1 Coríntios 3

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ń yṹnpyé, mé náh lésõ tɛ̃ wɛ Liyel wɛy yo yé tyɩ́, sɔ̃́-á mě kélɛ n yo névye tyɩ́, nónó-á Liyel Mirki mɛ pé yahlɛ n tɛ̃. Ǹtɛ mé kè yo yé tyɩ́, sɔ̃́-á mě kélɛ n yo névye tyɩ́ nónó-á nɛ̂ ó-à tɛ̃̀ dyɔ à n pɩ. Kǎh pɩ sɛ̃́, yé lésõ mɛ píyĩ́rínɔlɛ Yesu Krista yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 — ausente —
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 — ausente —
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Sɔ̃́-á yé túkù tyah n yo nɛ, Pole náh névye-á pépilɛ, túkù mɛ nɛ, Apɔlɔsɩ náh névye-á pépilɛ, névi yõ̀tàhsyi pɩ dùkù ye yé n pɩ.
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Nɛ̂ mɛ Apɔlɔsɩlɛ? Ànɛ̂ nɛ̂ mɛ ńmɔ Polelɛ? Tõ̀npɩbɩ ye ápilɛ, nónó gbõ̀ yõ-á yé sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõ. Á nɛ́núkù núkú pól tã̀n ye á n pɩ, à yɩ̃nɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á nónó sah á kɔ̃.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Ńmɔ ye sõ mɔ, Apɔlɔsɩ mɛ kè pu. Ǹtɛ Liyel ye pɩ kélɛ kè kyãh.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Ǹmɔ nɛ̂ wɔ-á pɩ kélɛ kè kyãh, ǹmɔ ó kɩ n mɔ n kõ. Névi nɛ̂-á sõ kélɛ, ànɛ̂ nɛ̂-á pu kélɛ, pépi náh n mɔ n kõ n pi.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 — ausente —
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 — ausente —
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 Liyel-á yõ̀bènɔrɩ nɛ̂ pɩ ń tyɩ́, képah gbõ̀ yõ sɔkɔ, mé tɛ̃ wɛ wɔ̀kɔ̀ sètyah wilki wɔ̀kɔ̀ mɔ́npnɛ̀-ò pèpɛy tyɩ́ kɔ̃lɛ. Tɛ́ képah yõ sɔkɔ ye ǹnɩ̂ mɛ n mɔ n dohnɩ. Ǹtɛ nɛ̂-à n mɔ n dohnɩ ké yõ, tɛ̃̀ kyɔ̀mɩ̀nɔ́lɛ n pɩ ǹ mɔ dùkù sɔkɔ.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 Sètyah nɛ̂-á wilki tɛ yɔ̀, ǹnɩ̂ yɔ́ náh tɔ̃ fɛ̃ kèyǎh wilki n pi à wil képah tyɩ́ sɔkɔ, képah nɛ̂-á Yesu Kristalɛ.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Wɔ̀kɔ̀ sètyah nɛ̂-á wìlkìntɛnɔlɛ yɔ̀, sɔ̃́-á túkù-à mɛ kélɛ n mɔ n dɔkɔ mo mo yîlɛ sɔ̃́-á sã́nnɛ, ànɛ̂ wárnnɛ, ànɛ̂ dyêh pèplɔlɛ, tɛ́ túkù mɛ kélɛ n mɔ n dɔkɔ mó-ńkɛ̃̂ yîlɛ sɔ̃́-á léslɔ́lɛ, ànɛ̂ ǹdrɔlɛ, képah náh pɩ fílkɔ́kɔ́rɩ́lɛ,
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 kèkõyṍ tukey tuke sõ ye, nɛ́núkù núkú pól-á tã̀n nónó pɩ sɔkɔ, sàh kɩ mɛ plɛ, sé gbɩ kɩ pɩ̃. Lésõ kɩ mɛ nyàh sɔ̃́, nɛ̂-á kɩ no pól tã̀n gbɩ yah, kɩ sé dùkù wɛ̃kɩ.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Nɛ̂ tõ̀ pɩ́nɔ́-à súkɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, tɛ̃̀ kɩ ké lédyáhnɩ́ wɛ.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Ǹtɛ nɛ̂ tyɩ́-à sukɛ, tɛ̃̀ tɛ̃̀ wɔ kɩ pwah ó, tɛ́ à náh ké lédyáhnɩ́ wɛ n pi. À kɩ núkú mɛ á kɩ nɛ nyàh sɔkɔ sɔ̃́ à yɩ̃kɩ to wil ǹ gbõ̀ kɔ́kɔ́lɛ.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Yé se yɔ́ pɩ̃ nɛ yépi Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì-á Liyel ní-ńsah gbôlɛ, ànɛ̂ ǹ Mirki-á mɛ déntɛ̃̀nɔ́lɛ yé sɔkɔ tɛ́.
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Liyel ní-ńsah gbô mɛ sàhnɔ́lɛ Liyel tyɩ́ yõ, képah nɛ̂-á yépilɛ. Képah ye, névi nɛ̂-à Liyel ní-ńsah gbô yɩkɩ, Liyel kɩ tɛ̃̀ tyɩ́ yɩkɩ.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ káh ǹ gblɔ̌y tɔ̃ mɔ. Yé sɔkɔ nɛ̂-à mɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n pɩ yɩ̃́pɩ̃̂ névilɛ à yɩ̃nɛ kèkõyṍ névye yɩ̃́yáhnɔ́lɛ, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y vi n mɔ n pɩ nɛ́wõ̂lɛ à yɩ̃nɛ névye yɩ̃́yáhnɔ́lɛ, à mó Liyel yɩ̃́pɩ̃̂ wɛ.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Yé náh wɛ di, kèkõyṍ névye yɩ̃́pɩ̃̂lɛ, nɛ́wõré ye kélɛ Liyel yah sɔkɔ dò. Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «À yɩ̃ pɩ̃́púlɛ n mɔ n tɛ̃ pé lékã́mkãm sɔkɔ.»
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 Tɛ́ tɔ̃ mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ ké fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yɩ̃ pɩ̃́pú sõnɔlɛ n pnɛ. À pɩ̃ nɛ sè náh fɛ̃ tir yɔ́ ńtɛ̃ pɛkɩ n pi.»
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 — ausente —
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 — ausente —
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 Ǹtɛ yépi mɛ Krista tyɩ́ yõ, Krista wɔ mó mɛ Liyel tyɩ́ yõ.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.