1 Coríntios 11
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC
1 Yé ńmɔ pɩ dùkùlɛ n yah n pɩ, sɔ̃́-á mé Krista pɩ dùkùlɛ n yah n pɩ.
1 Tornai-vos os meus imitadores, como eu o sou de Cristo.
2 Mé yélɛ n sõ náhnáh, yáh sɔ̃́npɩ́lɛ yé dyɔ sah n kwnɛ ńmɔ tyɩ́lɛ gbĩ́mɛgbĩ́, tɛ́ se tɔ̃ mɛ n kɔ tyi yónɔ́ wã̀l yõ, máh kwɔ́nɔ́ wɛ sépi nónó yõ à pɔ yé kwɔ.
2 Eu vos felicito, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais as minhas instruções, tais como eu vo-las transmiti.
3 Ǹtɛ mé mɛ ké tyɩ́ nɛ yé kè pɩ̃ tɔlɛ nɛ ńkɛ̃́, sê yõ̀tɛ̃̀-á dĩ́nɛ, díbí pól yõ̀tɛ̃̀ mó Yesu Kristalɛ, Yesu Krista wɔ yõ̀tɛ̃̀ mó Liyellɛ.
3 Mas quero que saibais que senhor de todo homem é Cristo, senhor da mulher é o homem, senhor de Cristo é Deus.
4 Képah ye, dĩ́ nɛ̂-à yṍkúrí kwĩnki sah tɛ́ nírílɛ n pɩ, képah náh pɩ tɛ́ mɛ Liyel tɛ̃ntõ̀lɛ n syi n yo, ǹ yõ̀tɛ̃̀ ye à n yilɔ.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta falta ao respeito ao seu senhor.
5 Ǹtɛ sê nɛ̂-à ǹ yõ dɛ mɔ sah tɛ́ nírílɛ n pɩ, képah náh pɩ à Liyel tɛ̃ntõ̀lɛ n syi n yo, ǹ yõ̀tɛ̃̀ ye à n yilɔ. Kè núkú mɛ á kɩ nɛ ǹ yõ sɔ̃́ à kye mɔ.
5 E toda mulher que ora ou profetiza, não tendo coberta a cabeça, falta ao respeito ao seu senhor, porque é como se estivesse rapada.
6 Sê nɛ̂-à nɛ mɔ̀nsɔr tɛ̃ n pi ńkɛ̃̂nɛ, à ǹ yõ kye. Ǹtɛ sen-à nɛ sê tyɩ́ ǹ yõ kyénɔ́lɛ, képah náh pɩ ké kṍnɔ́lɛ, à káh kè dɛ n mɔ n sah kɛ̀.
6 Se uma mulher não se cobre com um véu, então corte o cabelo. Ora, se é vergonhoso para a mulher ter os cabelos cortados ou a cabeça rapada, então que se cubra com um véu.
7 Dĩ́nɛ, Liyel kètɔ̀ ye ǹnɛ, ànɛ̂ à Liyel yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ n wɛ̃kɩ. Képah ye, à náh yɩ̃nɛ yṍkúrí kwĩ́nkínsàhnɔ́lɛ. Ǹtɛ sê wɔ dĩ́ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ n wɛ̃kɩ.
7 Quanto ao homem, não deve cobrir sua cabeça, porque é imagem e esplendor de Deus; a mulher é o reflexo do homem.
8 Kèkõyṍ mɔ gbĩ́nɛ, dĩ́ náh wil sê sɔkɔ, sê wɔ ye wil dĩ́ sɔkɔ.
8 Com efeito, o homem não foi tirado da mulher, mas a mulher do homem;
9 Dĩ́ náh mɔ sê yĩnnɛ dɛ́, ǹtɛ sê mɔ dĩ́ yĩnnɛ.
9 nem foi o homem criado para a mulher, mas sim a mulher para o homem.
10 Képah ye, yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ yĩnnɛ, kwâh yɔ́ yɩ̃nɛ kè nɛ n mɛ sê yõ sɔkɔ, nɛ̂-á kɩ ǹ yĩ́n-ńsahlɛ n wɛ̃kɩ.
10 Por isso a mulher deve trazer o sinal da submissão sobre sua cabeça, por causa dos anjos.
11 Ǹtɛ sépinɔ pól sɔkɔ, ápi nónó tɛ̃̀-á mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ, á ye pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, dĩ́ yétõ̂-á mɛ sê tyɩ́, sê tɔ yétõ̂ mó mɛ dĩ́ tyɩ́.
