Atos 10
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ACF
1 Dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ Sesarɩ kwil pè n ye Kɔrnɛylɛ. Sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ, Wrome tãn sràsyíbí tĩ̀nkì sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Yitalɩ gbɛ̃̀nyah sràsyíbí tĩ̀nkìlɛ.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 À sõ̀ mɛ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ, mɛ ǹ yah tíkílɛ n pɩ, tɛ́ ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól mɛ ǹnɛ n ni. À sõ̀ mɛ Nsyifunɔ yãm tãnnɛ n yohnɩ n mɔ náhnáh, tɛ́ mɛ Liyellɛ n ni gbĩ́mɛgbĩ́.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Képah sɔkɔ, sõ yɔ́ gbèkãm gbĩ́ kénkɔ̃ sɔkɔ, à wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́ wɛ. À Liyel yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ wɛ pnɛ́yy à de pɔ ǹ tĩ̀nnɛ, à pɔ à ye ǹ yĩnnɛ nɛ: «Kɔrnɛy!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Ǹtɛ Kɔrnɛy sõ̀ mɛ yĩ̂nyõ tõ̀npɩlɛ n yah díkídíkí tíkítìkì sɔkɔ, tɛ́ à piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se nɩ, pé yõ̀tɛ̃̀? Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Wáh nírí nónónɛ n pɩ, ànɛ̂ wáh yòhnɩ̀nmɔnɔ nónónɛ n pɩ yãm tãn tyɩ́, Liyel yĩ́ mɛ sé yõ. Ǹ dyɔ mɛ n kwnɛ á tyɩ́lɛ.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, nósyɔ́ wilki n tɛkɩ n mɔ Nsyope kwil, pè kyɩ Simo yɔ́ tɛ̃ n pɔ, nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 À mɛ twáhntɛ̃̀nɔ́lɛ sénpɩ dĩ́ yɔ́ tyɩ́, nɛ̂ tɔ yĩn-á Simolɛ. Ǹ gbô mɛ pnɛ yɔ gbɔ̀pɔ.»
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Képah sɔkɔ, yĩ̂nyõ tõ̀npɩ-á wɛlɔ nɔ́pi yo tɛ Kɔrnɛy tyɩ́, tɛ́ yal ǹ tnɔ̂, Kɔrnɛy núkú ǹ tõ̀npɩbɩ díbí nɛ́pĩ̂ nímí ye ànɛ̂ sràsyí yɔ́lɛ, nɛ̂-á sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ ǹ tnɔ̂ di mónɔ́lɛ, tɛ́ mɛ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Tɛ́ mɛ tyi nɔ́pi pól yãh pé tyɩ́, tɛ́ pè tɛkɩ mɔ Nsyope kwil.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ké dĩndallɛ, pè sõ̀ mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ sɛ̃́, tɛ́ pǎh pópó n de Nsyope kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, gbĩ sõ̀ mɛ yõ̀tah sírr kénkɔ̃ sɔkɔ, tɛ́ Pyɛrɩ mɛ dɔkɔ gbɛ̃́ntĩ̂n yõ, mɛ nírílɛ n pɩ.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Képah sɔkɔ, kwɛkɩ pɔ à tɛ̃; à sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé yõke yõ. Tɛ́ pǎh mɛ yõkelɛ n pɩ ǹ tyɩ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Liyel wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́lɛ à wɛ̃kɩ.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 À yĩ̂nyõ wɛ yɩ́kɩ́nmɔnɔlɛ, tɛ́ kwâh yɔ́ mɛ wil ké sɔkɔ, fwɔ̀pĩ̀n-ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔ̃́, ké vyɛ̃ynɔ ńyã́hlɛ tɛ̃́nɔ́lɛ, tɛ́ mɛ n tiki n pi sétáh.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Tɛ́ gbyẽ̂h ǹyẽ̂h yî duke pól sõ̀ mɛ ké sɔkɔ, ànɛ̂ yî nónó-à n til, à tahlɩ kèpye duke pól tyɩ́.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ yĩ́npɔ̃́ yɔ́ noh kè mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Pyɛrɩ, yuku n ko sé sɔkɔ ǹ kɔ.»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ǹtɛ Pyɛrɩ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ syah nɛ, páh pɩ sɔ̃́ pilɛ, pé náh dêl kwâh yɔ́ ńtɛ̃ yõ yah, képah náh pɩ, kwâh yɔ́ ńtɛ̃nɛ, nɛ̂-á névilɛ n silki Liyel yah. Képah-á, pé náh kè pɩ n pi póllɛ.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Képah tɛ̃̀nɛ, yĩ́npɔ̃́ mɛ̀ tɔ̃ ké syɩ yo à noh kɛ ní-òlɛ nɛ ńkɛ̃́: «Liyel-á kwâh nɛ̂ wɛ̃kɩ kwáhpépɛ̌ynɛ, áwɔ tyɩ́ náh ké wɛ̃́kɩ́nɔ́lɛ nɛ, kǎh mɛ névilɛ n silki Liyel yah.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Képah tɛ̃̀ pɩ sɛ̃́ kɛ tɔ̃́nɔ́, tɛ́ Liyel núkú kénɛ kwâh yɔ̃ dɔkɔ sɔkɔ yĩ̂nyõ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Kǎh pɩ sɛ̃́, Pyɛrɩ lékã́m sõ̀ mɛ fɛ̃kɩ, à mɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n piki n yah wɛ̃́kɩ́nɔ́ nɛ̂-á à wɛ, ké yõ-á kɩ fɛ̃ n pɩ n pi tir nɛ̂nɛ. À mɛ képah sɔkɔ, tɛ́ Kɔrnɛy tɛ̃ntõ̀ névye mó mɛ sénpɩ dĩ́ Simo gbô tyɩ́ piki yah kɔ̃ pɔ wɛ, mɛ yĩn tɛ̃ ké yah,
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 tɛ́ mɛ n piki n yah nɛ, Simo nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ, à se mɛ twáhntɛ̃̀nɔ́lɛ ásõ̂ sɔkɔ nɩ?
