1 Coríntios 11

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yé ńmɔ pɩ dùkùlɛ n yah n pɩ, sɔ̃́-á mé Krista pɩ dùkùlɛ n yah n pɩ.
1 Sede meus imitadores, como também eu o sou de Cristo.
2 Mé yélɛ n sõ náhnáh, yáh sɔ̃́npɩ́lɛ yé dyɔ sah n kwnɛ ńmɔ tyɩ́lɛ gbĩ́mɛgbĩ́, tɛ́ se tɔ̃ mɛ n kɔ tyi yónɔ́ wã̀l yõ, máh kwɔ́nɔ́ wɛ sépi nónó yõ à pɔ yé kwɔ.
2 Ora, eu vos louvo, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais os preceitos assim como vo-los entreguei.
3 Ǹtɛ mé mɛ ké tyɩ́ nɛ yé kè pɩ̃ tɔlɛ nɛ ńkɛ̃́, sê yõ̀tɛ̃̀-á dĩ́nɛ, díbí pól yõ̀tɛ̃̀ mó Yesu Kristalɛ, Yesu Krista wɔ yõ̀tɛ̃̀ mó Liyellɛ.
3 Quero porém, que saibais que Cristo é a cabeça de todo homem, o homem a cabeça da mulher, e Deus a cabeça de Cristo.
4 Képah ye, dĩ́ nɛ̂-à yṍkúrí kwĩnki sah tɛ́ nírílɛ n pɩ, képah náh pɩ tɛ́ mɛ Liyel tɛ̃ntõ̀lɛ n syi n yo, ǹ yõ̀tɛ̃̀ ye à n yilɔ.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta desonra a sua cabeça.
5 Ǹtɛ sê nɛ̂-à ǹ yõ dɛ mɔ sah tɛ́ nírílɛ n pɩ, képah náh pɩ à Liyel tɛ̃ntõ̀lɛ n syi n yo, ǹ yõ̀tɛ̃̀ ye à n yilɔ. Kè núkú mɛ á kɩ nɛ ǹ yõ sɔ̃́ à kye mɔ.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça, porque é a mesma coisa como se estivesse rapada.
6 Sê nɛ̂-à nɛ mɔ̀nsɔr tɛ̃ n pi ńkɛ̃̂nɛ, à ǹ yõ kye. Ǹtɛ sen-à nɛ sê tyɩ́ ǹ yõ kyénɔ́lɛ, képah náh pɩ ké kṍnɔ́lɛ, à káh kè dɛ n mɔ n sah kɛ̀.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também; se, porém, para a mulher é vergonhoso ser tosquiada ou rapada, cubra-se com véu.
7 Dĩ́nɛ, Liyel kètɔ̀ ye ǹnɛ, ànɛ̂ à Liyel yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ n wɛ̃kɩ. Képah ye, à náh yɩ̃nɛ yṍkúrí kwĩ́nkínsàhnɔ́lɛ. Ǹtɛ sê wɔ dĩ́ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ n wɛ̃kɩ.
7 Pois o homem, na verdade, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus; mas a mulher é a glória do homem.
8 Kèkõyṍ mɔ gbĩ́nɛ, dĩ́ náh wil sê sɔkɔ, sê wɔ ye wil dĩ́ sɔkɔ.
8 Porque o homem não proveio da mulher, mas a mulher do homem;
9 Dĩ́ náh mɔ sê yĩnnɛ dɛ́, ǹtɛ sê mɔ dĩ́ yĩnnɛ.
9 nem foi o homem criado por causa da mulher, mas sim, a mulher por causa do homem.
10 Képah ye, yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ yĩnnɛ, kwâh yɔ́ yɩ̃nɛ kè nɛ n mɛ sê yõ sɔkɔ, nɛ̂-á kɩ ǹ yĩ́n-ńsahlɛ n wɛ̃kɩ.
10 Portanto, a mulher deve trazer sobre a cabeça um sinal de submissão, por causa dos anjos.
11 Ǹtɛ sépinɔ pól sɔkɔ, ápi nónó tɛ̃̀-á mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ, á ye pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, dĩ́ yétõ̂-á mɛ sê tyɩ́, sê tɔ yétõ̂ mó mɛ dĩ́ tyɩ́.
