Atos 11
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA
1 Tɛ́ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú tɛ́lɔ́ nónó-á sõ̀ mɛ Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè kè noh nɛ, nósyɔ́ tɔ-á mɛ Liyel wɛy fɛ̃ syi, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ-á pɔ ǹ syɩ kyɩ Yerusalɛmɩ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Yesu yõ sɛ̃́pú Nsyifunɔ kyɩ tyah lékàhlɛ ǹnɛ n kɔ̃,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 tɛ́ nɛ, à se sɔ̃́npɩ́ kyɩ de, à yõke tɔlɛ n yõ névye tĩ̀nnɛ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ nɩ?
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Képah sɔkɔ, tir mɛ̀-á pɩ sɔ̃́, Pyɛrɩ ké yah yo wah pɔ dal mɔ pé tyɩ́ wárwár nɛ,
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 páh sõ̀ mɛ Nsyope kwil mɛ nírílɛ n pɩ, tɛ́ Liyel wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́lɛ pé wɛ̃kɩ. Páh kwâh yɔ́ wɛ kè mɛ wil yĩ̂nyõ fwɔ̀pĩ̀n-ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔ̃́, ké vyɛ̃ynɔ ńyã́hlɛ tɛ̃́nɔ́lɛ, tɛ́ mɛ n tiki n pi à pɔ yĩni tɛ̃ pé tnɔ̂.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Páh mɛ ké yáhnɔ́ sɔkɔ díkídíkí, pé yípɛ̂y wɛ ké sɔkɔ, ànɛ̂ gbɛ̃́nkyɔlɛ, ànɛ̂ yî nónó-á n til, à tahlɩ kèpye tyɩ́.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, pé yĩ́npɔ̃́ yɔ́ noh kè mɛ n yo pé tyɩ́ nɛ: «Pyɛrɩ, yuku n ko sé sɔkɔ ǹ kɔ.»
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Ǹtɛ pé mɛ yo yĩ́npɔ̃́ mɛ̀ tyɩ́ nɛ pé Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, pé náh képah pɩ n pi, ńkɛ̃́ páh pɩ sɔ̃́ pilɛ, dêl kwâh yɔ́ ńtɛ̃ náh de yah pé vyãh ànɛ̂ kwâh yɔ́ ńtɛ̃nɛ, nɛ̂-á névilɛ n silki Liyel yah.
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Képah tɛ̃̀nɛ, yĩ́npɔ̃́ mɛ̀ tɔ̃ wil yĩ̂nyõ, mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́: «Liyel-á kwâh nɛ̂ wɛ̃kɩ kwáhpépɛ̌ynɛ, áwɔ tyɩ́ náh ké wɛ̃́kɩ́nɔ́lɛ nɛ, kǎh mɛ névilɛ n silki Liyel yah.»
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Képah tɛ̃̀-á pɩ sɛ̃́ kɛ tɔ̃́nɔ́, tɛ́ Liyel mɛ tɔ̃ kénɛ kwâh tɔkɔ dɔkɔ yĩ̂nyõ.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 Tɛ́ légbĩ́ mɛ̀ ó sɔkɔ, díbí nɛ́pĩ̂ tɔ̃́mɩ́ mó mɛ pɔ yĩn tɛ̃ péwɔ mɛ́-ńsah gbô yah sɔkɔ. Ǹnɩ̂-á tõ pélɛ Sesarɩ kwil, pè pɔ péwɔ tyɩ́.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Tɛ́ Liyel Mirki mɛ yo péwɔ tyɩ́ nɛ, pé sɔkɔ pélɛ, pé káh tɔ̀tɔ̀ pɩ. Pé yṹnpyé nɛ́pĩ̂ kénúkò nónó-á yɔ̀, pépi mɛ pé sõ̀ tɛ̃ à yuku Sesarɩ kwil. Pé pól kyɩ de Kɔrnɛy gbô sɔkɔ.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Képah sɔkɔ, Kɔrnɛy tɔ mó yo pé tyɩ́ nɛ, páh sõ̀ mɛ pé gbô sɔkɔ, tɛ́ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ wil mɔ pé yah, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, pé nɛy tɛkɩ n mɔ Nsyope kwil. Tɛ̃̀ kyɩ Simo tɛ̃ n pɔ, nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Wǎh kɩ pɔ wɛlɔ yísyɔ́ yo pé tyɩ́, nónó-á kɩ pé pwah mɔ ànɛ̂ pé gbô tãn póllɛ.
