2 Coríntios 7

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ń nɛ́nɔ́nɔ́, Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ nɔ́pilɛ, ápi tɔ vyãh mɛ sé sɔkɔ. Képah ye, tyi nónó pól-á silki sah á wil ànɛ̂ á minnɛ, á ye sè wu n to á gblɔ̌y sɔkɔ, à mó nɛ n mɛ yályál Liyel yah ǹ yah tíkí pɩ́nɔ́ sɔkɔ.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Yé yɛ á tyɩ́ nɔ yé tyɩ́. Ápi náh pɩ de ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́. Á náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ gbõ̀ tyɛ. Á náh syɩkɩ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ yõ.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Yé káh wɛ nɛ máh mɛ sépilɛ n yo à lékàhlɛ yélɛ n kɔ̃ dɛ́. Mé kè yo sah tɛ yé tyɩ́ nɛ á min pól sɔkɔ, yé tyɩ́-á mɛ nɔ́nɔ́lɛ á tyɩ́ kũ ńtɛ̃ fyé náh fɛ̃ á wrɔ́ yɩkɩ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ yé yõ, ń nɩ mɛ vɩ́nɔ́lɛ yélɛ. Yé tyɩ́ pɩ yĩ́ĩ́ nɩ dénɔ́lɛ ń tyɩ́. Yèkwɔrɩ duke pól sénsɔ̃ mɛ álɛ n wɛ, ǹtɛ képah fyé yõ, nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɛ kah mɔ ń sɔkɔ.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Áyáh fyɔ̀ pɔ de Masedonɩ mara sɔkɔ, yèvyãhrɩ duke pól núkú syɩkɩ á yõ, á náh wɛ mɩ yah kwéy ńtɛ̃nɛ. Mâl ye yey yey póllɛ, tíkí wɛ á sɔkɔ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ǹtɛ Liyel nɛ̂-á tɛ̃́nkwlɔpu nɩ dé-òlɛ, à Tite tɛkɩ mɔ ápi kɔ̃ á nɩ kɔ̃ kè de.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Kè náh mɛ nɛ Tite pɔ́nɔ́ ó sɔ̃́ ápi nɩ kɔ̃ kè de, yáh sṍré nɛ̂ mɔ ǹ sɔkɔ képah tɔ ye. Tite pɔ yo á syah ń wɛ dékè-á mɛ yé kah tɛ̃ sɔ̃́, ànɛ̂ yèkwɔrɩ nɛ̂-á mɛ yé sɔkɔ, ànɛ̂ yáh mɛ yuku yĩn sɔ̃́ à ń vyãhlɛ n syi. Képah wãn gbah mɔ ń nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõ.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Máh sɛ́bɛ́y nɛ̂ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, mé pɩ̃ nɛ kǎh yèkwɔrɩ mɔ yé sɔkɔ. Ǹtɛ ké tɛ́kɩ́nmɔnɔ náh pɩ nàhnpɩ̃nɛ ńmɔ tyɩ́. Tɛ́ máh pɔ kè kyɔmɩ wɛ nɛ kǎh yèkwɔrɩ mɔ yé sɔkɔ wrɔ́ kwéy ó sɔkɔ, kè pɩ nàhnpɩ̃nɛ ń tyɩ́.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ǹtɛ núkúnúkú, kè mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ ń tyɩ́. Kǎh yèkwɔrɩ mɔ yé sɔkɔ képah yĩn náh dɛ́, yèkwɔrɩ mɛ̀-á vìnmɔnɔ nɛ̂ dahbɩ yé pɩ dùkù sɔkɔ, képah yĩn ye. Yé yèkwɔrɩ mɛ̀ sõ̀ mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́. Kǎh mó pɩ sɛ̃́, á náh pèkè yɔ́ ńtɛ̃ pɩ yé tyɩ́.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Yé náh wɛ di, yèkwɔrɩ nɛ̂-á mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́, képah névi pɩ dùkùlɛ n vi n mɔ à ǹnɛ n mɔ pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, kè náh n pɩ nàhnpɩ̃nɛ tɛ̃̀ tyɩ́. Ǹtɛ kèkõyṍ tyi sõnɔ-á yèkwɔrɩ nɛ̂nɛ n mɔ névi sɔkɔ, képah ye n pɔ n pɔ kũnɛ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Yèkwɔrɩ nɛ̂-á mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́, kǎh vìnmɔnɔ nɛ̂ dahbɩ yé sɔkɔ yé kè wɛ yɔ̀:
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ńmɔ náh sɛ́bɛ́y mɛ̀ wãrkɩ tɛkɩ mɔ tyítúkù pɩ́-ò yĩnnɛ, képah náh pɩ tyítúkù-á pɩ névi nɛ̂ sɔkɔ tɛ̃̀ wɔ yĩnnɛ dɛ́, mé kè tɛkɩ mɔ nɛ yé kè pɩ̃ Liyel yah sɔkɔ nɛ ápi tyɩ́-á mɛ tah yĩ́ĩ́ yé tyɩ́.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Yáh nɛ̂ pɩ, képah ápi nnɔ de kègbɩlɛ, tɛ́ kè náh yĩn képah ó tyɩ́ dɛ́, yáh Tite nɩ sũ ǹ nɩ kɔ̃ kè vɩ sɔ̃́, kè wãn mɔ ápi nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Mé lésõ ń gblɔ̌y yɔ̃ sah kwéy Tite tyɩ́ yé tyɩ́ sõwãh. Ǹtɛ yé náh mó sennɛ ń tɛ̃. Áyáh dar tɛ́ gbɩlɛ n yo sɔ̃́ yé tyɩ́, sɛ̃́ ye á yo yé yĩ́ngbɩ́lɛ Tite tyɩ́, tɛ́ à mó ńtyɩ̃́nɔ kyɩ kè wɛ sɛ̃́.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Yáh à tɔ̃ sah tɛ̃ tɛ́ yõ̀yen sah ǹ yõ sɔ̃́, ǹ dyɔ mɛ n kwnɛ kélɛ, képah ye yé tyɩ́ gbah nɔ yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Kè mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ ń tyɩ́, à tɛ̃ wɛ ń gbõ̀ sah yé yõ tyi tyi pól sɔkɔ.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.