Atos 28
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI
1 Képah sɔkɔ, áyáh pwah sɛ̃́, á kè noh nɛ pnɛ yɔ nɩyṍ gbɛ̃̀nyah mɛ̀ yĩn-á Maltɩlɛ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Kénɛ kwil tãn mɛ á tɔ̃ sah tɛ̃ yĩ́ĩ́ pallɛ. Tɛ́ pũ̀-á sõ̀ mɛ n pɩ, tɛ́ vɩrɩ mɛ n pɩ sɛ̃́, pè mɛ nyàh mɔ tìí á pól kɔ̃ á mɛ tuke mɔ tɛ̃ n wnɛ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Képah sɔkɔ, Pole-á kyɩ lésɔ́pî kwel nɛ pé pɔ mɔ nyàh sɔkɔ, nyàh swɔ̀ɔ̀-á kyɩ sé tyɩ́, wáhnpo yɔ́ wil sé sɔkɔ à Pole kõ, fɔ́ɔ́ à toh mɔ ǹ gbõ̀ tyɩ́.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Kwil mɛ̀ tãn-á wahy wɛ tóhnmɔnɔlɛ ǹ gbõ̀ tyɩ́ sɛ̃́, pè tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, tɔ̀tɔ̀ náh mɛ ké sɔkɔ póllɛ, dĩ́ mɛ̀-á nɛ́kókè mɔ yah. Wǎh sénsɔ̃ pwah pnɛ yɔ gbõ̀ sɔkɔ ó, ǹtɛ pépi sétõ nɛ̂-á gbɩlɛ n wah, képah tɛ̃̀ wɔ náh à sah n pi min sɔkɔ dɛ́!
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Képah sɔkɔ, Pole wahy mɛ̀ mir dah mɔ nyàh sɔkɔ. Tɛ́ syẽ́hẽ́h kwéy ńtɛ̃ náh kyɩ Pole wil tyɩ́.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tɛ́ kwil tãn sõ̀ mɛ syɩ́kɩ́ntɛ̃̀nɔ́lɛ n pɩ nɛ, dǒ páh kɩ à wɛ à kɩ mɛ tyah n sɛ̃, képah náh pɩ, kɩ syɩkɩ n ku n pi nɛ́npɔ́ swɔ. Ǹtɛ pǎh képah syɩkɩ tɛ̃ wrɛ́tɛ́tɛ́, pè pɔ pɩ̃ nɛ, pèkè yɔ́ ńtɛ̃ náh à nɔ n pi. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè pé vyɛ̃y vi à tyah n yo nɛ, tõ̀ yɔ́-á ǹnɛ.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Tɛ́ ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ álɛ, fɩ̃́ yɔ́ sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́ tnɔ̂, nɛ̂-á pnɛ yɔ nɩyṍ gbɛ̃̀nyah mɛ̀ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tyɩ́lɛ. Kénɛ dĩ́ yĩn ye sõ̀ Publiyusilɛ. Ǹmɔ mɛ á tɔ̃ sah tɛ̃ pallɛ ǹ kódíbí sɔ̃́, tɛ́ á kɔ̃ á twah ǹ tyɩ́ à sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ pɩ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Tɛ́ kénɛ dĩ́ sú sõ̀ mɛ yam pɛ̀kɩ̀ yõ. Ǹ wil sõ̀ mɛ vyãh, tɛ́ ǹ fɔkɔ tɔ mɛ kye. Képah tɛ̃̀nɛ, Pole mɛ kyɩ yah ǹ tyɩ́, tɛ́ ǹ gbã̀n sah ǹ yõ à Liyel ni ǹ tyɩ́, à à dɛ mɔ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Képah náh, kénɛ kwil yámpú tɛ́lɔ́ tɔ mɛ pɔ Pole tyɩ́, tɛ́ pɔ dɛ́nmɔnɔ wɛ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Kǎh pɩ sɛ̃́, á yõ yɔ̃ nɛ́npɔ́ sɔkɔ kègbɩlɛ. Tɛ́ áyáh pɔ n tyah sɔ́kɔ́nɔ́lɛ, yî nónó yétõ̂-á sõ̀ mɛ á tɛ̃, pè sé póllɛ á kɔ̃.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Képah náh, ńwɔ̃́lɔ́ tɔ̃́nɔ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ sɔkɔ, á mɛ de sɔkɔ Alɛkisãdri kwil krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂ yĩn-á kènìnìnɛ. Képah sõ̀ mɛ kwɔ̀vɩrɩ gbĩ́ tyɛ́nɔ́ syɩkɩ tɛ̃ Maltɩ gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Áyáh kyɩ yĩni tɛ̃ Sirakusi kwil, á tɛ̃ nɛ́npɔ́ à sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ pɩ.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Áyáh yal nɛ́npɔ́, à tyah n tɔrɩ n yuku krótókèlɛ yɔ vyãh tyɩ́, pópó à kyɩ de Wregbyo kwil. Ké dĩndallɛ, yã́hkɩ́ kõ wil á náh tĩ̀nnɛ à pɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, sèpĩ̀n nínì wrɔ́, á yĩni tɛ̃ Pusɔlɩ kwil, tɛ́ wil krótókè sɔkɔ.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Áyáh kyɩ nɛ́npɔ́, á kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú yísyɔ́ wɛ. Pépi mɛ á ni, á kɔ̃ á wũ à sèpĩ̀n kwǎrninɔ pɩ pé tyɩ́. Képah náh, á sɔkɔ Wrome kwil.