Jonas 1

Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tova tamokaḡa Yave Yona Amitai natuna i iyaviya i bwaduwa,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Ku misini ku nai Ninive menana nakasina na kana wava nenei ebe kuna matakawisiya kuna bwaduwa, ‘Kwa go'yona nakatamokena,’ uḡuna namoḡasima yasi fufunagoyo o kana sanamana nenekuwai.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Atu Yona i misiniya keta Yave i dibwaniya, muka ita nai Ninive. I niya Yofa nokomai waka i nisaiya i niniya Tasisi. Waka i fatiya keta i toḡa ebe Yave ina dibwaniya ina niya Tasisi kedawanauwai.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Eatu Yave fonimana fifiwanina i gikikinomaniya gibowai, keta wanifeto i nakatamoka waka tova kabesona be ina nuyavayavaniya.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Toviwakasefusefu si matuta keta tamokatamokaḡa yasi guyau nenesiyai si bwedi-kawavitata kasi ovivita fasinei. Eyo waka kana nogonogo si tewesobusobuwina be waka ina kanakasiya.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Tonimunikuta nokomai i nisaiya keta i iyaviya i bwaduwa, “Ava uḡuna ku banubanukaokaoḡo! Ku misini be ya guyau nenei ku kawanunuku kata ovivita fasinei. Kamo ina kitasineganiganiita keta yawasita ina ofafafiya.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Toviwakasefusefu tututausi si vikatonitoniya si bwaduwa, “Aitevana tana vinoiya? Yamasi daisi nenei ta vikaneeneiya be ta kitai aitevana o dauna nofe nenei i teneita.” Tovanama daisi nenei si vikaneeneiya, Yona kana wava i kikinomana.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eketa si iyaviya si bwaduwa, “Yo ku iyaveiki. Dauna nofe fasinei aitevana tana vinoiya? Avamasi ya mudadava? Kwaḡa avi fafani? Kwaḡa avi kunuma?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yona i iyavisiya i bwaduwa, “Iyau tene Ibeniu. Yave nenei a kodukoduwa. Tanake abama kana Guyau, fwayafwaya keta gibo i fufunisiya.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yona i iyavisiya vitana tanake o Yave nenei i dibwadibwana. Toviwakasefusefu si matutamoka keta si iyaviya si bwaduwa, “Ava o nofe ku fufuniya?”
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Wanifeto i nakatadewadewa keta toviwakasefusefu si vikokoniya si bwaduwa, “Avamasi kata fufuniya neneweu be wanifeto ita katanai?”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Yona i iyavisiya i bwaduwa, “Kwa uniku be kwa tewesobuweiku gibowai ebe ina numanowa. A sanamaniya iyau yaku goyonai wanifeto nofe i givikavinita.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Eatu toviwakasefusefu si oimanimaniniya be waka sita sobuwiya kafakainei, atu muka kasi fata uḡuna wanifeto i nakatamataina.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Eketa Yave nenei si bwedi-kawavitata si bwaduwa, “Yave yo, muka kuta vimatadawaneiki mate nenei namoḡa nofe yawasina kana kidaba fasinei. Muka kuta vinoiki namoḡakaoḡona kana nuvimate fasinei. Yave yo, iba matatafuna nofe o tauḡu ya nuwanuwai ku gikikinomaniya.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Eyo Yona si uniya keta si tewesobuwiya gibowai. Muka mwanenena gibo i numanowa.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Nofe nenei toviwakasefusefu Yave si matutiya venemokena keta si vibwanaoseya nenei keta yota si bwadudabadaba vitana fasinei sina bunanigeya.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Yave yana visime nenei, iyana nakasina Yona i tononiya eketa iyana manawanei Yona i fakwafakwa kuyadayada tonusi keta nuwabuna tonusi.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.