko mɔ dahnɩ yõ, á náh tãn Liyel ye ǹ lékó yilki mɔ,
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 tɛ́ à yɔ̃ dɔkɔ sɔkɔ, à kyɩ à sah ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ. Tɛ́ à pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ, ànɛ̂ pwáhnmɔ-òlɛ nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ gbõ̀ yõ Yisrayel tãn fɛ̃ pé nnɔ vi mɔ, pè mó pé tyípêl yɔ̃̀nmɔnɔ wɛ.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Kénɛ tyi nónó-á Liyel pɩ, ápi ànɛ̂ Liyel Mirki ye sé yónwàhpu kègblɔlɛ, wǎh képah nɛ̂nɛ névye kɔ̃, nónó-á sah ǹ tyɩ́ yõ.»
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Képah tɛ̃̀nɛ, tukey tùkèpu tĩ̀nkì-á wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, pé fɔkɔ kah vyãh, fɔ́ɔ́ pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ko mɔ.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Ǹtɛ Farisiyɛ̃ nɛy yɔ́ sõ̀ mɛ pé sɔkɔ pè n ye Kamalyɛlɩlɛ. Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́-ò yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ, nɛ̂-á névye pól mɛ yõ̀yénnɛ n sah ǹ yõ. Ǹmɔ mɛ yuku yĩn tukey tùkèpu tĩ̀nkì nɩyṍ tɛ́ nɛ, pè Yesu tɛ̃ntõ̀ névye wilki mɔ kégbɔ́ kwéy átrɛ.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Pǎh wil, à ǹ syɩ yo pé no tyɩ́ nɛ: «Á no Yisrayel tãn, yé yé gblɔ̌y kyɔmɩ yĩ́ĩ́ yé tyípɩ́nɔ́ sɔkɔ, à yuku díbí nɔ́pi tĩ̀nnɛ dɛ́!
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Ké náh tɔ̃̌nɩ̀ pɩ di mónɔ́lɛ kah, gbĩ́ nɛ̂-á Tedasɩ mɛ yuku ǹ gblɔ̌y pɩ nɛ, nɛ́-ǹgbɛ̃-á péwɔlɛ, tɛ́ díbí nɛ́pĩ̂ kyɛyẽ́h (400) sõnɔ vi mɔ pè kɔ̃ pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Ǹtɛ wǎh pɔ ko mɔ, ǹ sõ̀ tɛ̃́pú pól náh karkɩ di? Nɛy se tɔ̃ wũ?
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Ǹmɔ tyɩ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Kalile gbɛ̃̀nyah dĩ́ Nsyudasɩ mɛ tɔ̃ yuku kénɛ gbɛ̃̀nyah névye yãh gbĩ́nɛ, à pé náhnáh yõ yɩkɩ pè kɔ̃ pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Ǹtɛ ǹ tɔ náh pɔ ko mɔ, tɛ́ ǹ sõ̀ tɛ̃́pú mɛ karkɩ di?
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Képah ye núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé yé vyɛ̃y dɛ no nɔ́pi tyɩ́ sɔkɔ, yè mó pè fĩn mɔ pè nɛ n yuku. Pé tir yáhntɔkɔnɔ, képah náh pɩ, pé tyípɩ́nɩ́ mɛ̀-à kɩ mɛ wil névye tɛ̃̀ tyɩ́, kè kɩ tyɛ ké gblɔ̌y.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Ǹtɛ kàh kɩ mɛ wil Liyel tɛ̃̀ wɔ tyɩ́ tɔ́tɔ́, yépi náh fɛ̃ kè yɩkɩ n pi. Yé kyɔ̀mɩ̀nɔ́ pɩ, yè káh pɔ tyah Liyel wɔlɛ n fwo dɛ́!»
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Pè mɛ tɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ye de, à pɔ pè ko yèfõhlɛ. Tɛ́ kè yahle pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ Yesu tyɩ́lɛ n yãh, tɛ́ pè fĩn mɔ.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ǹtɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ kègbɩlɛ, pǎh n yal tukey tùkèpu tĩ̀nkì wrɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pǎh sɔ̃́npɩ́lɛ kè kyɔmɩ wɛ nɛ, páh yɩ̃nɛ fṍhnɔ́lɛ Yesu yĩnnɛ.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Képah sɔkɔ, sõmɛsṍ pè n nɛ n mɛ Liyel ní-ńsah gbô ànɛ̂ kétlo sɔkɔ, ǹ névyelɛ n kwɔ, ǹ tɛ́ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo pé tyɩ́ Yesu Krista tyɩ́ yõ.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.