Atos 2

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Syáh sõ-á pɔ nɔ, nɛ̂-á pè n ye Pãntekɔtɩ syáhlɛ, Yesu yõ sɛ̃́pú pól sõ̀ mɛ tùkènmɔnɔlɛ fɩ̃́ núkú sɔkɔ.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Dǒ, yĩ́npɔ̃́ yɔ́ núkú n wil líyel sɔkɔ á kɩ nɛ yã́hpékè yɔ́ sɔ̃́ kõ, à pé mɛ́-ńsah wɔ̀kɔ̀ pól yuku.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Tɛ́ kwâh yɔ́ núkú wil mɔ á kɩ nɛ nyàh lépɔ̃́ sɔ̃́, tɛ́ kɔ̃lɩ tɛ̃ tɛ̃ kɔ̃ pé nɛ́núkù núkú pól yõ.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Liyel Mirki mɛ pé pól tɔkɔ. Pè tyah wɛ́nsnɔ́lɛ n wɛkɩ Liyel Mirki-á nónó dahbɩ pé vyɛ̃y.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Nsyifunɔ nónó-á pé Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ, pè sõ̀ mɛ wil kèkõyṍ kwlo kwlo pól sɔkɔ, à pɔ twah Yerusalɛmɩ kwil.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Yĩ́npɔ̃́ mɛ̀-á wil sɛ̃́, pé pól tuke mɔ tɔ́wûlɛ. Tɛ́ pé pól yáh-ńsah sõ̀ mɛ tyɛ, pé nɛ́núkù núkú pól-á sɔ̃́npɩ́lɛ pé kwlo wɛlɔ wɛ́kɩ́nɔ́lɛ n nohnɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Kǎh pɩ sɛ̃́, pé gbã̀n du, pé lékã́m fɛ̃kɩ, pè mɛ tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ: «Nónó pól-á n wɛkɩ yɔ̀, pé póllɛ Kalile gbɛ̃̀nyah tãn náh di?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ǹtɛ kè pɩ sɔ̃́ tɛ́ ápi nɛ́núkù núkú pól á kwlo wɛlɔ wɛ́kɩ́nɔ́lɛ n nohnɩ pé tyɩ́,
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 ápi nónó-á n wil gbɛ̃̀nyah nɔ́pi sɔkɔ, nónó-á pɩ: Partɛselɛ, ànɛ̂ Medilɛ, ànɛ̂ Yelamnɛ, ànɛ̂ Mesopotami tɔlɛ, ànɛ̂ Nsyudelɛ, ànɛ̂ Kapadɔsɩlɛ, ànɛ̂ Põtelɛ, ànɛ̂ Asilɛ,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 ànɛ̂ Frisyilɛ, ànɛ̂ Pãnfililɛ, ànɛ̂ Yesyiptilɛ, à tahlɩ Sirɛnɩ kwil tãn tyɩ́, Libi sɔkɔ, ànɛ̂ Wrome kwil tãn nónó-á mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ ásõ̂,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 ànɛ̂ Krɛtɩ tãnnɛ, ànɛ̂ Arabuninɛ. Ápi túkù sõ̀ dubi Nsyifunɔ Liyel nínɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ, tɛ́ túkù mó vi mɔ de álɛ ké sɔkɔ. Tɛ́ á pól mɛ Liyel tyí-ǹgbnɔ pɩ́nɔ́ tyɩ́ yónɔ́lɛ n nohnɩ pé tyɩ́ á kwlo wɛlɔ sɔkɔ.»
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Képah sõ̀ mɛ pé pól yáh-ńsah tyɛ, tɛ́ gbɛ̃̀ndùnì tɛ̃̀ tyɩ́, pè mɛ tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, tir nɛ̂ se képah n wɛ̃kɩ nɩ?
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Tɛ́ pé túkù mó sõ̀ mɛ kṍlɛ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ n ko nɛ, dìvɛ̃ pènɛ̀kɩ̀-á tɛ̃ pélɛ.
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ yuku yĩn pé no tɛ̃ntõ̀ névye nɛ́pĩ̂ gbɔ̃núkú tɛ́lɔ́ nɩyṍ, tɛ́ tyah n yo yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ tɔ́wû tyɩ́ nɛ: «Ápi Nsyifunɔ póllɛ ànɛ̂ nónó pól-á mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ Yerusalɛmɩ kwil, yé yé ní kwɔ noh pallɛ ń tyɩ́, yè mó ń wɛy syɩ́kɩ́-ńsah pɩ̃.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Mé pɩ̃ nɛ yáh mɛ n sõ nɛ, sètɛ̃̀nɩ̀ sɔkɔ-á no nɔ́pilɛ, tɛ́ sɛ̃́ náh dɛ́! Pɔ̃̂y tɔ̃ gbĩ́ ó sɔkɔ náh álɛ yɔ̀ di?
