Atos 5

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ǹtɛ dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ pè n ye Ananiyasilɛ. Ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kyɩ Safira mɛ pé sétáh yɔ́ yãm, tɛ́ yo sah núkú yõ,
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 à ké pɔ́ túkù kãm sah. Képah náh, Ananiyasi mɛ kyɩ ké pɔ́ tɛ́ynɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye kɔ̃.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Ananiyasi, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ se pɩ sɔ̃́ tɛ́ wɛ de yĩ́ĩ́ ǹ nɩ sɔkɔ sɛ̃́, fɔ́ɔ́ à pɔ mɩ̀nɩ̀ yo Liyel Mirki tyɩ́, tɛ́ sétáh yã̀mnɔ́ pɔ́ túkù kãm sah nɩ?
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Sétáh mɛ̀ yã̀m-ǹkɛ̃̂ gbĩ́nɛ, ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́ kó sõ̀ kélɛ nɩ? Wǎh tɔ̃ pɔ kè yãm, ké pɔ́ kó pɩ ǹmɔ tyɩ́lɛ nɩ? Ǹtɛ yĩ mɛ̀ dùkù pɩ́nɔ́ sõnɔ se pɩ sɔ̃́, tɛ́ de ǹ nɩ sɔkɔ nɩ? Ńkɛ̃́, névye ó tyɩ́ náh à yo mɩ̀nɩ̀nɛ dɛ́, Liyel tɔ tyɩ́-á.
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Ananiyasi-á fyɔ̀ kénɛ wɛlɔ noh, à núkú syɩkɩ ku. Kǎh pɩ sɛ̃́, nónó pól-á yĩ mɛ̀ noh, tíkí pè kah tɛ̃.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Wǎh ku sɛ̃́, kètɛ̃̀npì mɛ pɔ ǹ lékó fɔkɔ, tɛ́ à tɔkɔ kyɩ yɩ̃.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Képah náh, lɛ́rɩ́nɔ́ tɔ̃́nɔ́ kénkɔ̃ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, ǹ kyɩ pɔ de nɛ́npɔ́, tɛ́ tir nɛ̂-á pɩ sɔkɔ, à náh sõ̀ mɛ kè pɩ̃.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Pyɛrɩ mɛ à syah nɛ, à yo pé syah, dan mɛ̀ se ńtyɩ̃́nɔ pè yãm pé sétáh mɛ̀nɛ nɩ? À mɛ nɛ, àwe, kénɛ dan-á.
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pè se pɩ sɔ̃́, tɛ́ yo sah núkú yõ ǹ pɛlɛ, à pɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Mirki vyãh sõ̀lɛ n noh nɩ? À yah, nónó-á kyɩ yɩ̃ ǹ pɛ lékólɛ, pǎh mɛ pɔ n de yɔ̀. Tɛ́ pǎh kɩ ǹ tɔ lékó tɔkɔ n sɔkɔ n pi.
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Pyɛrɩ-á yo sɛ̃́, nɛ́npɔ́ swɔ, pi núkú syɩkɩ ǹ yah tĩ̀nnɛ, à ku. Kètɛ̃̀npì-á de kyɩ, pè kyɩ à wɛ kúnɔ́lɛ. Pè mɛ à tɔkɔ kyɩ yɩ̃ ǹ pɛ tnɔ̂.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Képah sɔkɔ, tíkí Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì pól kah tɛ̃, à tahlɩ tyi nɔ́pi nóhpú pól tyɩ́.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Liyel sõ̀ mɛ n syɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́, à gbǐl tyi náhnáhlɛ n pɩ névye nɩyṍ. Pè sõ̀ mɛ pé sõnɔ pɩ núkúlɛ ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú tɛ́lɔ́ póllɛ, tɛ́ wɛ̃nɛ n tuke n mɔ Liyel ní-ńsah gbô párn yɔ́ sõ̀, nɛ̂-á pè n ye Salomo párnnɛ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Ǹtɛ no tɛ́lɔ́ sɔkɔ nɛy yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ ǹ nɩlɛ n syãh n kwrɔ n mɔ pé sɔkɔ. Tɛ́ no pól mó tɔ̃ mɛ pélɛ n kah n sõ.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Képah sɔkɔ, díbí ànɛ̂ syɔ́ náhnáh sõ̀ mɛ n sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ, dòhnɩ̀nɔ́ kɔ̃ kè n pɩ n yuku ǹ yõ sɛ̃́pú yõ.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, névye tyah n wil pé yámpúlɛ, à pélɛ n sah n pɔ pàl yõ, képah náh pɩ, sɛ̃ sɛ̃ yî yõ wã̀l yey sɔkɔ, nɛ Pyɛrɩ-à pɔ n sɔkɔ, tɛ́ ǹ mírkí wɛ mɔ pé sɔkɔ nɛy nɛ̂ yõ, tɛ̃̀ wɛ dɛ.