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ǹtɛ Pyɛrɩ-á sõ̀ mɛ yɔ̃ sɔkɔ ǹ fɔkɔlɛ n sõ wɛ̃́kɩ́nɔ́ mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ sɛ̃́, Liyel Mirki mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ à yah, díbí nɛ́pĩ̂ tɔ̃́mɩ́-á mɛ ǹnɛ n yah n kɔ̃.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Péwɔ-á tɛkɩ mɔ pélɛ ǹ tyɩ́. Képah-á, à yuku n tiki n sɔkɔ pélɛ, à káh tɔ̀tɔ̀ pɩ.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ tiki kyɩ no nɔ́pi tnɔ̂, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ, nɛ̂-á pè n yah n kɔ̃, ǹmɔ-á péwɔlɛ. Ńkɛ̃́, pè kèyǎh kɔ̃.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Kɔrnɛy-á tõ pélɛ ǹ tyɩ́. Nɛ́gbɩ́-á ǹnɛ, wǎh Liyel yah tíkílɛ n pɩ, ànɛ̂ Nsyifunɔ pól-á ǹ yĩ́ngbɩ́lɛ n yo. Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́-á kélɛ à wɛ̃kɩ nɛ, wǎh yɩ̃nɛ à pɔ ǹ tɛ̃ n kyɩ ǹ gbô sɔkɔ, tyi nónó-á mɛ á tyɩ́ yo yo tɛ̃̀nɛ, á sè yo à syah.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ pé kɔ̃ pè de gbô sɔkɔ, à twah ǹ tyɩ́ à lékã̂h pɩ.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Pé sɔkɔ sõ dĩndallɛ, pè kyɩ de Sesarɩ kwil; tɛ́ kyɩ nɛ yah Kɔrnɛy mɛ ǹ gbô tãn ànɛ̂ ǹ kódíbí kègblɔ ye tuke, mɛ pɔ pè syɩkɩ tɛ̃.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pyɛrɩ-á pɔ n de gbĩ́ nɛ̂nɛ, Kɔrnɛy kyɩ à yohnɩ, tɛ́ kɔ kwĩnki ǹ yah, à à gbilki.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Ǹtɛ Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ à yuku, tɛ́ à yilki sah, tɛ́ nɛ névi ó-á péwɔ tɔlɛ dò.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pè mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ de yuku gbô à kyɩ no nɔ́pi wɛ tùkèntɛ̃̀nɔ́lɛ pípí.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Pyɛrɩ mɛ pè syah nɛ, pǎh pɩ̃ nɛ, dêl-á kélɛ Nsyifunɔ tyɩ́, pè náh n pɩ n soh wɛ̃ tyɩ́ kwlókáhkɩ́ névyelɛ, ànɛ̂ pè náh n de pé gbên sɔkɔ kɛ̀. Ǹtɛ Liyel-á kélɛ péwɔ tɛ̃̀ wɛ̃kɩ nɛ, pé náh yɩ̃nɛ pé ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n yah nɛ, wǎh mɛ sìlkìnɔ́lɛ Liyel yah, képah náh pɩ, nɛ à náh yɩ̃nɛ pɩ́nsòhnɔ́lɛ névye tyɩ́.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Képah-á, pé kɔ̃ pǎh pé ye pé pɔ yékã̂b pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ. Ńkɛ̃́, pè se kɩ fɛ̃ pé yénɔ́ yõ yo pé syah nɩ?
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Képah sɔkɔ, Kɔrnɛy mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ké sèpĩ̀n ǹyẽ̂h-á yɔ̀, gbèkãm gbĩ́ mɛ̀ ó kénkɔ̃ sɔkɔ, páh lésõ mɛ nírílɛ n pɩ pé wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ. Tɛ́ dǒ, pé núkú dĩ́ yɔ́ wɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ pé yah tĩ̀nnɛ, wil flɔlɛ pěrr ǹ tyɩ́,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 tɛ́ mɛ pé ye pé yĩnnɛ nɛ, Kɔrnɛy, Liyel-á pé nírí tɛ̃; ǹ dyɔ-á mɛ n kwnɛ pé pèpɔrɩ pɩ́nɔ́ tyɩ́lɛ.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Képah-á, pé névye wilki n tɛkɩ n mɔ Nsyope kwil, pè kyɩ Simo ye n pɔ ásõ̂, nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ. Wâh mɛ twáhntɛ̃̀nɔ́lɛ sénpɩ dĩ́ Simo gbô sɔkɔ, pnɛ yɔ gbɔ̀pɔ.
