Atos 25
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC
1 Képah náh, gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-ò Fɛsitusi pɔ́nɔ́ sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sõlɛ Sesarɩ kwil sɔkɔ, à dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Képah sɔkɔ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Nsyifunɔ nɛ́-ǹgbnɔ kyɩ ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Pole-á tyítúkúnì pɩ.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Tɛ́ tyah ǹnɛ n gbah n ni nɛ, à ǹ gblɔ̌y yɛ pé tyɩ́, à mó Pole kɔ̃ à pɔ Yerusalɛmɩ kwil, pé ǹ tyi sohlɩ n yah pallɛ. Ǹtɛ kègbɩ tɛ̃̀ yõ, yĩ́nvǐ ye sõ̀ pè n pɩ nɛ, pé à wɛ ko mɔ wɛ̃̀kɩ̀ yah.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ǹtɛ Fɛsitusi mɛ pè syah nɛ, Pole-á mɛ dáhnmɔnɔlɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ Sesarɩ kwil. Tɛ́ péwɔ ńtɛ̃ tɔ náh tɔ̃ n mo n pi pé syɩ́nsɔkɔ-ńsah nɛ́npɔ́.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ńkɛ̃́, pé yah tãm nónó-à kɩ fɛ̃ n tɛ̃ n pi, pè péwɔ sõ̀ tɛ̃ pé tiki yuku Sesarɩ kwil. Pole-à kɩ se mɛ tyítúkù yɔ́ pɩ pè wɛ, páh kɩ kyɩ nɛ́npɔ́, pè kɩ n tɔkɔ à kɔ̃.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Képah sɔkɔ, Fɛsitusi náh tɔ̃ tɛ̃ mo nɛ́npɔ́ à kah sèpĩ̀n kwǎrtɔ̃nɔ, képah náh pɩ, gbãm yõ sɔkɔ, tɛ́ ǹ syɩ sɔkɔ Sesarɩ kwil. Ké dĩndallɛ, à mɛ kɔ̃ tɛ̃ tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ, tɛ́ tɛ̃ntõ̀ mɔ nɛ pè pɔ Polelɛ.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Pole-á pɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Nsyifunɔ nónó-á sõ̀ wil Yerusalɛmɩ kwil, pè pɔ à mɔ gbɩ̃, tɛ́ tyah lékàhlɛ ǹnɛ n kɔ̃ képékèyɔ̂ tyi náhnáh sɔkɔ. Tɛ́ tir yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ pé tyíyónɔ́ nɔ́pi sɔkɔ, nɛ̂-á wɛ̃kɩ nɛ gblɔ-á sélɛ.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Képah sɔkɔ, Pole mɛ tyah ǹ gblɔ̌y vyãhlɛ n kɔ̃lɩ nɛ, pé náh tyítúkù yɔ́ ńtɛ̃ pɩ à de Nsyifunɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ tyɩ́, képah náh pɩ Liyel ní-ńsah gbô tyɩ́, képah náh pɩ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar tyɩ́.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ǹtɛ Fɛsitusi wɔ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, Nsyifunɔ pé yĩ́ngbɩ́lɛ n yo. Kǎh pɩ sɛ̃́, à Pole syah nɛ, à se kɩ fɛ̃ syi kyɩ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, ǹ tukey kyɩ n tuke péwɔ yĩ́ yah nɩ?
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Wǎh yo sɛ̃́, Pole mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Sesar tukey tùkè-ǹsah yɔ́ sɔkɔ-á pélɛ yɔ̀, ǹmɔ tyɩ́-á pé tukey yɩ̃nɛ kè tuke. Nsyifunɔ-á yɔ̀, pé náh tyítúkù yɔ́ ńtɛ̃ pɩ pé tyɩ́. Yõ̀tɛ̃̀ dĩ́, ǹmɔ ńtɛ̃ tɔ pɩ̃́nyĩnɔ-á mɛ ké sɔkɔ ó.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ńkɛ̃́, pé tyɩ́-à kɩ mɛ kah, ànɛ̂ pé mɛ tir yɔ́ pɩ nɛ̂-á yɩ̃nɛ kũnɛ, pé náh mɛ yahle pé kúnɔ́ yõ dò. Ǹtɛ pǎh tɔkɔ péwɔlɛ n kɔ̃ tyi nónó sɔkɔ, gblɔ-à ńkɛ̃̂nɛ sélɛ, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ pé gbàh dɛ mɔ pè kɔ̃ n pi. Páh mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé tyɩ́ tukey kyɩ n tuke Sesar tyɩ́.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Képah sɔkɔ, Fɛsitusi ànɛ̂ ǹ tukey tùkèpu tĩ̀nkì mɛ wɛ̃ wɛ. Pǎh tyɛ, à mɛ yo Pole tyɩ́ nɛ, wǎh fyɔ̀ Sesar yĩn yo tɛ, wǎh kɩ kyɩ ǹmɔ tyɩ́ Wrome kwil sɔkɔ.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Sèpĩ̀n yísyɔ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Akripa ànɛ̂ ǹ dósê Berenisi pɔ yah gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-ò dĩ́ Fɛsitusi tyɩ́, Sesarɩ kwil.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Pè kɩ sõ̀ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ n pi nɛ́npɔ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, Fɛsitusi mó núkú Pole tyɩ́ wɛ kõ mɔ yãh Akripa tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Felikisi-á dĩ́ yɔ́ dah mɔ sah wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ ásõ̂.