Atos 25

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Képah náh, gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-ò Fɛsitusi pɔ́nɔ́ sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sõlɛ Sesarɩ kwil sɔkɔ, à dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Képah sɔkɔ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Nsyifunɔ nɛ́-ǹgbnɔ kyɩ ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Pole-á tyítúkúnì pɩ.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Tɛ́ tyah ǹnɛ n gbah n ni nɛ, à ǹ gblɔ̌y yɛ pé tyɩ́, à mó Pole kɔ̃ à pɔ Yerusalɛmɩ kwil, pé ǹ tyi sohlɩ n yah pallɛ. Ǹtɛ kègbɩ tɛ̃̀ yõ, yĩ́nvǐ ye sõ̀ pè n pɩ nɛ, pé à wɛ ko mɔ wɛ̃̀kɩ̀ yah.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Ǹtɛ Fɛsitusi mɛ pè syah nɛ, Pole-á mɛ dáhnmɔnɔlɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ Sesarɩ kwil. Tɛ́ péwɔ ńtɛ̃ tɔ náh tɔ̃ n mo n pi pé syɩ́nsɔkɔ-ńsah nɛ́npɔ́.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ńkɛ̃́, pé yah tãm nónó-à kɩ fɛ̃ n tɛ̃ n pi, pè péwɔ sõ̀ tɛ̃ pé tiki yuku Sesarɩ kwil. Pole-à kɩ se mɛ tyítúkù yɔ́ pɩ pè wɛ, páh kɩ kyɩ nɛ́npɔ́, pè kɩ n tɔkɔ à kɔ̃.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Képah sɔkɔ, Fɛsitusi náh tɔ̃ tɛ̃ mo nɛ́npɔ́ à kah sèpĩ̀n kwǎrtɔ̃nɔ, képah náh pɩ, gbãm yõ sɔkɔ, tɛ́ ǹ syɩ sɔkɔ Sesarɩ kwil. Ké dĩndallɛ, à mɛ kɔ̃ tɛ̃ tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ, tɛ́ tɛ̃ntõ̀ mɔ nɛ pè pɔ Polelɛ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pole-á pɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Nsyifunɔ nónó-á sõ̀ wil Yerusalɛmɩ kwil, pè pɔ à mɔ gbɩ̃, tɛ́ tyah lékàhlɛ ǹnɛ n kɔ̃ képékèyɔ̂ tyi náhnáh sɔkɔ. Tɛ́ tir yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ pé tyíyónɔ́ nɔ́pi sɔkɔ, nɛ̂-á wɛ̃kɩ nɛ gblɔ-á sélɛ.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Képah sɔkɔ, Pole mɛ tyah ǹ gblɔ̌y vyãhlɛ n kɔ̃lɩ nɛ, pé náh tyítúkù yɔ́ ńtɛ̃ pɩ à de Nsyifunɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ tyɩ́, képah náh pɩ Liyel ní-ńsah gbô tyɩ́, képah náh pɩ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar tyɩ́.
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ǹtɛ Fɛsitusi wɔ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, Nsyifunɔ pé yĩ́ngbɩ́lɛ n yo. Kǎh pɩ sɛ̃́, à Pole syah nɛ, à se kɩ fɛ̃ syi kyɩ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, ǹ tukey kyɩ n tuke péwɔ yĩ́ yah nɩ?
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Wǎh yo sɛ̃́, Pole mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Sesar tukey tùkè-ǹsah yɔ́ sɔkɔ-á pélɛ yɔ̀, ǹmɔ tyɩ́-á pé tukey yɩ̃nɛ kè tuke. Nsyifunɔ-á yɔ̀, pé náh tyítúkù yɔ́ ńtɛ̃ pɩ pé tyɩ́. Yõ̀tɛ̃̀ dĩ́, ǹmɔ ńtɛ̃ tɔ pɩ̃́nyĩnɔ-á mɛ ké sɔkɔ ó.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Ńkɛ̃́, pé tyɩ́-à kɩ mɛ kah, ànɛ̂ pé mɛ tir yɔ́ pɩ nɛ̂-á yɩ̃nɛ kũnɛ, pé náh mɛ yahle pé kúnɔ́ yõ dò. Ǹtɛ pǎh tɔkɔ péwɔlɛ n kɔ̃ tyi nónó sɔkɔ, gblɔ-à ńkɛ̃̂nɛ sélɛ, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ pé gbàh dɛ mɔ pè kɔ̃ n pi. Páh mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé tyɩ́ tukey kyɩ n tuke Sesar tyɩ́.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Képah sɔkɔ, Fɛsitusi ànɛ̂ ǹ tukey tùkèpu tĩ̀nkì mɛ wɛ̃ wɛ. Pǎh tyɛ, à mɛ yo Pole tyɩ́ nɛ, wǎh fyɔ̀ Sesar yĩn yo tɛ, wǎh kɩ kyɩ ǹmɔ tyɩ́ Wrome kwil sɔkɔ.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Sèpĩ̀n yísyɔ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Akripa ànɛ̂ ǹ dósê Berenisi pɔ yah gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-ò dĩ́ Fɛsitusi tyɩ́, Sesarɩ kwil.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Pè kɩ sõ̀ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ n pi nɛ́npɔ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, Fɛsitusi mó núkú Pole tyɩ́ wɛ kõ mɔ yãh Akripa tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Felikisi-á dĩ́ yɔ́ dah mɔ sah wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ ásõ̂.