Marcos 6
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs ARIB
1 ꞌBa Jesús ꞌetjuni kio ꞌba kiji nangire, ꞌba kitjenngi xutare.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 ꞌBa kionga jaꞌe nixtjin nga nikjaꞌaya, Jesús ꞌetutsꞌinre nga yakuya niꞌya sinagoga. ꞌBa nkjin xuta kjintꞌere Jesús, ꞌba tu miningiyakun=re xinkjin:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿A bi tsa chjine yo kibi, kiꞌndire Marío, xi ntsꞌe mani Sandio, Kusio, ko Judo, ꞌba ko Simón? ¿A bi tsa nde i tjindujinnina ndichja ngayeje?
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Tunga Jesús kitsure:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 ꞌBa bi kuán kitsaꞌen jngu kjuakun kio, tu chuba xuta xi yanere ntsja xi inyafesun ꞌba kitsinda.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 ꞌBa Jesús tu kutsejenkuun nga xutabiu bi kuamejénre nga kuakjainre ngatꞌa tseꞌe kui. ꞌBa Jesús fikakuya ngaꞌnde xi tjindundai kio.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 ꞌBa Jesús kinchjare nga tejó xutare, ꞌba ꞌetutsꞌinre nga jo jó kitsikasen, ꞌba kitsjare kjuaꞌñu nga kꞌuaxje isennixtjin xi bi nda.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 ꞌBa kitsure nga tumé kuaꞌa ngaya ndiyo, tu jngu sa yanise. ꞌBa nga bi ku̱an kueko niñuxtila, chitsa, ꞌba ninga ton.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 ꞌBa nga ku̱an kuaya jndere, tunga bi ku̱an kuaꞌa ngijngu nga najñure.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 ꞌBa kitsure:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 ꞌBa tsa jngu ngaꞌnde bi stukjaꞌatjo ninga bi kuasen ñojonnu xuta xi tjindu kio, tusa tꞌetju ngaꞌndebiu ꞌba tꞌetsujmio chojore ndsakú, joni jngu chu̱ba̱ nga kui xutabiu tjinre je.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 ꞌBa kio ꞌetju xutare, ꞌba yeꞌeyare nijmi xuta nga ngatatsikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 ꞌBa nkjin isennixtjin xi bi nda tsꞌaxjejinre xuta, ꞌba nkjin xuta xi inyafesun kitsinda nga kitsikajunre aseti.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 ꞌBa xuta ngaku xi titjun Herodes ꞌba nde kjintꞌe en ngatꞌa tseꞌe Jesús, ngatꞌa ne nkjin ngaꞌnde nda ꞌyare jaꞌenre Jesús. ꞌBa yakꞌa xuta kitsu:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 ꞌBa kjaꞌe xuta kitsu:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Tunga Herodes, kionga kjintꞌe kui enbi, kitsu:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Nga tu kjuare chjun Herodia= nini, nga Herodes ꞌexa nga kjinduba Juan, ꞌeꞌñu, ꞌba kiskanisꞌen nduya. Chjun Herodia, chjunre Felipe kuán tsakaiñu, xi ntsꞌe Herodes, tunga Herodes tsixanko ngani chjunbiu.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Ngatꞌa Juan jaꞌba je kitsure Herodes:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 ꞌBa tu kjuabiu= nini nga chjun Herodia kuastike Juan ꞌba kuamejénre kitsikꞌen tsakaiñu, tunga bi kuán jó kitsaꞌennire;
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 ngatꞌa Herodes be= nga Juan jngu xuta kixi, tsje ko ni. Kui= kjua kitsakjunkeni ꞌba tsikuenda. ꞌBa kionga Herodes ntꞌere Juan, kaꞌnda bi be mé= xi saꞌen, tunga tsja mare nga basen ñojonre.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Tunga tuchan jaꞌe nixtjin nga chjun Herodia kisaku ndiyare kionga kichu nu Herodes. Kui= nixtjinbiu tsꞌaxje jngu sꞌi ꞌba tsakjenko xutaxare ngatsiꞌi ngakure chasoldadu ngayeje ꞌba ko xuta nyina xi ꞌñu ꞌyaxkunre nangi Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 ꞌBa kiꞌndi chjunre chjun Herodia jaꞌasꞌen ngaꞌnde ña inyakjen ꞌba kite. ꞌÑu kuatsjare Herodes ꞌba ko xi tjindutꞌa yamixo jotsaꞌen kite. ꞌBa Herodes kitsure kiꞌndi chjunbiu:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ꞌBa kitsjaꞌenre nga sjare tume xi skuiꞌare, nisi masen naxinanda ña batexuma.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 ꞌBa kui kiꞌndi chjunbiu ꞌetju, ꞌba tsiningiyare nare:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 ꞌBa kiꞌndi chjunbiu tukjuan jaꞌasꞌen ngani ña tijña xuta ngaku xi titjun, ꞌba kitsure:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 ꞌBa Herodes ne ba kisꞌere; tunga ngatꞌa jaꞌba je kitsja enre ngixkun xi tu kitsikjintꞌe, tjinnere kitsjare xi tsiꞌa.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 ꞌBa tukjuan ꞌexare jngu chasoldadu nga kuekatesin Juan.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ꞌBa chasoldadu kiji nduyo, tsatesin Juan, ꞌba jngu tiba ꞌeya nindaku. ꞌBa kitsjare kiꞌndi chjunbiu, ꞌba kui kitsja nganire nare.