11 Com tudo isso, aos olhos do Senhor, nem o homem existe sem a mulher, nem a mulher sem o homem.
12 Yé náh wɛ di, sê wil dĩ́ sɔkɔ, tɛ́ sê ye mó n dubi dĩ́nɛ. Ǹtɛ Liyel ye pɩ sépi póllɛ sɛ̃́.
12 Pois a mulher foi tirada do homem, porém o homem nasce da mulher, e ambos vêm de Deus.
13 Yépi ńtɛ̃ kè sõ n yah kɛ̀; ké yah se sê Liyellɛ nɛ n ni ǹ yõlɛ dɛ́nmɔnsàhnɔ́lɛ?
13 Julgai vós mesmos: é decente que uma mulher reze a Deus sem estar coberta com véu?
14 À yɩ̃nɛ kégbɔ́ dùkùlɛ, yé náh pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́ dĩ́-à yõ̀yùkù mɔ, sen-á kélɛ ǹ tyɩ́ di?
14 A própria natureza não vos ensina que é uma desonra para o homem usar cabelo comprido?
15 Ǹtɛ yõ̀yùkù mɔ́nɔ́lɛ, yõ yɔ̃̀nɔ́ ye kélɛ sê tɛ̃̀ wɔ tyɩ́. Liyel kélɛ à kɔ̃, ǹ yõ yah vike yĩnnɛ.
15 Ao passo que é glória para a mulher uma longa cabeleira, porque lhe foi dada como um véu.
16 Névi nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ-à kɩ tɔ̃ mɛ n yah n kɔ̃ yékã̂b pɩ́-ńsahlɛ yĩ mɛ̀ tyɩ́ yõ, tɛ̃̀ pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, sɛ̃́-á ápi n pɩ kélɛ à tahlɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ pól tɔ tyɩ́.
16 Se, no entanto, alguém quiser contestar, nós não temos tal costume e nem as igrejas de Deus.
17 Tɛ́ yah, máh tyi nónó tɔ yo n pi yé tyɩ́ núkúnúkú, sè wɛ yɔ̀: Yé wɛ̃ tùkènmɔnɔnɔ mɛ yényêhlɛ n pɩ n kal yé tyɩ́ pèpɛynɛ. Képah ye, mé náh fɛ̃ yé sõ n pi képah sɔkɔ lɔ́.
17 Fazendo-vos essas advertências, não vos posso louvar a respeito de vossas assembléias que causam mais prejuízo que proveito.
18 Ké gbennɛ, pè nɛ yâh wɛ̃ tuke mɔ, gbɛ́kɩ́nɔ́ n nɛ n mɛ yé wrɔ́. Tɛ́ ńmɔ sɛ̃́nɔ́ mɛ ké yõ nɛ gbɩ-á mɛ pé wɛy sɔkɔ.
18 Em primeiro lugar, ouço dizer que, quando se reúne a vossa assembléia, há desarmonias entre vós. {E em parte eu acredito.
19 Ǹtɛ gbɛ́kɩ́nɔ́ dùkù yɔ́ tɛ̃̀ wɔ yɩ̃nɛ kè wɛ yé wrɔ́ sɔkɔ, á kɔ̃ à Yesu yõ sɛ̃́pú kègblɔ pɩ̃ n wah yé sɔkɔ.
19 É necessário que entre vós haja partidos para que possam manifestar-se os que são realmente virtuosos.}
20 — ausente —
20 Desse modo, quando vos reunis, já não é para comer a ceia do Senhor,
21 — ausente —
21 porquanto, mal vos pondes à mesa, cada um se apressa a tomar sua própria refeição; e enquanto uns têm fome, outros se fartam.
22 Gbên náh mɛ yé tyɩ́ nónó sɔkɔ-á yé kɩ fɛ̃ yõkelɛ n yõ, tɛ́ kɩ n wɔ di? Tĩ̂, Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì se yé n yilɔ, tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ yé sennɛ kwâh kɛ̃́pú tɛ̃? Sɔ̃́ mɛ mé kɩ yo yé tyɩ́ yɔ̀ wɛ́? Mé se yɩ̃nɛ mè yé sõ? Póllɛ, mé náh yé sõ n pi képah sɔkɔ lɔ́.
22 Porventura não tendes casa onde comer e beber? Ou menosprezais a Igreja de Deus, e quereis envergonhar aqueles que nada têm? Que vos direi? Devo louvar-vos? Não! Nisto não vos louvo...
23 Yé yah, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á nɛ̂nɛ ńmɔ kwɔ tɛ́ mé mɛ kélɛ yé kwɔ, kè wɛ yɔ̀: Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu-á kɩ sõ̀ n dahbɩ n pi gbõ̀ sɔkɔ sõ nɛ̂ lékã̂hnɛ, lésõlɛ à búrn tɔkɔ,
23 Eu recebi do Senhor o que vos transmiti: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão
24 tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ mɛ kè kwɔkɩ dibi pé tyɩ́, tɛ́ mɛ n yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńyɔlɛ, ńmɔ wil ye, nɛ̂-á kɩ kɔ̃ yépi yĩnnɛ. Yé kélɛ n pɩ, yè yé lékã́m sah ńmɔ tyɩ́lɛ.»
