Eclesiastes 1

Biblia Sacra Vulgata (VUL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 verba Ecclesiastes filii David regis Hierusalem
1 Palavra do Pregador, filho de Davi, rei de Jerusalém:
2 vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes vanitas vanitatum omnia vanitas
2 Vaidade de vaidades, diz o Pregador; vaidade de vaidades, tudo é vaidade.
3 quid habet amplius homo de universo labore suo quod laborat sub sole
3 Que proveito tem o homem de todo o seu trabalho, com que se afadiga debaixo do sol?
4 generatio praeterit et generatio advenit terra vero in aeternum stat
4 Geração vai e geração vem; mas a terra permanece para sempre.
5 oritur sol et occidit et ad locum suum revertitur ibique renascens
5 Levanta-se o sol, e põe-se o sol, e volta ao seu lugar, onde nasce de novo.
6 gyrat per meridiem et flectitur ad aquilonem lustrans universa circuitu pergit spiritus et in circulos suos regreditur
6 O vento vai para o sul e faz o seu giro para o norte; volve-se, e revolve-se, na sua carreira, e retorna aos seus circuitos.
7 omnia flumina intrant mare et mare non redundat ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant
7 Todos os rios correm para o mar, e o mar não se enche; ao lugar para onde correm os rios, para lá tornam eles a correr.
8 cunctae res difficiles non potest eas homo explicare sermone non saturatur oculus visu nec auris impletur auditu
8 Todas as coisas são canseiras tais, que ninguém as pode exprimir; os olhos não se fartam de ver, nem se enchem os ouvidos de ouvir.
9 quid est quod fuit ipsum quod futurum est quid est quod factum est ipsum quod fiendum est
9 O que foi é o que há de ser; e o que se fez, isso se tornará a fazer; nada há, pois, novo debaixo do sol.
10 nihil sub sole novum nec valet quisquam dicere ecce hoc recens est iam enim praecessit in saeculis quae fuerunt ante nos
10 Há alguma coisa de que se possa dizer: Vê, isto é novo? Não! Já foi nos séculos que foram antes de nós.
11 non est priorum memoria sed nec eorum quidem quae postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo
11 Já não há lembrança das coisas que precederam; e das coisas posteriores também não haverá memória entre os que hão de vir depois delas.
12 ego Ecclesiastes fui rex Israhel in Hierusalem
12 Eu, o Pregador, venho sendo rei de Israel, em Jerusalém.
13 et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum ut occuparentur in ea
13 Apliquei o coração a esquadrinhar e a informar-me com sabedoria de tudo quanto sucede debaixo do céu; este enfadonho trabalho impôs Deus aos filhos dos homens, para nele os afligir.
14 vidi quae fiunt cuncta sub sole et ecce universa vanitas et adflictio spiritus
14 Atentei para todas as obras que se fazem debaixo do sol, e eis que tudo era vaidade e correr atrás do vento.
15 perversi difficile corriguntur et stultorum infinitus est numerus
15 Aquilo que é torto não se pode endireitar; e o que falta não se pode calcular.
16 locutus sum in corde meo dicens ecce magnus effectus sum et praecessi sapientia omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem et mens mea contemplata est multa sapienter et didicit
16 Disse comigo: eis que me engrandeci e sobrepujei em sabedoria a todos os que antes de mim existiram em Jerusalém; com efeito, o meu coração tem tido larga experiência da sabedoria e do conhecimento.
17 dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam erroresque et stultitiam et agnovi quod in his quoque esset labor et adflictio spiritus
17 Apliquei o coração a conhecer a sabedoria e a saber o que é loucura e o que é estultícia; e vim a saber que também isto é correr atrás do vento.
18 eo quod in multa sapientia multa sit indignatio et qui addit scientiam addat et laborem
18 Porque na muita sabedoria há muito enfado; e quem aumenta ciência aumenta tristeza.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.