2 Coríntios 7
Kaimana'o Tominkaru Paradan (WAPNT) vs NAA
1 Mishidainao õmarainapaniinao, uabata naꞌapam Tominkaru kowaadan pazaamataꞌazon waunao paudainao nii. Ukauꞌan aizii wamuudaꞌa naa ipai oiaꞌo wuruꞌu patakaꞌuaꞌoraz wananaa oo wadoronaa. Mishi kiziꞌi naa paꞌan wamashaapan kaiman, naꞌiki wakichanaꞌiki washaꞌapaapan ai oiaꞌo, Tominkaru awun zaꞌa, wamashaapa kiziꞌi naa maꞌoiaka-daun uaipan kawanaꞌati.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ukaimandaꞌa naa shoman unyukunuu waꞌati. Aonaa kanom washaꞌapatan dikaudaꞌo nii unao ati. Aonaa wapatakaꞌuan wuruꞌu umashaapanuz kaiman Christ ati, naꞌiki aonaa wakazaapan puraata oo aimaakan kida uꞌai.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Aonaa õbaꞌazootin-kidaꞌazon mani unao kaiwuruꞌu õnaꞌapanuz uꞌati. Naꞌapa õkiauzon kawan uꞌati, tuukii wamarainpan unao, naꞌiki karikaonanuꞌo nii wataapan unao wanyukunuu ii, wakakupan puꞌu oo wamawakan puꞌu.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Õaitapa mishiꞌo wuruꞌu unao mishidanuz Christ, uruu idi õkakuwaapan umanawunuꞌo idaꞌan umishidapan dauꞌu. Uruu idaꞌan tuukii umaꞌozakadan õnyukunuu. Aizii tuukii õkonaukian wabaiatan puꞌu kashaꞌora kidaꞌo naꞌiki toꞌora-karu, mazan upuꞌu tuukii õkonaukian.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Aizii wakaawan donoꞌo naa Macedonia ati, aonaa wasookapan kaiman. Ipai wamako-kizi kawanaꞌati wabaiatan toꞌora-karu naꞌiki wakakuwaatinan towaudaꞌuta-kao. Wanyukunuu kasharuapa-kao puꞌu, kainaꞌa zii kaziwa wadiꞌitinpan ipai unao dauꞌan.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Mazan Tominkaru konaukiidauzoz pidannao nyukunuu ĩkashaꞌoran dono, ukonaukiida waunao Titus kaawan idi waꞌidaꞌati.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Tuukii manawun wakonaukian Titus kaawan idi. Mazan powaꞌa zii wakonaukian waabatan idi Titus kowaadan kaiman utaapan naꞌiki udapaapan uruu. Naꞌiki ukowaada õꞌati tuukii unao tukapaꞌazon õgaru. Naꞌiki tuukii unao kashaꞌoran ukashaꞌoradan dikin ii õnyukunuu. Naꞌiki ukowaada kapam tuukii udiꞌitinpan ukaminkaꞌutaꞌazon dauꞌan õgaru. Uruu idi õkonaukian udawun iti manawun.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Õkashaꞌorada mani mishi unao õsaadanii kida õparadan idaꞌan, mazan aizii kaiman õꞌati õsaadanuz. Õgaru naꞌapa kashaꞌoraꞌakaꞌo kapam õnyukunuu õsaadan idi naꞌapa unao ati. Aizii ukowaada-kao idi õꞌati mishi unyukunuu kashaꞌoraꞌakan masakaudaꞌu õkaaritan aitaa-kao dono uꞌati.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Uruu idi aizii tuukii õkonaukian, mazan aonaa õkashaꞌoradan idiꞌo mani, mazan õkonaukian ukashaꞌora-kidan idi ushaꞌapatan wuruꞌu oiaꞌoraz aimaakan, naꞌiki umarinaꞌatan idi wuruꞌu ushaꞌapaapanii kidaz. Naꞌapaꞌo kashaꞌora-karu wuruꞌu Tominkaru aipaniaz, uaipan idi waꞌati-karu paꞌidaꞌati. Ukauꞌan aonaa wakaziwan unyukunuu wasaadanii wakaaritan idaꞌan, mazan wakaminkaꞌuta paꞌan unao.