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Yerusalɛmɩ gbɔ̀plɔ kwlo névye náhnáh ńtɛ̃ tɔ sõ̀ mɛ pé yámpúlɛ n tɛ̃ n pɔ n pɔ, à tahlɩ névye tyɩ́, sétã̀n-á sõ̀ mɛ nónónɛ n kwlɔ. Tɛ́ pé pól sõ̀ mɛ dɛ́nmɔnɔlɛ n wɛ.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Képah tɛ̃̀nɛ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ ànɛ̂ ǹ náh névye póllɛ nónó-á Sadusɛ̃ névyelɛ, pè tyah dyɔ́yɔ́kɩ̀lɛ n pɩ Yesu tɛ̃ntõ̀ névyelɛ,
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 tɛ́ pè tɛ̃ kyɩ dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Ǹtɛ lékã̂h-á pɔ mɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ pɔ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ yah yɩkɩ mɔ ànɛ̂ ké sɔkɔ táh vɩ̀ yeynɛ, à Yesu tɛ̃ntõ̀ névye wilki, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ:
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 «Yé kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, yè kyɩ min sã́n tyi nɔ́pi pól yo névye tyɩ́.»
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Wɛy mɛ̀-á yo pè noh sɛ̃́, séngbɔ̃́ púpúlɛ, pè mɛ yuku kyɩ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ, à kyɩ tyah kwɔ́nɔ́lɛ n pɩ.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ǹtɛ pǎh kyɩ yĩni tɛ̃, pè náh pè wɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ. Pè mɛ pé syɩ pɔ ké yah yo pé yõ̀tãm tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 páh kyɩ wɔ̀kɔ̀npèkè yah wɛ tɛ̃́nmɔnɔlɛ pallɛ ànɛ̂ ké sɔkɔ táh vɩ̀ yey tɔlɛ, sé syɩ́kɩ́púlɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ pé tɛ̃̀-ǹtã̀n sɔkɔ. Ǹtɛ páh se mó tɔ̃ sè yɩkɩ mɔ de, pé náh nɛy wɛ sé sɔkɔ.
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Pǎh yo sɛ̃́, yĩ mɛ̀ nóhnɔ́ Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ànɛ̂ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm fɔkɔ fil. Pè mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́-á pɩ dùkù nɛ̂nɛ.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Pǎh mɛ képah sɔkɔ, ǹnɩ̂ yɔ́ pɔ yo pé tyɩ́ nɛ, névye nónó-á pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pǎh mɛ névyelɛ n kwɔ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ.
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Képah tɛ̃̀nɛ, Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ǹ no tɛ̃, à pé nyáh sõ. Pǎh kyɩ, tíkí pè tɛ̃ nɛ páh kɩ nɛ pé pè tɛ̃ gbùgbù, névye káh pɔ pé minki ko dyêhlɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè pè ye yárr, à sɔkɔ.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ pélɛ tukey tùkèpu tĩ̀nkì tyɩ́, sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ pè syah nɛ,
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 pé kó lésõ kè tũ pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ kwɔ́nɔ́ pɩ n yah dĩ́ mɛ̀ yĩn yõ nɩ? Tɛ́ pè yah, pǎh pé kwɔ́nɔ́ tɔ̃ mɔ Yerusalɛmɩ kwil pól sɔkɔ, tɛ́ tɔ̃ mɛ ǹ kũ plɔlɛ n twah pépi yõ kɛ̀!
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Ǹtɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tɛ́lɔ́ mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Á kɩ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ yɛ sɔ̃́, tɛ́ kɩ névye tyɩ́lɛ n pɩ?
