Atos 28
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC
1 Képah sɔkɔ, áyáh pwah sɛ̃́, á kè noh nɛ pnɛ yɔ nɩyṍ gbɛ̃̀nyah mɛ̀ yĩn-á Maltɩlɛ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Kénɛ kwil tãn mɛ á tɔ̃ sah tɛ̃ yĩ́ĩ́ pallɛ. Tɛ́ pũ̀-á sõ̀ mɛ n pɩ, tɛ́ vɩrɩ mɛ n pɩ sɛ̃́, pè mɛ nyàh mɔ tìí á pól kɔ̃ á mɛ tuke mɔ tɛ̃ n wnɛ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Képah sɔkɔ, Pole-á kyɩ lésɔ́pî kwel nɛ pé pɔ mɔ nyàh sɔkɔ, nyàh swɔ̀ɔ̀-á kyɩ sé tyɩ́, wáhnpo yɔ́ wil sé sɔkɔ à Pole kõ, fɔ́ɔ́ à toh mɔ ǹ gbõ̀ tyɩ́.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Kwil mɛ̀ tãn-á wahy wɛ tóhnmɔnɔlɛ ǹ gbõ̀ tyɩ́ sɛ̃́, pè tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, tɔ̀tɔ̀ náh mɛ ké sɔkɔ póllɛ, dĩ́ mɛ̀-á nɛ́kókè mɔ yah. Wǎh sénsɔ̃ pwah pnɛ yɔ gbõ̀ sɔkɔ ó, ǹtɛ pépi sétõ nɛ̂-á gbɩlɛ n wah, képah tɛ̃̀ wɔ náh à sah n pi min sɔkɔ dɛ́!
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Képah sɔkɔ, Pole wahy mɛ̀ mir dah mɔ nyàh sɔkɔ. Tɛ́ syẽ́hẽ́h kwéy ńtɛ̃ náh kyɩ Pole wil tyɩ́.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tɛ́ kwil tãn sõ̀ mɛ syɩ́kɩ́ntɛ̃̀nɔ́lɛ n pɩ nɛ, dǒ páh kɩ à wɛ à kɩ mɛ tyah n sɛ̃, képah náh pɩ, kɩ syɩkɩ n ku n pi nɛ́npɔ́ swɔ. Ǹtɛ pǎh képah syɩkɩ tɛ̃ wrɛ́tɛ́tɛ́, pè pɔ pɩ̃ nɛ, pèkè yɔ́ ńtɛ̃ náh à nɔ n pi. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè pé vyɛ̃y vi à tyah n yo nɛ, tõ̀ yɔ́-á ǹnɛ.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Tɛ́ ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ álɛ, fɩ̃́ yɔ́ sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́ tnɔ̂, nɛ̂-á pnɛ yɔ nɩyṍ gbɛ̃̀nyah mɛ̀ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tyɩ́lɛ. Kénɛ dĩ́ yĩn ye sõ̀ Publiyusilɛ. Ǹmɔ mɛ á tɔ̃ sah tɛ̃ pallɛ ǹ kódíbí sɔ̃́, tɛ́ á kɔ̃ á twah ǹ tyɩ́ à sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ pɩ.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Tɛ́ kénɛ dĩ́ sú sõ̀ mɛ yam pɛ̀kɩ̀ yõ. Ǹ wil sõ̀ mɛ vyãh, tɛ́ ǹ fɔkɔ tɔ mɛ kye. Képah tɛ̃̀nɛ, Pole mɛ kyɩ yah ǹ tyɩ́, tɛ́ ǹ gbã̀n sah ǹ yõ à Liyel ni ǹ tyɩ́, à à dɛ mɔ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Képah náh, kénɛ kwil yámpú tɛ́lɔ́ tɔ mɛ pɔ Pole tyɩ́, tɛ́ pɔ dɛ́nmɔnɔ wɛ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Kǎh pɩ sɛ̃́, á yõ yɔ̃ nɛ́npɔ́ sɔkɔ kègbɩlɛ. Tɛ́ áyáh pɔ n tyah sɔ́kɔ́nɔ́lɛ, yî nónó yétõ̂-á sõ̀ mɛ á tɛ̃, pè sé póllɛ á kɔ̃.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Képah náh, ńwɔ̃́lɔ́ tɔ̃́nɔ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ sɔkɔ, á mɛ de sɔkɔ Alɛkisãdri kwil krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂ yĩn-á kènìnìnɛ. Képah sõ̀ mɛ kwɔ̀vɩrɩ gbĩ́ tyɛ́nɔ́ syɩkɩ tɛ̃ Maltɩ gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Áyáh kyɩ yĩni tɛ̃ Sirakusi kwil, á tɛ̃ nɛ́npɔ́ à sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ pɩ.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Áyáh yal nɛ́npɔ́, à tyah n tɔrɩ n yuku krótókèlɛ yɔ vyãh tyɩ́, pópó à kyɩ de Wregbyo kwil. Ké dĩndallɛ, yã́hkɩ́ kõ wil á náh tĩ̀nnɛ à pɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, sèpĩ̀n nínì wrɔ́, á yĩni tɛ̃ Pusɔlɩ kwil, tɛ́ wil krótókè sɔkɔ.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Áyáh kyɩ nɛ́npɔ́, á kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú yísyɔ́ wɛ. Pépi mɛ á ni, á kɔ̃ á wũ à sèpĩ̀n kwǎrninɔ pɩ pé tyɩ́. Képah náh, á sɔkɔ Wrome kwil.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Tɛ́ Wrome kwil Yesu yõ sɛ̃́pú-á fyɔ̀ á pìnɔ́ noh, pé túkù pɔ á yohnɩ, fɔ́ɔ́ Apyusi yòhntàhkɩ̀ sɔkɔ; pé túkù mó pɔ á yohnɩ fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ pè n ye Nɛ́pân twáh-ńtã̂n tɔ̃́nɩ̀nɛ. Pole-á fyɔ̀ pè wɛ sɛ̃́, à wɛkɩ Liyel tyɩ́, ànɛ̂ ǹ nɩ sũ.