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 ꞌBa kionga xutare Juan kjintꞌe nga je kꞌen, jaꞌekjaꞌa yojore ꞌba kikꞌeyanijin.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 ꞌBa jaskan, kuañajan ngani nga tejó xutare kioña tijña Jesús ꞌba yeꞌere nijmi mé= xi tu kitsaꞌen, ꞌba xi yakuya.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 ꞌBa Jesús kitsure:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 ꞌBa ꞌbatsaꞌen Jesús ko xutare jaꞌasꞌen jngu barku ꞌba kiji jngu ngaꞌnde tꞌaxin.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Tunga ꞌñu nkjin xuta tsabexkun Jesús, ꞌba tsabe ña kiji. ꞌBa kio ne nkjin xuta ꞌetjuni ngaꞌnde xi tjindu kio, ꞌba tsangatsanga kiji ña tifi Jesús. ꞌBa xutankjiun tu kui tjun echuni tuꞌbani ko Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 ꞌBa kionga Jesús ꞌetukajenni barkubiu, tsabe xutankjiun ꞌba jaꞌanimare, ngatꞌa ꞌba tsaꞌen tjindu joni chutsanga xi tsajainjínre nai. ꞌBa Jesús ꞌetutsꞌinre nga yakuyare nkjin tsajmi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ꞌBa kionga kuangixun, xutare kitsitiñatꞌare ꞌba kitsure:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Tikaxantꞌai xutankjinbi, tuxi ngatjikatseni mé= xi skine ngaꞌnde xi tjindundai ngaꞌe.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Tunga Jesús kitsure:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 —¿Jótjin niñuxtila tjinnu? Tangichutsejen_ru —kitsu Jesús.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 ꞌBa Jesús ꞌexare nga kuetsikꞌenduku xutankjiun ngajin ndiji xkjuion;
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 ꞌba tjin xi jngu sientu ꞌba tjin xi yachute kitsikꞌenduku nini.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 ꞌBa jaskan Jesús kiskjebe nga ón niñuxtilo ꞌba ngojó tjiutiu. ꞌBa kiskutsejen ngankꞌaa ꞌba kitsjare kjuanda Naꞌenchana, ꞌba kitsixkua niñuxtilo ꞌba kitsjare nga jngu jngu xutare, tuxi sikaꞌbinire ngatsiꞌi xutankjiun. ꞌBa nde kitsikaꞌbire ngojó tjiutiu ngayeje.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 ꞌBa ngatsiꞌi tsakjen kaꞌnda nga̱ kitsere;
42 E todos comeram e se fartaram.
43 ꞌba kiskjaꞌañajan xie xi tsꞌangi tseꞌe tjiutiu ko niñuxtilo ꞌba tejó nisin kitse ngisare.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 ꞌBa ón mi kuán xuta xiꞌin xi tsakjen.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 ꞌBa taꞌa, Jesús ꞌexa nga xutare ngatjaꞌasꞌen barku ꞌba nga tjun ngatji xingunda ndachikun ña tijña naxinanda Betsaida, yejerañu kui titsikixantꞌa xutankjiun.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 ꞌBa kionga je kitsikixantꞌa xutankjiun, Jesús tsijin jngu nindu nga kikjako Naꞌenchana.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 ꞌBa kionga je kuajñu, nga je masen ndachikun tjensun barku, Jesús, xi tsikꞌejña tajngu ña kixi chun,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 tsabe nga naꞌen inyatsunginiña barku, ngatꞌa ꞌñu tibeꞌere ntjo. Kionga je tjisꞌe isen, Jesús tifisun ndachikun nga kitjenngi xutare. ꞌBa je mejénre nga tu kjuaꞌatꞌare tsakaiñu,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 kionga tsabe xutare nga ndachikun tsuꞌbasun Jesús. ꞌBa kitsikjaꞌetsjen nga jngu=ru isen xi tsabe ꞌba kiskiꞌndaya;
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 ngatꞌa ngatsiꞌi tsabe ꞌba kitsakjun. Tunga taꞌa jako ꞌba kitsure:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 ꞌBa kio Jesús jaꞌasꞌen barku, ꞌba kisꞌe xiu ntjo. ꞌBa tu kuakunre xutare
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 ngatꞌa kje mankjinjínre kjuakun xi kitsaꞌen Jesús ngatꞌa tseꞌe niñuxtilo, ngatꞌa tojo titsujñu ngisare.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 ꞌBa kionga Jesús ꞌba ko xutare je jaꞌaxtiunda ndachikun, echu ngaꞌnde xi Genesaret ꞌmi, ꞌba barkure ngandai ndachikun ꞌetꞌaꞌñu.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 ꞌBa kionga je ꞌetukajen barku, taꞌa fani tsabexkun xuta nga Jesús= xi ꞌetukajen.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 ꞌBa kio tsangatsanga nga kiji ngayéje ngaꞌnde xi tjin kionga yeꞌere nijmi xuta ña tijña Jesús. ꞌBa kionga kjintꞌe, xutabiu ꞌetutsꞌinre nga jaꞌeko xi sefesun xi kjiyuya nijña.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 ꞌBa tu ñañu nga faꞌasꞌen Jesús, a naxinanda chi=, a naxinanda je= asa ngijña=, tuchuba tsikayuju xinkjin xi inyafesun kioña tsaꞌen ndetsin. ꞌBa ꞌbetsꞌare Jesús nga nisi tu tetjun najñure siko sa; ꞌba manda ngatsiꞌi xi tu tsiko najñure.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.