11 Todavia, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12 Yé náh wɛ di, sê wil dĩ́ sɔkɔ, tɛ́ sê ye mó n dubi dĩ́nɛ. Ǹtɛ Liyel ye pɩ sépi póllɛ sɛ̃́.
12 pois, assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Yépi ńtɛ̃ kè sõ n yah kɛ̀; ké yah se sê Liyellɛ nɛ n ni ǹ yõlɛ dɛ́nmɔnsàhnɔ́lɛ?
13 julgai entre vós mesmos: é conveniente que uma mulher com a cabeça descoberta ore a Deus?
14 À yɩ̃nɛ kégbɔ́ dùkùlɛ, yé náh pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́ dĩ́-à yõ̀yùkù mɔ, sen-á kélɛ ǹ tyɩ́ di?
14 Não vos ensina a própria natureza que se o homem tiver cabelo comprido, é para ele uma desonra;
15 Ǹtɛ yõ̀yùkù mɔ́nɔ́lɛ, yõ yɔ̃̀nɔ́ ye kélɛ sê tɛ̃̀ wɔ tyɩ́. Liyel kélɛ à kɔ̃, ǹ yõ yah vike yĩnnɛ.
15 mas se a mulher tiver o cabelo comprido, é para ela uma glória? Pois a cabeleira lhe foi dada em lugar de véu.
16 Névi nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ-à kɩ tɔ̃ mɛ n yah n kɔ̃ yékã̂b pɩ́-ńsahlɛ yĩ mɛ̀ tyɩ́ yõ, tɛ̃̀ pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, sɛ̃́-á ápi n pɩ kélɛ à tahlɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ pól tɔ tyɩ́.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem tampouco as igrejas de Deus.
17 Tɛ́ yah, máh tyi nónó tɔ yo n pi yé tyɩ́ núkúnúkú, sè wɛ yɔ̀: Yé wɛ̃ tùkènmɔnɔnɔ mɛ yényêhlɛ n pɩ n kal yé tyɩ́ pèpɛynɛ. Képah ye, mé náh fɛ̃ yé sõ n pi képah sɔkɔ lɔ́.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, mas para pior.
18 Ké gbennɛ, pè nɛ yâh wɛ̃ tuke mɔ, gbɛ́kɩ́nɔ́ n nɛ n mɛ yé wrɔ́. Tɛ́ ńmɔ sɛ̃́nɔ́ mɛ ké yõ nɛ gbɩ-á mɛ pé wɛy sɔkɔ.
18 Porque, antes de tudo, ouço que quando vos ajuntais na igreja há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 Ǹtɛ gbɛ́kɩ́nɔ́ dùkù yɔ́ tɛ̃̀ wɔ yɩ̃nɛ kè wɛ yé wrɔ́ sɔkɔ, á kɔ̃ à Yesu yõ sɛ̃́pú kègblɔ pɩ̃ n wah yé sɔkɔ.
19 E até importa que haja entre vós facções, para que os aprovados se tornem manifestos entre vós.
20 — ausente —
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor;
21 — ausente —
21 porque quando comeis, cada um toma antes de outrem a sua própria ceia; e assim um fica com fome e outro se embriaga.
22 Gbên náh mɛ yé tyɩ́ nónó sɔkɔ-á yé kɩ fɛ̃ yõkelɛ n yõ, tɛ́ kɩ n wɔ di? Tĩ̂, Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì se yé n yilɔ, tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ yé sennɛ kwâh kɛ̃́pú tɛ̃? Sɔ̃́ mɛ mé kɩ yo yé tyɩ́ yɔ̀ wɛ́? Mé se yɩ̃nɛ mè yé sõ? Póllɛ, mé náh yé sõ n pi képah sɔkɔ lɔ́.
22 Não tendes porventura casas onde comer e beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.
23 Yé yah, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á nɛ̂nɛ ńmɔ kwɔ tɛ́ mé mɛ kélɛ yé kwɔ, kè wɛ yɔ̀: Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu-á kɩ sõ̀ n dahbɩ n pi gbõ̀ sɔkɔ sõ nɛ̂ lékã̂hnɛ, lésõlɛ à búrn tɔkɔ,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou pão;
24 tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ mɛ kè kwɔkɩ dibi pé tyɩ́, tɛ́ mɛ n yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńyɔlɛ, ńmɔ wil ye, nɛ̂-á kɩ kɔ̃ yépi yĩnnɛ. Yé kélɛ n pɩ, yè yé lékã́m sah ńmɔ tyɩ́lɛ.»