24 e, depois de ter dado graças, partiu-o e disse: Isto é o meu corpo, que é entregue por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Yõke yṍntɛnɔ náh, à tɔ̃ wóh tɔkɔ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ dìvɛ̃nɛ ké sɔkɔ, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńyɔlɛ, ńmɔ tṍ ye, nɛ̂-á kɩ kwɛ yépi yĩnnɛ, kɩ pɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ késã́nnɛ Liyel ànɛ̂ névye wrɔ́. Yé kélɛ n pɩ, yè yé lékã́m sah ńmɔ tyɩ́lɛ, gbĩ́mɛgbĩ́ yâh kélɛ n wɔ.»
25 Do mesmo modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança no meu sangue; todas as vezes que o beberdes, fazei-o em memória de mim.
26 Yé yah, gbĩ́mɛgbĩ́ yâh búrn mɛ̀nɛ n tah tɛ́ dìvɛ̃ mɛ̀nɛ n wɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kúnɔ́ tyɩ́ ye yé mɛ n yo, fɔ́ɔ́ kɩ pɔ syɩ ǹ syɩ́npɔnɔ tyɩ́.
26 Assim, todas as vezes que comeis desse pão e bebeis desse cálice lembrais a morte do Senhor, até que venha.
27 Képah ye, névi nɛ̂-à búrn mɛ̀nɛ n tah tɛ́ dìvɛ̃ mɛ̀nɛ n wɔ, tɛ́ tɛ̃̀ pɩ dùkù náh mɛ plɛ, tɛ̃̀ mɛ pèkèlɛ n pɩ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wil ànɛ̂ ǹ tṍ tyɩ́ pɩ́ndenɔ sɔkɔ.
27 Portanto, todo aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor indignamente será culpável do corpo e do sangue do Senhor.
28 Nɛ́núkù núkú pól yɩ̃nɛ pé pé gblɔ̌y dùkù kyɔmɩ yah pallɛ, pè mó pyě búrn mɛ̀ tah, pè mó dìvɛ̃ mɛ̀ wɔ.
28 Que cada um se examine a si mesmo, e assim coma desse pão e beba desse cálice.
29 Yé náh wɛ à, névi nɛ̂-à búrn mɛ̀ tah tɛ́ dìvɛ̃ mɛ̀ wɔ, tɛ́ tɛ̃̀ náh sè mɔ kõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ willɛ, tɛ̃̀ mɛ pèkèlɛ n yɔrɩ n mɔ ǹ gblɔ̌y yõ.
29 Aquele que o come e o bebe sem distinguir o corpo do Senhor, come e bebe a sua própria condenação.
30 Képah yĩn ye yámpú ànɛ̂ nɛ́fukulɔ́lɛ pípí yé wrɔ́, tɛ́ yé náhnáh ńtɛ̃ mɛ ku.
30 Esta é a razão por que entre vós há muitos adoentados e fracos, e muitos mortos.
31 Áyâh mɛ n sõ n yah pallɛ á gblɔ̌y tyɩ́ sɔkɔ, Liyel tukey náh n syɩkɩ n pi á yõ.
31 Se nos examinássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Ǹtɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ náh mɛ ké tyɩ́ nɛ ápi tɔ tyɩ́ kyɩ yɩkɩ wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ kèkõyṍ névyelɛ, képah ye à kɔ̃ à ápilɛ n fõh á kwɔ yĩnnɛ.
32 Mas, sendo julgados pelo Senhor, ele nos castiga para não sermos condenados com o mundo.
33 Képah ye ń yṹnpyé, yâh tuke mɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõke yõ yĩnnɛ, yé pól wɛ̃ syɩkɩ.
33 Portanto, irmãos meus, quando vos reunis para a ceia, esperai uns pelos outros.
34 Kwɛkɩ-à mɛ nɛ̂ tɛ̃, tɛ̃̀ yõ ǹ tĩ̀nnɛ. Kàh pɩ sɛ̃́, yé náh Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ pèkè yɔrɩ n mɔ n pi yé gblɔ̌y yõ yé wɛ̃ tùkènmɔnɔnɔ sɔkɔ. Tyi tɛ́lɔ́ nónó-á wũ, mâh pɔ pɔ yé tĩ̀nnɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, mé kɩ sépi tyɩ́ yah wah.
34 Se alguém tem fome, coma em casa. Assim vossas reuniões não vos atrairão a condenação. As demais coisas eu determinarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.