1 Tessalonicenses 2
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Á yṹnpyé, yépi ńtɛ̃ kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ á pɔ́nɔ́ náh pɩ nɔ̀nɔ́lɛ yé tĩ̀nnɛ.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Yé kè pɩ̃ tɔlɛ nɛ áyáh yèvyãhrɩ wɛ sɔkɔ Filipi kwil sɔkɔ, ńyãh sɔkɔ-á pè fṍhnɔ́ sah á yõ tɛ́ Liyel mɛ nɩ̀sãh mɔ á sɔkɔ á kɔ̃ á mɛ fɛ̃ pɔ ǹ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo yépi tɔ tyɩ́, gbĩ́ nɛ̂-á névye sõ̀ mɛ álɛ n fwo.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Tyi nónó-á á n yo névye tyɩ́, á náh mɛ pílkínɔ́ sɔkɔ, yĩ́nvǐ wɛlɔ náh sélɛ, vìntɛ̃nɔ tɔ náh à n vi n tɛ̃ pélɛ.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Liyel ye kè wɛ nɛ ápi-á kɩ fɛ̃ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo, tɛ́ mɛ ké tyɩ́ dahbɩ ápi gbõ̀ á kɔ̃ á kélɛ n yo ké yah yõ. Névye dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ náh ápi n yah n kɔ̃ pɩ́-ńsahlɛ dɛ́, Liyel dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ ye ǹmɔ nɛ̂-á ápi sõnɔlɛ n pnɛ.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Yépi ńtɛ̃ pɩ̃́nɔ́ mɛ ké sɔkɔ nɛ wɛlɔ nónó-á á yo yé tyɩ́, yé vi n tɛ̃ tɛ̃ wɛlɔ náh sélɛ. Liyel ye á tàrfyɔ̀lɛ nɛ á náh mɛ n yah n kɔ̃ yé yṍ-ńsahlɛ.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ápi náh mɛ n yah n kɔ̃ nɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ álɛ n gbilki. Kàh sɔ̃́ yépilɛ ò, kàh sɔ̃́ no tɛ́lɔlɛ ò, á náh mɛ n yah n kɔ̃ nɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ álɛ n gbilki.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Tɛ́ ápi kɩ mó tɔ̃ sõ̀ fɛ̃ á tɔ̃́rɩ́ sah yé yõ áyáh sɔ̃́npɩ́lɛ pɩ Yesu Krista tɛ̃ntõ̀ névyelɛ. Ǹtɛ á yé tɛ̃ mármár pídúbísè-á ǹ pyelɛ n tɔ̃ n sah n tɛ̃ sɔ̃́.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Yé tyɩ́ sõ̀ nɔ yĩ́ĩ́ ápi tyɩ́, képah ye á mɛ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo yé tyɩ́ nɛ̂-á n wil Liyel tyɩ́. Tɛ́ kè náh yĩn képah ó tyɩ́ dɛ́, á á min ńtɛ̃ mɔ kũ kɔ̃ yépi yĩnnɛ yé tyɩ́ táhnɔ́ tɛ̃̀ yĩnnɛ á tyɩ́.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Á yṹnpyé, áyáh yèvyãhrɩ ànɛ̂ kwlɔ́nɔ́ nónó pɩ, yé dyɔ mɛ n kwnɛ sélɛ kyɔ́. Áyáh lésõ mɛ yé tĩ̀nnɛ à Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo n kɔ̃ yé tyɩ́, á lésõ mɛ tõ̀ tɔlɛ n pɩ lékã̂h ké gbĩ̀ntɔ̃̀ à yĩn á gblɔ̌y yĩ́nnɔ́lɛ, sɔ̃̀nko à káh n pɩ n tɛ̃ yṍtɔ́kɔ́bɩ́lɛ yé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Yépi ńtɛ̃ ye ápi tàrfyɔ̀lɛ nɛ, áyáh tyi nónó pól pɩ yépi Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́, sé pól-á mɛ plɛ, tɛ́ mɛ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ wɛ́nyo-ńsah kɛ̃́nɛ; Liyel tɔ ye á tàrfyɔ̀lɛ.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Yé pɩ̃ tɔlɛ nɛ áyáh yé tɛ̃ plɛ, sɔ̃́-á súbí pé wɛ̃́npìlɛ n tɛ̃ plɛ.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Á vìnmɔnɔlɛ yé kɔ̃, tɛ́ sṍré mɔ yé sɔkɔ, tɛ́ kè gbah yo yé tyɩ́ nɛ yé yɛ yé kɔ dùkù nɛ n mɛ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́, ǹmɔ nɛ̂-á ye yélɛ ǹ tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ de yĩnnɛ kɩ ké nɔlɩ wɛ yõ.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Yáh Liyel wɛy nɛ̂ noh ápi tyɩ́, yé náh kè pɩ névi vyãh wɛynɛ. Yé kè pɩ Liyel wɛynɛ. Tɛ́ sɛ̃́ ńtɛ̃ ye kélɛ kyɔ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, kè mɛ tõ̀lɛ n pɩ yé sɔkɔ, yépi nónó-á Yesu yõ sɛ̃́púlɛ. Képah ye, á n wɛkɩ Liyel tyɩ́ gbĩ́mɛgbĩ́ ńtɔ̃.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ń yṹnpyé, Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ nónó-á mɛ Liyel tyɩ́ yõ Nsyude mara sɔkɔ, tir nɛ̂-á nɔ pélɛ, sɛ̃́nkɔ̃ ye nɔ yépi tɔlɛ. Yé náh wɛ di, yé sú fṍ névye-á yé kwlɔ sɔ̃́, sɛ̃́ ye Nsyifunɔ kwlɔ pépi tɔlɛ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Nsyifunɔ ye ko mɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopulɛ. Pè fṍhnɔ́ sah ápi tɔ yõ. Pé tyɩ́ náh nɔ Liyel tyɩ́. No pól sépɛ́bɩ́ ye pélɛ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Pè mɛ ké tyɩ́ nɛ pé ápi yah kõ á káh Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo yìkìnì tɛ́lɔ́ névye tyɩ́ pé tɔ kɔ̃ pè wɛ n pwah. Kǎh pɩ sɛ̃́, dòhnɩ̀nɔ́ ó ye pè mɛ n pɩ n yuku pé tyípêl yõ. Ǹtɛ ké syì-ǹsah, Liyel fṍhnɔ́ sah pé yõ.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Ń yṹnpyé, á yal yé tnɔ̂ wrɔ́ kwéy mɛ̀ sɔkɔ, á yĩ́ tɛ̃̀ wɔ náh mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ yé yõ ó, ǹtɛ á mɛ yé tyɩ́lɛ n sõ gbĩ́mɛgbĩ́. Yé wɛ dékè mɛ á kah tɛ̃, képah ye á mɛ gbah tɛ̃ nɛ á yé wɛ.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Á lésõ mɛ ké tyɩ́ nɛ á á syɩ n pɔ yé tĩ̀nnɛ, tɛ́ gbáhyɩ̃́ náhnáh ńtɛ̃ ye ńmɔ Pole yah kɔ̃ kélɛ tɛ́ sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ á yah kõ.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu syɩ n pɔ sõlɛ, nónó gbõ̀ yõ mɛ á yáh-ńsah náh n tyɛ n pi, ànɛ̂ á nɩ kɩ vɩ, ànɛ̂ á yõ kɩ yɔ̃? Yépi ye.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Kègbɩ yõ, yépi yĩn ye gbílkínɔ́ kɩ sah ápi yõ, tɛ́ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ kɩ mɛ á sɔkɔ.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.