24 e, havendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo que é por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Yõke yṍntɛnɔ náh, à tɔ̃ wóh tɔkɔ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ dìvɛ̃nɛ ké sɔkɔ, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Ńyɔlɛ, ńmɔ tṍ ye, nɛ̂-á kɩ kwɛ yépi yĩnnɛ, kɩ pɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ késã́nnɛ Liyel ànɛ̂ névye wrɔ́. Yé kélɛ n pɩ, yè yé lékã́m sah ńmɔ tyɩ́lɛ, gbĩ́mɛgbĩ́ yâh kélɛ n wɔ.»
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Yé yah, gbĩ́mɛgbĩ́ yâh búrn mɛ̀nɛ n tah tɛ́ dìvɛ̃ mɛ̀nɛ n wɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kúnɔ́ tyɩ́ ye yé mɛ n yo, fɔ́ɔ́ kɩ pɔ syɩ ǹ syɩ́npɔnɔ tyɩ́.
26 Porque todas as vezes que comerdes deste pão e beberdes do cálice estareis anunciando a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Képah ye, névi nɛ̂-à búrn mɛ̀nɛ n tah tɛ́ dìvɛ̃ mɛ̀nɛ n wɔ, tɛ́ tɛ̃̀ pɩ dùkù náh mɛ plɛ, tɛ̃̀ mɛ pèkèlɛ n pɩ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wil ànɛ̂ ǹ tṍ tyɩ́ pɩ́ndenɔ sɔkɔ.
27 De modo que qualquer que comer do pão, ou beber do cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Nɛ́núkù núkú pól yɩ̃nɛ pé pé gblɔ̌y dùkù kyɔmɩ yah pallɛ, pè mó pyě búrn mɛ̀ tah, pè mó dìvɛ̃ mɛ̀ wɔ.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.
29 Yé náh wɛ à, névi nɛ̂-à búrn mɛ̀ tah tɛ́ dìvɛ̃ mɛ̀ wɔ, tɛ́ tɛ̃̀ náh sè mɔ kõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ willɛ, tɛ̃̀ mɛ pèkèlɛ n yɔrɩ n mɔ ǹ gblɔ̌y yõ.
29 Porque quem come e bebe, come e bebe para sua própria condenação, se não discernir o corpo do Senhor.
30 Képah yĩn ye yámpú ànɛ̂ nɛ́fukulɔ́lɛ pípí yé wrɔ́, tɛ́ yé náhnáh ńtɛ̃ mɛ ku.
30 Por causa disto há entre vós muitos fracos e enfermos, e muitos que dormem.
31 Áyâh mɛ n sõ n yah pallɛ á gblɔ̌y tyɩ́ sɔkɔ, Liyel tukey náh n syɩkɩ n pi á yõ.
31 Mas, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados;
32 Ǹtɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ náh mɛ ké tyɩ́ nɛ ápi tɔ tyɩ́ kyɩ yɩkɩ wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ kèkõyṍ névyelɛ, képah ye à kɔ̃ à ápilɛ n fõh á kwɔ yĩnnɛ.
32 quando, porém, somos julgados pelo Senhor, somos corrigidos, para não sermos condenados com o mundo.
33 Képah ye ń yṹnpyé, yâh tuke mɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõke yõ yĩnnɛ, yé pól wɛ̃ syɩkɩ.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Kwɛkɩ-à mɛ nɛ̂ tɛ̃, tɛ̃̀ yõ ǹ tĩ̀nnɛ. Kàh pɩ sɛ̃́, yé náh Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ pèkè yɔrɩ n mɔ n pi yé gblɔ̌y yõ yé wɛ̃ tùkènmɔnɔnɔ sɔkɔ. Tyi tɛ́lɔ́ nónó-á wũ, mâh pɔ pɔ yé tĩ̀nnɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, mé kɩ sépi tyɩ́ yah wah.
34 Se algum tiver fome, coma em casa, a fim de que não vos reunais para condenação vossa. E as demais coisas eu as ordenarei quando for.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.