Marcos 5
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs ARA
1 ꞌBa ꞌbatsaꞌen echu nangire xuta Gerasa, xi tijña xingunda ndachikun.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 ꞌBa kionga Jesús ꞌetjukajen barku, tukjiaꞌa kitsitiñatꞌare jngu xuta xi ꞌetukajinni tsju xi tijñajinre isennixtjin xi bi nda.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ngatꞌa tsju ꞌbejñajin ꞌba niꞌyá ma tsikꞌejñaꞌñu, nisi ko naꞌñu kicha sꞌe̱ꞌñukoni.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ngatꞌa je ne nkjin ndiya kisetaꞌñukoni naꞌñu kicha ndsaku ꞌba ko ntsja, tunga batejntsu naꞌñu kicha xi tjiꞌñuni ntsja, ꞌba kitsixi̱ naꞌñu kicha xi tjiꞌñukoni ndsaku, ꞌba niꞌyá tsaꞌenre.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 ꞌBa nga nixtjin ko nga nistjen ꞌbajmejin tsju ꞌba ko ngajin ngijña, nga kjiꞌndaya ꞌba nga ko ndiojo tsiꞌonkonire yojore.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tunga nde saꞌe= kjin tsabeni Jesús, mangatsanga kiji ꞌba tsakasenkunchꞌintꞌare,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 ꞌba ꞌñu kiskiꞌndaya nga kitsure:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 ꞌBa ꞌba tsaꞌen kinchja ngatꞌa Jesús jaꞌba je ꞌbi kitsure:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 ꞌBa kio Jesús tsiningiyare:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ꞌBa xutabiu ꞌñu ꞌetsꞌare Jesús nga bi kjaꞌe nangi xi kjin sikꞌete isennixtjin xi bi ndo.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 ꞌBa ꞌbatsaꞌen tiñare nindu ꞌñu nkjin tjiuchinga inyakjen,
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 ꞌba isennixtjin xi bi ndabiu tsiꞌare Jesús:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 ꞌBa Jesús kitsjaꞌndere isennixtjinbiu, ꞌba ꞌetukajinre xutabiu ꞌba tjiuchingabiu jaꞌasꞌenjinre. Jóru mi mani tjiuchingabiu, ꞌba tsangatsanga jenya kaꞌnda ña tijña ndachikun, ꞌba kio jesunjin.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 ꞌBa nchja xi inyatsikuenda tjiuchingabiu tsangatsanga nga kikeꞌere nijmi xuta xi tjin naxinando ꞌba xi tjindundai ngandaire. ꞌBa xuta jaꞌekutsejen tuxi skueni mé= xi kuán.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 ꞌBa kionga xutankjin jaꞌe ña tijña Jesús, tsabe xutabiu xi kisꞌejñajinre isennixtjin xi bi nda xi Legión ꞌmi, nga je xiu tijña, ꞌba nga je yaja najñure ꞌba nga je nda tjinre; ꞌba xutankjiun kitsakjun.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 ꞌBa nchja xi tsabe mé= xi kuánre xutabiu xi kisꞌejñajinre isennixtjin xi bi nda ꞌba ko tjiuchingo yeꞌere nijmi xuta xi yakꞌa.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 ꞌBa ꞌbatsaꞌen xutankjiun ꞌetsꞌare nga Jesús ngatetukajin kui nangibiu.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 ꞌBa kionga Jesús tifaꞌasꞌen ngani barku, xutabiu xi kisꞌejñajinre isennixtjin xi bi nda ꞌetsꞌare nga ngatatsjaꞌndere nga kuetjenngi.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Tunga Jesús bi kitsjaꞌndere.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 ꞌBa ꞌbatsaꞌen kiji xutabiu, ꞌba ꞌetutsꞌinre nga yeꞌe nijmi naxinanda xi tjin nangi Decápolis mé= xi kitsaꞌen Jesús ngatꞌa tseꞌe; ꞌba ngatsiꞌi xuta xi tjin kio tu kuakunre.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 ꞌBa kionga Jesús jendibaya ngani barku xingunda ndachikun, kui ngando tsikꞌejña, ꞌba kio ne nkjin xuta kuañajantꞌare.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ꞌBa kio jaꞌe jngu xuta xi Jairo ꞌmi xi jngu ngaku tseꞌe niꞌya sinagoga; kionga tsabe Jesús, tsakasenkunchꞌintꞌare