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Tɛ́ páh pɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀-á mɛ pɔ n tɔkɔ ǹnɛ n kɔ̃ pé tyɩ́, tɛ́ mɛ kélɛ n yah n kɔ̃ pé tyɩ́ nɛ, pé à mɔ kũ kɔ̃.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ǹtɛ páh kè yo pé tyɩ́ nɛ, kè náh n pɩ sɛ̃́ pépi Wrome tãn wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ. Pé náh wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɛynɛ n mɔ kũnɛ n kɔ̃, nɛ́ pé náh wɛ̃̀kɩ̀lɛ à kɔ̃, à ǹ yo yo tɛ̃̀ yo névye yĩ́ĩ́ yah, nónó-á tɔkɔ à kɔ̃.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Képah sɔkɔ, kénɛ no mɛ pɔ ànɛ̂ péwɔlɛ ásõ̂ sɔkɔ. Péwɔ náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé tir mɛ̀ sah mo. Képah-á, ké dĩndal ńtɛ̃nɛ pé núkú yuku tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ, tɛ́ nɛ pè pɔ kénɛ dĩ́nɛ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Péwɔ tɛ̃̀-á sõ̀ mɛ n sõ nɛ, névye nónó-á tɔkɔ à kɔ̃, pǎh kɩ pɔ tyítúkúnì ǹgbnɔ duke duke kwãh n pi nɛ, sépi-á à pɩ. Ǹtɛ pǎh pɔ, kè náh pɩ sɛ̃́.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pǎh mɛ pɔ yékã̂b yísyɔ́ ólɛ n pɩ ǹnɛ pé yɛ̃́ngbɛ̃́ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tyɩ́ sɔkɔ ànɛ̂ Yesu yɔ́ tyɩ́ sɔkɔ nɛ̂-á lésõ ku, tɛ́ Pole tɔ̃ mɛ n yo nɛ, wǎh mɛ min sɔkɔ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Kǎh pɩ sɛ̃́, péwɔ náh sõ̀ pɩ̃, páh nɛ yĩ mɛ̀ dùkù wah n pi sɔ̃́. Képah sɔkɔ, pé mɛ Pole piki yah nɛ, à se kɩ kyɩ Yerusalɛmɩ kwil, ǹ tukey kyɩ tuke nɛ́npɔ́ nɩ?
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ǹtɛ Pole mɛ nɛ, páh mɛ ké tyɩ́ nɛ pé tɛ̃ ásõ̂, pé tyi yah mó pɔ kyɩ wah Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, pé mɛ nɛ pè à dah mɔ sah wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, fɔ́ɔ́ kè pɔ nɔ ǹ tɛ́kɩ́nmɔnɔ tyɩ́ Sesar tyɩ́.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Képah sɔkɔ, Akripa mɛ yo Fɛsitusi tyɩ́ nɛ, péwɔ tɔ-á mɛ ké tyɩ́ nɛ dĩ́ mɛ̀ pɔ ǹ tyi yãh pé noh. Képah tɛ̃̀nɛ, Fɛsitusi mɛ nɛ ńkɛ̃́, ńsõ̂ ńtɛ̃ ó sɔkɔ, wǎh kɩ pɔ ǹ tyi yãh à kɩ noh.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Dĩndallɛ, Akripa ànɛ̂ Berenisi pé mɔ wil yõ̀tɔ̃rɩ́ flɔ sɔkɔ, tɛ́ sràsyíbí yõ̀tãm ǹgbnɔ ànɛ̂ kwil nɛ́-ǹgbnɔ mɛ pé sõ̀ tɛ̃, pè yuku tukey tùkè-ǹsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, Fɛsitusi pè kɔ̃ pè pɔ Polelɛ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Wǎh pɔ, Fɛsitusi mɛ de wɛy sɔkɔ tɛ́ nɛ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Akripa, ǹmɔ ànɛ̂ nónó pól-á mɛ pélɛ ásõ̂ sɔkɔ yɔ̀, pé pól-á mɛ dĩ́ mɛ̀nɛ n yah kɛ̀. Nsyifunɔ tɔ́wû pól-á pɔ wil pé tyɩ́ ǹ tyɩ́ sɔkɔ Yerusalɛmɩ, ànɛ̂ fɔ́ɔ́ ásõ̂ tɔ sɔkɔ. Pǎh mɛ gbo mɔ tũ nɛ, à náh yɩ̃nɛ sàhnɔ́lɛ min sɔkɔ póllɛ.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ǹtɛ péwɔ tɛ̃̀ wɔ náh tir yɔ́ wɛ ǹ tyípɩ́nɩ̀ sɔkɔ, nɛ̂-á yɩ̃nɛ ǹ kònmɔnɔlɛ. Tɛ́ wǎh fyɔ̀ ǹ gblɔ̌y tyɩ́ dahbɩ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar gbõ̀, képah-á pé nɛ, páh kɩ à tɛkɩ mɔ à kɔ̃.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Tɛ́ tir nɛ̂ tɛ̃̀ tɔ́tɔ́-á pé kɩ wãrkɩ, kɩ à tɛkɩ mɔ n pi Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar tyɩ́, pé náh mɛ képah pɩ̃. Képah-á pé pɔ ǹnɛ pé tyɩ́ ànɛ̂ ǹmɔ ńtɛ̃ tɔ tyɩ́ ǹ wahlɛ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Akripa. Páh nɛ, pàh kɩ à piki yah tɛ, pé tɛ̃ wɛ tir yɔ́ wɛ n wãrkɩ ǹ tyɩ́ sɔkɔ, pé à tɛkɩ n mɔ Sesar tyɩ́.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Péwɔ tɛ̃̀ tyɩ́ ké yah náh, à wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɛy tɛkɩ mɔ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ tyɩ́, tɛ́ à náh mó tɔ̃ tɛ̃̀ tyi yah wɛ yo tɛkɩ mɔ ǹ tyɩ́, nónó yĩn-á pè tɔkɔ à kɔ̃.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.