2 Coríntios 7

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ń nɛ́nɔ́nɔ́, Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ nɔ́pilɛ, ápi tɔ vyãh mɛ sé sɔkɔ. Képah ye, tyi nónó pól-á silki sah á wil ànɛ̂ á minnɛ, á ye sè wu n to á gblɔ̌y sɔkɔ, à mó nɛ n mɛ yályál Liyel yah ǹ yah tíkí pɩ́nɔ́ sɔkɔ.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Yé yɛ á tyɩ́ nɔ yé tyɩ́. Ápi náh pɩ de ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́. Á náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ gbõ̀ tyɛ. Á náh syɩkɩ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yõ.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Yé káh wɛ nɛ máh mɛ sépilɛ n yo à lékàhlɛ yélɛ n kɔ̃ dɛ́. Mé kè yo sah tɛ yé tyɩ́ nɛ á min pól sɔkɔ, yé tyɩ́-á mɛ nɔ́nɔ́lɛ á tyɩ́ kũ ńtɛ̃ fyé náh fɛ̃ á wrɔ́ yɩkɩ.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ yé yõ, ń nɩ mɛ vɩ́nɔ́lɛ yélɛ. Yé tyɩ́ pɩ yĩ́ĩ́ nɩ dénɔ́lɛ ń tyɩ́. Yèkwɔrɩ duke pól sénsɔ̃ mɛ álɛ n wɛ, ǹtɛ képah fyé yõ, nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɛ kah mɔ ń sɔkɔ.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Áyáh fyɔ̀ pɔ de Masedonɩ mara sɔkɔ, yèvyãhrɩ duke pól núkú syɩkɩ á yõ, á náh wɛ mɩ yah kwéy ńtɛ̃nɛ. Mâl ye yey yey póllɛ, tíkí wɛ á sɔkɔ.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Ǹtɛ Liyel nɛ̂-á tɛ̃́nkwlɔpu nɩ dé-òlɛ, à Tite tɛkɩ mɔ ápi kɔ̃ á nɩ kɔ̃ kè de.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Kè náh mɛ nɛ Tite pɔ́nɔ́ ó sɔ̃́ ápi nɩ kɔ̃ kè de, yáh sṍré nɛ̂ mɔ ǹ sɔkɔ képah tɔ ye. Tite pɔ yo á syah ń wɛ dékè-á mɛ yé kah tɛ̃ sɔ̃́, ànɛ̂ yèkwɔrɩ nɛ̂-á mɛ yé sɔkɔ, ànɛ̂ yáh mɛ yuku yĩn sɔ̃́ à ń vyãhlɛ n syi. Képah wãn gbah mɔ ń nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõ.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Máh sɛ́bɛ́y nɛ̂ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, mé pɩ̃ nɛ kǎh yèkwɔrɩ mɔ yé sɔkɔ. Ǹtɛ ké tɛ́kɩ́nmɔnɔ náh pɩ nàhnpɩ̃nɛ ńmɔ tyɩ́. Tɛ́ máh pɔ kè kyɔmɩ wɛ nɛ kǎh yèkwɔrɩ mɔ yé sɔkɔ wrɔ́ kwéy ó sɔkɔ, kè pɩ nàhnpɩ̃nɛ ń tyɩ́.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Ǹtɛ núkúnúkú, kè mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ ń tyɩ́. Kǎh yèkwɔrɩ mɔ yé sɔkɔ képah yĩn náh dɛ́, yèkwɔrɩ mɛ̀-á vìnmɔnɔ nɛ̂ dahbɩ yé pɩ dùkù sɔkɔ, képah yĩn ye. Yé yèkwɔrɩ mɛ̀ sõ̀ mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́. Kǎh mó pɩ sɛ̃́, á náh pèkè yɔ́ ńtɛ̃ pɩ yé tyɩ́.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Yé náh wɛ di, yèkwɔrɩ nɛ̂-á mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́, képah névi pɩ dùkùlɛ n vi n mɔ à ǹnɛ n mɔ pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, kè náh n pɩ nàhnpɩ̃nɛ tɛ̃̀ tyɩ́. Ǹtɛ kèkõyṍ tyi sõnɔ-á yèkwɔrɩ nɛ̂nɛ n mɔ névi sɔkɔ, képah ye n pɔ n pɔ kũnɛ.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Yèkwɔrɩ nɛ̂-á mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́, kǎh vìnmɔnɔ nɛ̂ dahbɩ yé sɔkɔ yé kè wɛ yɔ̀:
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Ńmɔ náh sɛ́bɛ́y mɛ̀ wãrkɩ tɛkɩ mɔ tyítúkù pɩ́-ò yĩnnɛ, képah náh pɩ tyítúkù-á pɩ névi nɛ̂ sɔkɔ tɛ̃̀ wɔ yĩnnɛ dɛ́, mé kè tɛkɩ mɔ nɛ yé kè pɩ̃ Liyel yah sɔkɔ nɛ ápi tyɩ́-á mɛ tah yĩ́ĩ́ yé tyɩ́.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Yáh nɛ̂ pɩ, képah ápi nnɔ de kègbɩlɛ, tɛ́ kè náh yĩn képah ó tyɩ́ dɛ́, yáh Tite nɩ sũ ǹ nɩ kɔ̃ kè vɩ sɔ̃́, kè wãn mɔ ápi nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõ.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Mé lésõ ń gblɔ̌y yɔ̃ sah kwéy Tite tyɩ́ yé tyɩ́ sõwãh. Ǹtɛ yé náh mó sennɛ ń tɛ̃. Áyáh dar tɛ́ gbɩlɛ n yo sɔ̃́ yé tyɩ́, sɛ̃́ ye á yo yé yĩ́ngbɩ́lɛ Tite tyɩ́, tɛ́ à mó ńtyɩ̃́nɔ kyɩ kè wɛ sɛ̃́.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Yáh à tɔ̃ sah tɛ̃ tɛ́ yõ̀yen sah ǹ yõ sɔ̃́, ǹ dyɔ mɛ n kwnɛ kélɛ, képah ye yé tyɩ́ gbah nɔ yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Kè mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ ń tyɩ́, à tɛ̃ wɛ ń gbõ̀ sah yé yõ tyi tyi pól sɔkɔ.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.