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Pidan mishiꞌo ukashaꞌoran pashaꞌapatanii oiaꞌo dikin ii Tominkaru aipan kawanaꞌati, mishiꞌo nii umuudan naꞌiki utanawatinan pashaꞌapaapan ai oiaꞌo. Uruu idi Tominkaru mainaabatan nii uꞌoian uꞌai, naꞌiki ukazannaatan niizu. Ukauꞌan aonaa turuu wakashaꞌora-kidan wuruꞌu naꞌapaꞌoraz kashaꞌora-karu. Mazan pidan kashaꞌoraꞌo padamata paꞌoian dikin ii, mazan upuꞌu aonaa uwaꞌatin oo utukapa-kidan zoobaba panyukunuu kashaꞌoran Tominkaru ati pashaꞌapaapan dikin ii oiaꞌo, aonaꞌo nii Tominkaru kazannaatanuz, mazan ukaboota-kao nii karikaonanuꞌo patakaꞌutin-kizai iti paꞌoian dikin ii.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Mazan wuruꞌu kashaꞌora-karu Tominkaru aipan kawanaꞌatiꞌoraz, pidan ikoda uruu idaꞌan panyukunuu maꞌozaka-kinaa nii. Uruu idiꞌo wuruꞌu sariapa unao diꞌitinpaꞌakan, naꞌiki tuukii uaipaꞌakan usakitapadan wuruꞌu pidan oiainapanuz. Naꞌiki sariapa utoꞌoraꞌakan umamashaatakan idi wuruꞌu oiaꞌo shaꞌapaapa-kaoaz. Sariapa utarian, uaitapaꞌakan idiꞌi naa Tominkaru patakaꞌutan nii pidan umamuudakan an pashaꞌapaapan oiaꞌo. Sariapa uaipaꞌakan õmorowautapan oo õmakon uꞌidiꞌiti. Sariapa uaipaꞌakan õaitapan tuukii unyukunuitapan õgaru. Uruu idi sariapa mishi upatakaꞌutan pidannao wuruꞌu shaꞌapatainaouz oiaꞌo, naꞌapa õparadan kawanaꞌati. Wuruꞌu ushaꞌapatanii kidaz idaꞌan utukapa-kida mishiꞌo aonaa ubaokopatinan oiaꞌo shaꞌapaapa-kao dauꞌati.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Aizii tawuruꞌu õsaadanuz kaarita unao ati, aonaa õaipan mani upatakaꞌutan wuruꞌu shaꞌapataꞌoraz dikaudaꞌo aimaakan, oo õsaabaa-kinaa niꞌo mani pidan nyukunuu wuruꞌu kashaꞌorada-kariwaiz. Mazan õsaadan õkaaritan naꞌapa, õaipan idiꞌo udiꞌitinpan naꞌiki utukapa-kida kizi Tominkaru ati mishi umarainpan naꞌiki uizoꞌatin waparadan.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Uruu idi tuukii wanyukunuu maꞌozakadinan.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Umanawunuꞌo daꞌi õkowaadapauzon unao dauꞌan Titus ati. Kaiman õꞌati aonaa ubaꞌazootin-kidan õgaru uꞌati. Naꞌapa wakowaadapauzon kawan mishiꞌo kuwai unao ati. Naꞌapaꞌo daꞌi wakowaadauzon Titus ati mishiꞌo kuwai unao daunaꞌan. Aizii utukapankaꞌa naa unao kaduz, naꞌapa mishi wakowaadan kawan uꞌatiz.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Tuukii Titus marainpan unao, pakawan unyukunuitapan pataapa-kao kaiman umanawunuꞌo Tominkaru poitoru nii, naꞌiki ipai uizoꞌatin uparadan naꞌiki kaiman utaapan uruu umakonkan dono unao diꞌii. Uruu idi powaꞌa zii manawun umarainpan unao.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Õgaru naꞌapa, tuukii õkonaukian ushaꞌapanum kauꞌan õaitapa naꞌiki õmishida kaimanaꞌo nii unao shaꞌapatinan Tominkaru aipan kawanaꞌati.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.