Jonas 1
Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs NAA
1 Tova tamokaḡa Yave Yona Amitai natuna i iyaviya i bwaduwa,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Ku misini ku nai Ninive menana nakasina na kana wava nenei ebe kuna matakawisiya kuna bwaduwa, ‘Kwa go'yona nakatamokena,’ uḡuna namoḡasima yasi fufunagoyo o kana sanamana nenekuwai.”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Atu Yona i misiniya keta Yave i dibwaniya, muka ita nai Ninive. I niya Yofa nokomai waka i nisaiya i niniya Tasisi. Waka i fatiya keta i toḡa ebe Yave ina dibwaniya ina niya Tasisi kedawanauwai.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Eatu Yave fonimana fifiwanina i gikikinomaniya gibowai, keta wanifeto i nakatamoka waka tova kabesona be ina nuyavayavaniya.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Toviwakasefusefu si matuta keta tamokatamokaḡa yasi guyau nenesiyai si bwedi-kawavitata kasi ovivita fasinei. Eyo waka kana nogonogo si tewesobusobuwina be waka ina kanakasiya.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Tonimunikuta nokomai i nisaiya keta i iyaviya i bwaduwa, “Ava uḡuna ku banubanukaokaoḡo! Ku misini be ya guyau nenei ku kawanunuku kata ovivita fasinei. Kamo ina kitasineganiganiita keta yawasita ina ofafafiya.”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Toviwakasefusefu tututausi si vikatonitoniya si bwaduwa, “Aitevana tana vinoiya? Yamasi daisi nenei ta vikaneeneiya be ta kitai aitevana o dauna nofe nenei i teneita.” Tovanama daisi nenei si vikaneeneiya, Yona kana wava i kikinomana.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eketa si iyaviya si bwaduwa, “Yo ku iyaveiki. Dauna nofe fasinei aitevana tana vinoiya? Avamasi ya mudadava? Kwaḡa avi fafani? Kwaḡa avi kunuma?”
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Yona i iyavisiya i bwaduwa, “Iyau tene Ibeniu. Yave nenei a kodukoduwa. Tanake abama kana Guyau, fwayafwaya keta gibo i fufunisiya.”
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Yona i iyavisiya vitana tanake o Yave nenei i dibwadibwana. Toviwakasefusefu si matutamoka keta si iyaviya si bwaduwa, “Ava o nofe ku fufuniya?”
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Wanifeto i nakatadewadewa keta toviwakasefusefu si vikokoniya si bwaduwa, “Avamasi kata fufuniya neneweu be wanifeto ita katanai?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yona i iyavisiya i bwaduwa, “Kwa uniku be kwa tewesobuweiku gibowai ebe ina numanowa. A sanamaniya iyau yaku goyonai wanifeto nofe i givikavinita.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Eatu toviwakasefusefu si oimanimaniniya be waka sita sobuwiya kafakainei, atu muka kasi fata uḡuna wanifeto i nakatamataina.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Eketa Yave nenei si bwedi-kawavitata si bwaduwa, “Yave yo, muka kuta vimatadawaneiki mate nenei namoḡa nofe yawasina kana kidaba fasinei. Muka kuta vinoiki namoḡakaoḡona kana nuvimate fasinei. Yave yo, iba matatafuna nofe o tauḡu ya nuwanuwai ku gikikinomaniya.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Eyo Yona si uniya keta si tewesobuwiya gibowai. Muka mwanenena gibo i numanowa.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Nofe nenei toviwakasefusefu Yave si matutiya venemokena keta si vibwanaoseya nenei keta yota si bwadudabadaba vitana fasinei sina bunanigeya.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Yave yana visime nenei, iyana nakasina Yona i tononiya eketa iyana manawanei Yona i fakwafakwa kuyadayada tonusi keta nuwabuna tonusi.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.