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Yesu nɛ̂-á yé ko mɔ dahnɩ yõ, á náh tãn Liyel ye ǹ lékó yilki mɔ,
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 tɛ́ à yɔ̃ dɔkɔ sɔkɔ, à kyɩ à sah ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ. Tɛ́ à pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ, ànɛ̂ pwáhnmɔ-òlɛ nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ gbõ̀ yõ Yisrayel tãn fɛ̃ pé nnɔ vi mɔ, pè mó pé tyípêl yɔ̃̀nmɔnɔ wɛ.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Kénɛ tyi nónó-á Liyel pɩ, ápi ànɛ̂ Liyel Mirki ye sé yónwàhpu kègblɔlɛ, wǎh képah nɛ̂nɛ névye kɔ̃, nónó-á sah ǹ tyɩ́ yõ.»
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Képah tɛ̃̀nɛ, tukey tùkèpu tĩ̀nkì-á wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, pé fɔkɔ kah vyãh, fɔ́ɔ́ pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ko mɔ.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Ǹtɛ Farisiyɛ̃ nɛy yɔ́ sõ̀ mɛ pé sɔkɔ pè n ye Kamalyɛlɩlɛ. Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́-ò yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ, nɛ̂-á névye pól mɛ yõ̀yénnɛ n sah ǹ yõ. Ǹmɔ mɛ yuku yĩn tukey tùkèpu tĩ̀nkì nɩyṍ tɛ́ nɛ, pè Yesu tɛ̃ntõ̀ névye wilki mɔ kégbɔ́ kwéy átrɛ.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Pǎh wil, à ǹ syɩ yo pé no tyɩ́ nɛ: «Á no Yisrayel tãn, yé yé gblɔ̌y kyɔmɩ yĩ́ĩ́ yé tyípɩ́nɔ́ sɔkɔ, à yuku díbí nɔ́pi tĩ̀nnɛ dɛ́!
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Ké náh tɔ̃̌nɩ̀ pɩ di mónɔ́lɛ kah, gbĩ́ nɛ̂-á Tedasɩ mɛ yuku ǹ gblɔ̌y pɩ nɛ, nɛ́-ǹgbɛ̃-á péwɔlɛ, tɛ́ díbí nɛ́pĩ̂ kyɛyẽ́h (400) sõnɔ vi mɔ pè kɔ̃ pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Ǹtɛ wǎh pɔ ko mɔ, ǹ sõ̀ tɛ̃́pú pól náh karkɩ di? Nɛy se tɔ̃ wũ?
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Ǹmɔ tyɩ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Kalile gbɛ̃̀nyah dĩ́ Nsyudasɩ mɛ tɔ̃ yuku kénɛ gbɛ̃̀nyah névye yãh gbĩ́nɛ, à pé náhnáh yõ yɩkɩ pè kɔ̃ pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Ǹtɛ ǹ tɔ náh pɔ ko mɔ, tɛ́ ǹ sõ̀ tɛ̃́pú mɛ karkɩ di?
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Képah ye núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, yé yé vyɛ̃y dɛ no nɔ́pi tyɩ́ sɔkɔ, yè mó pè fĩn mɔ pè nɛ n yuku. Pé tir yáhntɔkɔnɔ, képah náh pɩ, pé tyípɩ́nɩ́ mɛ̀-à kɩ mɛ wil névye tɛ̃̀ tyɩ́, kè kɩ tyɛ ké gblɔ̌y.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Ǹtɛ kàh kɩ mɛ wil Liyel tɛ̃̀ wɔ tyɩ́ tɔ́tɔ́, yépi náh fɛ̃ kè yɩkɩ n pi. Yé kyɔ̀mɩ̀nɔ́ pɩ, yè káh pɔ tyah Liyel wɔlɛ n fwo dɛ́!»
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Pè mɛ tɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ye de, à pɔ pè ko yèfõhlɛ. Tɛ́ kè yahle pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ Yesu tyɩ́lɛ n yãh, tɛ́ pè fĩn mɔ.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Ǹtɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ kègbɩlɛ, pǎh n yal tukey tùkèpu tĩ̀nkì wrɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pǎh sɔ̃́npɩ́lɛ kè kyɔmɩ wɛ nɛ, páh yɩ̃nɛ fṍhnɔ́lɛ Yesu yĩnnɛ.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Képah sɔkɔ, sõmɛsṍ pè n nɛ n mɛ Liyel ní-ńsah gbô ànɛ̂ kétlo sɔkɔ, ǹ névyelɛ n kwɔ, ǹ tɛ́ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo pé tyɩ́ Yesu Krista tyɩ́ yõ.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.