Atos 10
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB
1 Dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ Sesarɩ kwil pè n ye Kɔrnɛylɛ. Sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ, Wrome tãn sràsyíbí tĩ̀nkì sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Yitalɩ gbɛ̃̀nyah sràsyíbí tĩ̀nkìlɛ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 À sõ̀ mɛ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ, mɛ ǹ yah tíkílɛ n pɩ, tɛ́ ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól mɛ ǹnɛ n ni. À sõ̀ mɛ Nsyifunɔ yãm tãnnɛ n yohnɩ n mɔ náhnáh, tɛ́ mɛ Liyellɛ n ni gbĩ́mɛgbĩ́.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Képah sɔkɔ, sõ yɔ́ gbèkãm gbĩ́ kénkɔ̃ sɔkɔ, à wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́ wɛ. À Liyel yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ wɛ pnɛ́yy à de pɔ ǹ tĩ̀nnɛ, à pɔ à ye ǹ yĩnnɛ nɛ: «Kɔrnɛy!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ǹtɛ Kɔrnɛy sõ̀ mɛ yĩ̂nyõ tõ̀npɩlɛ n yah díkídíkí tíkítìkì sɔkɔ, tɛ́ à piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se nɩ, pé yõ̀tɛ̃̀? Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Wáh nírí nónónɛ n pɩ, ànɛ̂ wáh yòhnɩ̀nmɔnɔ nónónɛ n pɩ yãm tãn tyɩ́, Liyel yĩ́ mɛ sé yõ. Ǹ dyɔ mɛ n kwnɛ á tyɩ́lɛ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, nósyɔ́ wilki n tɛkɩ n mɔ Nsyope kwil, pè kyɩ Simo yɔ́ tɛ̃ n pɔ, nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 À mɛ twáhntɛ̃̀nɔ́lɛ sénpɩ dĩ́ yɔ́ tyɩ́, nɛ̂ tɔ yĩn-á Simolɛ. Ǹ gbô mɛ pnɛ yɔ gbɔ̀pɔ.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Képah sɔkɔ, yĩ̂nyõ tõ̀npɩ-á wɛlɔ nɔ́pi yo tɛ Kɔrnɛy tyɩ́, tɛ́ yal ǹ tnɔ̂, Kɔrnɛy núkú ǹ tõ̀npɩbɩ díbí nɛ́pĩ̂ nímí ye ànɛ̂ sràsyí yɔ́lɛ, nɛ̂-á sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ ǹ tnɔ̂ di mónɔ́lɛ, tɛ́ mɛ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́nɔ́ plɛ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Tɛ́ mɛ tyi nɔ́pi pól yãh pé tyɩ́, tɛ́ pè tɛkɩ mɔ Nsyope kwil.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ké dĩndallɛ, pè sõ̀ mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ sɛ̃́, tɛ́ pǎh pópó n de Nsyope kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, gbĩ sõ̀ mɛ yõ̀tah sírr kénkɔ̃ sɔkɔ, tɛ́ Pyɛrɩ mɛ dɔkɔ gbɛ̃́ntĩ̂n yõ, mɛ nírílɛ n pɩ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Képah sɔkɔ, kwɛkɩ pɔ à tɛ̃; à sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé yõke yõ. Tɛ́ pǎh mɛ yõkelɛ n pɩ ǹ tyɩ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Liyel wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́lɛ à wɛ̃kɩ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 À yĩ̂nyõ wɛ yɩ́kɩ́nmɔnɔlɛ, tɛ́ kwâh yɔ́ mɛ wil ké sɔkɔ, fwɔ̀pĩ̀n-ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔ̃́, ké vyɛ̃ynɔ ńyã́hlɛ tɛ̃́nɔ́lɛ, tɛ́ mɛ n tiki n pi sétáh.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Tɛ́ gbyẽ̂h ǹyẽ̂h yî duke pól sõ̀ mɛ ké sɔkɔ, ànɛ̂ yî nónó-à n til, à tahlɩ kèpye duke pól tyɩ́.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ yĩ́npɔ̃́ yɔ́ noh kè mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Pyɛrɩ, yuku n ko sé sɔkɔ ǹ kɔ.»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ǹtɛ Pyɛrɩ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ syah nɛ, páh pɩ sɔ̃́ pilɛ, pé náh dêl kwâh yɔ́ ńtɛ̃ yõ yah, képah náh pɩ, kwâh yɔ́ ńtɛ̃nɛ, nɛ̂-á névilɛ n silki Liyel yah. Képah-á, pé náh kè pɩ n pi póllɛ.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Képah tɛ̃̀nɛ, yĩ́npɔ̃́ mɛ̀ tɔ̃ ké syɩ yo à noh kɛ ní-òlɛ nɛ ńkɛ̃́: «Liyel-á kwâh nɛ̂ wɛ̃kɩ kwáhpépɛ̌ynɛ, áwɔ tyɩ́ náh ké wɛ̃́kɩ́nɔ́lɛ nɛ, kǎh mɛ névilɛ n silki Liyel yah.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Képah tɛ̃̀ pɩ sɛ̃́ kɛ tɔ̃́nɔ́, tɛ́ Liyel núkú kénɛ kwâh yɔ̃ dɔkɔ sɔkɔ yĩ̂nyõ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Kǎh pɩ sɛ̃́, Pyɛrɩ lékã́m sõ̀ mɛ fɛ̃kɩ, à mɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n piki n yah wɛ̃́kɩ́nɔ́ nɛ̂-á à wɛ, ké yõ-á kɩ fɛ̃ n pɩ n pi tir nɛ̂nɛ. À mɛ képah sɔkɔ, tɛ́ Kɔrnɛy tɛ̃ntõ̀ névye mó mɛ sénpɩ dĩ́ Simo gbô tyɩ́ piki yah kɔ̃ pɔ wɛ, mɛ yĩn tɛ̃ ké yah,
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 tɛ́ mɛ n piki n yah nɛ, Simo nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ, à se mɛ twáhntɛ̃̀nɔ́lɛ ásõ̂ sɔkɔ nɩ?