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Kǎh pɩ sɛ̃́, pé núkú névye tɛkɩ mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, pè kyɩ à ye n pɔ. Ǹ tɔ mó tɔ̃ pɩ plɛ tɛ́ fɛ̃ syi pɔ. Núkúnúkú, pé pól-á ásõ̂ Liyel yah sɔkɔ, ǹ wɛlɔ noh yĩnnɛ, nónó pól-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ dahbɩ ǹ gbõ̀, nɛ à yo pé syah.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ wɛy tɔkɔ tɛ́ nɛ: «Núkúnúkú, mé pɩ̃ kègbɩ yõ nɛ, Liyel náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n wah.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Névi nɛ̂-à fyɔ̀ ǹ yah tíkílɛ n pɩ, tɛ́ mɛ n kɔ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tɛ̃̀-à sɔ̃́ mɛ yìkì nɛ̂ nɛynɛ, ǹ tyɩ́ n nɔ Liyel tyɩ́.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ǹmɔ Liyel ye ǹ wɛy tɛkɩ mɔ Yisrayel tãn tyɩ́, à Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo pé tyɩ́ nɛ, yèvɩnɩ-á n wɛ Liyel tyɩ́ Yesu Krista gbõ̀ yõ, ǹmɔ nɛ̂-á no pól Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Nsyɔ̃-á kwní kɔ̃ tɛ ni sɔkɔ wèlnwìlkìnɔ́ tyɩ́ sɔkɔ, képah náh, nɛ̂-á pɩ Kalile gbɛ̃̀nyah ǹgbò sɔkɔ ànɛ̂ Nsyude gbɛ̃̀nyah pól sɔkɔ, yé se mó kè pɩ̃ tɛ́!
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Tɛ́ Liyel sõ̀ mɛ Nasarɛtɩ kwil Yesulɛ. À ǹ Mirki ànɛ̂ tɛ̃́nwɛnɔlɛ à kɔ̃. Képah ye, à mɛ n kɔ n kɔ̃ tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, à pèpɔrɩlɛ n pɩ, tɛ́ nónó pól-á sõ̀ mɛ sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ yɔ̃rɩ sɔkɔ, à sõ̀ mɛ pélɛ n wilki ké sɔkɔ.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Tɛ́ wǎh tyi nónó pól pɩ Yerusalɛmɩ kwil ànɛ̂ Nsyifunɔ kwlo tɛ́lɔ́ sɔkɔ, á pól ye sè wɛ yĩ́nɛ. Ǹtɛ pè mɛ à tɛ̃ syɩ dahnɩ yõ, à à ko mɔ.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Tɛ́ ké sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sõlɛ, Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ, tɛ́ à kɔ̃ à ǹ gblɔ̌ynɛ no wɛ̃kɩ,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 ǹtɛ à náh ǹ gblɔ̌ynɛ no pól wɛ̃kɩ. À ǹ gblɔ̌ynɛ ápi ó wɛ̃kɩ, ápi nónó-á lésõ Liyel yah tɔkɔ pɩ Yesu lékó yílkínmɔnɔ wɛ́pú ànɛ̂ sé yã́hpúlɛ. Ápi lésõ yõke yõ, tɛ́ wɔ wɔ kwâh wɔ ǹnɛ wɛ̃ tyɩ́, ǹ lékó yílkínmɔntɛnɔ náh.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Képah sɔkɔ, à mɛ á tõ nɛ: ‹Yé kyɩ Liyel wɛynɛ n yo n kɔ̃ no tyɩ́. Yé kélɛ pè wɛ̃kɩ nɛ, ńmɔ-á Liyel sah vye ànɛ̂ lékyɩ̂ tùkè-òlɛ.›
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ǹmɔ Yesu tyɩ́ ye tɔ̃ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu pól yo nɛ, névi nɛ̂-à sɛ̃ ǹmɔ yõ, tɛ̃̀ tyípêl-á kɩ yɔ̃ mɔ à kɔ̃ ǹmɔ yĩn yõ.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ sõ̀ mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ Liyel Mirki tiki ǹ wɛy nòhnɩ̀pu pól yõ.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ nɛ: «Névye nónónɛ Liyel Mirki wɛ tɛ ápi tyɩ́ kɔ̃lɛ, á kɩ fɛ̃ yahle sɔ̃́ nɛ, pè káh n wel n wilki ni sɔkɔ?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Tɛ́ mɛ pè kɔ̃ pè Kɔrnɛypi wel wilki ni sɔkɔ Yesu Krista yĩn yõ. Képah sɔkɔ, pépi mó Pyɛrɩ ni nɛ, à wũ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ pélɛ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.