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ꞌba ꞌñu ꞌetsꞌare, nga kitsure:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 ꞌBa kio kiko Jesús; ꞌba ne nkjin xuta kitjenngi, se inyaꞌbeꞌnyuꞌñundaire.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 ꞌBa ngajinre xutankjiun tjenjinre jngu chjun xi kuatejó nu tjinre nga ꞌbakjanre jin.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Xi je ne tsé kjuanima jaꞌaxtiu ngaya ntsja nkjin chjineki, ꞌba je kitsikje ngayéje xi tjinre; ꞌba ni̱ꞌbi= tjin tsakaseko, tusa ngisa ꞌñu ma chiꞌinre.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 ꞌBa kionga chjunbi kjintꞌe en ngatꞌare Jesús, jaꞌetjenngi ngajinre xutankjiun ꞌba ngastun kitsitiñatꞌanire, ꞌba tu najñure kitsiko sa.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ngatꞌa ꞌbitsaꞌen kitsikjaꞌetsjen: “Nisi tu najñure sikosaa̱, ku̱anda=ña̱.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 ꞌBa tukjiaꞌa, kitikjayare jinre; ꞌba se tsejen kuánre yojore nga je kuanda chiꞌinre.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tunga Jesús taꞌa tsabe nga ngaꞌñu ꞌetukajin yojore, ꞌba kitsikuꞌbe ngajinre xutankjiun ꞌba tsiningiya:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 —Teꞌyani nga xutankjiun tiꞌbeꞌyuꞌñuri, ¿ánñu “ꞌYá= xi kitsiko najñuna̱” tesjini? —kitsure xutare.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Tunga Jesús tojo tikutsejen ngandaire tuxi skueni ꞌyá= xi kitsiko.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 ꞌBa kio chjunbiu, kionga je tsabe mé= xi kuánre, se tifatsekun= nga kikasenkunchꞌintꞌare Jesús, ꞌba yeꞌekixire nijmi mé= xi kuán.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 ꞌBa Jesús kitsure:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 ꞌBa nde saꞌe= tinchjani Jesús, nga tukjiaꞌa jaꞌe yakꞌa nchja xi jendibani ndaba xuta ngakure niꞌya sinagoga.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Tunga Jesús bi kitsisinre nchjabiu, ꞌba kitsure xuta xi ngakure niꞌya sinagoga:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ꞌBa bi kitsjaꞌnde Jesús nga nkjin xuta kuetjenngi, tu Pedro=, Santiago, ꞌba ko Juan xi ntsꞌe Santiago sa.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 ꞌBa kionga echu ndaba xuta xi ngakure niꞌya sinagoga, tsabe nga ne siꞌa inyatsaꞌen xuta nga inyakjiꞌnda ꞌba nga ꞌñu inyakjiꞌndaya.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesús jaꞌasꞌen ꞌba kitsu:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 ꞌBa kio xuta xi tjindu kio tsejnuke Jesús. Tunga kui tsꞌaxje tsiꞌi xutabiu, ꞌba tu naꞌenre= ko nare ꞌba ko xuta xi tjeko sa xi jaꞌasꞌen ña tikijña kiꞌndi chjunbiu.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 ꞌBa kio kiskjebe ntsja ꞌba kitsure:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 ꞌBa ndekuini chubabiu kiꞌndi chjun, xi tejó nu tjinre, tsisetjen ꞌba tsakꞌajme. ꞌBa xuta xi tjindu kio tu kuakun=re.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Tunga Jesús ꞌñu ꞌenere nga tuꞌyá kueꞌere nijmi mé= xi kuán, ꞌba nde kitsu nga kuaꞌere xi chine kiꞌndi chjunbiu.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.