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Ǹtɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Nsyowɛlɩ-á nɛ̂ yo sah, képah ye pɩ yɔ̀.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 À lésõ nɛ, Liyel-á nɛ ńkɛ̃́:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Gbɩ yõ, kénɛ sèpĩ̀n sɔkɔ,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Mé kɩ gbǐl tyi pɩ yĩ̂nyõ,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 gbĩ kɩ vi mɔ pɩ fɛ̃́ntũ̂nɛ, tɛ́ ńwɔ̃́ kɩ syãh tṍ sɔ̃́,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Képah sɔkɔ, nónó pól-à Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ ye gbo, pépi wɔ kɩ pwah.›»
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Pyɛrɩ-á Nsyowɛlɩ wɛlɔ nɔ́pi yo tɛ, à tɔ̃ ǹ syɩ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Yisrayel tãn, yé noh ń tyɩ́, máh kɩ nɛ̂ yo n pi: Nasarɛtɩ Yesulɛ, ǹmɔ ye pɩ névi yɔ́lɛ, nɛ̂-á Liyel syɔ̃ ǹ tyɩ́, à ǹ gblɔ̌y tɔ̃́rɩ́lɛ yé wɛ̃kɩ ǹ gbǐl ànɛ̂ ǹ gbɛ̃̀ndùnì tyi pɩ́nɔ́ sɔkɔ yé wrɔ́. Yépi ńtɛ̃ ye kè pɩ̃ ó!
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Liyel-á ǹ tyi yah tɔkɔ sah sɔ̃́, sè pɩ sɛ̃́. À kénɛ dĩ́ gbàh dɛ mɔ yé kɔ̃, yé mɛ ǹnɛ Liyel dêl pɩ́pú kɔ̃ pè à syɩ dahnɩ yõ, à à ko mɔ.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Ǹtɛ kũ náh sõ̀ fɛ̃ à tɛ̃ n sah n pi. Képah ye, Liyel mɛ tɔ̃ ǹ lékó yilki mɔ, à à wilki kũ yèvyãhrɩ sɔkɔ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Ǹmɔ tyɩ́ ye lésõ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Davidi yo nɛ ńkɛ̃́:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Páh tɔ̃ mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ, ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛlɔ ó-á pè n nɛ n wɛkɩ.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 À náh pé lékó sah kũ kɔ̃ n pi,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Wǎh min wã̀llɛ pé wɛ̃kɩ. Tɛ́ kɩ pé kɔ̃,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Képah yóntɛnɔ náh, Pyɛrɩ tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ: «Á no, yé yɛ mè á náh nɛy Davidi tyi yo n wah yé syah. À lésõ ku pè yɩ̃. Tɛ́ kwɛy mɛ̀ sɔkɔ, ǹ diki ńtɛ̃ mɛ ápi kwil.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ǹtɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò ye sõ̀ ǹnɛ. Ǹ gbõ̀ sàhnɔ́ sõ̀ mɛ Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ mɛ̀ yõ, Liyel-á ǹ wo nɛ̂ sɔkɔ nɛ, ǹ pétóbé sɔkɔ yɔ́-á kɩ pɔ pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ ǹ swɔ.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Tɛ̃̀ wɔ ye pɔ pɩ Kristalɛ, nɛ̂ kɔ́r-á Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ. Tɛ́ wǎh nɛ n yilki n mɔ n pi ǹ kúntɛnɔ náh, képah ye Davidi kwãh tɛ̃ wɛ, à kɔ̃ à nɛ ńkɛ̃́: ‹À náh n wũ n pi lékókwíl, ànɛ̂ ǹ lékó náh n pyãh n pi.›
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Núkúnúkú Yesu mɛ̀nɛ, á pól ye kè wɛ yĩ́nɛ nɛ wǎh ku, tɛ́ Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 À yɔ̃ dɔkɔ sɔkɔ yĩ̂nyõ, mɛ kyɩ tɛ̃ Liyel gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ. Tɛ́ Sú Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ ǹ Mirki nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, à mɛ kélɛ Yesu kɔ̃ à tiki mɔ á yõ. Képah ye á n yah, tɛ́ n nohnɩ yɔ̀.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Ǹtɛ Davidi náh dɔkɔ yuku yĩ̂nyõ, tɛ́ wǎh kè yo nɛ ńkɛ̃́:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 fɔ́ɔ́ kè pɔ nɔ gbĩ́ nɛ̂-á mé kɩ á sépɛ́bɩ́ pɩ á gbáhkɩ̀ súnsàh-ǹsahlɛ.›»
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Képah yóntɛnɔ náh, Pyɛrɩ tɔ̃ pè syah nɛ: «Yisrayel tãn pól yɩ̃nɛ yè kè pɩ̃ gbɩ yõ nɛ, Yesu nɛ̂-á yépi tɛ̃ syɩ dahnɩ yõ, ǹmɔ-á Liyel pɩ TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ tɛ́ tɔ̃ à pɩ Kristalɛ, nɛ̂ kɔ́r-á Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ.»
