Jonas 1
Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs ARA
1 Tova tamokaḡa Yave Yona Amitai natuna i iyaviya i bwaduwa,
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Ku misini ku nai Ninive menana nakasina na kana wava nenei ebe kuna matakawisiya kuna bwaduwa, ‘Kwa go'yona nakatamokena,’ uḡuna namoḡasima yasi fufunagoyo o kana sanamana nenekuwai.”
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Atu Yona i misiniya keta Yave i dibwaniya, muka ita nai Ninive. I niya Yofa nokomai waka i nisaiya i niniya Tasisi. Waka i fatiya keta i toḡa ebe Yave ina dibwaniya ina niya Tasisi kedawanauwai.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Eatu Yave fonimana fifiwanina i gikikinomaniya gibowai, keta wanifeto i nakatamoka waka tova kabesona be ina nuyavayavaniya.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Toviwakasefusefu si matuta keta tamokatamokaḡa yasi guyau nenesiyai si bwedi-kawavitata kasi ovivita fasinei. Eyo waka kana nogonogo si tewesobusobuwina be waka ina kanakasiya.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Tonimunikuta nokomai i nisaiya keta i iyaviya i bwaduwa, “Ava uḡuna ku banubanukaokaoḡo! Ku misini be ya guyau nenei ku kawanunuku kata ovivita fasinei. Kamo ina kitasineganiganiita keta yawasita ina ofafafiya.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Toviwakasefusefu tututausi si vikatonitoniya si bwaduwa, “Aitevana tana vinoiya? Yamasi daisi nenei ta vikaneeneiya be ta kitai aitevana o dauna nofe nenei i teneita.” Tovanama daisi nenei si vikaneeneiya, Yona kana wava i kikinomana.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eketa si iyaviya si bwaduwa, “Yo ku iyaveiki. Dauna nofe fasinei aitevana tana vinoiya? Avamasi ya mudadava? Kwaḡa avi fafani? Kwaḡa avi kunuma?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yona i iyavisiya i bwaduwa, “Iyau tene Ibeniu. Yave nenei a kodukoduwa. Tanake abama kana Guyau, fwayafwaya keta gibo i fufunisiya.”
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Yona i iyavisiya vitana tanake o Yave nenei i dibwadibwana. Toviwakasefusefu si matutamoka keta si iyaviya si bwaduwa, “Ava o nofe ku fufuniya?”
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Wanifeto i nakatadewadewa keta toviwakasefusefu si vikokoniya si bwaduwa, “Avamasi kata fufuniya neneweu be wanifeto ita katanai?”
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yona i iyavisiya i bwaduwa, “Kwa uniku be kwa tewesobuweiku gibowai ebe ina numanowa. A sanamaniya iyau yaku goyonai wanifeto nofe i givikavinita.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Eatu toviwakasefusefu si oimanimaniniya be waka sita sobuwiya kafakainei, atu muka kasi fata uḡuna wanifeto i nakatamataina.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Eketa Yave nenei si bwedi-kawavitata si bwaduwa, “Yave yo, muka kuta vimatadawaneiki mate nenei namoḡa nofe yawasina kana kidaba fasinei. Muka kuta vinoiki namoḡakaoḡona kana nuvimate fasinei. Yave yo, iba matatafuna nofe o tauḡu ya nuwanuwai ku gikikinomaniya.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Eyo Yona si uniya keta si tewesobuwiya gibowai. Muka mwanenena gibo i numanowa.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Nofe nenei toviwakasefusefu Yave si matutiya venemokena keta si vibwanaoseya nenei keta yota si bwadudabadaba vitana fasinei sina bunanigeya.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Yave yana visime nenei, iyana nakasina Yona i tononiya eketa iyana manawanei Yona i fakwafakwa kuyadayada tonusi keta nuwabuna tonusi.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.