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Képah tɛ̃̀nɛ, áyáh yĩni tɛ̃ Wrome kwil, pè ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ Pole kɔ̃ à kyɩ tɛ̃ ǹ tyɩ́ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ sràsyí yɔ́ kɔ̃ à ǹnɛ n kyɔmɩ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Képah sɔkɔ, sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀-á sɔkɔ, Pole Nsyifunɔ yah tãm ye ǹ tĩ̀nnɛ. Pǎh pɔ tuke mɔ, à yo pé tyɩ́ nɛ, pé no, pé náh sénsɔ̃ tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ de pé no Nsyifunɔ tyɩ́, pé náh pé náh tãn wã̀l dêl pɩ, ǹtɛ pè pé tɛ̃ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, tɛ́ pé dahbɩ Wrome tãn gbõ̀ sɔkɔ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ǹtɛ Wrome tãn-á pé piki yah tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè náh pé tyípɩ́nɩ́ yɔ́ ńtɛ̃ wɛ, nɛ̂ yĩn-á pé yɩ̃nɛ pé ko mɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè mɛ nɛ páh pélɛ n fĩn n mɔ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Tɛ́ Nsyifunɔ mɛ képah yahle. Képah-á, pé gbõ̀ yĩ́ĩ́ náh, pé mɛ pé gblɔ̌y tyɩ́ dahbɩ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar gbõ̀. Ńkɛ̃́, tɔ́kɔ́nkɔ̃nɔ tɛ̃̀ wɔ náh pé nɛ pé tɔkɔ pé no Nsyifunɔ kɔ̃ dɛ́!
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Képah yĩn-á pé kɔ̃ pé kè yah kɔ̃ nɛ, pé pè wɛ, pé mó yã́hkɩ̀ yãh pélɛ. Yisrayel tãn gbõ̀ sàhnɔ́-á mɛ pwáhnmɔ-ò nɛ̂ yõ, ǹmɔ yĩn-á kârn nɔ́pilɛ mɔ́nɔ́lɛ péwɔ gbã̀n sɔkɔ yɔ̀.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Képah sɔkɔ, pè mɛ yo Pole tyɩ́ nɛ, sɛ́bɛ́y yɔ́ ńtɛ̃ náh wil Nsyude gbɛ̃̀nyah, à pɔ pépi tyɩ́ ǹmɔ Pole tyɩ́ sɔkɔ. Pé no Nsyifunɔ sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh mó tɔ̃ wil nɛ́npɔ́, à pɔ tir yɔ́ yo pé tyɩ́ ǹ tyɩ́ sɔkɔ, képah náh pɩ, à ǹ yĩ́po yo pépi tyɩ́.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ǹtɛ pépi-á pɩ̃ nɛ, wɛ̃̀kɩ̀ nɛ̂ sɔkɔ-á ǹnɛ, pǎh mɛ kélɛ n fwo ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ. Képah-á, ǹmɔ sõnɔ-á nɛ̂nɛ, páh mɛ ké tyɩ́ nɛ pé kè noh ǹ vyãh sɔkɔ.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ wɛ̃ wɛ́nɔ́ yòh mɔ wɛ̃ tyɩ́ Polelɛ.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Képah sɔkɔ, túkù ǹ tyi yónɔ́ fɛ̃ syi, ǹtɛ túkù mó sè yahle.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ǹtɛ pǎh tɛ̃ wɛkɩ sah kwlɔ núkú yõ, tɛ́ n karkɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Pole tɔ̃ tyínúkú yɔ́ yo pé tyɩ́ nɛ, gbɩ-á Liyel Mirki wɛy mɛ̀nɛ, nɛ̂-á lésõ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesayi yo pé náh tãn tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 — ausente —
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Képah yóntɛnɔ náh, Pole tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé pɩ̃ nɛ, Liyel-á pwáhnmɔnɔ wɛy tɛkɩ mɔ névye tɔ tyɩ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. Pépi tɛ̃̀ wɔ kɩ kè noh n pi.» [
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Wǎh képah yo sɛ̃́, Nsyifunɔ yuku sɔkɔ, tɛ́ mɛ yékã̂blɛ n pɩ n yuku képékèyɔ̂ pé wɛ̃ wrɔ́.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Képah náh, Pole ye nínɔ́ tũ ǹ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, wǎh sõ̀ nɛ̂ tɔkɔ de tɛ̃. Nónó pól-á sõ̀ n wil n pɔ ǹ tyɩ́, à sõ̀ mɛ pé póllɛ n tɛ̃ pallɛ.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 À sõ̀ mɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yo névye tyɩ́, tɛ́ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista tyilɛ nolɛ n kwɔ nɩ̀sãh sɔkɔ. Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ ǹ yahlɛ n kõ ké pɩ́nɔ́lɛ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.