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Tɛ́ Wrome kwil Yesu yõ sɛ̃́pú-á fyɔ̀ á pìnɔ́ noh, pé túkù pɔ á yohnɩ, fɔ́ɔ́ Apyusi yòhntàhkɩ̀ sɔkɔ; pé túkù mó pɔ á yohnɩ fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ pè n ye Nɛ́pân twáh-ńtã̂n tɔ̃́nɩ̀nɛ. Pole-á fyɔ̀ pè wɛ sɛ̃́, à wɛkɩ Liyel tyɩ́, ànɛ̂ ǹ nɩ sũ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Képah tɛ̃̀nɛ, áyáh yĩni tɛ̃ Wrome kwil, pè ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ Pole kɔ̃ à kyɩ tɛ̃ ǹ tyɩ́ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ sràsyí yɔ́ kɔ̃ à ǹnɛ n kyɔmɩ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Képah sɔkɔ, sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀-á sɔkɔ, Pole Nsyifunɔ yah tãm ye ǹ tĩ̀nnɛ. Pǎh pɔ tuke mɔ, à yo pé tyɩ́ nɛ, pé no, pé náh sénsɔ̃ tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ de pé no Nsyifunɔ tyɩ́, pé náh pé náh tãn wã̀l dêl pɩ, ǹtɛ pè pé tɛ̃ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, tɛ́ pé dahbɩ Wrome tãn gbõ̀ sɔkɔ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ǹtɛ Wrome tãn-á pé piki yah tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè náh pé tyípɩ́nɩ́ yɔ́ ńtɛ̃ wɛ, nɛ̂ yĩn-á pé yɩ̃nɛ pé ko mɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè mɛ nɛ páh pélɛ n fĩn n mɔ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Tɛ́ Nsyifunɔ mɛ képah yahle. Képah-á, pé gbõ̀ yĩ́ĩ́ náh, pé mɛ pé gblɔ̌y tyɩ́ dahbɩ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar gbõ̀. Ńkɛ̃́, tɔ́kɔ́nkɔ̃nɔ tɛ̃̀ wɔ náh pé nɛ pé tɔkɔ pé no Nsyifunɔ kɔ̃ dɛ́!
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Képah yĩn-á pé kɔ̃ pé kè yah kɔ̃ nɛ, pé pè wɛ, pé mó yã́hkɩ̀ yãh pélɛ. Yisrayel tãn gbõ̀ sàhnɔ́-á mɛ pwáhnmɔ-ò nɛ̂ yõ, ǹmɔ yĩn-á kârn nɔ́pilɛ mɔ́nɔ́lɛ péwɔ gbã̀n sɔkɔ yɔ̀.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Képah sɔkɔ, pè mɛ yo Pole tyɩ́ nɛ, sɛ́bɛ́y yɔ́ ńtɛ̃ náh wil Nsyude gbɛ̃̀nyah, à pɔ pépi tyɩ́ ǹmɔ Pole tyɩ́ sɔkɔ. Pé no Nsyifunɔ sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh mó tɔ̃ wil nɛ́npɔ́, à pɔ tir yɔ́ yo pé tyɩ́ ǹ tyɩ́ sɔkɔ, képah náh pɩ, à ǹ yĩ́po yo pépi tyɩ́.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ǹtɛ pépi-á pɩ̃ nɛ, wɛ̃̀kɩ̀ nɛ̂ sɔkɔ-á ǹnɛ, pǎh mɛ kélɛ n fwo ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ. Képah-á, ǹmɔ sõnɔ-á nɛ̂nɛ, páh mɛ ké tyɩ́ nɛ pé kè noh ǹ vyãh sɔkɔ.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ wɛ̃ wɛ́nɔ́ yòh mɔ wɛ̃ tyɩ́ Polelɛ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Képah sɔkɔ, túkù ǹ tyi yónɔ́ fɛ̃ syi, ǹtɛ túkù mó sè yahle.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ǹtɛ pǎh tɛ̃ wɛkɩ sah kwlɔ núkú yõ, tɛ́ n karkɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Pole tɔ̃ tyínúkú yɔ́ yo pé tyɩ́ nɛ, gbɩ-á Liyel Mirki wɛy mɛ̀nɛ, nɛ̂-á lésõ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesayi yo pé náh tãn tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Képah yóntɛnɔ náh, Pole tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé pɩ̃ nɛ, Liyel-á pwáhnmɔnɔ wɛy tɛkɩ mɔ névye tɔ tyɩ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. Pépi tɛ̃̀ wɔ kɩ kè noh n pi.» [
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Wǎh képah yo sɛ̃́, Nsyifunɔ yuku sɔkɔ, tɛ́ mɛ yékã̂blɛ n pɩ n yuku képékèyɔ̂ pé wɛ̃ wrɔ́.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Képah náh, Pole ye nínɔ́ tũ ǹ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, wǎh sõ̀ nɛ̂ tɔkɔ de tɛ̃. Nónó pól-á sõ̀ n wil n pɔ ǹ tyɩ́, à sõ̀ mɛ pé póllɛ n tɛ̃ pallɛ.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 À sõ̀ mɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ tyɩ́lɛ n yo névye tyɩ́, tɛ́ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista tyilɛ nolɛ n kwɔ nɩ̀sãh sɔkɔ. Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ ǹ yahlɛ n kõ ké pɩ́nɔ́lɛ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.