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 Kɔrnɛy-á képah yo tɛ sɛ̃́ péwɔ Pyɛrɩ tyɩ́, tɛ́ pé fyɔ̀ tyah à tyilɛ n yo pé tyɩ́, Liyel Mirki tiki Kɔrnɛypi tɔ yõ, sɔ̃́-á lésõ kè tiki pépi yõ ké tyah gbĩ́nɛ.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Kǎh pɩ sɛ̃́, péwɔ dyɔ to kõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu wɛy mɛ̀ tyɩ́lɛ, wǎh nɛ̂ yo nɛ ńkɛ̃́: «Nsyɔ̃ névye wel wilki ni sɔkɔ, ǹtɛ yépi tɛ̃̀ wɔlɛ, Liyel kɩ yé tɔ̃ sah ǹ Mirkilɛ kɩ yé pɩ yályál.»
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Ǹtɛ pépi-á sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista yõ, tɛ́ Liyel mɛ ǹ Mirki nɛ̂nɛ pépi kɔ̃, wǎh fyɔ̀ kélɛ no nɔ́pi tɔ kɔ̃ tɛ pépi tyɩ́ kɔ̃lɛ, nɛ̂ se péwɔlɛ kɩ fɛ̃ Liyel tir yah kõ nɩ?
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Képah sɔkɔ, névye-á wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, pé pól vɩ, tɛ́ Liyel yĩnnɛ n gbilki mɛ n yo nɛ, Liyel-á ńtyɩ̃́nɔ ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ névye tɔ kɔ̃ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pè kɩ fɛ̃ pé nnɔ vi mɔ, kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ dɛ́!
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Yetyɛ̃nɩ ko mɔ gbĩ́nɛ, pè sõ̀ mɛ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ n fõh. Képah ye, pè to karkɩ. Pé túkù sɔkɔ Fenisi gbɛ̃̀nyah, túkù sɔkɔ Syipri gbɛ̃̀nyah, túkù mɛ sɔkɔ Antyɔsyɩ kwil. Tɛ́ pè náh sõ̀ mɛ Yesu tyɩ́lɛ n yo ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́, nɛ́ Nsyifunɔ ó tyɩ́ náh.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Ǹtɛ túkù sõ̀ mɛ pé sɔkɔ, nónó-á n wil Syipri gbɛ̃̀nyah sɔkɔ ànɛ̂ Sirɛnɩ kwil. Pépi-á pɔ Antyɔsyɩ sɔkɔ, pè sõ̀ mɛ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo no tɛ́lɔ́ tɔ tyɩ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu tyɩ́ sɔkɔ.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Tɛ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ tɛ̃́nwɛnɔlɛ pélɛ n kɔ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, névye náhnáh vi mɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu wɛ̃̀kɩ̀ yõ, à pɩ ǹ yõ sɛ̃́púlɛ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Képah tɛ̃̀nɛ, Yerusalɛmɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì-á képah noh sɛ̃́, pè Barnabasɩ tɛkɩ mɔ Antyɔsyɩ sɔkɔ.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 — ausente —
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 — ausente —
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Képah náh, Barnabasɩ sɔkɔ Tarsɩ kwil, Sole yáhnkɔ̃-ńsah.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Wǎh kyɩ à wɛ, à à tɛ̃ pɔ Antyɔsyɩ sɔkɔ. Pé nímí tɛ̃ à yi vi pól pɩ nɛ́npɔ́ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìlɛ, à névye náhnáh tɔ wɛ kwɔ Yesu wɛ̃̀kɩ̀lɛ. Nɛ́npɔ́ ǹgbò sɔkɔ ye pè Yesu tõ̀ sã́hpú ye Kretyɛ̃bɩlɛ.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Tɛ́ kénɛ sèpĩ̀n sɔkɔ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu yísyɔ́ wil Yerusalɛmɩ kwil, à pɔ Antyɔsyɩ sɔkɔ.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Pé sɔkɔ núkú yɔ́ sõ̀ mɛ pè n ye Akabusilɛ. Tɛ́ Liyel Mirki gbõ̀ yõ, ǹmɔ yuku kè yo nɛ ńkɛ̃́, dǒ kwéy, kwɛ́npékè-á kɩ n de n pi kèkõyṍ pól sɔkɔ. Képah pɩ́nɔ́ pɔ Klode wɛ, Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀nɛ.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Képah sɔkɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú kè yah tɔkɔ, à yɩ̃nɛ pé nɛ́núkù núkú pól gbã̀n yî wɛ́nɔ́nɔlɛ nɛ, páh kɩ pé gbã̀n yî yísyɔ́ tuke mɔ, kɩ tɛkɩ mɔ Yesu yõ sɛ̃́pú kɔ̃ Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Pǎh kè yah tɔkɔ sɔ̃́, pè kè pɩ sɛ̃́, tɛ́ mɛ yî nɔ́pilɛ Barnabasɩ ànɛ̂ Sole gbõ̀ dahbɩ, pépi mɛ kyɩ sélɛ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm kɔ̃.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.