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Tɛ́ páh pɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀-á mɛ pɔ n tɔkɔ ǹnɛ n kɔ̃ pé tyɩ́, tɛ́ mɛ kélɛ n yah n kɔ̃ pé tyɩ́ nɛ, pé à mɔ kũ kɔ̃.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ǹtɛ páh kè yo pé tyɩ́ nɛ, kè náh n pɩ sɛ̃́ pépi Wrome tãn wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ. Pé náh wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɛynɛ n mɔ kũnɛ n kɔ̃, nɛ́ pé náh wɛ̃̀kɩ̀lɛ à kɔ̃, à ǹ yo yo tɛ̃̀ yo névye yĩ́ĩ́ yah, nónó-á tɔkɔ à kɔ̃.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Képah sɔkɔ, kénɛ no mɛ pɔ ànɛ̂ péwɔlɛ ásõ̂ sɔkɔ. Péwɔ náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé tir mɛ̀ sah mo. Képah-á, ké dĩndal ńtɛ̃nɛ pé núkú yuku tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ, tɛ́ nɛ pè pɔ kénɛ dĩ́nɛ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Péwɔ tɛ̃̀-á sõ̀ mɛ n sõ nɛ, névye nónó-á tɔkɔ à kɔ̃, pǎh kɩ pɔ tyítúkúnì ǹgbnɔ duke duke kwãh n pi nɛ, sépi-á à pɩ. Ǹtɛ pǎh pɔ, kè náh pɩ sɛ̃́.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pǎh mɛ pɔ yékã̂b yísyɔ́ ólɛ n pɩ ǹnɛ pé yɛ̃́ngbɛ̃́ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tyɩ́ sɔkɔ ànɛ̂ Yesu yɔ́ tyɩ́ sɔkɔ nɛ̂-á lésõ ku, tɛ́ Pole tɔ̃ mɛ n yo nɛ, wǎh mɛ min sɔkɔ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Kǎh pɩ sɛ̃́, péwɔ náh sõ̀ pɩ̃, páh nɛ yĩ mɛ̀ dùkù wah n pi sɔ̃́. Képah sɔkɔ, pé mɛ Pole piki yah nɛ, à se kɩ kyɩ Yerusalɛmɩ kwil, ǹ tukey kyɩ tuke nɛ́npɔ́ nɩ?
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Ǹtɛ Pole mɛ nɛ, páh mɛ ké tyɩ́ nɛ pé tɛ̃ ásõ̂, pé tyi yah mó pɔ kyɩ wah Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, pé mɛ nɛ pè à dah mɔ sah wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, fɔ́ɔ́ kè pɔ nɔ ǹ tɛ́kɩ́nmɔnɔ tyɩ́ Sesar tyɩ́.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Képah sɔkɔ, Akripa mɛ yo Fɛsitusi tyɩ́ nɛ, péwɔ tɔ-á mɛ ké tyɩ́ nɛ dĩ́ mɛ̀ pɔ ǹ tyi yãh pé noh. Képah tɛ̃̀nɛ, Fɛsitusi mɛ nɛ ńkɛ̃́, ńsõ̂ ńtɛ̃ ó sɔkɔ, wǎh kɩ pɔ ǹ tyi yãh à kɩ noh.
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Dĩndallɛ, Akripa ànɛ̂ Berenisi pé mɔ wil yõ̀tɔ̃rɩ́ flɔ sɔkɔ, tɛ́ sràsyíbí yõ̀tãm ǹgbnɔ ànɛ̂ kwil nɛ́-ǹgbnɔ mɛ pé sõ̀ tɛ̃, pè yuku tukey tùkè-ǹsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, Fɛsitusi pè kɔ̃ pè pɔ Polelɛ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Wǎh pɔ, Fɛsitusi mɛ de wɛy sɔkɔ tɛ́ nɛ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Akripa, ǹmɔ ànɛ̂ nónó pól-á mɛ pélɛ ásõ̂ sɔkɔ yɔ̀, pé pól-á mɛ dĩ́ mɛ̀nɛ n yah kɛ̀. Nsyifunɔ tɔ́wû pól-á pɔ wil pé tyɩ́ ǹ tyɩ́ sɔkɔ Yerusalɛmɩ, ànɛ̂ fɔ́ɔ́ ásõ̂ tɔ sɔkɔ. Pǎh mɛ gbo mɔ tũ nɛ, à náh yɩ̃nɛ sàhnɔ́lɛ min sɔkɔ póllɛ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ǹtɛ péwɔ tɛ̃̀ wɔ náh tir yɔ́ wɛ ǹ tyípɩ́nɩ̀ sɔkɔ, nɛ̂-á yɩ̃nɛ ǹ kònmɔnɔlɛ. Tɛ́ wǎh fyɔ̀ ǹ gblɔ̌y tyɩ́ dahbɩ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar gbõ̀, képah-á pé nɛ, páh kɩ à tɛkɩ mɔ à kɔ̃.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Tɛ́ tir nɛ̂ tɛ̃̀ tɔ́tɔ́-á pé kɩ wãrkɩ, kɩ à tɛkɩ mɔ n pi Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Sesar tyɩ́, pé náh mɛ képah pɩ̃. Képah-á pé pɔ ǹnɛ pé tyɩ́ ànɛ̂ ǹmɔ ńtɛ̃ tɔ tyɩ́ ǹ wahlɛ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Akripa. Páh nɛ, pàh kɩ à piki yah tɛ, pé tɛ̃ wɛ tir yɔ́ wɛ n wãrkɩ ǹ tyɩ́ sɔkɔ, pé à tɛkɩ n mɔ Sesar tyɩ́.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Péwɔ tɛ̃̀ tyɩ́ ké yah náh, à wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɛy tɛkɩ mɔ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ tyɩ́, tɛ́ à náh mó tɔ̃ tɛ̃̀ tyi yah wɛ yo tɛkɩ mɔ ǹ tyɩ́, nónó yĩn-á pè tɔkɔ à kɔ̃.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.