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ǹtɛ Pyɛrɩ-á sõ̀ mɛ yɔ̃ sɔkɔ ǹ fɔkɔlɛ n sõ wɛ̃́kɩ́nɔ́ mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ sɛ̃́, Liyel Mirki mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ à yah, díbí nɛ́pĩ̂ tɔ̃́mɩ́-á mɛ ǹnɛ n yah n kɔ̃.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Péwɔ-á tɛkɩ mɔ pélɛ ǹ tyɩ́. Képah-á, à yuku n tiki n sɔkɔ pélɛ, à káh tɔ̀tɔ̀ pɩ.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ tiki kyɩ no nɔ́pi tnɔ̂, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ, nɛ̂-á pè n yah n kɔ̃, ǹmɔ-á péwɔlɛ. Ńkɛ̃́, pè kèyǎh kɔ̃.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Kɔrnɛy-á tõ pélɛ ǹ tyɩ́. Nɛ́gbɩ́-á ǹnɛ, wǎh Liyel yah tíkílɛ n pɩ, ànɛ̂ Nsyifunɔ pól-á ǹ yĩ́ngbɩ́lɛ n yo. Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́-á kélɛ à wɛ̃kɩ nɛ, wǎh yɩ̃nɛ à pɔ ǹ tɛ̃ n kyɩ ǹ gbô sɔkɔ, tyi nónó-á mɛ á tyɩ́ yo yo tɛ̃̀nɛ, á sè yo à syah.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ pé kɔ̃ pè de gbô sɔkɔ, à twah ǹ tyɩ́ à lékã̂h pɩ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Pé sɔkɔ sõ dĩndallɛ, pè kyɩ de Sesarɩ kwil; tɛ́ kyɩ nɛ yah Kɔrnɛy mɛ ǹ gbô tãn ànɛ̂ ǹ kódíbí kègblɔ ye tuke, mɛ pɔ pè syɩkɩ tɛ̃.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pyɛrɩ-á pɔ n de gbĩ́ nɛ̂nɛ, Kɔrnɛy kyɩ à yohnɩ, tɛ́ kɔ kwĩnki ǹ yah, à à gbilki.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ǹtɛ Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ à yuku, tɛ́ à yilki sah, tɛ́ nɛ névi ó-á péwɔ tɔlɛ dò.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pè mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ de yuku gbô à kyɩ no nɔ́pi wɛ tùkèntɛ̃̀nɔ́lɛ pípí.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Pyɛrɩ mɛ pè syah nɛ, pǎh pɩ̃ nɛ, dêl-á kélɛ Nsyifunɔ tyɩ́, pè náh n pɩ n soh wɛ̃ tyɩ́ kwlókáhkɩ́ névyelɛ, ànɛ̂ pè náh n de pé gbên sɔkɔ kɛ̀. Ǹtɛ Liyel-á kélɛ péwɔ tɛ̃̀ wɛ̃kɩ nɛ, pé náh yɩ̃nɛ pé ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n yah nɛ, wǎh mɛ sìlkìnɔ́lɛ Liyel yah, képah náh pɩ, nɛ à náh yɩ̃nɛ pɩ́nsòhnɔ́lɛ névye tyɩ́.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Képah-á, pé kɔ̃ pǎh pé ye pé pɔ yékã̂b pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ. Ńkɛ̃́, pè se kɩ fɛ̃ pé yénɔ́ yõ yo pé syah nɩ?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Képah sɔkɔ, Kɔrnɛy mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ké sèpĩ̀n ǹyẽ̂h-á yɔ̀, gbèkãm gbĩ́ mɛ̀ ó kénkɔ̃ sɔkɔ, páh lésõ mɛ nírílɛ n pɩ pé wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ. Tɛ́ dǒ, pé núkú dĩ́ yɔ́ wɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ pé yah tĩ̀nnɛ, wil flɔlɛ pěrr ǹ tyɩ́,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 tɛ́ mɛ pé ye pé yĩnnɛ nɛ, Kɔrnɛy, Liyel-á pé nírí tɛ̃; ǹ dyɔ-á mɛ n kwnɛ pé pèpɔrɩ pɩ́nɔ́ tyɩ́lɛ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Képah-á, pé névye wilki n tɛkɩ n mɔ Nsyope kwil, pè kyɩ Simo ye n pɔ ásõ̂, nɛ̂-á pè n ye Pyɛrɩlɛ. Wâh mɛ twáhntɛ̃̀nɔ́lɛ sénpɩ dĩ́ Simo gbô sɔkɔ, pnɛ yɔ gbɔ̀pɔ.