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pyɛrɩ-á wɛy mɛ̀ yo pɔ tyɛ sɛ̃́, kè névye nɩ kah tɛ̃, pè mɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tɛ́lɔ́ piki yah nɛ, pé no, sɔ̃́ se pé yɩ̃nɛ pé pɩ nɩ?
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé yé nnɔ vi mɔ, yé nɛ́núkù núkú pól mó wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ Yesu Krista yĩn yõ, yé tyípêl yɔ̃̀nmɔnɔ yĩnnɛ. Képah sɔkɔ, Liyel Mirki kɩ yé kɔ̃.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ ǹ Mirki tyɩ́ sɔkɔ nónó yĩnnɛ, yépi ye, ànɛ̂ yé wɛ̃́npìlɛ, à tahlɩ nónó pól-á mɛ kwlo fɩ́fɩ́ sɔkɔ, ànɛ̂ nónó pól-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel kɩ n ye n pi.»
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Tɛ́ Pyɛrɩ tɔ̃ sõ̀ mɛ wɛlɔ náhnáhlɛ n gbah n yo pé tyɩ́, à sṍrélɛ n mɔ pé sɔkɔ. À sõ̀ mɛ n yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé Liyel pwáhnmɔnɔ fɛ̃ syi, yè mó wil kwɛy gbĩ névye nɛ́pêl wrɔ́.»
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Képah sɔkɔ, nónó-á Pyɛrɩ wɛlɔ fɛ̃ syi, pè wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ. Ké lésõlɛ, nɛ́pĩ̂ kèyõ núkú kyɛgbãm (3 000) kénkɔ̃ dohnɩ Yesu yõ sɛ̃́pú yõ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye-á kwɔ́nɔ́lɛ nónónɛ n kɔ̃, pé pól sõ̀ mɛ pé gblɔ̌y kɔ̃, mɛ n nohnɩ pé tyɩ́, tɛ́ mɛ kwrɔ mɔ pé sɔkɔ, à pɩ pélɛ núkúlɛ. Pè sõ̀ mɛ yõkelɛ n yõ pélɛ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ mɛ nírílɛ n pɩ pélɛ.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Liyel sõ̀ mɛ n syɔ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́, à gbǐl tyi náhnáhlɛ n pɩ. Kǎh pɩ sɛ̃́, kè tíkílɛ no pól tɛ̃.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Nónó pól-á sõ̀ vi mɔ pɩ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ, pè sõ̀ mɛ kwrɔ mɔ tɛ̃ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ mɛ pé gbã̀n yî póllɛ n sah wɛ̃ yõ.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Pè sõ̀ mɛ pé swɛ̃y ànɛ̂ pé gbã̀n yîlɛ n yãm. Tɛ́ mɛ sé yã̀mnɔ́ pɔ́nɔ́lɛ n dibi wɛ̃ wrɔ́, à yɩ̃nɛ pé nɛ́núkù núkú pól fyã̀hnɔ́nɔlɛ.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Tɛ́ pè sõ̀ mɛ pé sõnɔ pɩ núkúlɛ, à wɛ̃nɛ n tuke n mɔ sõmɛsṍ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ. Pè sõ̀ pé fɔkɔ dal wɛ̃nɛ, à yõkenɔlɛ n yõ wɛ̃ yõ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ, pé gbéngbèn sɔkɔ.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Pè sõ̀ mɛ Liyellɛ n gbilki, tɛ́ no pól mɛ pélɛ n sõ. Tɛ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ névyelɛ n pwah n mɔ n dohnɩ pé yõ sõmɛsṍ.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.