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kǎh pɩ sɛ̃́, pé núkú névye tɛkɩ mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, pè kyɩ à ye n pɔ. Ǹ tɔ mó tɔ̃ pɩ plɛ tɛ́ fɛ̃ syi pɔ. Núkúnúkú, pé pól-á ásõ̂ Liyel yah sɔkɔ, ǹ wɛlɔ noh yĩnnɛ, nónó pól-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ dahbɩ ǹ gbõ̀, nɛ à yo pé syah.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ wɛy tɔkɔ tɛ́ nɛ: «Núkúnúkú, mé pɩ̃ kègbɩ yõ nɛ, Liyel náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n wah.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Névi nɛ̂-à fyɔ̀ ǹ yah tíkílɛ n pɩ, tɛ́ mɛ n kɔ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tɛ̃̀-à sɔ̃́ mɛ yìkì nɛ̂ nɛynɛ, ǹ tyɩ́ n nɔ Liyel tyɩ́.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ǹmɔ Liyel ye ǹ wɛy tɛkɩ mɔ Yisrayel tãn tyɩ́, à Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo pé tyɩ́ nɛ, yèvɩnɩ-á n wɛ Liyel tyɩ́ Yesu Krista gbõ̀ yõ, ǹmɔ nɛ̂-á no pól Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nsyɔ̃-á kwní kɔ̃ tɛ ni sɔkɔ wèlnwìlkìnɔ́ tyɩ́ sɔkɔ, képah náh, nɛ̂-á pɩ Kalile gbɛ̃̀nyah ǹgbò sɔkɔ ànɛ̂ Nsyude gbɛ̃̀nyah pól sɔkɔ, yé se mó kè pɩ̃ tɛ́!
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Tɛ́ Liyel sõ̀ mɛ Nasarɛtɩ kwil Yesulɛ. À ǹ Mirki ànɛ̂ tɛ̃́nwɛnɔlɛ à kɔ̃. Képah ye, à mɛ n kɔ n kɔ̃ tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, à pèpɔrɩlɛ n pɩ, tɛ́ nónó pól-á sõ̀ mɛ sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ yɔ̃rɩ sɔkɔ, à sõ̀ mɛ pélɛ n wilki ké sɔkɔ.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Tɛ́ wǎh tyi nónó pól pɩ Yerusalɛmɩ kwil ànɛ̂ Nsyifunɔ kwlo tɛ́lɔ́ sɔkɔ, á pól ye sè wɛ yĩ́nɛ. Ǹtɛ pè mɛ à tɛ̃ syɩ dahnɩ yõ, à à ko mɔ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Tɛ́ ké sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sõlɛ, Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ, tɛ́ à kɔ̃ à ǹ gblɔ̌ynɛ no wɛ̃kɩ,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 ǹtɛ à náh ǹ gblɔ̌ynɛ no pól wɛ̃kɩ. À ǹ gblɔ̌ynɛ ápi ó wɛ̃kɩ, ápi nónó-á lésõ Liyel yah tɔkɔ pɩ Yesu lékó yílkínmɔnɔ wɛ́pú ànɛ̂ sé yã́hpúlɛ. Ápi lésõ yõke yõ, tɛ́ wɔ wɔ kwâh wɔ ǹnɛ wɛ̃ tyɩ́, ǹ lékó yílkínmɔntɛnɔ náh.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Képah sɔkɔ, à mɛ á tõ nɛ: ‹Yé kyɩ Liyel wɛynɛ n yo n kɔ̃ no tyɩ́. Yé kélɛ pè wɛ̃kɩ nɛ, ńmɔ-á Liyel sah vye ànɛ̂ lékyɩ̂ tùkè-òlɛ.›
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ǹmɔ Yesu tyɩ́ ye tɔ̃ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu pól yo nɛ, névi nɛ̂-à sɛ̃ ǹmɔ yõ, tɛ̃̀ tyípêl-á kɩ yɔ̃ mɔ à kɔ̃ ǹmɔ yĩn yõ.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ sõ̀ mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ Liyel Mirki tiki ǹ wɛy nòhnɩ̀pu pól yõ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ nɛ: «Névye nónónɛ Liyel Mirki wɛ tɛ ápi tyɩ́ kɔ̃lɛ, á kɩ fɛ̃ yahle sɔ̃́ nɛ, pè káh n wel n wilki ni sɔkɔ?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tɛ́ mɛ pè kɔ̃ pè Kɔrnɛypi wel wilki ni sɔkɔ Yesu Krista yĩn yõ. Képah sɔkɔ, pépi mó Pyɛrɩ ni nɛ, à wũ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ pélɛ.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.